ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တယောက်အနေနဲ့ နေ့နေ့ညည ဆင်ခြင်သင့်တဲ့အရာထဲမှာ သေခြင်းတရားလည်း ပါပါတယ်။ အမှန်အတိုင်း ဝန်ခံရရင် ဆင်ခြင်ဖို့ ဝေးစွ၊ မေ့မေ့လျော့လျော့ ပေါ့ပေါ့တန်တန် နေလာလိုက်တာ...သေခြင်းတရားဆိုတာ နားကိုမလည်တဲ့အရာ။
သေတတ်တဲ့အမျိုးတွေမို့ သေနေကြတာ... ကိုယ်နဲ့ လားလားမှ မဆိုင်သလို... ဖာသိဖာသာ နေမိနေရာ။ ကိုယ်ချစ်ရခင်ရသူတွေ သေဆုံးမှုမှာတော့ မျက်ရည်တွေ တွေတွေကျ၊ ရင်ထဲက ပူ၊ ခေါင်းတွေ အုံ။
ကိုကြီးကျောက်ကြောင့် သေခြင်းတရား ဆိုတာကို ဒီလို နားလည်လိုက်ပါတယ်။
မျက်လှည့် ပြကွက် တခုလိုပါပဲလား။ မယုံဘူး... မယုံချင်ဘူး။ သေခြင်းတရားကတော့... ဟတ်ချလောင်း...တဲ့။
