Monday, April 4, 2011

နေ့စဉ်ဘဝထဲက စိတ်ကြိုက်လေးများ

ရွှန်းမီက နေ့စဉ်ဘဝထဲက စိတ်ကြိုက်လေးများတဲ့ ရေးခိုင်းပါတယ်။

အခုအချိန်မှာ ရေးခိုင်းတာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကြိုက်တာလေးတွေ ရေးရမှာဆိုတော့ စိတ်လက်ကြည်သာနေမှ ရေးနိုင်မှာလေ။ တချိန်တခါက ဆိုရင် မသီတာ လောကကြီးကို ငြီးငွေ့ပြီး မြင်မြင်သမျှ ကြားကြားသမျှကို စိတ်ပျက် လက်ပျက်နဲ့ အခန်းတံခါးပိတ် ရေမချိုးပဲ နေတဲ့အချိန်တွေ ရှိခဲ့ဖူးလို့၊ အဲ့ဒီအချိန်ကသာ ရေးခိုင်းမယ် ဆိုရင်… ရွှန်းမီရေ ဒီတခါတော့ ခွင့်လွှတ်ပါလို့ လွယ်လွယ်လေး ပြောထွက်သွားမှာပဲ…။ အခုတော့ ရေးပါမယ်… ကြိုက်တာတွေရော… မကြိုက်တာလေးတွေပါ အဆစ်ထည့်ရေးလိုက်မယ်နော်။
*****

အိမ်ရှင်မတယောက်ရဲ့ နိစ္စဓူ၀ ဘဝဟာ ထွေထွေထူးထူး စိတ်လှုပ်ရှားစရာတွေနဲ့တော့ ပြည့်နှက်မနေပေဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်လည်းလေ လောကီသားပေမို့ လူသားတယောက်ပီသစွာ စိတ်ခံစားချက် အတက်အကျတွေကတော့ လေအလာလှိုင်းထသလို လူးလူးလိမ့်လိမ့်လေးတွေတော့ ရှိသပေါ့။

မနက်အိပ်ယာထ ငါးပါးသီလဆောက်တည်၊ သတ္တဝါတွေကို မေတ္တာပို့ပြီး တနေ့တာလေး စလိုက်ရတာက ကြည်နူးစရာ… ဝိပဿနာ ဘာဝနာ ပွားများဖို့ကို ဘယ်တော့မှန်းမသိတဲ့ တချိန်ချိန်ကို ပို့လိုက်ရင်း ဘုရားခန်းက ကသုတ်ကရက် ခွာမိတာက စိတ်ပျက်စရာ။

ကိုယ်နဲ့ နေ့စဉ် ပတ်သက် ဆက်နွယ်နေသူတွေမှာ ကိုယ်ပါပါမှ လက်ဝါးတဖက်စာ။ လက်ငါးချောင်း လူငါးယောက်…။ ယောက္ခနဲ့ ချွေးမ… ကမ္ဘာ့ရန်တွေလို့ ဆိုကြပေမဲ့၊ သားအတွက်ဆို ငါသာလျှင် အတော်ဆုံး အသာလွန်ဆုံးလို့ ထင်တတ်တာ သားတို့ မအေတိုင်းရဲ့ သဘာဝလို့ နားလည်ပေးရင်း အိမ်နေရင်းလည်း Life Long Learning… ။ စာမကြိုးစားပဲ ပေ့ါပေါ့လေးနေတဲ့ သားကြီးကို မကြိုက်ပေမဲ့၊ သူ့ရဲ့ ရူးပေါပေါ အမူအကျင့်လေးတွေက ပြုံးရယ်ချင်စရာ ကောင်းနေပြန်တယ်။ ယောကျ်ားတန်မဲ့ မျက်ရည်လေးကလယ်ကလယ်နဲ့ စိတ်ကောက်တတ်တဲ့ သားငယ်ကို မကြိုက်ပေမဲ့၊ သူ့ရဲ့ စေ့စပ်သေချာမှုလေးတွေကို ကြည်နူးရပြန်တယ်။ စာအုပ်နဲ့ ကွန်ပြူတာကိုသာ သားမယားထင်တဲ့ ဟိုလူကြီးကို မကြိုက်ပေမဲ့၊ လမ်းသွားရင် ကိုယ့်လက်ကို ဆွဲ သူ့ဘယ်ဘက် ရင်အုံပေါ်ဖိကပ်ပြီး သွက်သွက်ကြီး လျှောက်ပြန်တော့လည်း မမောတန်း လိုက်မိပြန်တယ်။

