Sunday, February 27, 2011

စာေရးလိုက္ပါတယ္။

ဘေလာ့ဂ္ေတြ ဖတ္ေနက် မိတ္ေဆြ အမ တေယာက္နဲ႔ ေတြ႔ေတာ့
သီတာေရ ဘေလာ့ဂ္ေတြမွာ ပို႔စ္အသစ္ေတြလည္း မတက္ပါလား။ တိုင္ပင္ၿပီးေတာ့မ်ား မေရးပဲေနၾကသလား ထင္ရတယ္… ဘာျဖစ္လို႔လဲ လို႔ ေမးလာပါတယ္။
ဘေလာ့ဂါတို႔ ေျဖၾကပါ။
မသီတာလည္း ထင္တာေတာ့ ေျဖခဲ့ပါတယ္။
ဘယ္လိုေျဖလိုက္သလဲ လို႔ေတာ့ မေမးပါနဲ႔။
****
မသီတာ စာေရးျခင္း ၀ါသနာ ဘယ္ကရသလဲ လို႔ ေတြးၾကည့္မိေတာ့… အေဖ့ဆီက ရခဲ့ဟန္တူတယ္လို႔ အေျဖထြက္ပါတယ္။ အေဖက အိမ္ေထာင္က်ၿပီး စီးပြားရွာဖို႔ တနယ္တေက်းမွာ အေျခခ်ရေတာ့၊ သူ႔ မိဘေတြဆီ စာေရးၿပီးေတာ့ ဆက္သြယ္ပါတယ္။ အေဖ့စာေတြက အရွည္ႀကီးေတြ … မၾကာခဏလည္း ေရးပါတယ္။ မသီတာတို႔ကိုလည္း ေရးခိုင္းပါတယ္။ ဥပမာ စာေမးပြဲေအာင္စာရင္းထြက္တယ္ ဆိုရင္ အဖိုးအဖြားေတြဆီ အေၾကာင္းၾကားတဲ့ စာမ်ိဳးကို ကိုယ္တိုင္ေရးခိုင္းပါတယ္။ ဘာေရးရမလဲ ေမာင္ႏွမေတြ အခ်င္းခ်င္း ေခါင္းခ်င္းရိုက္ စဥ္းစား။ သူေရးၿပီးသားဟာ ငါေရးမရေတာ့ဘူးေလ။ ေမာင္ႏွမေတြကလည္း အမ်ားသားဆိုေတာ့ တေၾကာင္းႏွစ္ေၾကာင္းေရးၿပီး ေရးစရာက မရွိေတာ့ဘူး။ အဲ့ဒီေတာ့ ေပါက္ကရေတြ ထည့္ေရး။ ဘာေရးေရး အေဖကေတာ့ စာကို ပို႔ေပးတာပဲ။ အဖိုးအဖြားေတြကလည္း ငါ့ေျမးေတြ ေရးလိုက္တဲ့ စာဟဲ့ ဆိုၿပီး လူစံုမွာ ထုတ္ဖတ္တာပဲ… အဆီအေငၚ မတည့္တာေတြ ဖတ္မိရင္လည္း ကေလးက ဘာေျပာခ်င္မွန္းမသိပါဘူး ဆို ထားလိုက္တာပဲ…။ ေပါက္ကရေတြ ေရးရလားရယ္လို႔ မဆူပါဘူး။
*****
၁၉၉၈ ခုႏွစ္ ေန႔စြဲ တပ္ထားတဲ့ မသီတာ့ တူေတြဆီက စာေလးေတြပါ။

*****

ကေလးေတြကို ေဆြမ်ိဳးေတြဆီ စာေရးခိုင္းၾကည့္ပါ။

Wednesday, February 23, 2011

ပန်းကဗျာ



နောက်ခံ ဂီတကို ဒီက ယူပါတယ်။
ပန်းသခင်ကတော့ တီတီဆွိ ဖြစ်ပါတယ်။
*****
မင်္ဂလာပါ
ဆရာမ

