လွ်ာနဲ႔သြား

ေနာက္ပိုင္းမင္းသားႀကီး ကိုဧရာ မထြက္ခင္မွာ ေရွ႕ထြက္မင္းသမီးႀကီး မသီတာ ကပဲ ပရိသတ္ႀကီးကို အသံုးေတာ္ခံရပါဦးမယ္။ ေနာက္ပိုင္းမင္းသားတို႔ သဘာ၀အတိုင္း ဇာတ္စာေတြ က်က္ေနတာ မေက်ေသးလို႔ သူ႔ခမ်ာ ထြက္ခ်င္ရက္နဲ႔ မထြက္ႏိုင္ေသးပဲ အထြက္ခက္ေနရွာပါတယ္။ လင္နဲ႔ မယား ျဖစ္ေနေတာ့လည္း ပြဲမလန္႔ရ ပြဲမဆူရေလေအာင္ အေျခအေနကို ထိန္းဖို႔ မသီတာပဲ ေျပာင္သလင္းခါေနတဲ့ မ်က္ႏွာကို မ်က္ႏွာေခ်ေတြ ဖို႔သိပ္ နယ္ေစာင့္ၿပီး ထြက္လာရျပန္ေပါ့…:D
*****
ျမရဲ႕လ… ဆရာမဂ်ဴး ၀တၳဳကို ထူးအိမ္သင္က အသံနဲ႔ ဇတ္လမ္းဖတ္ျပတာ ပို႔စ္အျဖစ္ တင္လိုက္မိပါတယ္။ ဒီမွာပဲ ထူးအိမ္သင္ကို အူထဲ အသည္းထဲက စြဲေနတဲ့ ကိုဧရာတေယာက္… ထူးအိမ္သင္ခ်ီးမြမ္းခန္း မနားတမ္း လႊင့္ပါေတာ့တယ္။ သားႀကီးကို ေခၚၿပီး နားေထာင္ခိုင္းပါတယ္။ သား ဘယ္လိုေနလဲ ေကာင္းတယ္ေနာ္ သူ႔အသံက… လို႔ အစေဖာ္ေပးေတာ့ သားျဖစ္သူကလည္း အင္း ေကာင္းတယ္… သူ႔အသံက လူငယ္ေလး အသံမ်ိဳး... ခ်ိဳခ်ိဳ ေအးေအးလို႔ ျပန္ေျပာ။ ေနာက္သားအဖ ႏွစ္ေယာက္ အေျပာတင္မကဘူး၊ အလုပ္ပါ ပါလာၾကေရာ။ အသံသြင္းၾကတာတဲ့ အဲ့ဒီ ျမရဲ႕လ ကိုပဲ ဖေအလုပ္သူက သူ႕အသံႀကီးနဲ႔ ဖတ္၊ ဖေအတလွည့္နားေတာ့ သားလုပ္သူက youtube ကေန ေမဆြိရဲ႕ ေမာင္၊ မနဲ႔ေမာင္ သီခ်င္းေတြ ဖြင့္ၿပီး အသံသြင္းသတဲ့။ အေပါက္အလမ္း မတည့္လိုက္ပံုမ်ား…။ ညဥ့္ေတာ္ေတာ္နက္လာမွ သားေတာ္ေမာင္က တစခန္းရပ္ၿပီး သူတို႔အခန္းျပန္တယ္။ အရွိန္မေသေသးတဲ့ ကိုဧရာ ကြန္ျပူတာေရွ႕ထိုင္ၿပီး အသံသြင္းလိုက္တဲ့ အခါမွာေတာ့ အိပ္ယာေပၚ ဆန္႔ဆန္႔ႀကီး ဇိမ္ယူေနၿပီ ျဖစ္တဲ့ မသီတာ ကမန္းကတန္းထၿပီး အဲ့လူႀကီး ပါးစပ္ထပိတ္ရတယ္။ မသီတာကို အဲ့ဒီေလာက္ တုန္လႈပ္ေခ်ာက္ျခားသြားေစရေလာက္ေအာင္ ကိုဧရာ ဟဲလိုက္တာက

အခ်စ္ဆိုတာ ကိုင္တြယ္ ျပလို႔မရေပမဲ့၊ ခံစားသိလို႔ ရတဲ့အရာမို႔ စိတၱဇနာမ္အုပ္စုထဲ သြတ္သြင္း သတ္မွတ္လိုက္ပါတယ္…

မသီတာေရးတဲ့ အခ်စ္အေၾကာင္း ေျပာရေအာင္ ပို႔စ္ကို အသံသြင္းတာတဲ့ေလ… ဘေလာ့ဂ္ေရွ႕ထြက္ မင္းသမီးႀကီးက ဘေလာ့ဂ္ေပၚသာ ဟန္တလံုး ပန္တလံုး လုပ္ေနေပမဲ့၊ အိမ္မွာေတာ့ ရွက္တယ္ေတာ့ မ်က္ႏွာမေျပာင္ရဲဘူး။

တေယာက္က အခ်စ္အေၾကာင္းေျပာလို႔ တေယာက္က ကာတြန္းပံုဆြဲေပးရ၊ အသံသြင္းရနဲ႕ ပ်ာယာခပ္ေနလို႔ ဒီႏွစ္ေယာက္ သိပ္အဆင္ေျပေနၾကတယ္ ထင္ရင္ေတာ့ မွားပါလိမ့္မယ္။ လင္နဲ႔ မယား ဆိုတာကေတာ့ လွ်ာနဲ႔သြားပါပဲ။ ဒီေလာက္ နီးကပ္ေနမွေတာ့ ၿငိတာမဆန္းပါဘူး။ အသက္ေလးေတြ ရလာေတာ့ ေျပာတဲ့သူက ေျပာ၊ ၾကားတဲ့သူက ၾကားခ်င္ရာၾကား။ တို႔မ်ား ဘေလာ့ဂ္မွာ တခါတုန္းက တဂ္ပို႔စ္အျဖစ္ ေရးခဲ့ၾကတဲ့ တခါတုန္းက အလြဲ၊ အခုေတာ့ အမွတ္တရ ဆိုတာနဲ႔ ေျပာင္းျပန္… ဟိုတုန္းက အမွတ္တရ၊ အခုေတာ့ အလြဲ ဆိုတာမ်ိဳး ျဖစ္မွျဖစ္ပဲ။ ေလာေလာလတ္လတ္ လြဲပံုေလး ေရးျပဦးမယ္။ ၾကင္စဦးေတြ အတုခိုး မမွားၾကပါနဲ႔။ Don’t try this at home ေပါ့။
*****
ကိုဧရာနဲ႔ မသီတာတို႔ shopping center ႀကီးတခုထဲ ေရာက္ေနေစ
Sale ေတြလည္း ခ်ေနေစ

မသီတာ။ ။ ရွင္ အက်ႌ၊ ေဘာင္းဘီေလး ၀ယ္ခ်င္ ၀ယ္ဦးေလ

ကိုဧရာ။ ။ ေနာက္မွ ေနာက္မွ

ခ်က္ခ်င္းဆိုသလိုပဲ ဆက္ေျပာ…

ကို ေဘာင္းဘီေတာ့ လိုခ်င္တယ္… ကို႔ ေဘာင္းဘီေတြက မေကာင္းေတာ့ဘူး

မသီတာ။ ။ အင္း..၀ယ္ေလ…

ေဘာင္းဘီေတြနားေရာက္သြား…

ကိုဧရာ။ ။ သီတာ ကို႔ခါး ဘယ္ေလာက္လဲ

မသီတာ။ ။ မသိဘူးေလ (အခုတေလာ ကိုဧရာ ေတာ္ေတာ္၀ လာၿပီး ဗိုက္ႀကီးတလံုးနဲ႔ျဖစ္ေနေတာ့၊ မသီတာလည္း အယင္ အတိုင္းအတာ အေဟာင္းကို ျပန္စဥ္းစားမေနေတာ့ပဲ လြယ္လြယ္ပဲ ေျပာလိုက္ပါတယ္။)

ကိုဧရာ။ ။ ဒါဆိုလည္း မ၀ယ္ေတာ့ဘူး ေနာက္မွပဲ

မသီတာ။ ။ ရွင့္ခါး ပါမလာဘူးလား)))

(ဟုတ္တယ္ တခြန္းပဲ ေျပာပလိုက္ေတာ့တယ္။ တယ္စိတ္မရွည္ခ်င္ဘူး။)
*****
ၾကင္စဦးတုန္းက လြဲပံု

မသီတာ အတြက္ ရန္ကုန္မွ ပါးလိုက္ေသာ လူႀကံဳကို မသီတာ့ သူငယ္ခ်င္းထံ ကိုဧရာ ႐ံုးမွ အျပန္ ၀င္ယူေစ
မသီတာ အိမ္၌ ရွိေနေစ
ကလင္ ကလင္ .. အိမ္ဖုန္းျမည္လာ

မသီတာ။ ။ ဟယ္လို… ကို လား ေျပာ

ကိုဧရာ။ ။သီတာ့ သူငယ္ခ်င္း အိမ္ ဖုန္းဆက္လို႔လည္း မရဘူး။ ကို႔ ဖုန္းကလည္း ဘက္ထရီကုန္ေနလို႔ အခု ဘူတာက ဖုန္းနဲ႔ ဆက္ေနတာ

မသီတာ။ ။ အင္း ကိုတို႔ကေတာ့ ျဖစ္ရမယ္။ အဲ့ဒါ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။

ကိုဧရာ။ ။ ျပန္လာေတာ့မယ္။ သူတို႔ဆီလည္း မဆက္ေတာ့ဘူး။ xx မရွိဘူး။

မသီတာ။ ။ ဘာေျပာတယ္))) မိန္းမအတြက္ လုပ္ေပးရတာကို ဆႏၵ မရွိဘူးေလး ဘာေလးနဲ႔

တဖက္မွ ကိုဧရာကလည္း ကုန္းေအာ္ေစ

ကိုဧရာ။ ။ ဘယ္မွာ ဆႏၵမရွိဘူး ေျပာလို႔လဲ။ ဆယ္ျပား မရွိေတာ့ဘူး ေျပာတာ။ ဖုန္းဆက္ဖို႔ ဆယ္ျပားေစ့

အခ်စ္အေၾကာင္း ေျပာရေအာင္…

အခ်စ္ဆိုသည္မွာ…တဲ့

ေၾသာ္... အခ်စ္ဆိုတာ စိတၱဇနာမ္ေလးပါ။
telepathy, will power ဆိုတာေတြကို အေလးထားတတ္သူ တစ္ေယာက္အတြက္ေတာ့...
အခ်စ္ဆိုတာဟာ ေပါ့ေသးေသး မဟုတ္တဲ့ ေလးႀကီးႀကီး ႀကီး။
ရာမယဏဇတ္ေတာ္ႀကီးမွာလည္း အခ်စ္အေၾကာင္းေတြပါတယ္။
တစ္ညတာခြဲရလို႔ ႏွစ္ေပါင္း ခုနစ္ရာ ပူေဆြးရတဲ့ ကိႏၷရာ ကိႏၷရီတို႔ အျဖစ္ကိုလည္း ယံုတယ္။
…
…
…
ဟင္?
ဘာရယ္??
ကိုယ္ပိုင္ဇတ္လမ္းေလး???
ေၾသာ္
ညႊန္းစာဖြဲ႔လို႔မမွီ…(အလဲ့)

ခ်စ္ခဲ့ဖူးပါတယ္
ခ်စ္ေနပါေသးတယ္
ခ်စ္ေနဦးမွာပါ။

တန္ေၾကးရွိတဲ့အခ်စ္ကို တန္ဖိုးထားပါတယ္။
အ႐ႈံးအျမတ္ တြက္ေၾကး ဆိုရင္ေတာ့
အရင္းအတိုင္းပဲ
ယူသြားမွာပါ။
ဆံုမွတ္ရွိတဲ့ အခ်စ္
ဆံုးမွတ္ကိုေရာက္ခဲ့ၿပီ ဆိုရင္ေပါ့...

nature ဆိုရင္
neutral ျဖစ္မွေကာင္းမယ္ ထင္လို႔ပါ။
အခ်စ္ဆိုသည္မွာ…

****

သက္ေ၀ပဲတဂ္လို႔ အခ်စ္ဆိုသည္မွာ…ကို ေရးခဲ့ဖူးတယ္။ တိုစစေလးပါ။ ပို႔စ္ေတြေရးတိုင္း အမ်ားအားျဖင့္ ကိုယ့္ခံစားခ်က္ကို ေပၚလြင္လင္းလက္ေအာင္ မေရးႏိုင္ပါဘူး။ ေရးလည္းေရးခ်င္ေတာ့ ေရးႏိုင္သေလာက္ ေရးထားလိုက္တတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အရင္ေရးထားတဲ့ ပို႔စ္အခ်ိဳ႕ကို ပိုၿပီး ျပည့္ျပည့္စံုစံု ထင္ထင္ရွားရွားျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားၿပီး ျပန္ေရးမယ္လို႔ စိတ္ကူးမိခဲ့ပါတယ္။ အခု သက္ေ၀ကပဲ အခ်စ္အေၾကာင္း ေျပာရေအာင္လို႔ တဂ္လာေတာ့… အရင္ေရးထားတဲ့ အခ်စ္ဆိုသည္မွာ… ကို အက်ယ္ ထပ္ဖြင့္ရင္း၊ စိတ္ကူးကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္ျဖစ္ပါေတာ့တယ္။
*****
အခ်စ္ဆိုတာ ကိုင္တြယ္ ျပလို႔မရေပမဲ့၊ ခံစားသိလို႔ ရတဲ့အရာမို႔ စိတၱဇနာမ္အုပ္စုထဲ သြတ္သြင္း သတ္မွတ္လိုက္ပါတယ္။ ဘယ္အေၾကာင္းအရာမဆို နားလည္ရင္၊ မွန္ကန္စြာ နားလည္ရင္ ေကာင္းက်ိဳးကို ဦးတည္ပါတယ္။ သတၱ၀ါတိုင္းလိုလို အခ်စ္နဲ႔ ပတ္သက္ဆက္ႏြယ္ဖူးၾကေပမဲ့ ခက္တာက အခ်စ္က နားလည္ရ ခက္တယ္။ ဒႆနဆန္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခ်စ္ကို အနက္အဓိပၸါယ္ဖြင့္ရာမွာ အခ်စ္ တည္ရာမွီရာ တဦးတေယာက္ခ်င္းဆီရဲ႕ ႏွလံုးသားအခံေပၚ မူတည္ၿပီး ပံုသ႑ာန္မ်ိဳးစံု ျဖာထြက္သြားတယ္။ ရာမယဏ ဇတ္ေတာ္ႀကီးထဲမွာပဲ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ အျပန္အလွန္ခ်စ္ၾကတဲ့ ရာမ သီတာရဲ႕အခ်စ္၊ တဖက္သတ္ တိတ္တခိုးခ်စ္ရတဲ့ လကၡဏရဲ႕ အခ်စ္၊ အခ်စ္အတြက္နဲ႔ အသက္ပင္ေသေသဆိုတဲ့ ဒႆရဲ႕ စံုလံုးကန္းအခ်စ္… အခ်စ္ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ႀကီးေအာက္က ပံုစံစံု ခြဲထြက္သြားတဲ့ ေခါင္းစဥ္ငယ္ေတြျဖစ္တယ္။

အမ်ိဳးအစား စံုလင္သလို ေမတၱာ၊ သစၥာ၊ က႐ုဏာ၊ သဒၶါ၊ … စတာေတြကလည္း အခ်စ္ကေန ခြဲထုတ္ဖို႔ အလြန္ခက္ခဲတဲ့ အေပါင္းအပါေတြ ျဖစ္ၾကျပန္တယ္။ အခ်စ္ရဲ႕ ေဘးထြက္ ဆိုးက်ိဳးေတြျဖစ္တဲ့ သ၀န္တိုျခင္း၊ စိတ္မခ်ျခင္း၊ စိုးရိမ္ျခင္း ဆိုတာေတြကလည္း အခ်စ္မွာ တသားတည္း ေပ်ာ္၀င္ေနတယ္။ စႏၵကိႏၷရီဇတ္ေတာ္ထဲက ကိႏၷရာ ကိႏၷရီတို႔ တစ္ညတာခြဲရလို႔ ႏွစ္ေပါင္း ခုနစ္ရာ ပူေဆြးရသတဲ့ လို႔ ေႏွာင္းလူတို႔ မွတ္သားထားၾကတာဟာ အခ်စ္ရဲ႕ ဒီဂရီကို ေဖာ္ျပလိုရင္းေၾကာင့္ ျဖစ္တယ္။ အခ်စ္ေရခ်ိန္ကို အထက္ပါအရာေတြနဲ႔ မွန္းဆ တိုင္းဆ ၾကတယ္။ နားလည္မႈ၊ ယံုၾကည္မႈေတြပါ ပါ၀င္လာတဲ့အတြက္ အခ်စ္ရဲ႕ နယ္ပယ္ဟာ က်ယ္၀န္းလြန္းလွတယ္။