အချက်အပြုတ်မှာ တော်ရိရော်ရိ၊ အချုပ်အလုပ်ဆို ဗုံမဟုတ် ပတ်မဟုတ်၊ အထားအသိုကျ တောင်မရောက် မြောက်မရောက်၊ သန့်ရှင်းရေး လုပ်တော့ ဟိုကျန်ဒီကျန်၊ စကားပြောရင် တုတ်ထိုးအိုးပေါက်၊ ယောက္ခမကြီးကို အရိုအသေ မတော်၊ သားတို့ကိုလည်း အပြုအစုမတတ်၊ သားတို့အဖေကိုလည်း အယုအယ မကျွမ်းကျင်ပေမဲ့ နေ့စဉ်ဘဝကို အရိုးသားဆုံးနဲ့ အဖြူစင်ဆုံး (ကြိုးစား) ဖြတ်သန်းနေတဲ့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကြိုက်ပါတယ်။

18 comments:

  1. ေမာင္မ်ိဳးApril 4, 2011 at 9:50 PM

    စာအုပ္နဲ႔ ကြန္ျပဴတာကိုသာ သားမယားထင္တဲ့ ဟိုလူႀကီးကို မႀကိဳက္ေပမဲ့၊ လမ္းသြားရင္ ကိုယ့္လက္ကို ဆြဲ သူ႔ဘယ္ဘက္ ရင္အံုေပၚဖိကပ္ၿပီး သြက္သြက္ႀကီး ေလွ်ာက္ျပန္ေတာ့လည္း မေမာတန္း လိုက္မိျပန္တယ္။

    း))) အဲ့ အခ်က္ေလးက သေဘာက်စရာ ၾကိဳက္တာနဲ႔မၾကိဳက္တာေတြလည္ း ဒြန္တြဲေနတတ္တာပဲေနာ့္ ။

    ReplyDelete
  2. ညိမ္းႏိုင္April 4, 2011 at 10:32 PM

    အစ္မရဲ့ ပို့စ္ေလးက ရိုးရိုးေလးနဲ့ တစ္မ်ိုးေကာင္းျပန္ေရာ..၊
    ဒါေပမယ္သိပ္လည္းမစံုဘူး...:)၊တိုထွာ.....၊

    ReplyDelete
  3. ညီလင္းသစ္April 4, 2011 at 10:37 PM

    ဟုတ္တယ္၊ အဲဒါ သိပ္အေရးႀကီးတယ္၊ လူဟာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုမွ ျပန္ၿပီး မႀကိဳက္ေတာ့ဘူးဆိုရင္ တျခား ဘယ္အရာကိုမွ မႀကိဳက္ႏိုင္ေတာ့ဘူး...၊ Carry on..! :D

    ReplyDelete
  4. Sonata CantataApril 4, 2011 at 10:40 PM

    ေမာင္မ်ိဳးေလးက အမကို အားေပးရွာတယ္
    အမလည္း ေမာင္မ်ိဳးဆီ ေရာက္ပါတယ္...ေကာ္မန္႔မေရးခဲ့ေပမဲ့ ၿပံဳးစိစိနဲ႔ ျပန္လာခဲ့ရတာခ်ည္းပဲ

