သတိထားမိနေတာပဲလား…
အတ္တ၊ မာန၊ လောဘ၊ ဒေါသ နဲ့ မောဟတွေ
ပျောက်ကွယ်နေတဲ့ မေတ္တာတရား။
ကိုယ်ဘယ်လိုမှနေ မပျော်တော့ဘူး။
အခွင့်အရေးဆိုတာ၊ တသက်မှာ နှစ်ခါပေါ်ဖို့ မလွယ်ဘူးတဲ့…
ကံကောင်းထောက်မ,လို့ပေပဲလား။
ဒီအခွင့်အရေးကို အမိအရ ကိုယ်,ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့တယ်။
ကျေးဇူးပါကွယ်။
..............."ငါ၏ကိုယ်မှာ၊ နံသာမွှေးကြိုင်၊ မြဲခိုင်လှစွာ၊ ကောင်းရာမမြင်၊ ဆံပင်သာရှိ၊ အမွှေးရှိ၍၊ ရှိသည့်လက်သည်း၊ ခြေအသည်းနှင်၊့ သွားလည်းတစ်ထွေ၊ အရေတမျိုး၊ ညှီနံဆိုးသည်၊ အသိုးအပုတ်ချည်းပါတကား။ "
ရှုပ်ထွေးထူထပ်၊ လိမ်ကောက်ကြမ်းရှ၊ ဒုက္ခပေးလှတဲ့ ဒီဆံပင်တွေ ရိတ်သင်လိုက်ရတာနဲ့တင် စိတ်ထဲတော်တော်ရှင်းသွားတယ်။
တစ်ယောက်သောသူက သူရိတ်ပေးပါရစေ လို့ ဆရာလေးထံခွင့်တောင်းလေတော့
သားဦးလေးဖွားပြီးစ ယုယစွာဖြီးသင် သူရှင်းကာပေးခဲ့တာသတိရ
ဆရာလေးခွင့်မပေးခဲ့တာ စိတ်ထဲက ဒီလိုနားလည် ...
“တဏှာရာဂသည် မေတ္တာလိုလိုနှင့် ဝင်တတ်သည်” ဟု ရှင်တော်ဘုရား ထုတ်ဖေါ်ဟောကြား၊ မိုးကုတ်ဆရာတော် ဘုရားကြီးထံမှ တဆင့်နားကြားခဲ့ရဖူးလေသော တရားတော်ကို အမှတ်ရ...ပညာစခန်း တတ်လှမ်းစဟန်ပြင် သတိတရား ကိုယ်ရုံကို ချပ်ဝတ်တန်ဆာလို ဆင်မြန်းရပါလေပြီ။
မသုမနစာရီ @ မသီတာ ...............
အာရုံဆွမ်းစားဖို့ အိမ်တစ်အိမ်ကို ကြွရတယ်။ ဆရာတော်ကြီးက ရှေ့ဆုံးကကြွလို့ သံဃာလေးပါးတန်းစီလို့ လိုက်တယ်။ နောက်ကမှ သားကိုရင်။ ဆရာလေး မပုညက ကိုရင်နောက်က ခပ်ခွာခွာလေးလိုက်။ နောက်ကမှ အမှတ်သတိနဲ့ မသုမနပေါ့။
ဝေလီဝေလင်း စင်္ကြံလေးလျှောက်ရတာ သာတောင့်သာယာရှိသလိုလိုနဲ့ ငါဆိုတဲ့ ပမွှားကောင်ကဝမ်းတစ်ထွာကို ဒီလို ကျောင်းရတာ ဝမ်းနည်းလာချင်သလိုလို
သြော်…အနစ်နာခံသွားရှာလေတဲ့ ဘုရားရှင်ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးမှာဖြင့်
ဒို့ အတွက် လမ်းကြမ်းကြီးကို လျှောက်ခဲ့ရတာ လေးအင်္သချေနဲ့ ကမ္ဘာတစ်သိန်းတဲ့။
sacrifice ဆိုတဲ့စကားလုံးကို နားထဲက အထပ်ထပ်ကြား။
ဘဝသစ်ရဲ့ စဦး ခရီး
စို့နစ်နစ်ကြီးပါလား။
‘မ’ေရ…ေတာ္ရုံလူမလုပ္ႏိုင္တဲ့ ကုသိုလ္ထူးတခု ျမင့္ျမတ္တဲ့ဘ၀တခုကို မရ ရေအာင္ယူႏိုင္ခဲ့သူမို ့ ေလးစားအားက် သာဓုေခၚမိပါတယ္ ‘မ’ရယ္…
ReplyDeleteမသုမနစာရီ
ReplyDeleteဒီပို႔စ္ေလးဖတ္ရုံနဲ႔
ျငိမ္းေအးမူ႔ေတြေတာ္ေတာ္ရသြားတယ္။
လုပ္ႏိုင္ခဲ႔သူဆိုရင္ဘယ္ေလာက္မ်ားခ်မ္းေျမ႔မလဲလို႔....
ခံစားမိပါတယ္။