ကိုယ္ပိုင္ဇာတ္လမ္းနဲ႔ အခ်စ္ကို အနီးကပ္ စြဲယူၾကည့္ရမယ္ ဆိုရင္ အခ်စ္ဟာ ကံၾကမၼာနဲ႔လည္း ႏွီးေႏွာ ဆက္ႏြယ္ေနတယ္လို႔ ခံစားမိျပန္တယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ မိန္းကေလးတေယာက္အျဖစ္ေမြးဖြားခဲ့ျခင္းဟာ အခ်စ္ကို တန္ဖိုးထားတတ္ဖို႔အတြက္ ကံၾကမၼာကေပးတဲ့ လက္ေဆာင္ေကာင္းအျဖစ္ ခံယူပါတယ္။ အခ်စ္ကို ကိုယ္က်င့္တရားနဲ႔ တြဲဖက္ ၀တ္ဆင္ရင္ အလြန္က်က္သေရရွိေၾကာင္း စြဲယူလက္ခံႏိုင္ေအာင္ သင္ၾကားေပးခဲ့သူအေပါင္းနဲ႔ ပတ္၀န္းက်င္ကို ေက်းဇူးတင္ရပါတယ္။

ေလာကမွာ အႏိုင္ အ႐ံႈး၊ အခ်စ္ အမုန္း ဆိုတဲ့ ဆန္႔က်င္ဘက္ေတြ ရွိတာမို႔ အခ်စ္ၿပီးေတာ့ အမုန္းလာမလား။ အခ်စ္နဲ႔ အမုန္းဟာ ေက်ာခ်င္းကပ္ေနသလား။ အခ်စ္ဆိုတာ စည္းတခုလား၊ ေဘာင္တခုလား၊ နံရံတခ်ပ္လား… စသျဖင့္ ေတြးခ်င္ရင္ ေတြးႏိုင္တဲ့ အေျခအေနမ်ိဳးေတြလည္း ႀကံဳေတြ႔ရတတ္ပါေသးတယ္။ ဆံုမွတ္ရွိတဲ့ အခ်စ္ ဆံုးမွတ္ကို ေရာက္ခဲ့ရင္ အ႐ႈံး အျမတ္ေတြ တြက္မေနေတာ့ပဲ ခ်စ္လိုက္ရတာ အရင္းလို႔ သေဘာထားရင္ ကမၻာေျမ အဆိပ္သင့္ျခင္းကို ကာကြယ္ရာ ေရာက္ပါတယ္။

အခ်စ္ကို ေရေလာင္းပါ။ ေပါင္းသင္ပါ။ ငါပိုင္တဲ့ အခ်စ္ ငါ့အလိုပဲ ျဖစ္ရမယ္ လို႔ေတာ့ ဇြတ္ မညစ္ပါနဲ႔။ အခ်စ္ဟာ သဘာ၀တရားဆိုတာကိုေတာ့ မေမ့ေစလိုပါ။ သဘာ၀က်က် ခ်စ္တတ္ေအာင္ ႀကိဳးစားရင္းျဖင့္ အခ်စ္အေၾကာင္း ေျပာလိုက္ပါတယ္။
*****  
“ခ်စ္တတ္ၿပီ ” လို႔ေတာ့ ဒီေနရာမွာ ေရးခဲ့ဖူးပါတယ္။ ( The Road Less Travelled” ႏွင့္ ခ်စ္တတ္ၿပီ)
***** 

အခ်စ္အေၾကာင္း ေျပာရေအာင္… ျမစ္ဖ်ားခံရာ ဆရာမေမၿငိမ္းကို အစထားၿပီး အခ်စ္အေၾကာင္းေျပာတဲ့ စကား၀ိုင္းအတြင္း ပါ၀င္ ေဆြးေႏြး ဖလွယ္ခြင့္ေပးသူ အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္စြာျဖင့္…

မဟာပုဏၰမာ

ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၃၇၂ခုနစ္၊ တေပါင္းလျပည့္
မဟာပုဏၰမာ = supermoon
ျမပုဏၰမာ ဆိုတဲ့ အမည္ေလးကိုေတာ့ ကိုဇာဂနာတို႔အၿငိမ့္ေၾကာင့္ ရင္းႏွီးခဲ့ရတယ္။

ျမ ရဲ႕ လ
 ‘ျမ’ ဆိုတဲ့ နာမည္ကို သိပ္ႀကိဳက္ပါတယ္။ ကိုယ့္မွာ ဒုတိယအမည္တခုသာ ရွိခြင့္ရမယ္ဆိုရင္ ‘ျမ’ ဆိုတဲ့ အမည္ကို ရယူခ်င္ပါတယ္။  စိမ္းဖန္႔ တဲ့ အသြင္ရွိတဲ့ ‘ျမ’ ဟာ လွ်ိဳ႕၀ွက္မႈေတြနဲ႔လည္း ျပည့္ႏွက္ေနတယ္။ ျမင္ရသူေတြအတြက္ တည္ၿငိမ္တဲ့အသြင္ကိုသာ ေပးစြမ္းဖို႔ အျမဲလို ႀကိဳးစားေနထိုင္တတ္တဲ့ ‘ျမ’ ဟာ၊ ဘယ္ေသာအခါမွ် မည္သူတဦးတေယာက္ကိုမွ ဒုကၡေပးဖို႔ မရည္ရြယ္ဘူး ဆိုတာ ယံုၾကည္တယ္။

‘ျမ’ ဟာ အဆံုးစြန္ထိ လိမၼာယဥ္ေက်းသူ ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနထိုင္ႏိုင္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေမတၱာပို႔သ လိုက္ပါတယ္။

 

ျမ ရဲ႕ လက္

မသီတာ အေမရဲ႕ လက္ -  ျမ ရဲ႕ လက္ ပါ။

*****
စာေရးဆရာမ ဂ်ဴးရဲ႕ ျမရဲ႕လ ၀တၳဳကို ထူးအိမ္သင္မွ အသံျဖင့္ ဇာတ္လမ္းေျပာျပထားပါတယ္။ credit to: သာထူး

Get this widget |      Track details  |         eSnips Social DNA

That's What Friends Are For....

song writer: Burt Bacharach and Carole Bayer-Sager.

that's what friends are for with lyrics

အသံခ်ည္း သက္သက္နားေထာင္ခ်င္တယ္ ဆိုရင္ေတာ့...Rod Stewart ရဲ႕ ဒီသီခ်င္းပါပဲ...

ဒီသီခ်င္းကိုပဲ တင္ခ်င္လြန္းလို႔ တင္လိုက္ပါတယ္...
(ကိုယ့္အတြက္ ကိုယ္)
ေပါက္ကြဲတာလား...
ေျဖသိမ့္တာလား...
တိုင္တည္တာလား...
အားလံုးပဲလား
...
...
...
သူငယ္ပဲ ခ်င္းခ်င္း
သူႀကီးပဲ ခ်င္းခ်င္း
သူငယ္သူႀကီးပဲ ခ်င္းခ်င္း
...
ဂ်ီေမးလ္ကပဲ ခ်င္းခ်င္း
ဘေလာ့ဂ္ကပဲ ခ်င္းခ်င္း
ေဖ့ဘြတ္ကပဲ ခ်င္းခ်င္း
...
ေနာင္မ်ားလည္း ခ်င္းခ်င္တာနဲ႔ ခ်င္းပါ...
သူငယ္ခ်င္း အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

အေျပာင္းအလဲမ်ား

၂၀၁၁-ခု ႏွစ္ဦးတြင္ အေျပာင္းအလဲ သတင္းမ်ားစြာကို မီဒီယာမ်ိဳးစံုေပၚတြင္ ေတြ႔ေနရသည္။ ျမန္မာပိုင္း ေရဒီယိုအသံမ်ားတြင္ ျမန္မာျပည္ လြတ္ေတာ္ ႏိုင္ငံေရး သတင္းႏွင့္ တူနီရွားႏိုင္ငံ စံပယ္ ေတာ္လွန္ေရးမွသည္ တစ္ႏိုင္ငံၿပီး တစ္ႏိုင္ငံ တမဟုတ္ခ်င္း ျပန္႔ႏွံ့သြားေသာ အေရွ႕အလယ္ပိုင္း လူထု ေတာ္လွန္ေရး သတင္းတို႔က ေနရာယူထားသည္။

အေျပာင္းအလဲတို႔သည္ အေပၚယံ အသြင္ေျပာင္းျခင္းမ်ိဳး ရွိတတ္သလို၊ အေျခခံ အေဆာက္အအံုပါ ေျပာင္းလဲေသာ အေျပာင္းအလဲမ်ားလည္း ရွိသည္။ တိုးတက္ေသာ အေျပာင္းအလဲမ်ား ရွိသလို ဆုတ္ယုတ္ေသာ အေျပာင္းအလဲမ်ားလည္း ရွိသည္။ အေျပာင္းအလဲမ်ား ကိုယ္တိုင္ကလည္း ေျပာင္းလဲေနတတ္ေသးသည္။

ေတာ္လွန္ေရးသတင္း, အေျပာင္းအလဲ သတင္းမ်ားကို နားေထာင္ရင္း George Orwell ေရးသားသည့္ Animal Farm ကို သခင္ဘေသာင္း ဘာသာျပန္သည့္ “ေျခေလးေခ်ာင္းေတာ္လွန္ေရး” သေရာ္စာပံုျပင္မွ ဇာတ္သိမ္းပိုင္းႏွင့္ သ႐ုပ္ေဖာ္ပံုကို သတိရမိ၏။

ေမြးျမဴေရးၿခံတစ္ခုတြင္ ၀က္တို႔ ဦးေဆာင္ေသာ ေျခေလးေခ်ာင္း သတၱ၀ါမ်ားက လူသားတို႔အား ေတာ္လွန္ၾကသည္။ တိရစၧာန္အားလံုး တန္းတူညီမွ်ေရးကို ေႂကြးေၾကာ္ခဲ့ၾကသည္။ တိရစၧာန္ အခ်င္းခ်င္း မသတ္ျဖတ္ရန္ ဥပေဒျပဳခဲ့ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ တျဖည္းျဖည္း ၀က္တို႔က ေနရာယူ ႀကီးစိုးလာသည္။ ဆန္႔က်င္သည့္ တိရစၧာန္မ်ားကို သုတ္သင္လာသည္။ တိရစၧာန္ အခ်င္းခ်င္း “အေၾကာင္းမဲ့ မသတ္ျဖတ္ရ” ဟု ဥပေဒကို ျပင္သည္။ တိရစၧာန္ အားလံုး တန္းတူညီမွ်သည္ဟူေသာ ဥပေဒတြင္ “အခ်ိဳ႕တိရစၧာန္မ်ားသည္ အျခားတိရစၧာန္မ်ားထက္ ပို၍ တန္းတူညီမွ်သည္” ဟု ျပင္လိုက္ၾကသည္။ ေနာင္တြင္ ၀က္တို႔သည္ တိရစၧာန္မ်ား၏ ရန္သူျဖစ္ေသာ လူသားမ်ားႏွင့္ ဖက္လွဲတကင္း ေပါင္းသင္း လာၾကေတာ့သည္။ ၀က္တို႔သည္ လူသားပိုဆန္လာၾက၍ တခ်ိန္က “ေျခေလးေခ်ာင္း ေကာင္းတယ္။ ေျခႏွစ္ေခ်ာင္း မေကာင္းဘူး” ဟူေသာ ေႂကြးေၾကာ္သံသည္ “ေျခေလးေခ်ာင္း ေကာင္းတယ္။ ေျခႏွစ္ေခ်ာင္း ပိုေကာင္းတယ္” ဟု ေျပာင္းလဲသြား၏။ စားပြဲ၀ိုင္းတြင္ အတူစားေသာက္ ျငင္းခုန္ေနၾကေသာ ၀က္ႏွင့္ လူသားတို႔အား ေဘးက တိရစၧာန္မ်ားက ေခ်ာင္းၾကည့္လုိက္ေသာ အခါတြင္ …

“… ၀က္ႏွင့္ လူသားမွာ ျခားနားျခင္း မရွိေတာ့။ မြန္ျမတ္ေသာ ၀က္တို႔သည္ ယုတ္ညံ့သြား၍ လူသားႏွင့္ ျခားနားျခင္း မရွိေလသေလာ။ သို႔မဟုတ္ ယုတ္ညံ့ေသာ လူသားတို႔သည္ ၀က္တို႔ကဲ့သို႔ မြန္ျမတ္လာ၍ ျခားနားျခင္း မရွိေလသေလာ။ ေဘးကေခ်ာင္းၾကည့္ေနေသာ တိရစၧာန္တို႔သည္ ၀က္မ်ားမ်က္ႏွာကို ၾကည့္လိုက္ လူသားမ်ားမ်က္ႏွာကို ၾကည့္လိုက္ႏွင့္ အျပန္ျပန္အလွန္လွန္ ၾကည့္ၾကသည္။ သို႔ရာတြင္ ၀က္ႏွင့္လူသား, လူသားႏွင့္၀က္ ဘယ္ဒင္းက ၀က္ ဘယ္ဒင္းက လူသား၊ ဘယ္ဒင္းက လူသား ဘယ္ဒင္းက ၀က္ဟု ခြဲျခား၍ မရေအာင္ ရွိေလေတာ့သတည္း။”

စာေရးလိုက္ပါတယ္။

ဘေလာ့ဂ္ေတြ ဖတ္ေနက် မိတ္ေဆြ အမ တေယာက္နဲ႔ ေတြ႔ေတာ့
သီတာေရ ဘေလာ့ဂ္ေတြမွာ ပို႔စ္အသစ္ေတြလည္း မတက္ပါလား။ တိုင္ပင္ၿပီးေတာ့မ်ား မေရးပဲေနၾကသလား ထင္ရတယ္… ဘာျဖစ္လို႔လဲ လို႔ ေမးလာပါတယ္။
ဘေလာ့ဂါတို႔ ေျဖၾကပါ။
မသီတာလည္း ထင္တာေတာ့ ေျဖခဲ့ပါတယ္။
ဘယ္လိုေျဖလိုက္သလဲ လို႔ေတာ့ မေမးပါနဲ႔။
****
မသီတာ စာေရးျခင္း ၀ါသနာ ဘယ္ကရသလဲ လို႔ ေတြးၾကည့္မိေတာ့… အေဖ့ဆီက ရခဲ့ဟန္တူတယ္လို႔ အေျဖထြက္ပါတယ္။ အေဖက အိမ္ေထာင္က်ၿပီး စီးပြားရွာဖို႔ တနယ္တေက်းမွာ အေျခခ်ရေတာ့၊ သူ႔ မိဘေတြဆီ စာေရးၿပီးေတာ့ ဆက္သြယ္ပါတယ္။ အေဖ့စာေတြက အရွည္ႀကီးေတြ … မၾကာခဏလည္း ေရးပါတယ္။ မသီတာတို႔ကိုလည္း ေရးခိုင္းပါတယ္။ ဥပမာ စာေမးပြဲေအာင္စာရင္းထြက္တယ္ ဆိုရင္ အဖိုးအဖြားေတြဆီ အေၾကာင္းၾကားတဲ့ စာမ်ိဳးကို ကိုယ္တိုင္ေရးခိုင္းပါတယ္။ ဘာေရးရမလဲ ေမာင္ႏွမေတြ အခ်င္းခ်င္း ေခါင္းခ်င္းရိုက္ စဥ္းစား။ သူေရးၿပီးသားဟာ ငါေရးမရေတာ့ဘူးေလ။ ေမာင္ႏွမေတြကလည္း အမ်ားသားဆိုေတာ့ တေၾကာင္းႏွစ္ေၾကာင္းေရးၿပီး ေရးစရာက မရွိေတာ့ဘူး။ အဲ့ဒီေတာ့ ေပါက္ကရေတြ ထည့္ေရး။ ဘာေရးေရး အေဖကေတာ့ စာကို ပို႔ေပးတာပဲ။ အဖိုးအဖြားေတြကလည္း ငါ့ေျမးေတြ ေရးလိုက္တဲ့ စာဟဲ့ ဆိုၿပီး လူစံုမွာ ထုတ္ဖတ္တာပဲ… အဆီအေငၚ မတည့္တာေတြ ဖတ္မိရင္လည္း ကေလးက ဘာေျပာခ်င္မွန္းမသိပါဘူး ဆို ထားလိုက္တာပဲ…။ ေပါက္ကရေတြ ေရးရလားရယ္လို႔ မဆူပါဘူး။
*****
၁၉၉၈ ခုႏွစ္ ေန႔စြဲ တပ္ထားတဲ့ မသီတာ့ တူေတြဆီက စာေလးေတြပါ။
*****