-ဇီဇဝါ
*****
ရိုးရိုးလေးပါပဲ

-စပယ်
*****
နွေဦး လေရူးနဲ့ အတူ
ဝေးလွင့်ခဲ့ ဝတ်မှုန်

သူကိုယ့်အနားရောက်လာပြီးတော့ ကပ်ထိုင်သွားသလိုပဲ…

-ကံ့ကော်
*****
သိပ်ဆိုးတဲ့ လူတွေပေါ့
ဘယ်သူ့ကိုတော့ဖြင့် မယှဉ်သာ
တခြားစီပါကွာ
ဘာညာ ဘာညာတွေနဲ့…
(သူကတော့)
ပြိုင်ဘက်ဆိုတာ
သိလေဟန်တောင်မရှိ
အလှိုက်လှဲဆုံးတွေနဲ့
မြိုင်လို့
လှိုင်လို့

-ငုဝါ
*****
မျှော်လင့်ခြင်းရဲ့ ရနံ့
ငံ့လင့်ခြင်း ဝတ်ဆံ
တောင်းတခြင်း ပွင့်လွှာ
မြိုသိပ်ခြင်းတွေ တပွေ့တပိုက်နဲ့…

-ယုဇန
*****
အသင်းပျံ့ဆုံးသော ရနံ့တွေ
ကြိုင်လှိုင်ကာပေးသော်လည်း
စိုးရွံ့လို့ မလှမ်းသာ
အော်…
ကမ္ဘာတွေခြားနေသတဲ့လားကွယ်

-ဆိတ်ဖလူး
*****
တပွင့်တည်း
ဒါပေမဲ့
ခြင်္သေ့

တိုးဝှေ့ ကျီစယ်
အပြုံးချင်း ဖလှယ်…

ချိုသော နှင်းဆီ
သင့်ထံယစ်မူး၊ ညွှတ်နူးဖို့
သင်မရည်ရွယ်
ဆူးချစ်လို့ စူးနစ်
ကိုယ့်ထိုက်နဲ့ ကိုယ့်ကံပဲ ရှိပါစေ

- နှင်းဆီ
*****
ပွင့်လင်းလို့ ဖော်ရွေ…
တခါတလေလည်း
ပန်းအဖြစ်ကို မေ့ပါရစေ…
*****
ရေချိုးလို့ အလှပြင်ပြီးပြီ
ဟင်းချိုလည်း နွှေးထားသည်
မောင်ရောက်ချိန် နီးပြီ

-လေးနာရီ
*****
နံရံတချပ်ခြားလို့နေ…
*****
နတ်ပန်းရယ်လို့ မာနမကြီးပါဘူး
တကယ်ပါ
တို့အတူတူ ကြီးပြင်းခဲ့တယ်…