    ေမာင္ေလးေရ
    ဟုတ္တယ္... အမလည္း ဆက္ေတာ့ေရးခ်င္ေသးတယ္
    ဘာဆက္ေရးရမွန္းမသိေတာ့လို႔
    အားေပးတာ ေက်းဇူးေနာ္

    ReplyDelete
  5. Sonata CantataApril 4, 2011 at 10:53 PM

    ကိုညီလင္းသစ္ေရ စကၤာပူမွာေတာ့ တိုက္ေပၚက ခုန္ခ်တာေတြ သိပ္ေခတ္စားေတာ့ အတုခိုးမမွားဖို႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ဆံုးမရပါတယ္...း)

    ReplyDelete
  6. Mon Petit AvatarApril 4, 2011 at 10:57 PM

    မမသီတာရဲ့ "အခ်က္အျပဳတ္မွာ ေတာ္ရိေရာ္ရိ၊ အခ်ဳပ္အလုပ္ဆို ဗံုမဟုတ္ ပတ္မဟုတ္၊ အထားအသိုက် ေတာင္မေရာက္ ေျမာက္မေရာက္၊ သန္႔ရွင္းေရး လုပ္ေတာ့ ဟိုက်န္ဒီက်န္၊ စကားေျပာရင္ တုတ္ထိုးအိုးေပါက္" ဒီစကားအၾကိဳက္ဆုံးပဲ
    ညီမကိုယ္ညီမျပန္ျမင္ေနသလို။

    ReplyDelete
  7. Sonata CantataApril 4, 2011 at 11:05 PM

    ညီမ မြန္ေရ...မသီတာေတာ့ ဘေလာ့ဂ္ဖတ္ရင္း ေရးရင္း အဆိုပါ အဖက္ဖက္မွာ တိုးတက္ေအာင္ ႀကံေဆာင္ေနတယ္...း)

    ReplyDelete
  8. သက္ေဝApril 4, 2011 at 11:50 PM

    သီတာ စာေရးရင္ တိုတိုနဲ႔ ထိထိမိမိေရးတတ္တာကို သိပ္ၾကိဳက္တယ္...
    ဒါေပမယ့္ ဒီပိုစ့္ကေတာ့ ဒီ့ထက္ ရွည္ရွည္ေရးလို႔ ရပါေသးတယ္ေလ... သီတာ ဆက္မေရးရင္ ကိုဧရာ့ကို ေရးဖို႔ ေျပာလိုက္ပါလား... အဟီး...

    ReplyDelete
  9. T T SweetApril 5, 2011 at 12:11 AM

    လမ္းသြားရင္ ကိုယ့္လက္ကို ဆြဲ သူ႔ဘယ္ဘက္ ရင္အံုေပၚဖိကပ္ၿပီး သြက္သြက္ႀကီး ေလွ်ာက္ျပန္ေတာ့လည္း မေမာတန္း လိုက္မိျပန္တယ္။

    အစ္မ အဲလိုဆိုေတာ႔လဲ ကိုဧရာၾကီးက ေတာ္ရွာပါတယ္ ေအ႔လူေရ ၿၿဖစ္သြားၿပီ အစ္မ။ အိမ္ကလူေလ လက္ကိုတဲြၿပီး လမ္းမေလွ်ာက္တာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ရွိၿပီလဲမသိ ... ဟင္း)))) (နွာမွုတ္သံ)

    ReplyDelete
  10. ThuHninSeeApril 5, 2011 at 5:09 AM

    ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတဲ႔ မသီတာရဲ႔ စိတ္ကိုႀကိဳက္တယ္

    ReplyDelete
  11. Sonata CantataApril 5, 2011 at 10:20 AM

    သက္ေ၀၊ တီတီဆြိ၊ သုႏွင္းဆီ ...
    ေန႔စဥ္ ျဖတ္သန္းေနတဲ့ ေမတၱာရပ္၀န္း၊ သံေယာဇဥ္ရပ္၀န္း၊ ဘေလာ့ဂ္ရပ္၀န္း ထဲက မွတ္တိုင္ေလးေတြ