ကေလးေတြကို ေဆြမ်ိဳးေတြဆီ စာေရးခိုင္းၾကည့္ပါ။

ပန္းကဗ်ာ

ေနာက္ခံ ဂီတကို ဒီက ယူပါတယ္။
ပန္းသခင္ကေတာ့ တီတီဆြိ ျဖစ္ပါတယ္။
*****
မဂၤလာပါ
ဆရာမ

-ဇီဇ၀ါ
*****
ရိုးရိုးေလးပါပဲ

-စပယ္
*****
ေႏြဦး ေလ႐ူးနဲ႔ အတူ
ေ၀းလြင့္ခဲ့ ၀တ္မႈန္

သူကိုယ့္အနားေရာက္လာၿပီးေတာ့ ကပ္ထိုင္သြားသလိုပဲ…

-ကံ့ေကာ္
*****
သိပ္ဆိုးတဲ့ လူေတြေပါ့
ဘယ္သူ႔ကိုေတာ့ျဖင့္ မယွဥ္သာ
တျခားစီပါကြာ
ဘာညာ ဘာညာေတြနဲ႔…
(သူကေတာ့)
ၿပိဳင္ဘက္ဆိုတာ
သိေလဟန္ေတာင္မရွိ
အလိႈက္လွဲဆံုးေတြနဲ႔
ၿမိဳင္လို႔
လႈိင္လို႔

-ငု၀ါ
*****
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းရဲ႕ ရနံ႔
ငံ့လင့္ျခင္း ၀တ္ဆံ
ေတာင္းတျခင္း ပြင့္လႊာ
ၿမိဳသိပ္ျခင္းေတြ တေပြ႔တပိုက္နဲ႔…

-ယုဇန
*****
အသင္းပ်ံ႕ဆံုးေသာ ရနံ႔ေတြ
ႀကိဳင္လႈိင္ကာေပးေသာ္လည္း
စိုး႐ြံ႕လို႔ မလွမ္းသာ
ေအာ္…
ကမၻာေတြျခားေနသတဲ့လားကြယ္

-ဆိတ္ဖလူး
*****
တပြင့္တည္း
ဒါေပမဲ့
ျခေသၤ့

တိုးေ၀ွ႔ က်ီစယ္
အၿပံဳးခ်င္း ဖလွယ္…

ခ်ိဳေသာ ႏွင္းဆီ
သင့္ထံယစ္မူး၊ ညႊတ္ႏူးဖို႔
သင္မရည္ရြယ္
ဆူးခ်စ္လို႔ စူးနစ္
ကိုယ့္ထိုက္နဲ႔ ကိုယ့္ကံပဲ ရွိပါေစ

- ႏွင္းဆီ
*****
ပြင့္လင္းလို႔ ေဖာ္ေရြ…
တခါတေလလည္း
ပန္းအျဖစ္ကို ေမ့ပါရေစ…
*****
ေရခ်ိဳးလို႔ အလွျပင္ၿပီးၿပီ
ဟင္းခ်ိဳလည္း ေႏႊးထားသည္
ေမာင္ေရာက္ခ်ိန္ နီးၿပီ

-ေလးနာရီ
*****
နံရံတခ်ပ္ျခားလို႔ေန…
*****
နတ္ပန္းရယ္လို႔ မာနမႀကီးပါဘူး
တကယ္ပါ
တို႔အတူတူ ႀကီးျပင္းခဲ့တယ္…

-ႏြယ္သာကီ
*****
ညွင္းေလေျပ
သင္းရနံ႔
လွ်ိဳ႕၀ွက္တဲ့လေရာင္…

-ညေမႊးပန္း
*****
ေမာင္ေတာ္ကေတာ့
ျမဴးလာေပါ့…

-ေဆာင္ေတာ္ကူး
*****
ႏွစ္ေလးငါးေျခာက္ဆယ္ေလာက္ တေယာက္ထဲစြဲ ခ်စ္ႏိုင္မလား

-သရဖီ

က်မထက္ လွသူနဲ႔ ေတြ႔သြားေတာ့ အခ်စ္ေရာ့မလား…

-ျမတ္ေလး
*****
ႏြားတင္းကုပ္နားမွာ ရွိသည္။
ေက်ာင္းဂိတ္ေပါက္ နားမွာ ရွိသည္…

-တ႐ုတ္စကား
*****
အလွကိုယ္စီ ရွိၾကသည္…

-ထား၀ယ္မိႈင္း

သစ္ပင္

 အေလ့က်ေပါက္တာနဲ႔ စိုက္ပ်ိဳးတာဆိုၿပီး ႏွစ္မ်ိဳးရွိပါတယ္။
ကနဦးကေတာ့ အေလ့က်ေပါက္တာပဲ ရွိမွာပါ။
ေနာက္ လိုအပ္၍ စိုက္ပ်ိဳးၾကပါတယ္။

မယ္ေတာ္ႀကီးဂမုန္း

အေမ လျပည့္လကြယ္ေန႔ေတြမွာ မယ္ေတာ္ႀကီးဂမုန္းပင္ေတြကို အေမႊးနံ႔သာမ်ား ပက္ဖ်န္း ပူေဇာ္ေလ့ရွိတာ ေတြ႔ဖူးပါတယ္။ ပါးစပ္ကလည္း ရြတ္ပါတယ္။ ဆုေတာင္းတာ ျဖစ္မွာပါ။ အေမက မသီတာကိုလည္း အဲ့ဒီလို လုပ္ေစခ်င္ပါတယ္။ တႀကိမ္ႏွစ္ႀကိမ္ လုပ္ဖူးပါတယ္။

ေရႊလာေငြလာ ဂမုန္းတဲ့...

သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ စကၤာပူကေန ယူအပ္စ္ကို အၿပီးေျပာင္းေတာ့ ငါ ျမန္မာျပည္ကေန တကူးတက သယ္လာရတာဆိုၿပီး အေမြေပးခဲ့ပါတယ္။ သူေပးစက တပင္တည္းပါ။ ေနာက္ ေတာ္ေတာ္ပြားလာပါတယ္။ အပင္ပြားေတြ လက္ေဆာင္တဆင့္ ျပန္ေပးရပါတယ္။

ဂမုန္းပင္မွာ ပန္းေတြပြင့္ရင္ ေငြေတြ ပို၀င္သလိုပဲ။ လူနဲ႔ အပင္ရဲ႕ ထူးဆန္းေသာ ဆက္သြယ္ခ်က္အျဖစ္ ေရးလိုက္ပါတယ္။ အယံုအၾကည္ မရွိေစလိုပါ။

ရႊန္းမီ တဂ္လို႔ ပံုႏွင့္တကြေျဖပါသည္။ သူေမးတာက...

“တသက္လံုး ေပ်ာ္ခ်င္ရင္ သစ္ပင္စိုက္ပါ ဆိုတဲ့ စကားပံုကို ယံုလား?
ငါးမိနစ္ခန္႔ စာစီကံုးပါ” 

ဘေလာ့ဂ္တာ...(၆)

ၾကားဖူးၾကတယ္ မဟုတ္လား မိန္းမပ်င္း ေျခဆင္း၊ ေယာက်္ားပ်င္း ေက်ာခင္းတဲ့
ဒါေၾကာင့္ မသီတာတို႔ ဘယ္ေတာ့မွ ေျခမဆင္းဘူး၊ ေက်ာပဲခင္းတယ္ :)
ကဲ ပို႔စ္ေရးပါေတာ့မယ္။
*****
မနက္အေစာႀကီး ေ၀လီေ၀လင္းထ၊ သားေ၀ယ်ာ၀စၥ လုပ္ရတယ္။ ေထြေထြထူးထူး မဟုတ္ပါဘူး။ မနက္အေစာစာကို မုန္႔ဟင္းခါး စားခ်င္တယ္ ပူဆာလို႔ မေန႔ညေနက ခ်က္ထားတာကို ေႏႊးေကၽြးရတာပါ။ လုပ္ရင္း ကိုင္ရင္း တယ္ဟုတ္တဲ့ ငါပါလား မုန္႔ဟင္းခါးလည္း ခ်က္တတ္တယ္။ ပဲေၾကာ္ေလးပါ ေၾကာ္လိုက္ေသး…။ စားေသာက္ၿပီးေတာ့ ေက်ာင္းသြားရခါနီးသား ပိုက္ဆံအိတ္ ဘယ္ထားမိမွန္းမသိလို႔တဲ့ ဟိုရွာဒီရွာနဲ႔။ အျမင္ကတ္လို႔ (ကိုယ့္ဖာသာ စည္းကမ္းမရွိတာ၊ ငါေတာ့ ရွာမေပးႏိုင္ဘူးေဟ့ လို႔ စိတ္ထဲက ေျပာရင္း) ေပကပ္ထိုင္ေနလိုက္တယ္။ သူထြက္သြားေတာ့မွ အိပ္ယာထဲျပန္လွဲရင္း ငါေတြ ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ ထေနတဲ့ ၿမို႕ လို႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ နာမည္ ေပးလိုက္တယ္။
*****
မနက္ ၁၀နာရီေလာက္မွာ ရန္ကုန္ျပန္တဲ့ အမိ်ဳးတေယာက္ဆီက ေလဆိပ္ ဆင္းေနၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း ဖုန္းလာတယ္။ ေအာ္ သူမ်ားေတြ ျပန္ၾကလို႔… သူမ်ားေတြ ျပန္ၾကလို႔… ငါလည္း ျပန္ခ်င္လိုက္တာ…။ ရပ္တည္လို႔မွ မေနႏိုင္ေတာ့သမို႔ အိပ္ယာထဲေခြၿပီး

ငါသာ မ်ဥ္းေျဖာင့္တေၾကာင္း ဆိုရင္…
ငါ့ရဲ႕ မွ်ားဦးဟာ အဲ့ဒီေနရာကိုပဲ ထိုးစိုက္ေစရမယ္…
အေမရွိတဲ့ ရန္ကုန္

*****
ေက်ာင္းသြားခါနီး သားငယ္ကို ဘာစားမလဲ ထမင္းစားမလား၊ မုန္႔ဟင္းခါး စားမလားေမးေတာ့ မုန္႔ဟင္းခါး စားမယ္တဲ့။ သားအမိႏွစ္ေယာက္ စားၾကတာေပါ့။ ကေလးကေတာ့ တပန္းကန္ပါပဲ…။ ကိုယ္ကလည္း တပန္းကန္ထဲမွာပဲ မုန္႔ဖတ္ထည့္လိုက္ ဟင္းရည္ေလးလိုက္လိုက္၊ ဟင္းရည္ခ်ည္းေသာက္လိုက္ မုန္႔ဖတ္ေလး လိုက္လိုက္…။
ေန႔လည္ ၁၂နာရီ ကေလး ေက်ာင္းပို႔ၿပီးေတာ့ အင္း မုန္႔ဟင္းခါးေတြ စားတာမ်ားၿပီး ေလးလိုက္တာ

ငါသာ ေႁမြတေကာင္ ျဖစ္မယ္ဆိုရင္

အမွ်င္ အမွ်င္ မုန္႔ဟင္းခါးေတြကို
ေဟာဒီလို ေဟာဒီလို ၿမိဳထားလိုက္မွာ
ခႏၶာကိုယ္ မေခြႏုိင္ မေခါက္ႏိုင္
မေကြးႏိုင္ မတြန္႔ႏိုင္ေတာ့ရင္ေတာင္
အို ဘာျဖစ္လဲ
အလ်ားလိုက္ ဆန္႔ဆန္႔ႀကီး ေနလိုက္မွာေပါ့။
*****
*****
*****
ညေန ၃နာရီ
ဥပုသ္ေက်ာင္းသြားတဲ့ ေယာကၡမႀကီး ျပန္ေရာက္လာ

ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းက ထမနဲေတြ ထည့္ေပးလိုက္တယ္…ဒီမွာ

အဟီး…စားမယ္…စားမယ္…
ေမေမ မနက္ဖန္မနက္ စားဦးမွာလား…  
မစားေတာ့ဘူး… ေက်ာင္းက စားလာခဲ့ၿပီ
ပလတ္စတစ္အိတ္ထဲမွာတင္ တ၀က္ခြဲ… ဟိုလူႀကီးအတြက္ေလ
မ်ားသြားတဲ့ ဘက္ျခမ္းကို စားမွာပဲ ၀ါးမွာပဲ
အင္း

ငါသာ တြယ္ခ်ိတ္တေခ်ာင္းျဖစ္မယ္ဆိုရင္
ညီညြတ္ျခင္းသည္ အင္အား တြဲထားၾက … တပို႔တြဲမ်ား။

*****
ေရႊမႈန္ ေရႊမႊားေတြ က်ဲေနတဲ့ ေရႊ၀ါေရာင္ အတိတ္ေတြကို
လြန္႔လြန္႔လူး စြဲလန္းမိမွေတာ့
ေဟာင္းလို႔ ေျပာင္းသြားတဲ့
၀ါၾကင္ၾကင္ ၀ါဖန္႔ဖန္႔ေတြကို
ေရႊအိုေရာင္ အနားသတ္ေတြလို႔ သတ္မွတ္ဖို႔
ငါ ဟာ
ဘာမ်ား ျဖစ္ခ်င္ဦးမွာလဲ???
...
ဘေလာ့ဂ္ပို႔စ္ တခုျဖစ္လိုက္တာေပါ့။
*****
မမKOM ကေတာ့ စိတ္ကို မမွန္ဘူးလို႔ ေျပာတာပဲ…။

Strawberry... Cherry... ေရာရင္...

စာမေရးျဖစ္တာ ၾကာလို႔ ပံုေလးတင္ၿပီး ႏႈတ္ဆက္႐ံုပါပဲ...။

ဘေလာ့ဂ္ က ေခတ္သစ္ လူမႈဆက္ဆံေရးပံုစံ ဆိုရင္၊ မသီတာႀကီး ၿငိမ္လြန္းေနေတာ့ အတင္း မေျပာတတ္ေတာ့ဘူး ထင္သြားမွာ စိုးလို႔ လူးလဲထလာတာ...။

ေျပာရရင္ေတာ့ မဂၤလာေဆာင္အေၾကာင္း... အကယ္ဒမီအေၾကာင္းေတြ ပံုလို႔ ပံုလို႔...။ မသီတာတို႔ ငယ္ငယ္ကေပါ့ ႐ုပ္ျမင္သံၾကားေတြ ေပၚလာေတာ့ မိသားစု၀င္ေတြ စံုစံုလင္လင္နဲ႔ TV ေရွ႕ထိုင္ ဇတ္လမ္း ၾကည့္ၾကတာ၊ အယင္က ႐ံုထဲ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ ၾကည့္ရသလိုမဟုတ္ပဲ တမ်ိဳးတဘာသာေပါ့ေလ... ၾကည္ႏူးစရာေတာ့ ေကာင္းပါတယ္။ ခက္တာက မသီတာတို႔ အကိုႀကီး လင္မယား...။ သူတို႔က ဇတ္ကားႀကည့္ရင္ ေအးေအးမၾကည့္ၾကဘူး။ ႏွစ္ေယာက္သား ေ၀ဖန္ေရးနဲ႔ ေလကန္ေရးကို အေပးအယူ အခ်ီအခ်နဲ႔ လုပ္ၾကတာမ်ား...။ သူတို႔က လူႀကီးေတြ ဆိုေတာ့ ႏိုင္ငံျခားေရာ... ျပည္တြင္းကပါ ဇတ္လမ္း ဇတ္ကားေပါင္း မ်ားစြာကို ၾကည့္ရႈခံစားထားဖူးၿပီးသား ဆိုေတာ့... ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြက ျမင့္မားေနေတာ့တာ။ ကိုယ္က ခံစားမလို႔ ရွိေသး ... ကိုႀကီးက "ဟင္ မင္းသားကလည္း ဘယ္လိုႀကီးလည္း ေအာက္လိုက္တာ..." ဆိုရင္ ... ေယာင္းမႀကီးကလည္း ... "အင္းေလ ဒါမ်ား မင္းသားတဲ့" ဆို လုပ္ေရာ...သြားေရာ သြားေရာ...။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ မသီတာတို႔ အငယ္ေတြက ကိုႀကီးတို႔နဲ႔ ဇတ္လမ္းမၾကည့္ခ်င္ဘူးဟာ လို႔ ကြယ္ရာမွာ က်ိတ္ရင္ဖြင့္ၾကတာေပါ့။

အခုလည္း မသီတာတို႔ အသက္ႀကီးလာပါၿပီ... ပါးစပ္ကထြက္သမွ်က ေ၀ဖန္ေရးႀကီးပဲ မ်ားေနလို႔ အသာေလး တတ္ႏိုင္သေလာက္ ဘရိတ္အုပ္ပါတယ္။ အင္း ဒီၾကားထဲကပဲ...