-နွယ်သာကီ
*****
ညှင်းလေပြေ
သင်းရနံ့
လျှို့ဝှက်တဲ့လရောင်…

-ညမွှေးပန်း
*****
မောင်တော်ကတော့
မြူးလာပေါ့…

-ဆောင်တော်ကူး
*****
နှစ်လေးငါးခြောက်ဆယ်လောက် တယောက်ထဲစွဲ ချစ်နိုင်မလား

-သရဖီ

ကျမထက် လှသူနဲ့ တွေ့သွားတော့ အချစ်ရော့မလား…

-မြတ်လေး
*****
နွားတင်းကုပ်နားမှာ ရှိသည်။
ကျောင်းဂိတ်ပေါက် နားမှာ ရှိသည်…

-တရုတ်စကား
*****
အလှကိုယ်စီ ရှိကြသည်…

-ထားဝယ်မှိုင်း

Monday, February 21, 2011

သစ္ပင္


 အေလ့က်ေပါက္တာနဲ႔ စိုက္ပ်ိဳးတာဆိုၿပီး ႏွစ္မ်ိဳးရွိပါတယ္။
ကနဦးကေတာ့ အေလ့က်ေပါက္တာပဲ ရွိမွာပါ။
ေနာက္ လိုအပ္၍ စိုက္ပ်ိဳးၾကပါတယ္။
မယ္ေတာ္ႀကီးဂမုန္း
အေမ လျပည့္လကြယ္ေန႔ေတြမွာ မယ္ေတာ္ႀကီးဂမုန္းပင္ေတြကို အေမႊးနံ႔သာမ်ား ပက္ဖ်န္း ပူေဇာ္ေလ့ရွိတာ ေတြ႔ဖူးပါတယ္။ ပါးစပ္ကလည္း ရြတ္ပါတယ္။ ဆုေတာင္းတာ ျဖစ္မွာပါ။ အေမက မသီတာကိုလည္း အဲ့ဒီလို လုပ္ေစခ်င္ပါတယ္။ တႀကိမ္ႏွစ္ႀကိမ္ လုပ္ဖူးပါတယ္။
ေရႊလာေငြလာ ဂမုန္းတဲ့...
သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ စကၤာပူကေန ယူအပ္စ္ကို အၿပီးေျပာင္းေတာ့ ငါ ျမန္မာျပည္ကေန တကူးတက သယ္လာရတာဆိုၿပီး အေမြေပးခဲ့ပါတယ္။ သူေပးစက တပင္တည္းပါ။ ေနာက္ ေတာ္ေတာ္ပြားလာပါတယ္။ အပင္ပြားေတြ လက္ေဆာင္တဆင့္ ျပန္ေပးရပါတယ္။

ဂမုန္းပင္မွာ ပန္းေတြပြင့္ရင္ ေငြေတြ ပို၀င္သလိုပဲ။ လူနဲ႔ အပင္ရဲ႕ ထူးဆန္းေသာ ဆက္သြယ္ခ်က္အျဖစ္ ေရးလိုက္ပါတယ္။ အယံုအၾကည္ မရွိေစလိုပါ။

ရႊန္းမီ တဂ္လို႔ ပံုႏွင့္တကြေျဖပါသည္။ သူေမးတာက...
“တသက္လံုး ေပ်ာ္ခ်င္ရင္ သစ္ပင္စိုက္ပါ ဆိုတဲ့ စကားပံုကို ယံုလား?
ငါးမိနစ္ခန္႔ စာစီကံုးပါ” 

Saturday, February 19, 2011

ဘလော့ဂ်တာ...(၆)