    ReplyDelete
  12. ShwunMi-April 5, 2011 at 10:37 AM

    မသီတာ စိတ္ထဲရွိတဲ့အတိုင္း ေရးေပးထားတာကို ၾကိဳက္ပါတယ္..
    ကိုဧရာအေၾကာင္း ေရးထားတာကို ျပံဳးမိသြားတယ္..
    ေရခ်မ္းနဲ႕ ေရစင္လည္း သူ႕နည္းသူ႕ဟန္နဲ႕ လိမၼာၾကပါတယ္ :)
    တစ္မိသားစုလံုး ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ..

    PS
    အပင္ေလးေတြ အရြက္သစ္ထြက္ေနျပီ.. အခန္းက သိပ္မလွေပမဲ့ အပင္ရွိေတာ့ မ်က္စိေအးေနတယ္.. အနံ႔ေမႊးေမႊးလည္း တခါတခါရတယ္ =)

    ReplyDelete
  13. PhyoPhyoApril 5, 2011 at 10:39 PM

    ကိုယ့္ကိုယ္ကို ႀကိဳက္တဲ့ မသီတာကို ႀကိဳက္သြားပါတယ္၊
    မသီတာ ကိုဧရာ ေရခ်မ္း ေရစင္ ေရမိသားစုေလးကို အျမဲသတိရပါတယ္၊ ေရေလာင္းမယ္

    ReplyDelete
  14. ေခ်ာ(အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္)April 6, 2011 at 12:38 AM

    အစ္မသီတာ ေရးပံုက ဟန္ေဆာင္မႈမရွိ ပကတိရိုးရွင္းလြန္းတယ္..
    ဒါေလးကိုၾကိဳက္တယ္..
    ကိုယ္႕ကိုယ္ကို ျပန္ၾကိဳက္တတ္တာေလးကိုလည္း ၾကိဳက္တယ္။
    ေကာင္းတာေလးေတြကို ရွာၾကံေျပာတတ္တာေလးကိုလည္း ၾကိဳက္တယ္။ ျပံဳးခ်င္ေအာင္ ေရးတတ္တာေလးကိုလည္းၾကိဳက္တယ္။

    ReplyDelete
  15. Sonata CantataApril 6, 2011 at 8:35 AM

    ရႊန္းမီ၊ ၿဖိဳးၿဖိဳး၊ ေခ်ာ၊ ေပါက္...
    ေန႔စဥ္ ျဖတ္သန္းေနတဲ့ ေမတၱာရပ္၀န္း၊ သံေယာဇဥ္ရပ္၀န္း၊ ဘေလာ့ဂ္ရပ္၀န္း ထဲက မွတ္တိုင္ေလးေတြ

    ReplyDelete
  16. AnonymousApril 9, 2011 at 5:53 PM

    ၾကိဳက္တယ္
    ႏွလံုးလွေနတာကို စာထဲမွာ ျမင္ေနရတယ္။

    ခရီးေရာက္မဆိုက္ ေရးသည္
    အၿပံဳးပန္း

    ReplyDelete
  17. ဇြန္မိုးစက္April 12, 2011 at 11:12 PM

    ဒီပုိ႔စ္ဖတ္ၿပီး မသီတာကုိ ပုိခ်စ္သြားတာ ႀကိဳက္တယ္။ း)

    ReplyDelete
  18. တန္ခူးApril 15, 2011 at 10:38 PM

    မ ဘ၀လွလွ စာထဲမွာ ခ်ျပတတ္တာ ၾကိဳက္တယ္...
    ၾကိဳက္တာေတြသာရေသာ ရတာေတြကိုၾကိဳက္ေသာ နွစ္သစ္ျဖစ္ပါေစလုိ ့....

    ReplyDelete