အကယ္ဒမီပြဲက မင္းသား၊မင္းသမီးပံုေတြ အမ်ားႀကီး အင္တာနက္ကေန ၾကည့္ရပါတယ္။  လွလွပပ ၀တ္စားထားၾကတာ မ်က္စိ ပသာဒ ျဖစ္စရာပါ။ ဟိုအယင္ႏွစ္ႏွစ္၊ သံုးႏွစ္ေလာက္ ကတည္းကပဲ သတိထားမိတာက မင္းသားေတြရဲ႕ ၀တ္စံု။ ျမန္မာ အမ်ိဳးသား ၀တ္စံုဆိုတာကလည္း တိုက္ပံုနဲ႔ လံုခ်ည္... ဒါပါပဲ။ ဒါကိုပဲ လွလွပပ ျဖစ္ေအာင္ အျမင္ဆန္းေအာင္ ႀကိဳးစား တီထြင္ ၀တ္ဆင္ၾကပါတယ္။ သူတို႔ ေလာက သေဘာအရ လူအမ်ား ႏွစ္သက္သေဘာက် အာ႐ံုစိုက္ခံရေအာင္ အၿပိဳင္အဆိုင္ ႀကိဳးစားၾကရတယ္လို႔လည္း နားလည္ထားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေရႊပြဲလာ မင္းသားမ်ားရဲ႕ ပြဲတက္ ၀တ္စံုမ်ားဟာ ပရိသတ္ကို တရားေသာ ယွဥ္ၿပိဳင္ျခင္းဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ လြတ္လပ္စြာ ျဖာထြက္ေနတဲ့ ရသ ကို မေပးစြမ္းႏိုင္ပဲ၊ တႏွစ္လာလည္း စပြန္ဆာ ခ်ေပးတဲ့ theme ေအာက္မွာ... ဘာေၾကာင့္ လက္၀ါးႀကီးအအုပ္ခံ ျပားျပား၀ပ္ေနၾကပါသလဲ... ဆိုတဲ့ အသံႀကီး မေနႏိုင္မထိုင္ႏိုင္ ထြက္လာပါေတာ့တယ္။

တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူေတြ ယူနီေဖာင္း၀တ္ရကတည္းက နာၾကည္းေနရတဲ့ အထဲ

Abhidhamma Books In English

စိတ္၀င္စားသူမ်ားအတြက္ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ ေရးသားထားသည့္ အဘိဓမၼာ စာအုပ္အခ်ိဳ႕ကို ျပန္လည္ မွ်ေ၀လိုက္ပါတယ္။

1. Compendium of Philosophy - U Shwe Zan Aung

သၿဂႋဳဟ္က်မ္းဟု အသိမ်ားေသာ အဘိဓမၼတၳသဂၤဟက်မ္း၏ ပထမဆံုး အဂၤလိပ္ဘာသာျပန္ကို ဆရာဦးေ႐ႊဇံေအာင္ (၁၈၇၁-၁၉၃၂) က လန္ဒန္ ပါဠိအသင္းေတာ္ႀကီး (PTS) အတြက္ “Compendium of Philosophy” ဟူေသာ အမည္ျဖင့့္ ေရးသား ျပဳစုခဲ့သည္။ သၿဂႋဳဟ္ မိတ္ဆက္ Essay ကို စာမ်က္ႏွာ ၇၅-မ်က္ႏွာမွ် အက်ယ္တ၀င့္ ေရးသား၍ က်မ္းဦးနိဒါန္းအျဖစ္ ေဖာ္ျပထားပါသည္။ ထို႔အျပင္ ဘာသာျပန္ရာ၌ ခက္ခဲေသာ အဘိဓမၼာ ေ၀ါဟာရမ်ား၏ အဓိပၸါယ္ကို ရွင္းလင္းရန္ ေအာက္ေခ် မွတ္စုမ်ား ေရးထိုးထားသည္။

Ebook-Link: Compendium of Philosophy 

*****

2. Abhidhammattha Sangaha: A Manual of Abhidhamma - Nārada Mahāthera

သီရိလကၤာ ရဟန္းေတာ္ အရွင္နာရဒ မဟာေထရ္ (၁၈၉၈-၁၉၈၃) ကလည္း Abhidhammattha Sangaha - A Manual of Abhidhamma ဟူေသာ အမည္ျဖင့္ အဘိဓမၼတၳသဂၤဟက်မ္းကို အဂၤလိပ္ ဘာသာျပန္ဆို၍၊ စာကိုယ္ တစ္ပိုဒ္ခ်င္းစီ၏ အဓိပၸါယ္ အဖြင့္မ်ားကို ေရးသားခဲ့သည္။ က်မ္းျပဳရာတြင္ ဆရာဦးေရႊဇံေအာင္၏ သၿဂႋဳဟ္ဘာသာျပန္ႏွင့္ Mrs. Rhys Davids ၏ Buddhist Psychology (ဓမၼသဂၤဏီဘာသာျပန္) စာအုပ္တို႔၏ အကူအညီကို ရယူခဲ့ေၾကာင္း ေဖာ္ျပထား၏။

Ebook-Link: A Manual of Abhidhamma

*****

3. A Comprehensive Manual of Abhidhamma - Bhikkhu Bodhi

အရွင္နာရဒ မဟာေထရ္ ေရးသားျပဳစုေသာ ”Manual of Abhidhamma” ကို အေျခခံကာ၊ အေမရိကန္ ရဟန္းေတာ္ ဘိကၡဳေဗာဓိ (၁၉၄၄ - ) က အသစ္ျပန္လည္ ေရးသား တည္းျဖတ္ခဲ့သည္။ အဘိဓမၼာ ေ၀ါဟာရမ်ားကို ဘာသာျပန္ရာ၌ အဂၤလိပ္ ရဟန္းေတာ္ ဘိကၡဳဉာဏေမာဠိ ၏ Path of Purifications (၀ိသုဒၶိမဂ္ အ႒ကထာ ဘာသာျပန္)ႏွင့္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ကိုက္ညီေစရန္ ျပင္ဆင္ တည္းျဖတ္ထား၏။ ထို႔အျပင္ အဓိပၸါယ္ ရွင္းလင္းခ်က္မ်ားတြင္ ဋီကာေက်ာ္ ေခၚ အဘိဓမၼတၳ၀ိဘာ၀ိနီ ဋီကာက်မ္းႏွင့္ လယ္တီဆရာေတာ္၏ ပရမတၱဒီပနီ ဋီကာက်မ္း ႏွစ္ေစာင္၏ အဆံုးအျဖတ္မ်ားကိုပါ ထည့္သြင္း၍ ေရးသားထားပါသည္။

Ebook-Link: A Comprehensive Manual of Abhidhamma

*****

4. Guide Through the Abhidhamma Piṭaka - Nyanatiloka Mahāthera

ဂ်ာမန္ ရဟန္းေတာ္ အရွင္ဉာဏတိေလာက မဟာေထရ္ (၁၈၇၈ - ၁၉၅၇) က အဘိဓမၼာ ၇-က်မ္း၏ အႏွစ္ခ်ဳပ္မွတ္စုမ်ားအား အဘိဓမၼာပိဋက လမ္းၫႊန္ အျဖစ္ ေရးသား ထားသည္။ အဘိဓမၼာ တစ္က်မ္းလွ်င္ အခန္းတစ္ခန္းစီ ေရးသားထား၍၊ ေနာက္ဆက္တြဲအျဖစ္ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ ေဒသနာကိုလည္း ေဖာ္ျပထားပါသည္။

Ebook-Link: (ရွာမေတြ႔ေသးပါ)

*****

5. Abhidhamma Studies: Buddhist Explorations of Consciousness and Time – Ven. Nyanaponika Thera

အရွင္ဉာဏတိေလာကထံတြင္ ပညာသင္ယူခဲ့သည့္ ဂ်ာမန္ ရဟန္းေတာ္ အရွင္ဉာဏေပါဏိက မဟာေထရ္ (၁၉၀၁-၁၉၉၄)သည္ အဘိဓမၼာက်မ္း၏ ပထမဆံုးက်မ္း ျဖစ္ေသာ ဓမၼသဂၤဏီက်မ္းႏွင့္ ယင္း၏ အ႒ကထာျဖစ္ေသာ အ႒သာလိနီတို႔ကို ဂ်ာမန္ ဘာသာ ျပန္ခဲ့သည္။ အေၾကာင္းမညီညြတ္သျဖင့္ ပံုႏွိပ္ ထုတ္ေ၀ႏိုင္ျခင္း မရွိခဲ့ေသာ္လည္း ယင္းက်မ္း ႏွစ္ေစာင္အား ဘာသာျပန္စဥ္ ေလ့လာခဲ့သည္မ်ားကုိ ျပန္လည္သံုးသပ္သည့္ စာတမ္း ၄-ေစာင္ကို ေရးသားခဲ့သည္။ ယင္းစာတမ္းမ်ားအား စုေပါင္း၍ အဘိဓမၼာ ေလ့လာသံုးသပ္ခ်က္ Abhidhamma Studies: Buddhist Explorations of Consciousness and Time ဟူေသာ အမည္ျဖင့္ စာအုပ္ထုတ္ေ၀ႏိုင္ခဲ့သည္။
ဓမၼသဂၤဏီက်မ္းမွ စိတ္ျဖစ္ေပၚပံု အခန္း (စိတၱဳပၸါဒက႑)မွ စိတ္, ေစတသိက္တို႔အား အုပ္စုမ်ားခြဲ၍ ပိုင္းျခားေ၀ဖန္ျခင္းႏွင့္ အခ်ိန္ကာလကို အဘိဓမၼာသေဘာအရ သံုးသပ္ ေ၀ဖန္ခ်က္မ်ားပါ၀င္သည္။ အဘိဓမၼာ ေရွ႕ပိုင္းက်မ္းမ်ားတြင္ တရားသေဘာတို႔ကို အုပ္စုမ်ားဖြဲ႔ကာ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ ေလ့လာသည့္ Analytical approach ကို ပဓာနသံုး၍၊ ပ႒ာန္းက်မ္းတြင္ ထိုတရားသေဘာတို႔သည္ သီးျခားမတည္ဘဲ တစ္ခုႏွင့္ တစ္ခု အေၾကာင္းအက်ိဳးအားျဖင့္ ဆက္စပ္ျဖစ္ေပၚေနကို ေလ့လာသည့္ Synthetical approach အား အသံုးျပဳသည္ကို ေတြ႕ရ၏။ ထို နည္းႏွစ္မ်ိဳးတို႔အား ႏိႈင္းယွဥ္ေလ့လာသည့္ စာတမ္းတစ္ခုကိုလည္း အခန္းတစ္ခန္း အျဖစ္ ထည့္သြင္း ေရးသားထား၏။

Ebook-Link: Abhidhamma Studies

*****

6. Abhidhamma In Daily Life - Nina Van Gorkom

ဒတ္ခ်္အမ်ိဳးသမီး Nina Van Gorkom ေရးသားေသာ Abhidhamma In Daily Life မွာ အဘိဓမၼာကို သင္႐ိုး က်မ္းႀကီးမ်ားအတိုင္း မေလ့လာဘဲ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ဖတ္႐ႈေလ့လာလိုသူမ်ား အတြက္သင့္ေတာ္ေသာ စာအုပ္ျဖစ္သည္။ “ေန႔စဥ္ဘ၀ထဲက အဘိဓမၼာ” ဟု အမည္ေပးထားသည့္ အေလွ်က္ ေန႔စဥ္ဘ၀ ေတြ႔ျမင္ေနရေသာ အဘိဓမၼာ သေဘာတရားမ်ားအား သုတၱန္ေဒသနာမ်ား, ၀ိသုဒၶိမဂ္က်မ္းမွ ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္မ်ားႏွင့္ ယွဥ္တြဲကာ ေရးသားထားသည္။ မဟာဂႏၶာ႐ံုဆရာေတာ္ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ ေရးသားသည့္ “ကိုယ္က်င့္အဘိဓမၼာ” စာအုပ္သေဘာမ်ိဳး ျဖစ္သည္။

Ebook-Link: Abhidhamma In Daily Life

*****

7. Abhidhamma In Daily Life - U Ko Lay

မဟာဂႏၶာ႐ံုဆရာေတာ္ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ ေရးသားသည့္ “ကိုယ္က်င့္အဘိဓမၼာ” စာအုပ္အား အၿငိမ္းစားပါေမာကၡ ဦးကိုေလး (ေဇယ်ာေမာင္) က အက်ဥ္းၿခံဳး၍ အဂၤလိပ္ဘာသာ ျပန္ထားေသာ စာအုပ္ျဖစ္သည္။

Ebook-Link: Abhidhamma In Daily Life

*****

8. Buddha Abhidhamma: Ultimate Science -  Dr. Mehm Tin Mon

Ebook Link: Buddha Abhidhamma: Ultimate Science

*****

ခ်စ္ပြဲ၀င္

လူ႕ေဘာင္ေလာကႀကီး ႀကီးပြားစည္ပင္စိမ့္ေသာငွာ
ဖိုနဲ႔မ သဘာ၀ လူသားႏွစ္ဦး ေပါင္းသင္းေနထိုင္ၾကရာက စ
မိသားစုေတြ ေပါက္ဖြားလာၾကရာမွာ … အဟမ္း အဟမ္း

၀ါက်ြတ္ကာလက စလို႔ အလွ်ိုအလွ်ိဳ ေပၚလာၾကတဲ့ ဟိုကဒီက မဂၤလာေဆာင္မ်ားအတြက္ မဂၤလာလက္ဖြဲ႔ ပို႔စ္ေလးပါ။ အထူးအားျဖင့္ မသီတာရဲ႕ တူတေယာက္၊ တူမတဦး၊ သူငယ္ခ်င္း Kမမ၊ TZA တို႔အတြက္ ရည္ရြယ္ပါတယ္။

❤♫ အခ်ိန္တန္ အရြယ္ေရာက္ကာ ♪ လူလားေျမာက္ရင္ ခ်စ္သူနဲ႔ တြဲႏွင္♪ ဘုရားသြားေက်ာင္းတက္ ေန႔စဥ္ ေမာင္နဲ႔ခင္♪

❤♫ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ …

...

...

❤♫ ေမတၱာေတြ သက္၀င္ ♪ ကရုဏာေတြ သက္၀င္ ...