ကြားဖူးကြတယ် မဟုတ်လား မိန်းမပျင်း ခြေဆင်း၊ ယောကျ်ားပျင်း ကျောခင်းတဲ့
ဒါကြောင့် မသီတာတို့ ဘယ်တော့မှ ခြေမဆင်းဘူး၊ ကျောပဲခင်းတယ် :)
ကဲ ပို့စ်ရေးပါတော့မယ်။
*****
မနက်အစောကြီး ဝေလီဝေလင်းထ၊ သားဝေယျာဝစ္စ လုပ်ရတယ်။ ထွေထွေထူးထူး မဟုတ်ပါဘူး။ မနက်အစောစာကို မုန့်ဟင်းခါး စားချင်တယ် ပူဆာလို့ မနေ့ညနေက ချက်ထားတာကို နွှေးကျွေးရတာပါ။ လုပ်ရင်း ကိုင်ရင်း တယ်ဟုတ်တဲ့ ငါပါလား မုန့်ဟင်းခါးလည်း ချက်တတ်တယ်။ ပဲကြော်လေးပါ ကြော်လိုက်သေး…။ စားသောက်ပြီးတော့ ကျောင်းသွားရခါနီးသား ပိုက်ဆံအိတ် ဘယ်ထားမိမှန်းမသိလို့တဲ့ ဟိုရှာဒီရှာနဲ့။ အမြင်ကတ်လို့ (ကိုယ့်ဖာသာ စည်းကမ်းမရှိတာ၊ ငါတော့ ရှာမပေးနိုင်ဘူးဟေ့ လို့ စိတ်ထဲက ပြောရင်း) ပေကပ်ထိုင်နေလိုက်တယ်။ သူထွက်သွားတော့မှ အိပ်ယာထဲပြန်လှဲရင်း ငါတွေ ထိုးထိုးထောင်ထောင် ထနေတဲ့ မြို့ လို့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် နာမည် ပေးလိုက်တယ်။
*****
မနက် ၁၀နာရီလောက်မှာ ရန်ကုန်ပြန်တဲ့ အမျိုးတယောက်ဆီက လေဆိပ် ဆင်းနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ဖုန်းလာတယ်။ အော် သူများတွေ ပြန်ကြလို့… သူများတွေ ပြန်ကြလို့… ငါလည်း ပြန်ချင်လိုက်တာ…။ ရပ်တည်လို့မှ မနေနိုင်တော့သမို့ အိပ်ယာထဲခွေပြီး
ငါသာ မျဉ်းဖြောင့်တကြောင်း ဆိုရင်…
ငါ့ရဲ့ မျှားဦးဟာ အဲ့ဒီနေရာကိုပဲ ထိုးစိုက်စေရမယ်…
အမေရှိတဲ့ ရန်ကုန်
*****
ကျောင်းသွားခါနီး သားငယ်ကို ဘာစားမလဲ ထမင်းစားမလား၊ မုန့်ဟင်းခါး စားမလားမေးတော့ မုန့်ဟင်းခါး စားမယ်တဲ့။ သားအမိနှစ်ယောက် စားကြတာပေါ့။ ကလေးကတော့ တပန်းကန်ပါပဲ…။ ကိုယ်ကလည်း တပန်းကန်ထဲမှာပဲ မုန့်ဖတ်ထည့်လိုက် ဟင်းရည်လေးလိုက်လိုက်၊ ဟင်းရည်ချည်းသောက်လိုက် မုန့်ဖတ်လေး လိုက်လိုက်…။
နေ့လည် ၁၂နာရီ ကလေး ကျောင်းပို့ပြီးတော့ အင်း မုန့်ဟင်းခါးတွေ စားတာများပြီး လေးလိုက်တာ
ငါသာ မြွေတကောင် ဖြစ်မယ်ဆိုရင်
အမျှင် အမျှင် မုန့်ဟင်းခါးတွေကို
ဟောဒီလို ဟောဒီလို မြိုထားလိုက်မှာ
ခန္ဓာကိုယ် မခွေနိုင် မခေါက်နိုင်
မကွေးနိုင် မတွန့်နိုင်တော့ရင်တောင်
အို ဘာဖြစ်လဲ
အလျားလိုက် ဆန့်ဆန့်ကြီး နေလိုက်မှာပေါ့။
*****
*****
*****
ညနေ ၃နာရီ
ဥပုသ်ကျောင်းသွားတဲ့ ယောက္ခမကြီး ပြန်ရောက်လာ
ဘုန်းကြီးကျောင်းက ထမနဲတွေ ထည့်ပေးလိုက်တယ်…ဒီမှာ
အဟီး…စားမယ်…စားမယ်…
မေမေ မနက်ဖန်မနက် စားဦးမှာလား…  
မစားတော့ဘူး… ကျောင်းက စားလာခဲ့ပြီ
ပလတ်စတစ်အိတ်ထဲမှာတင် တဝက်ခွဲ… ဟိုလူကြီးအတွက်လေ
များသွားတဲ့ ဘက်ခြမ်းကို စားမှာပဲ ဝါးမှာပဲ
အင်း
ငါသာ တွယ်ချိတ်တချောင်းဖြစ်မယ်ဆိုရင်
ညီညွတ်ခြင်းသည် အင်အား တွဲထားကြ … တပို့တွဲများ။
*****
ရွှေမှုန် ရွှေမွှားတွေ ကျဲနေတဲ့ ရွှေဝါရောင် အတိတ်တွေကို
လွန့်လွန့်လူး စွဲလန်းမိမှတော့
ဟောင်းလို့ ပြောင်းသွားတဲ့
ဝါကြင်ကြင် ဝါဖန့်ဖန့်တွေကို
ရွှေအိုရောင် အနားသတ်တွေလို့ သတ်မှတ်ဖို့
ငါ ဟာ
ဘာများ ဖြစ်ချင်ဦးမှာလဲ???
...
ဘလော့ဂ်ပို့စ် တခုဖြစ်လိုက်တာပေါ့။
*****

မမKOM ကတော့ စိတ်ကို မမှန်ဘူးလို့ ပြောတာပဲ…။