ခ်စ္ပြဲ၀င္


ေတးေရး- သဟာယ ဆရာတင္
မူလ အဆိုရွင္ - ေမရွင္

သံသရာ၌ က်င္လည္ရသည္ရွိေသာ္
ျဖစ္ေလရာ ဘ၀မွာ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူနဲ႔ ေပါင္းဆံုခြင့္ရခ်င္ရင္…
သစၥာရွိၾကပါ။

ကမၼႆကတ (၄) - ကံႏွင့္ အက်ိဳးေပး

“တူေသာ အက်ိဳးေပးသည္” (ဇေနတိ သဒိသံ ပါကံ) ဟူေသာ စကားရွိသည္။ ေကာင္းေသာကံကို ျပဳက ေကာင္းေသာ အက်ိဳးေပး၍၊ မေကာင္းေသာကံကို ျပဳက မေကာင္းေသာ အက်ိဳးေပးသည္။ ဤသည္ကိုပင္ အခ်ိဳ႕က “သက္ေရာက္မႈတိုင္းတြင္ တူညီေသာ တန္ျပန္သက္ေရာက္မႈ ရွိသည္” ဟူေသာ ႐ူပေဗဒနိယာမႏွင့္ ႏိႈင္းယွဥ္ ဥပမာျပဳေလ့ရွိၾကသည္။ သို႔ေသာ္ ကံႏွင့္ အက်ိဳးတရားတို႔သည္ အေျဖာင့္အားျဖင့္ (linearly) ဆက္စပ္ေနၾကျခင္းမ်ိဳးကား မဟုတ္ေပ။ ေလာကတြင္ မေကာင္းမႈတို႔ျဖင့္ အသက္ေမြး၍ ႀကီးပြားေနသူမ်ား ရွိသည္။ ကိုယ္က်င့္တရား ေကာင္းမြန္ပါလွ်က္ ဆင္းရဲဒုကၡ ေရာက္ေနၾကရသူမ်ားလည္း ရွိသည္။ အက်ိဳးေပးသည့္ အခ်ိန္ကာလ ကြာျခားျခင္း, အက်ိဳးေပးသည့္ ပမာဏ ကြာျခားျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ ကံတရား၏ အက်ိဳးေပးပံုသည္ ဆန္းၾကယ္႐ႈပ္ေထြးလွသည္။ ထို႔အျပင္ ဘ၀တြင္ ႀကံုေတြ႔ခံစားေနရေသာ အက်ိဳးတရားမ်ားသည္ ကံအေၾကာင္း သက္သက္မွ်မဟုတ္ဘဲ၊ အျခားေသာအေၾကာင္းတရားမ်ားလည္း ပါ၀င္ပတ္သက္ေနေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ “ကံျပဳခဲ့သည့္အတိုင္း အက်ိဳး ခံစားမည္” ဟု ယူဆျခင္းအား “ကံ-ကံ၏ အက်ိဳး” ကို မွန္ကန္စြာ သိျမင္သေဘာေပါက္သည္ဟု မဆိုႏိုင္ေခ်။ ကံ၏ အက်ိဳးကို ျပဳျပင္ တားဆီးမရႏိုင္, မလႊဲေရွာင္ႏိုင္ေတာ့ပါက ၀ဋ္ဆင္းရဲခ်ဳပ္ၿငိမ္းျခင္းဟူသည္ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့။

ရဟန္းတို႔ “သတၱ၀ါသည္ အၾကင္ အျခင္းအရာအားျဖင့္ ကံကို ျပဳ၏။ ထိုထို အျခင္းအရာအားျဖင့္ ခံစားရ၏” (ယထာ ယထာယံ ပုရိေသာ ကမၼံ ကေရာတိ, တထာ တထာ တံ ပဋိသံေ၀ဒိယတိ) ဟု တစ္စံုတစ္ေယာက္က ဆိုျငားအံ့၊ ရဟန္းတို႔ ဤဆိုတိုင္း ျဖစ္လတ္ေသာ္ ျမတ္ေသာ အက်င့္ကို က်င့္သံုးမႈ မျဖစ္ေတာ့ေခ်၊ ေကာင္းစြာ ဝဋ္ဆင္းရဲ၏ အဆံုးကို ျပဳရန္ အခြင့္မရွိေတာ့ေခ်။ (အံ-၃-၁၀၁၊ ေလာဏကပလႅသုတ္)

“ကံျပဳခဲ့သည့္အတိုင္း အက်ိဳး ခံစားျခင္း” မဟုတ္ေၾကာင္းကို အဂၤုတၱရနိကာယ္ တိကနိပါတ္တြင္ ဆားခြက္ႏွင့္ ဥပမာျပဳ၍ ဆက္လက္ ေဟာၾကားထား၏။ ေရအနည္းငယ္ရွိေသာ ခြက္အတြင္း ဆားခပ္လိုက္ပါက ေသာက္၍ မရႏိုင္ေသာ ဆားငန္ရည္ ျဖစ္သြားေသာ္လည္း၊ ထိုပမာဏရွိေသာ ဆားအား ေရထုမ်ားျပားေသာ ဂဂၤါျမစ္တြင္းသို႔ ထည့္လိုက္ပါက ဆားငန္ရည္ ျဖစ္မသြားႏိုင္ပါ။ ထို႔အတူပင္ အခ်ိဳ႕ပုဂၢိဳလ္တို႔သည္ အနည္းငယ္မွ်ေသာ မေကာင္းမႈကို ျပဳ႐ံုျဖင့္ ငရဲသို႔က်ေရာက္ရ၏။ အခ်ိဳ႕ပုဂၢိဳလ္တို႔ကား ထိုအနည္းငယ္မွ်ေသာ မေကာင္းမႈ၏ ဆိုးက်ိဳးကို မ်က္ေမွာက္ဘ၀၌ ခံစားရေသာ္လည္း၊ ငရဲသို႔ က်ေရာက္ျခင္းကဲ့သုိ႔ ႀကီးေလးေသာ အက်ိဳးဆက္ကို မခံစားရပါ။

ပထမပုဂၢိဳလ္သည္ သီလ, သမာဓိ, ပညာပြားမ်ားထားျခင္း မရွိသူျဖစ္သည္။ ထိုသူသည္ ေရအနည္းငယ္သာရွိေသာ ခြက္တြင္ ဆားထည့္ေသာအခါ ေသာက္မရေအာင္ ငန္သကဲ့သို႔၊ မေကာင္းမႈအနည္းငယ္သည္ အပယ္ငရဲသို႔ ဆြဲခ်ကာ ႀကီးစြာေသာ ဆင္းရဲကို ခံစားရ၏။ သီလ, သမာဓိ, ပညာပြားမ်ားထားေသာ ဒုတိယပုဂၢိဳလ္သည္ မ်က္ေမွာက္ဘ၀၌သာ အနည္းငယ္ေသာ မေကာင္းက်ိဳးကို ခံစားရေသာ္လည္း ေနာင္တမလြန္တြင္ အက်ိဳးမခံစားရေတာ့ပါ။ အကယ္၍ အဂၤုလိမာလမေထရ္ကဲ့သို႔ အရဟတၱဖိုလ္ေပါက္တိုင္ သီလ, သမာဓိ, ပညာတုိ႔ကို ပြားမ်ားပါက အလံုးစံုေသာ ကံတို႔သည္ ေနာင္ဘ၀တဖန္ အက်ိဳးေပးခြင့္ မသာေတာ့ဘဲ၊ ၀ဋ္ဆင္းရဲမွ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းႏိုင္၏။

ရဟန္းတို႔ ''သတၱ၀ါသည္ အၾကင္ အျခင္းအရာအားျဖင့္ ခံစားအပ္ေသာ ကံကို ျပဳ၏။ ထိုထို ကံ၏ အက်ဳိးကို ခံစားရ၏'' (ယထာ ယထာ ေ၀ဒနီယံ အယံ ပုရိေသာ ကမၼံ ကေရာတိ, တထာ တထႆ ၀ိပါကံ ပဋိသံေ၀ဒိယတိ) ဟု တစ္စံုတစ္ေယာက္က ဆိုျငားအံ့။ ရဟန္းတို႔ ဤဆိုတိုင္း ျဖစ္လတ္ေသာ္ ျမတ္ေသာ အက်င့္ကို က်င့္သံုးမႈ ျဖစ္ႏိုင္၏၊ ေကာင္းစြာ ဝဋ္ဆင္းရဲ၏ အဆံုးကို ျပဳရန္ အခြင့္ရွိႏိုင္၏။ (အံ-၃-၁၀၁၊ ေလာဏကပလႅသုတ္)

မ်ိဳးေစ့ခ်င္း တူေသာ္လည္း စိုက္ပ်ိဳးရာ ေျမ, ရာသီဥတု, ေရရရွိမႈ စေသာ အျခားအေၾကာင္း တရားမ်ားေပၚမွီ၍ သီးႏွံျဖစ္ထြန္းမႈ ကြာျခား၏။ ကံတစ္ခု၏ အက်ိဳးေပးသည္ ယင္းကံကို ခိုင္မာ အားေကာင္းေစရန္ ေထာက္ပံ့ေပးေနေသာ ဥပထမၻကကံ၊ အားနည္းေစရန္ ဆန္႔က်င္ဖိႏွိပ္သည့္ ဥပပီဠကကံ၊ အက်ိဳး မေပးႏိုင္ေစရန္ ျဖတ္ေတာက္ဖ်က္ဆီးသည့္ ဥပဃာတကကံမ်ားေပၚ မူတည္၍ အက်ိဳးေပး ပမာဏကြာျခားသည္။ ထို႔အျပင္ အေၾကာင္းတရားမ်ားစြာေပၚ မူတည္၍ မ်က္ေမွာက္ဘ၀၌ အက်ိဳးေပးျခင္း (ဒိ႒ဓမၼ ေ၀ဒနီယ)၊ ေနာက္အျခားမဲ့ဘ၀၌ အက်ိဳးေပးျခင္း (ဥပပဇၨ ေ၀ဒနီယ)၊ ေနာင္ဘ၀အဆက္ဆက္၌ အက်ိဳးေပးျခင္း (အပရာပရိယ ေ၀ဒနီယ) ဟု ကံ၏ အက်ိဳးေပးခြင့္အလွည့္ (လဒၶ၀ိပါက၀ါရ) ကြာျခားႏိုင္သည္။

ထို႔ေၾကာင့္ “ဇေနတိ သဒိသံ ပါကံ” ဟူေသာ စကားသည္ ကံႏွင့္ အက်ိဳးတရားတို႔၏ အေကာင္း, အဆိုး အမ်ိဳးဇာတ္ တူျခင္းကိုသာ ဆိုလို၏။ ထို ကံျပဳစဥ္ကအတိုင္း တူညီေသာ အက်ိဳး ခံစားရသည္ဟု မဆိုလို။ ဗုဒၶ၏ ကမၼ၀ါဒသည္ “ကံ၏ စီမံျပ႒ာန္းခ်က္ကို မလႊဲမေရွာင္သာ, မျပဳမျပင္သာ ခံစားရမည္” ဟုယူဆေသာ နိယတိ၀ါဒမ်ိဳး (Determinism) မဟုတ္။ သီလ, သမာဓိ, ပညာတို႔ကို ပြားမ်ား အားထုတ္ျခင္းျဖင့္ မေကာင္းေသာ ကံတို႔၏ အက်ိဳးေပးကို အားနည္း ပ်က္ျပယ္ေစ၍၊ ဘ၀သစ္ကို တဖန္ျဖစ္ေစတတ္ေသာ ကံတရားဟူသမွ်အား ပယ္သတ္သည့္ အဆံုးအမျဖစ္သည္။

စာညႊန္း။
၁။ အံ-၃-၁၀၁၊ အဂၤုတၱရနိကာယ္-တိကနိပါတ္-စူဠ၀ဂ္-ေလာဏကပလႅ၀ဂ္-ေလာဏကပလႅသုတ္
၂။ အဘိဓမၼတၳသဂၤဟ
၃။ Kamma and its fruit by Nyanaponika Thera
(http://www.accesstoinsight.org/lib/authors/nyanaponika/kammafruit.html)

အခ်ိန္ ႏွင့္ အမွ်

၁၅ ဒီဇင္ဘာ (ဗုဒၶဟူးေန႔)က ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေရာက္ပါတယ္။ အတူသြားတဲ့ အန္တီက သကၤန္းတထည္ ဆရာေတာ္ကို ကပ္လွဴေတာ့၊ “ဒါကာမႀကီး ဘာအတြက္ လွဴတာလဲ” လို႔ ဆရာေတာ္က ေမးပါတယ္။ အန္တီက ‘မိတ္ေဆြတေယာက္ရဲ႕အေမ ဆံုးပါးသြားလို႔ အဲ့ဒီမိတ္ေဆြက သူကိုယ္တိုင္ ေက်ာင္းကို မလာႏိုင္တဲ့အတြက္ သူ႔အေမကို ရည္စူးၿပီး လွူေပးပါရန္ အကူအညီေတာင္းလိုက္ေၾကာင္း’ ဆရာေတာ္ကို ေလွ်ာက္ထားပါတယ္။ ဆရာေတာ္က “ဒါဆို အမွ်ေ၀ရမယ္” လို႔ မိန္႔ပါတယ္။ “ဒါ ဘုန္းႀကီးအလုပ္၊ လွဴတာကို ဟိုနားထားခဲ့ဆို ၿပီးတာမဟုတ္ဘူး” လို႔ ၿပံဳးရယ္ရင္း မိန္႔ပါတယ္။ တဆက္ထဲမွာပဲ “ၾကားဖူးၾကလား ဗိမၻိသာရမင္းႀကီးရဲ႕ ေဆြေတြ မ်ိဳးေတြ ၿပိတၱာေတြ ျဖစ္ေနၾကတာ၊ ဗိမၻိသာရမင္းႀကီးက ဘုရားနဲ႔ တကြ သံဃာေတြ ဆြမ္းကပ္ၿပီး သူက မသိေတာ့ အမွ်မေ၀မိဘူး။ ဒီမွာတင္ မင္းႀကီးကို မေကာင္းတဲ့ အနံ႔ေတြ၊ အဆင္းေတြ ေပးၿပီး ေျခာက္ၾက လွန္႔ၾကတာေပါ့။ ဗိမၻိသာရမင္းႀကီးက ေၾကာက္လန္႔ၿပီး ျမတ္စြာဘုရားကို ေလွ်ာက္ထားေတာ့၊ ျမတ္စြာဘုရားက ရွင္းျပေတာ့မွ ေနာက္တရက္ ျမတ္စြာဘုရားနဲ႔ သံဃာေတြ ထပ္မံပင့္ဖိတ္ ဆြမ္းလုပ္ေကၽြးၿပီး၊ အမွ်အတန္း ေပးေ၀ေတာ့မွ ၿပိတၱာျဖစ္ေနတဲ့ ေဆြေဟာင္းမ်ိဳးေဟာင္းေတြလည္း စားရေသာက္ရ၊ ၀တ္စရာ၊ ေနစရာေတြ ရၾကတယ္… ။ ၿပိတၱာဘ၀က ကၽြတ္လြတ္သြားတယ္လို႔ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြတ္တာကေတာ့ အခ်ိန္တန္မွ ကၽြတ္မွာပါ။ စားစရာ၊ ၀တ္စရာ ရသြားတယ္ ဒီသေဘာပါ” လို႔ အမိန္႔ရွိပါတယ္။ “အမွ်အတန္း ေပးေ၀တဲ့ ဓေလ့ အဲ့ဒီက စ သလား လို႔ေတာင္ ဘုန္းႀကီး ထင္မိတယ္” လို႔ ဆက္မိန္႔ပါေသးတယ္။

ဆရာေတာ္ရဲ႕ တရားစကားထဲမွာ အခ်ိန္တန္ေတာ့ ဆိုတဲ့ စကားအေပၚ အေတြးနယ္ခ်ဲ႕မိပါတယ္။ အခ်ိန္တန္ေတာ့ ေသၿပီး၊ ဘ၀တပါးသို႔ ကူးေျပာင္းရမယ္။ အခ်ိန္ … အခ်ိန္… သတၱ၀ါ တဦးတေယာက္ခ်င္းစီအတြက္ ပိုင္ဆိုင္တဲ့ အခ်ိန္ေတြက မတူၾကေပဘူး။ ဘ၀တခုမွာ အသက္ရွင္ေနထိုင္ခြင့္ရတဲ့ အခ်ိန္ဟာ သူပိုင္ဆိုင္တဲ့ အခ်ိန္ပဲ။ အခ်ိန္ရွိတိုင္း အိပ္ေနတတ္တဲ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အေသအခ်ာ ဆံုးမ ပါတယ္။ “အယင္ဘ၀က ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေလး ပါခဲ့လို႔ အခုဘ၀မွာ အသိဉာဏ္ အတန္အသင့္ရွိတဲ့ လူျဖစ္ပါလ်က္နဲ႔ ဒီလိုသာ ဘ၀ကို ကုန္ဆံုးပစ္ေနရင္ေတာ့၊ ေနာင္ဘ၀ တိရစၧာန္အျဖစ္ကို ေရြးခ်ယ္ဖို႔ ဦးတည္ေနတာပဲ...” လို႔။

ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကေန အိမ္ျပန္ေရာက္ email စစ္ေတာ့၊ စက္မႈတကၠသိုလ္တက္စဥ္ ကိုဧရာတို႔နဲ႔ အတန္းေဖာ္ေတာက္ေလွ်ာက္ျဖစ္ခဲ့ၿပီး ေနာက္ဆံုးႏွစ္မွာေတာ့ ေနာက္တႏွစ္ျဖစ္တဲ့ က်မတို႔ႏွစ္မွာမွ ေက်ာင္းတူတူၿပီးခဲ့တဲ့ အမတေယာက္ရဲ႕ နာေရး သတင္းကို သိရပါေတာ့တယ္။ ခဏေနေတာ့ မနက္က ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းအတူတူသြားခဲ့တဲ့ အန္တီရဲ႕ ေယာကၡမႀကီး ဒီေန႔ပဲ ရန္ကုန္မွာ ဆံုးေၾကာင္း အန္တီက ဖုန္းဆက္ အေၾကာင္းၾကားလာျပန္ပါတယ္။ ညဘက္ ဘုရားရွိခိုးအၿပီးမွာ လြန္ခဲ့ေသာ ေျခာက္လခန္႔က ကြယ္လြန္သြားၿပီးလို႔ သိရတဲ့ အမရဲ႕ အမည္ကို ေခၚၿပီး၊ ၄င္းႏွင့္တကြ ၃၁ ဘံု၌ က်င္လည္ၾကကုန္ေသာ ေ၀ေနယ်၊ သုခိတ၊ ဒုကၡိတ သတၱ၀ါ အေပါင္းတို႔အား ေကာင္းမြန္စြာ အမွ်ေပးေ၀ပါတယ္။ အမွ်ရၾက၍ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ က်န္းမာ ခ်မ္းသာၾကပါေစ…။

အခ်ိန္ကို အက်ိဳးရွိစြာ အသံုးခ်တတ္ဖို႔အတြက္ အသိဉာဏ္ရွိဖို႔ လိုတယ္။ လူသားတဦးရဲ႕ တဘ၀တာ အခ်ိန္အတြင္းမွာ အဆိုးေရာ၊ အေကာင္းပါ ေလာကဓံေတြကို ဘယ္လို ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းမလဲ ဆိုတဲ့ အသိဉာဏ္ေတြ ရင့္သထက္ ရင့္သန္ဖို႔၊ ေနာက္ဆံုး ေလာကမွ လြတ္ေျမာက္ေရး ဆိုတဲ့ အႏၲိမပန္းတိုင္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳဖို႔ ရွင္သန္ေနတဲ့ အခ်ိန္အတြင္းမွာသာ ႀကိဳးစားအားထုတ္ႏိုင္တယ္။

*****
လြန္ခဲ့တဲ့ ၃ႏွစ္ေလာက္က ေခါင္းေတြ မူးေနတတ္လို႔၊ ဂ်ပန္မွာေရာက္ေနတဲ့ ငယ္သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ ဖုန္းဆက္လာတဲ့ အခါ သူ႔ကို ေနမေကာင္းေၾကာင္း ညည္းလိုက္မိပါတယ္။ “ဟယ္အဲ့ဒါဆို နင္ ေသြးေပါင္ေလး ဘာေလး မွန္မွန္ခ်ိန္မွေပါ့” ဆိုၿပီး သိပ္မၾကာပါဘူး ဂ်ပန္ကေန ေသြးေပါင္ခ်ိန္စက္ႀကီး ပို႔ခ်လာပါတယ္။ Manual က ဂ်ပန္လို ျဖစ္ေနလို႔ ဆိုၿပီး၊ ေနာက္မွ အဂၤလိပ္လို Manual ကိုပါ ရွာႀကံ မိတၱဴဆြဲၿပီး ပို႔ေပးခဲ့ပါေသးတယ္။ ၀မ္းနည္း ၀မ္းသာျဖစ္ၿပီး မသံုးရက္ပဲ အသစ္အတိုင္းသိမ္းထားခဲ့ပါတယ္။ ဒီစက္ကို ငါတေယာက္ထဲအတြက္ အသံုးမခ်ပဲ၊ အမ်ားအတြက္ အသံုးက်ေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ လို႔ ေတြးေတာႀကံဆရင္း….အခုေတာ့ ဆႏၵျပည့္၀ခဲ့ပါၿပီ။

၁၈ ရက္ေန႔က ရန္ကုန္ျပန္သြားတဲ့ ညီမေလးတေယာက္နဲ႔ အႀကံဳထည့္ေပးလိုက္ၿပီး သုခေဆးခန္းမွာ လွဴဒါန္းလိုက္ပါၿပီ…။ ရန္ကုန္ေရာက္ေရာက္ျခင္းေန႔မကူးပဲ ေဆးခန္းမွာ သြားလွဴေပးခဲ့တဲ့ ညီမတို႔ ဇနီးေမာင္ႏွံနဲ႔ လူႀကံဳယူသြားေပးတဲ့ ညီမတို႔ကို ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္။

ေဆးခန္းအတြင္း တေနရာ...

ေဆးခန္းအတြင္း တေနရာ...

ခ်စ္သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ လွဴဒါန္းျခင္း - သုခ ကို သတၱ၀ါအေပါင္းအား အမွ်ေပးေ၀လိုက္ပါတယ္။

ပံုရိပ္ေဟာင္းမ်ား (၃) - The Lost World

ခ်စ္စ,ကို ရွည္ေစ၊ မုန္းစ,ကို တိုေစ ဆိုတဲ့ ျမန္မာစကားပံု တစ္ခုရွိပါတယ္။ ဒီေနရာမွာေတာ့ လြမ္းစ,ကို ရွည္ေစ လို႔ပါ ထပ္ျဖည့္ရေတာ့မယ္။ ပံုရိပ္ေဟာင္းမ်ားနဲ႔ မၿပီးႏိုင္ မစီးႏိုင္ လြမ္းလိုက္ပါဦးမယ္...။

၂၀၁၀ခုႏွစ္ စက္မႈတကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသားေဟာင္းမ်ား၏ ဆရာပူေဇာ္ပြဲႏွင့္ မိတ္ဆံုပြဲကို စကၤာပူမွာ ေအာင္ျမင္စြာ က်င္းပ ၿပီးစီးခဲ့ပါၿပီ။ ေက်းဇူးတင္ထိုက္သူမ်ား အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ရင္း…
ကြယ္လြန္သြားၿပီျဖစ္ေသာ ဆရာႀကီးေဒါက္တာစန္းတင့္  စကၤာပူလာေရာက္ခဲ့စဥ္(၁၉၉၇ခုႏွစ္)က ျမန္မာဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းမွာ ရိုက္ထားတဲ့ ဓာတ္ပံုတစ္ပံုကို အမွတ္တရအျဖစ္ တင္လိုက္ပါတယ္။

အီလက္ထရြန္နစ္ဌာန ပါေမာကၡ ေဒါက္တာစန္းတင့္

အဲ့ဒီေန႔ ညေနမွာပဲ တပည့္မ်ားက ဆရာႀကီးကို Jurong Point ရုပ္ရွင္႐ံုမွာ The Lost World – Jurassic Park ဇတ္ကား လိုက္လံျပသခဲ့ပါတယ္။ တေနကုန္ ပင္ပန္းေနေပမဲ့၊ တပည့္ေတြကို အလိုလိုက္ခဲ့တဲ့ ဆရာႀကီး သည္းထိတ္ရင္ဖို ျပကြက္ေတြၾကား၊ အိပ္ေမာက်ရင္း အနားယူရရွာတယ္။

စက္မႈတကၠသိုလ္မွာ ေဒါက္တာစန္းတင့္တို႔လို ကိုယ္တိုင္ ပညာထူးခၽြန္႐ံုမက ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ ပညာေရးကို အထူးအေလးေပးတဲ့ ဆရာႀကီးေတြ အေတာ္မ်ားမ်ား ရွိခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေျခအေန အေၾကာင္းေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ ဒီလိုဆရာမ်ိဳးေတြ တျဖည္းျဖည္း နည္းပါးလာပါၿပီ။ ဒိုင္ႏိုေဆာႀကီးေတြလို extinct ျဖစ္သြားမွာ စိုးရိမ္မိေနပါေတာ့တယ္။

1995 ခုႏွစ္ - ရန္ကုန္စက္မႈတကၠသိုလ္ (၂၇)ႀကိမ္ေျမာက္ ဘြဲ႔ႏွင္းသဘင္ အခမ္းအနား က်င္းပသည့္ေန႔တြင္ ရိုက္ကူးထားသည္။

ပံုရိပ္ေဟာင္းမ်ား - (၂)

ပံုရိပ္ေဟာင္းမ်ားႏွင့္ ပန္းခ်ီ

က်မတို႔ ပထမႏွစ္တက္ၿပီး မၾကာခင္မွာပဲ စက္မႈခန္းမထဲမွာ ပန္းခ်ီျပပြဲလုပ္ပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းတသိုက္ အတန္းအားတိုင္း ျပပြဲထဲမွာ ေျခ႐ႈပ္ပါတယ္။ ျပပြဲမွာ ကားတင္တဲ့ ပန္းခ်ီဆရာႀကီးေတြက ပို႔စကတ္ေလးေတြကိုလည္း တထိုင္တည္း ဆြဲေပးပါေသးတယ္။ အားေပးၾကတာေပါ့။ ပံုေလးေတြက ေက်ာင္းရဲ႕ Building 1 ပံု၊ ဦးလူေပါဂိတ္၊ စြယ္ေတာ္ရြက္ေလးေတြ စသျဖင့္ကို အေျခခံအားျဖင့္ ဆြဲထားၿပီးသားေပၚမွာ ၀ယ္ယူသူအႀကိဳက္ နည္းနည္း ထပ္ျဖည့္ဆြဲေပးပါတယ္။ ေရးခ်င္တဲ့ စာေတြ ကဗ်ာေတြ ပို႔စ္ကတ္ေပၚမွာ ေရးေပးတဲ့ ၀န္ေဆာင္မႈကိုပါ တၿပိုင္္တည္း ေပးပါတယ္။ က်မတို႔လည္း အျခားတကၠသိုလ္က သူငယ္ခ်င္းေတြကို ေပးဖို႔ ၀ယ္ၾကပါတယ္။ သူမ်ားထက္ထူးတာက ပို႔စ္ကတ္ေပၚမွာ ကိုယ္ေရးခ်င္တဲ့ စာကို ကိုယ့္ဖာသာေရးမယ္ဆိုၿပီး ပန္းခ်ီဆရာဆီက ေဖာင္တိန္ကို ေတာင္းယူေရးတာပါ။ ပံုဆြဲတဲ့ Pen ေလးေတြက က်မတို႔ သံုးေနက်ေတြနဲ႔ မတူဘူးကိုး.. Pen လက္ထဲေရာက္ေတာ့ စိတ္ႀကီး၀င္မိေသးတယ္။ ကိုယ္၀ယ္ထားတဲ့ ကတ္ေပၚ ကိုယ္တိုင္စာခ်ေရးလိုက္ေတာ့ ပန္းခ်ီဆရာႀကီးက “လက္ေရးက ပန္းခ်ီလက္ေရးပဲ” လို႔ ေျပာခ်လိုက္ေတာ့ ၿပံဳးလိုက္တဲ့ ကိုယ့္မ်က္ႏွာႀကီးကိုယ္ တသက္မေမ့ မွတ္မိေနေတာ့တယ္။ ပန္းခ်ီဆရာႀကီးေတြကလည္း  တေက်ာင္းတည္းသား အစ္ကိုႀကီးေတြပဲမဟုတ္လား။ သူတို႔တင္ထားတဲ့ ကားေတြက “ဘယ္သူ႔ပံုကို ဆြဲထားတာမလား၊ ဘယ္၀ါ့ပံုကို ဆြဲတာမလား” ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းေတြ အစ္ေအာက္ေမးၿပီး ရစ္ခဲ့ၾကတာေပါ့…။ ေအာ္… ပံုရိပ္ေဟာင္းထဲက ပန္းခ်ီ…

ပံုရိပ္ေဟာင္းမ်ားႏွင့္ ၀တၱဳ

အဲ့ဒီ စက္မႈခန္းမႀကီးထဲမွာပဲ ေမာင္မယ္သစ္လြင္ ႀကိဳဆိုပြဲ လုပ္တယ္။ ေနာက္ႏွစ္တန္းေလာက္မွာ ထိုင္ေနတဲ့ သစ္လြင္တေယာက္ ေျခဖမိုးေအာက္ မ်က္စိက ေတာက္ေတာက္ဆို ျပဳတ္က်သြားလို႔၊ ဟဲ့ေကာင္ကေလး နင္နဲ႔ငါနဲ႔ ရည္းစားျဖစ္ ဆိုၿပီး စိတ္ကူးေတြ ယဥ္လိုက္တာ… “အခ်စ္ဆံုးသမား” ဆိုတဲ့ ဘ၀မွာ ပထမဦးဆံုးေရးလိုက္တဲ့ ၀တၱဳတို တစ္ပုဒ္ရပါတယ္…။ ေအာ္… ပံုရိပ္ေဟာင္းထဲက ၀တၱဳဇတ္လမ္း…

ပံုရိပ္ေဟာင္းမ်ားႏွင့္ ကာတြန္း

Building 1 ေအာက္၊ ပါခ်ဳပ္႐ံုးခန္း ထြက္ေပါက္ အေရွ႕၊ ေထာင့္ေလးမွာ Cartoon Box ေလးရွိတယ္ေနာ္။ အသစ္တင္တိုင္း တိုးေ၀ွ႔ ခံစားပလိုက္တာ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားတိုင္းရဲ႕ ၀တၱရား။ ပံုရိပ္ေဟာင္းထဲမွာ ကိုယ္တဦးတေယာက္တည္းနဲ႔ ဆိုင္တဲ့ ကာတြန္းေလးတခု ပိုင္ဆိုင္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ Building 1 ကေန ကင္တင္းဘက္သြားတဲ့ စႀကၤန္ဘက္ထြက္တဲ့ အေပါက္နားက Notice Board မွာ ကပ္ထားတာကို သူငယ္ခ်င္းေတြ ေတြ႔လို႔ ျဖဳတ္ယူလာခဲ့ၾကတာေလ…။
ဆံပင္ေကာက္ေကာက္
ပိန္ေျခာက္ေျခာက္နဲ႔
စိန္ေမ်ာက္ေမ်ာက္… ဆိုတဲ့ စာလံုးမဲႀကီးေတြနဲ႔၊
New Model ပံုစံသစ္ျဖင့္ ၀င္လာသူ
ဆိုၿပီး ဆြဲထားလိုက္တာ၊ က်မ ခံုနံပါတ္ပါ ေရးထားလိုက္ေသး…။
ဆြဲတဲ့သူ နာမည္ကို ေရးၿပီးမွ ဖ်က္ထားတယ္။ ရသေလာက္ ဖတ္ၾကည့္လိုက္တာေတာ့ Section C မွ XXX လက္စြမ္းျပသည္တဲ့။ စေနာက္ခ်င္ေဇာနဲ႔ က်မပံုကို မလွမပ ဆြဲထားတာ ျဖစ္ေပမဲ့ က်မ စိတ္မဆိုးပါဘူး၊ ပံုရိပ္ေဟာင္းမ်ားထဲက ကာတြန္းေလးအတြက္ ေက်းဇူးပါလို႔ ဒီေနရာကေန ေျပာလိုက္ပါရေစ စြမ္းအားရွင္ႀကီးေရ…။
(၈၈ အေရးအခင္းမွာ ဆႏၵျပစဥ္က သံုးခဲ့တဲ့ နဖူးစီးတို႔၊ လက္ပတ္တို႔နဲ႔အတူ စကၠူဗူးေလးထဲ ထည့္သိမ္းထားခဲ့တာမို႔ အခု ကိုယ္နဲ႔အတူ ရွိမေနပါ။)

ပံုရိပ္ေဟာင္းမ်ားႏွင့္ ဂီတ

က်မတို႔ ပဥၥမႏွစ္ေရာက္ေတာ့ စက္မႈခန္းမႀကီးထဲမွာဗ်ာ… ျပင္ၾကဆင္ၾက လႈပ္လႈပ္ရြရြနဲ႔…။ စတိတ္႐ိႈးလုပ္မွာ တဲ့။ အေဆာင္ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြအတြက္ Annual Dinner ဆိုလား။ ေန႔ ေက်ာင္းသားမ်ားနဲ႔ လားလားမွမဆိုင္ ဖိတ္စာပါမွ လာရမယ္ဆိုလို႔၊ က်မတို႔ ခန္းမေရွ႕ အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေလွ်ာက္ျပန္သံေပးၿပီး ေျခေအး၀မ္းေယာင္လာတဲ့အခါမွ ေပေစာင္းေပေစာင္းနဲ႔ ေနရပ္ထံသို႔ ျပန္ပါေလေတာ့ ျပန္ခဲ့ရပါေလသတည္းေပါ့။ ေနရာ အခက္အခဲေၾကာင့္ Dayသမားေတြ မလာရတာပါဆိုတဲ့ မခိုင္လံုတဲ့ သတင္းရပ္ကြက္က ထြက္လာတဲ့ ေကာလဟာလေၾကာင့္၊ ေနာက္တေန႔မွာ Civil က သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ မေက်မနပ္နဲ႔ ေျပာခဲ့တဲ့ စကား အခုထိ မွတ္မိေသးတယ္။ တို႔ Day သမားေတြ စတိတ္႐ိႈး အမ်ိဳးသားကဇတ္႐ံုမွာ သြားလုပ္မယ္ေဟ့ တဲ့။ မေက်ဘူးကြ… စင္ေပၚတက္ခဲ့တဲ့ ေကာင္ေတြ မိုက္ရင္ထြက္ခဲ့လို႔ ရန္စလိုက္ခ်င္ေသးေတာ့တယ္။ အဲ့လိုသာဆို ေရွ႕ဆံုးက ထြက္လာမွာ … (အခုေတာ့ အိမ္က လူႀကီး လို႔ ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ ေခၚခြင့္ရၿပီ ျဖစ္တဲ့) ကိုဧရာ…

ဘယ္ဘက္က Bass guitar တီးခတ္ေနသူက ကိုဟန္ေဇာ္ ျဖစ္ၿပီး ညာဘက္က Lead guitar တီးေနသူကေတာ့ ကိုသူရခ်စ္ေမာင္ပါ။ ကိုဧရာ ဆိုခဲ့တဲ့ သီခ်င္းရဲ႕ မူရင္း အဆိုရွင္ က ဆမ္ဆမ္ (ကိုဧရာထက္ တတန္းႀကီးတဲ့ Civil မွ ကိုေအာင္ဆန္းျမင့္) ျဖစ္ပါတယ္။ Civil ကပဲ... ေနာက္ထပ္ အဆင္သင့္ပဲေဟ့ ဆိုတဲ့ ပထမဦးဆံုးစီးရီး ထြက္ခဲ့တဲ့ အသံခိ်ဳခ်ိဳေအးေအးေလးပိုင္ရွင္ တူးတူး (ကိုမင္းေက်ာ္သူ)။ အဲ့ဒီစတိတ္႐ိႈးမွာ ဆိုခ်င္လ်က္ မဆိုျဖစ္လိုက္သူက ကိုဧရာတို႔နဲ႔ တတန္းထဲသား ေဒြး (ကိုထင္လင္း)။

သူအဲ့ဒီတုန္းက ဆိုခဲ့တဲ့ သီခ်င္းေလးကို ဂစ္တာတီးၿပီး ဆိုျပရင္ မသီတာ သိပ္ႀကိဳက္ပါတယ္။
ခင္ဗ်ာ.. ခင္ဗ်ာ.. ကိုဧရာ အသံဖိုင္တင္ပါ… ဟုတ္ကဲ့ မသီတာလည္း ပရိတ္သတ္ႀကီးမ်ား ကိုယ္စား ေတာင္းဆိုပါတယ္။ အဆိုေတာ္ႀကီးက မိုက္မေကာင္းဘူး။ အသံသြင္းတာေတြ မေကာင္းဘူး။ ဂစ္တာက မေကာင္းဘူးနဲ႔ ေစ်းကိုင္ေနပါတယ္။ အမွန္က အသံမေကာင္းေတာ့တာပါ။

ေအာ္ ပံုရိပ္ေဟာင္းမ်ား ဆိုမွေတာ့ အိုၿပီေလ…။

ပံုရိပ္ေဟာင္းမ်ား- (၁)

ကိုယ့္ရင္ထဲက စိတၱဇေတြ… (၁)၊ (၂)

ေရးခ်င္တာေတြကေတာ့ အမ်ားႀကီးပဲ
မေရးရတာလည္း ၾကာၿပီဆိုေတာ့
*****
အၾကည္က ခပ္တည္တည္ ဟိုဘက္လွည့္ထိုင္ေနတယ္
ျမင္ေနရတယ္ ဒါေပမဲ့ နားလည္ေအာင္ မွန္းဆဖို႔ၾက ခက္ေနျပန္တယ္

ညဥ့္နက္သန္းေခါင္တိုင္တယ္
စာၾကည့္စားပြဲမွာ ငုတ္တုတ္ထိုင္တယ္
ဘာမွ ထြက္မလာတဲ့အဆံုး ဒုကၡေျခရင္း ၀ပ္ဆင္းလိုက္ရတယ္… ကေတာက္
*****
မိတ္ေဆြ အမေတြက ေျပာတယ္။ “၀ လာလိုက္တာ..” တဲ့..။ ဆက္ေျပာေသးတယ္ “ဘေလာ့ဂ္မွာ သိပ္မေတြ႔ရေတာ့လို႔ ျဖစ္မယ္ထင္တယ္” တဲ့။ အိမ္က သားႀကီးကေတာ့ “ေမေမ ပိန္ခ်င္ရင္ ဘေလာ့မလုပ္နဲ႔ေတာ႔” လို႔ ေျပာလာတယ္။ “ဟုတ္တယ္ေလ.. ေမေမက စားၿပီးေတာ့ ကြန္ျပဴတာေရွ႕ထိုင္၊ အဲ့ဒီေတာ့ ဘာျဖစ္သလဲ… ဗိုက္ႀကီးက ပူလာတာေပါ့” တဲ့။ “ေမေမက သားေျပာတာ လုပ္မွာလည္း မဟုတ္ပါဘူး..” လို႔ ညည္းေျပာေလး ေျပာေသးတယ္။
*****

ကိုယ့္ရင္ထဲက စိတၱဇေတြ… (၁)

တေန႔က သားငယ္ေလးနဲ႔ အတူ အိပ္တယ္။ မနက္ေ၀လီေ၀လင္းေလာက္မွာ သားငယ္ေလးက ငုတ္တုတ္ကေလး ထထိုင္ၿပီး တိုးတိုးေလး ေျပာလာတယ္။ “ေမေမ သား မီးခဏေလာက္ ဖြင့္မယ္ေနာ္” တဲ့။ “အင္း” လို႔ မ်က္စိမဖြင့္ပဲ ေခါင္းညိတ္ျပလိုက္ေတာ့ သူမီးခလုတ္ဆီ ထသြားတယ္။ စိတ္ထဲမွာ ဘာမ်ားျဖစ္လို႔လဲ… သူ အိပ္ယာထဲ ရွဴးေတြမ်ား ေပါက္ခ်ေလသလားလို႔ အိပ္ယာခင္းကို ကပ်ာကယာ စမ္းမိတယ္။ မဟုတ္ပါဘူး။ အိပ္ယာခင္းေပၚ ပ်ံ႕က်ဲေနတဲ့ ကဒ္ေတြကို မီးေရာင္နဲ႔ ျမင္လိုက္ရၿပီး သူ႔ေနရာျပန္ေရာက္လာတဲ့ သားငယ္က “သားကဒ္ေတြ ေအာက္က်ကုန္လို႔” လို႔ ေျပာရင္း သူ႔ကဒ္ေတြကို ေကာက္စီေနေတာ့တယ္။ (အဲ့ဒီေကာင္ေလးက ဥစၥာေျခာက္ေလး... သူ ကစားတဲ့ ကဒ္ေတြကို ေခါင္းအံုးေအာက္ ထားအိပ္တတ္တယ္။)

အဲ့ဒီေန႔ မနက္ကေတာ့ လမ္းဆင္းေလွ်ာက္ျဖစ္တယ္။ တေယာက္ထဲပဲ ဆိုေတာ့ အစပိုင္းမွာ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း သတၱ၀ါေတြကို ေမတၱာပို႔တယ္။ ရာသီဥတုက ညိဳညိဳမိႈင္းမိႈင္း အံု႔အံု႔ဆိုင္းဆိုင္းဆိုေတာ့ ေျခလွမ္းေတြနဲ႔ အတူ အေတြးေရယာဥ္ေက်ာ ေမ်ာေကာင္းလွတယ္။ ဒီေန႔ မိုးရြာမလား… ေနပူမလား… ငါေတာ့ မသိဘူး… သားေတြကေတာ့ သိလိမ့္မယ္… သူတို႔က မိုးေလ၀သ ခန္႔မွန္းခ်က္ ၃ရက္စာ ႀကိဳေဟာတာကို တီဗြီကေန ၾကည့္တတ္တယ္။ ဒီေန႔ ဘယ္ေန႔၊ ဘယ္ရက္လဲ… လဆန္းလား လဆုတ္လား… ဒါလည္း ငါမသိျပန္ဘူး… ေအာ္ ငါဟာ ေတာ္ေတာ္ ေပါ့ေပါ့ဆဆ ေနတတ္သူပါလား။ ဟိုးငယ္ငယ္ ရြာမွာေနတုန္းကလည္း အမွတ္အသားမရွိခဲ့တာပါေလ… အိမ္ေရွ႕ကေခ်ာင္းေလးရဲ႕ ေရတက္ ေရက်၊ ေရေသ ေရထေတြက ဒီလဆန္းလဆုတ္ရက္ေတြနဲ႔ သက္ဆိုင္ေနတာပဲ… အဲ့ဒီတုန္းကလည္း လူႀကီးေတြ အလုပ္လို႔ပဲ ထင္ခဲ့တယ္။ သိခ်င္တဲ့အခ်ိန္ တေယာက္ေယာက္ ေကာက္ေမးလိုက္တာပဲ။ ကိုယ့္ဖာသာ သိေအာင္ေတာ့ မလုပ္ခဲ့ပါဘူး။ အင္း ငါေတြးေနျပန္ၿပီ… ေတြးၿပီ ဆိုေတာ့လည္း အတိတ္အေၾကာင္းေတြ ခ်ည္းပါပဲလား။ ငါ အနာဂတ္ကို ဘာေၾကာင့္မေတြးတတ္တာလဲ… တခါတေလမ်ား အနာဂတ္ကို ေတြးၾကည့္ပါဦးလားဟယ္။ အနာဂတ္ကို ေတြးရတာက အားစိုက္ရတယ္။ အနာဂတ္ကိုေတြးတဲ့ ငါ့အေတြးေတြဟာ တလံေလာက္မွာပဲ ပ်င္းရိေလးတြဲစြာ တံု႕ကနဲ ရပ္သြားတတ္တယ္။ (ဖ်တ္ကနဲ အေတြးထဲ ၀င္လာျပန္တာက) ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္ ရြာမွာသြားေနရင္း အေဒၚအပ်ိဳႀကီးရဲ႕ ျဖဴလြလြ အိပ္ယာခင္း အက်ခင္းထားတဲ့ မထူမပါး ေမြ႕ယာေလးေပၚ သေဘာေခြစြာ အိပ္ခြင့္ရခဲ့တယ္… အဲ့ဒီ ၾကည္ႏူးမႈေလးက ၾကာၾကာမခံပဲ… ေခ်ာက္ခ်ားစရာေတြနဲ႔ အဆံုးသတ္ခဲ့ရတယ္… အိပ္ယာထဲ ရွဴးေပါက္မိလို႔ လူႀကီးေတြ မသိခင္… ကိုယ့္အ၀တ္ေတြ ထလဲ… နံေစာ္ စိုရြဲကုန္တဲ့ ေစာင္ေတြ အိပ္ယာခင္းေတြ ဖ်ာေတြကို ခိုးထုတ္ခိုးထည္ေတြအလား… ဘာလုပ္လို႔ ဘာကိုင္ရမွန္းမသိ… မနက္မိုးလင္းရင္ “သီတာ အိပ္ယာထဲ ေသးေပါက္တယ္မလား” လို႔ အစစ္ခံရေတာ့မယ္… ရင္ထဲမွာ တုန္လႈပ္ေခ်ာက္ခ်ားလိုက္တာ…
ေအာ္ အခုေတာ့သိၿပီ… ငါ လိမ္ညာ လွည့္ဖ်ား ဟန္ေဆာင္ ဖုံးကြယ္တတ္ေနျခင္းဟာ ငယ္ငယ္က အိပ္ယာထဲ ႐ွဴးေပါက္ခ်တတ္ျခင္းက အစ ျပဳခဲ့တာပါလား...။
*****
ေျခလွမ္းေတြကေတာ့ ေလးတြဲ႕လ်က္ပါပဲ….။

ပန္ပန္နဲ႔ မေလးကို ဒီေနရာကေန ခြင့္ေတာင္းပါတယ္။
*****

ကိုယ့္ရင္ထဲက စိတၱဇေတြ… (၂)

ပံုမွန္ အားျဖင့္ေတာ့ ေန႔လည္ ေန႔ခင္းလည္း အိမ္တံခါးေတြ ပိတ္ၿပီး သားအမိတစ္ေတြ အိမ္ထဲ ေနၾကတာပဲ…။ အဲ့ဒီေန႔ကေတာ့ သားႀကီးကို ကိစၥတခုနဲ႔ ေအာက္ဆင္းဖို႔ ခိုင္းလိုက္ေတာ့ သူ တံခါးမႀကီးကို ဖြင့္တယ္။ ၀ရံတာကို ထြက္သြားၿပီး မၾကာခင္မွာပဲ “ေမေမ အိမ္ေရွ႕မွာ ဆိုက္ကယ္ Accident ျဖစ္ထားတယ္” လို႔ လွမ္းေျပာတယ္။ ကိုယ္လည္း “ဟုတ္လား သား” ဆိုၿပီး ၀ရံတာထြက္လာၿပီး ၾကည့္မိတယ္။ ႐ိုးရိုးရဲကားတစီး၊ အက္စိဒင့္ ျဖစ္ထားတဲ့ ဆိုင္ကယ္၊ ယာဥ္ထိန္းရဲ ဆိုင္ကယ္ႏွစ္စီးကို ေတြ႔ရတယ္။ အႀကီးအက်ယ္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ပံုစံေတာ့မဟုတ္ဘူး။ ခဏေနေတာ့ Civil Defence က မီးသတ္ကားႀကီး ေရာက္လာတယ္။ က်န္းမာ ခ်မ္းသာၾကပါေစ ေမတၱာတစ္ခ်စ္ႏွစ္ခ်က္ပို႔ၿပီး အိမ္ထဲျပန္၀င္လာခဲ့တယ္။

သားႀကီးက လာေျပာျပန္တယ္။ ေမေမ “မီးသတ္ကားႀကီးက ေသြးကြက္ေတြကို ေဆးေနတယ္။ နီရဲေနတာပဲ” တဲ့။ “ဟုတ္လား သား” ဆိုၿပီး တခါထြက္ၾကည့္မိျပန္တယ္။ မီးသတ္သမားေတြ လမ္းလယ္ေကာင္မွာ အကြက္တကြက္ကို ဆပ္ျပာအျမွဳပ္ေတြကို ထလို႔ တံျမတ္စည္းတံအရွည္ေတြနဲ႔ ကုတ္ျခစ္ၿပီး အေသအခ်ာကို ေဆးေနၾကတယ္။ “သူတို႔ သံုးတဲ့ ေဆးက အနီေရာင္မို႔လို႔ပဲလား…ေသြးေတြ မို႔လို႔ပဲလားေတာ့မသိဘူး…နီေတာ့ နီေနတယ္ေနာ္ ေမေမ” လို႔ သားႀကီးက ေျပာျပန္တယ္။ “အင္း” လို႔ ေခါင္းၿငိမ့္လိုက္တယ္။ က်မစိတ္ထဲကေတာ့ ဓာတ္ဆီတို႔ အင္ဂ်င္၀ိုင္တို႔ ဖိတ္သြားတဲ့ အကြက္ကို ေဆးေနတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္လို႔ ေတြးမိပါတယ္။ သားႀကီးကိုေတာ့ ဘာမွ မေျပာျဖစ္ပါဘူး… ငါ့သားကေတာ့ Drama ေတြ လုပ္ေနျပန္ၿပီလို႔ မွတ္ခ်က္ျပဳရင္း သူ႔အေတြးနဲ႔သူ ေတြးခ်င္သလို ေတြးေနပါေစလို႔ လႊတ္ေပးထားလိုက္တယ္။ သားႀကီးက အဲ့ဒီလိုပါပဲ သူ႔အေတြးေတြက က်မတို႔ အထင္ အမွန္တရားနဲ႔ မနီးစပ္တဲ့ ဒရမ္မာေတြ သိပ္မ်ားပါတယ္။ (ဒါလည္း ဘမ်ိဳးဘိုးတူတာလား၊ မိမ်ိဳးဖြားတူတာလားမွ မသိတာေနာ့။)

လမ္းေပၚ ေမာင္းလာၾကတဲ့ ကားေတြက ေဆးေၾကာေနၾကတဲ့ လူတသိုက္အနားအေရာက္မွာ အရွိန္ေလွ်ာ့ သတိထားၿပီး ေကြ႔ေရွာင္ ေမာင္းေနၾကတယ္။ က်မလည္း စိတ္ကူးနဲ႔ ကားေမာင္းၾကည့္လာမိတယ္။ အဲ့ဒီနားအေရာက္မွာ လမ္းေပၚကအကြက္ကို ကားဘီးမနင္းမိေအာင္၊ ယုတ္စြအဆံုး ပိုက္နဲ႔ ထိုးေဆးေနတဲ့ ေရေတြ လမ္းၾကမ္းျပင္ကိုထိၿပီး ျပန္ကန္တက္တဲ့ အညစ္အေၾကးေရေတြ က်မကားကို မစင္မိေအာင္ ဆတ္ဆတ္လူး ေကြ႔၀ိုက္ေရွာင္တိမ္း ေမာင္းေနမိတယ္။ ဘာမွန္း ညာမွန္းမသိ သားေျပာတဲ့ ေသြးေတြ ျဖစ္ေနရင္ က်မကားကို ေသြးစက္ေရ စင္မိပါၿပီတဲ့ မေကာင္းဆိုး၀ါးက ကပ္ၿငိပါလာေလသေယာင္… စိတ္ထဲ မသတီလိုက္တာ…

ခ်က္ခ်င္းဆိုလလိုပဲ သတိ၀င္မိပါတယ္။ ဘာမွန္း ညာမွန္း အေသအခ်ာ မသိတဲ့ အရည္ေတြကို ဓာတ္သေဘာသတ္သတ္မျမင္ပဲ… အသက္ လိပ္ျပာ ၀ိညာဥ္ တစံုတရာအလား ထင္ေယာင္ထင္မွား ခိုင္တယ္ ၿမဲတယ္ ကူးတယ္ ေျပာင္းတယ္ လို႔ ယူဆေနတဲ့ သႆတဒိ႒ိရဲ႕ အေတြးေတြပါလားဟု…။

သီတာေရစင္

အေရွ႕သို႔လားေသာ္ ရွမ္းကို ေက်ာ္၍ တရုတ္
အေနာက္သို႔ယြန္းေသာ္ အိႏၵိယ
ေျမာက္မွာ ကခ်င္
ေတာင္သို႔ ဆင္းေသာ္ သမုဒၵရာ
မႏၲေလး ေရႊၿမိဳ႕ေတာ္မွာ ျမစ္ဖ်ားခံတဲ့ သတို႔သား ကိုဧရာ
ၿမိဳ႕ရန္ကုန္မွာ လေအာ့လအယ္ သတို႔သမီး မသီတာကို ခလုတ္တိုက္
ဟဲ့ ပလုတ္တုတ္ စကၤာပူလို႔ ေယာင္ေအာ္ေတာ့ ေရစင္ေတြ တသြင္သြင္ စီးက်ေလသတဲ့...။

အသားေလးက ညိဳရံုသာမက ေမွာင္တဲ့ဘက္ေတာင္ လုေနေသး။
မ်က္ႏွာေလးကလည္း ဘာမွ ထူးထူးျခားျခားမရွိ။ ေခ်ာ,လွ, မေနသလုိ၊ အရုပ္ဆိုး အက်ည္းတန္လည္းမေန။
ခ်စ္စရာလည္း မေကာင္းသလို၊ အျမင္ကတ္စရာလည္း မဟုတ္။
ေအာ္… သူလို ကိုယ္လို လူေလးတေယာက္
အေမ့ သားငယ္ေလးေရစင္ ၇ႏွစ္ ျပည့္ၿပီ။

လြတ္ေျမာက္မႈသို႔ ကိုင္းၫႊတ္ျခင္း

ငွက္တစ္ေကာင္၏ ေက်ာ့ကြင္းမွ လြတ္ေျမာက္မႈ, လူသားတစ္ဦး၏ ႏိုင္ငံေရး, စီးပြားေရး, လူမႈေရး လြတ္ေျမာက္မႈ, အရိယာ သူေတာ္စဥ္တို႔၏ ကိေလသာမွ လြတ္ေျမာက္မႈတို႔သည္ သေဘာသဘာ၀ခ်င္း, အဆင့္အတန္းခ်င္း ကြဲျပားျခားနားၾကေသာ္လည္း “အေႏွာင္အဖြဲ႕မွ လြတ္လပ္ျခင္း” ဟူေသာ အႏွစ္သာရမွာ အတူတူပင္ ျဖစ္သည္။ နိမိတ္ သေကၤတမ်ားသည္လည္း အတူတူပင္ ျဖစ္သည္။

အေမွာင္ခြင္း၍ အလင္းကိုေဆာင္ေသာ ေနမင္းသည္ ေလာကသားတို႔၏ အေၾကာက္တရားကို ပယ္ရွား၍ ရဲ၀ံ့ျခင္းကို ေပးတတ္ေသာေၾကာင့္ “သူရိယ” ဟု အမည္တြင္သည္။ အ၀ိဇၨာအေမွာင္ကို ခြင္း၍ သစၥာအလင္းေရာင္ ေပးေသာ သံသရာ၀ဋ္ဆင္းရဲအေပါင္းမွ လြတ္ေျမာက္ေအာင္ ေဆာင္ၾကဥ္းေပးသည့္ ဘုရားရွင္တို႔အား ေနမင္း (အာဒိစၥ) ဟု တင္စားေခၚေ၀ၚၾကသည္။

ပြင့္ေတာ္မူၿပီးကုန္ေသာ ဘုရားရွင္မ်ား, ဘုရားရွင္တို႔၏ ေဗာဓိဉာဏ္, ကိေလသာမွ လြတ္ေျမာက္သူမ်ားႏွင့္ လြတ္ေျမာက္မႈ ၀ိမုတၱိတရားတို႔အား ရည္မွန္း၍ နံနက္ ေနထြက္ အစာရွာထြက္ခ်ိန္, ညေန ေန၀င္ခ်ိန္ အိပ္တန္းတက္ခ်ိန္တို႔တြင္ ေနမင္းအား ကိုင္းၫႊတ္ ရွိခိုး၍ အရံအတားျပဳေသာေၾကာင့္၊ အေလာင္းေတာ္ ဥေဒါင္းမင္းသည္ မုဆိုးတို႔၏ ေက်ာ့ကြင္းရန္မွ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ လြတ္ေျမာက္ခဲ့ဖူးသည္ကို ဒုကနိပါတ္ ေမာရဇာတ္တြင္ ေဟာၾကားထားသည္။

မိမိတို႔၏ အေႏွာင္အဖြဲ႕ေဘးတို႔မွ လြတ္ေျမာက္ႏိုင္ရန္ ထိုေမာရဇာတ္လာ ဂါထာတို႔အား အရံအတား ပရိတ္ မႏၲန္အျဖစ္ ႐ြတ္ဖတ္ သရဇၩာယ္ၾကသည္။ လြတ္ေျမာက္မႈကို အလိုရွိသူသည္ လြတ္ေျမာက္သူတို႔ႏွင့္ လြတ္ေျမာက္မႈတရားအား ရည္မွန္း ဦးခိုက္ကာ အစဥ္သတိတရား လက္ကိုင္ထား၍ က်င့္ႀကံေနထိုင္ သြားၾကရသည္။

ပူေရႏၲံ ေဗာဓိသမၻာေရ၊ နိဗၺတၱံ ေမာရေယာနိယံ။

ေယန သံ၀ိဟိတာ ရကၡံ၊ မဟာသတၱံ ၀ေနစရာ။

စိရႆံ ၀ါယမႏၲာပိ၊ ေန၀သကၡႎသု ဂဏွိတံု၊

ျဗဟၼမႏၲႏၲိ အကၡာတံ၊ ပရိတၱံ တံ ဘဏာမ ေဟ။

ေဗာဓိဉာဏ္၏ အေဆာက္အဦျဖစ္ေသာ ပါရမီတို႔ကို ျဖည့္က်င့္လ်က္ ဥေဒါင္းငွက္မ်ိဳး၌ ျဖစ္စဥ္
အၾကင္ပရိတ္ေတာ္ျဖင့္ စီမံ ေစာင့္ေရွာက္ထားေသာ ဘုရားအေလာင္း ဥေဒါင္းမင္းကို ေတာမုဆိုးတို႔သည္
ဖမ္းယူရန္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ႀကိဳးစားၾကေသာ္လည္း မဖမ္းႏိုင္ၾက။
အိုသူေတာ္ေကာင္းတို႔… “ျဗဟၼမႏၲန္” ဟု ဆိုအပ္ေသာ (ဤေမာရသုတ္) ပရိတ္ေတာ္ကို ႐ြတ္ဖတ္ၾကပါကုန္စို႔။

ဥေဒတယံ စကၡဳမာ ဧကရာဇာ၊

ဟရိႆ၀ေဏၰာ၊ ပထ၀ိပၸဘာေသာ။

တံ တံ နမႆာမိ ဟရိႆ၀ဏၰံ၊ ပထ၀ိပၸဘာသံ။

တယာ’ဇၨာ ဂုတၱာ ၀ိဟေရမု ဒိ၀သံ။

(အေမွာင္ခြင္း၍ အလင္းေဆာင္ကာ) အျမင္ဓာတ္ကို ေပးတတ္သူတို႔တြင္ မင္းျမတ္ဧကရာဇ္ျဖစ္ေသာ၊ ေ႐ႊအဆင္းႏွင့္တူေသာ အလင္းျဖင့္ ကမၻာေျမကို ထြန္းလင္းေစေသာ ရွင္ေနမင္းသည္ အေရွ႕ေလာကဓာတ္မွ ထြက္ေပၚ၍ လာ၏။ ထို ေ႐ႊအဆင္းႏွင့္တူေသာ အလင္းျဖင့္ ကမၻာေျမကို ထြန္းလင္းေစေသာ ရွင္ေနမင္းအား ရွိခိုးပါ၏။ ယေန႔အဖို႔ ရွင္ေနမင္း၏ အေစာင့္အေရွာက္ကို ခံယူ၍ ကၽြႏု္ပ္သည္ ဤတစ္ေန႔တာ ကာလပတ္လံုး ခ်မ္းသာစြာ ေနရပါလို၏။

ေယျဗဟၼဏာ ေ၀ဒဂူ သဗၺဓေမၼ၊

ေတ ေမ နေမာ, ေတ စ မံ ပါလယႏၲဳ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ, နမတၳဳ ေဗာဓိယာ၊

နေမာ ၀ိမုတၱာနံ, နေမာ ၀ိမုတၱိယာ။

ဣမံ ေသာ ပရိတၱံ ကတြာ၊

ေမာေရာ စရတိ ဧသနာ။

အလြန္စင္ၾကယ္ ျမင့္ျမတ္ေသာ ဘုရားရွင္တို႔သည္ တရားအလံုးစံုကို သိျမင္ေတာ္မူၾက၏။ ထိုဘုရားရွင္တို႔သည္ အကၽြႏု္ပ္၏ ရွိခိုးျခင္းကို ခံေတာ္မူၾကပါကုန္။ ထိုဘုရားရွင္တို႔သည္ အကၽြႏု္ပ္အားလည္း ေစာင့္ေရွာက္ေတာ္မူၾကပါကုန္။ (ပရိနိဗၺာန္၀င္စံၿပီးကုန္ေသာ) ဘုရားရွင္တို႔အား အကၽြႏု္ပ္၏ ရွိခိုးျခင္းသည္ ျဖစ္ပါေစ။ ထိုဘုရားရွင္တို႔၏ ေဗာဓိဉာဏ္ေတာ္ကို အကၽြႏု္ပ္၏ ရွိခိုးျခင္းသည္ ျဖစ္ပါေစ။ ကိေလသာမွ လြတ္ေျမာက္ၾကကုန္ေသာ ဘုရားရွင္တို႔အား ရွိခိုးပါ၏။ ထိုဘုရားရွင္တို႔၏ လြတ္ေျမာက္မႈ ၀ိမုတၱိတရားအားလည္း ရွိခိုးပါ၏။ ဤသို႔ အရံအတားကိုျပဳလုပ္၍ လွည့္လည္ အစာရွာေဖြ၏။

အေပတယံ စကၡဳမာ ဧကရာဇာ၊

ဟရိႆ၀ေဏၰာ၊ ပထ၀ိပၸဘာေသာ။

တံ တံ နမႆာမိ ဟရိႆ၀ဏၰံ၊ ပထ၀ိပၸဘာသံ။

တယာ’ဇၨာ ဂုတၱာ ၀ိဟေရမု ရတၱႎ။

(အေမွာင္ခြင္း၍ အလင္းေဆာင္ကာ) အျမင္ဓာတ္ကို ေပးတတ္သူတို႔တြင္ မင္းျမတ္ဧကရာဇ္ျဖစ္ေသာ၊ ေ႐ႊအဆင္းႏွင့္တူေသာ အလင္းျဖင့္ ကမၻာေျမကို ထြန္းလင္းေစေသာ ရွင္ေနမင္းသည္ အေနာက္ေလာကဓာတ္သို႔ ၀င္ေလၿပီ။ ထို ေ႐ႊအဆင္းႏွင့္တူေသာ အလင္းျဖင့္ ကမၻာေျမကို ထြန္းလင္းေစေသာ ရွင္ေနမင္းအား ရွိခိုးပါ၏။ ယေန႔အဖို႔ ရွင္ေနမင္း၏ အေစာင့္အေရွာက္ကို ခံယူ၍ ကၽြႏု္ပ္သည္ ဤတစ္ညတာ ကာလပတ္လံုး ခ်မ္းသာစြာ ေနရပါလို၏။

ေယျဗဟၼဏာ ေ၀ဒဂူ သဗၺဓေမၼ၊

ေတ ေမ နေမာ, ေတ စ မံ ပါလယႏၲဳ။

နမတၳဳ ဗုဒၶါနံ, နမတၳဳ ေဗာဓိယာ၊

နေမာ ၀ိမုတၱာနံ, နေမာ ၀ိမုတၱိယာ။

ဣမံ ေသာ ပရိတၱံ ကတြာ၊

ေမာေရာ ၀ါသ’မကပၸယိ။

အလြန္စင္ၾကယ္ ျမင့္ျမတ္ေသာ ဘုရားရွင္တို႔သည္ တရားအလံုးစံုကို သိျမင္ေတာ္မူၾက၏။ ထိုဘုရားရွင္တို႔သည္ အကၽြႏု္ပ္၏ ရွိခိုးျခင္းကို ခံေတာ္မူၾကပါကုန္။ ထိုဘုရားရွင္တို႔သည္ အကၽြႏု္ပ္အားလည္း ေစာင့္ေရွာက္ေတာ္မူၾကပါကုန္။ (ပရိနိဗၺာန္၀င္စံၿပီးကုန္ေသာ) ဘုရားရွင္တို႔အား အကၽြႏု္ပ္၏ ရွိခိုးျခင္းသည္ ျဖစ္ပါေစ။ ထိုဘုရားရွင္တို႔၏ ေဗာဓိဉာဏ္ေတာ္ကို အကၽြႏု္ပ္၏ ရွိခိုးျခင္းသည္ ျဖစ္ပါေစ။ ကိေလသာမွ လြတ္ေျမာက္ၾကကုန္ေသာ ဘုရားရွင္တို႔အား ရွိခိုးပါ၏။ ထိုဘုရားရွင္တို႔၏ လြတ္ေျမာက္မႈ ၀ိမုတၱိတရားအားလည္း ရွိခိုးပါ၏။ ဤသို႔ အရံအတားကိုျပဳလုပ္၍ မိမိ၏ေနရာ၌ ေန၏ (အိပ္တန္းတက္၏)။

(ဗုဒၶျမတ္စြာ သာသနာ ေရာင္၀ါေနသို႔ လင္းပါေစ… မတရားသျဖင့္ အခ်ုပ္အေႏွာင္ခံေနၾကရသူမ်ား အားလံုး လြတ္ေျမာက္ၾကပါေစ … )

စာၫႊန္း
၁။ ဇာတက-၁၅၉၊ ဒုကနိပါတ္-ေမာရဇာတ္
၂။ ဦးပညာသာမိ (မာဂဓီ-သာစည္) - ဆယ္ေစာင္တြဲသင္တန္း ျမန္မာျပန္က်မ္း
၃။ မဟာဂႏၶာ႐ံုဆရာေတာ္ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ - ပရိတ္ပါဠိ, ပရိတ္ႀကီးနိႆယႏွင့္ ပရိတ္တရားေတာ္မ်ား
၄။ The Jataka - Stories of the Buddha’s former births, translated by E.B. Cowell (http://www.sacred-texts.com/bud/j2/j2012.htm)

လြတ္လြတ္ ခ်စ္သူ…

ေလာက၀တ္ေတြန့ဲ ထိန္းခ်ဳပ္၊ အျပင္လူေတြ မသိေစရတဲ့ ကိုယ့္စိတ္ရိုင္းေတြ လႊင့္ထုတ္သမွ်
တိတ္တဆိတ္ခံယူသူ…

အမွား ဆိုရင္ အမွား၊ အမွန္ဆိုရင္ေတာ့ အမွန္၊ အခ်စ္အတြက္ အဆစ္ကေလးေပး ဘယ္ေတာ့မွ ဘက္မလိုက္သူူ…

ေလာကဓံမုန္တိုင္းေတြ ၾကမ္းခ်င္သေလာက္ၾကမ္း၊ ေမာၿပီေဟ့လို႔ ေမွာ္႐ံုေတာမွာ မထားခဲ့သူူ…

သံသာေလ ကမ္းတိုင္ ♫ ေရႊသစၥာ (မ႑ိဳင္)၂ တူၿပိဳင္ၿပိဳင္ စိုက္စို႔ေမာင္ရယ္ ♪
ေအာ္..♫ မခိုင္လို႔ က်ိဳးေတာင္မွ ♪(တိုင္ဖိုးကို)၂ ေလ်ာ္ပါ့မယ္… ♪♪ ဆိုတဲ့ သီခ်င္းမ်ိဳးပင္ မဆိုေစလိုသူ…

႐ိုးရိုးႀကီး… သူ၊
လြတ္လြတ္ ခ်စ္သူ…

(ကိုဧရာအတြက္ ေမြးေန႔ အမွတ္တရ)