Thursday, January 29, 2009

Free English Course for Parents - Day 3 & 4

Day 3
ဒီေန႔ေတာ့ သင္တန္းကို နည္းနည္းေနာက္က်ေရာက္တယ္။

Kim က Family Member အေခၚအေ၀ၚေတြ သင္ေနၿပီ။ Family Tree ေလးနဲ႔ မူႀကိဳအတန္းစာ ဆိုၿပီး ပ်င္းမိတယ္။
MaleFemale
GrandfatherGrandmother
FatherMother
Brother (older/ younger)Sister (older/ younger)
UncleAunt
cousin(same for male and female)

Mei Leen က
Photo Album
Listenning
တိတ္ေခြထဲက Conversation ကိုနားေထာင္ခိုင္းတယ္။ အမ်ိဳးသမီး တစ္ေယာက္က သူ႕မိသားစု၀င္ေတြရဲ႕ ဓာတ္ပံုေတြကို အျခားတစ္ေယာက္ကို ျပၿပီး ဒါက ဘယ္သူ ဒါက ဘယ္၀ါ စသျဖင့္ ရွင္းျပေနတာ Describing the person in the photos ေပါ့။ ေနာက္ သင္တန္းသူေတြကို ဓာတ္ပံုေတြေပးၿပီး ဘယ္ပံုကေတာ့ ဘယ္သူဆိုတာ ျပန္ေျပာခိုင္းတယ္။ ဒီေတာ့မွ အိပ္ယာကႏိုးသလို ျဖစ္သြားတယ္။

ေရာက္ပါၿပီ Christina အလွည့္။ သင္တန္းသူေတြ အားလံုးကို မတ္တပ္ထခိုင္းတယ္။ teacher ေတြကိုေရာ အကုန္ ထခိုင္းတယ္။ ၿပီးေတာ့မွ shake shake shake your body ဆိုၿပီး ေလးတြဲတြဲ ျဖစ္ေနတဲ့ စာသင္ခန္းကို ေသြးပူေလ့က်င့္ခန္းလုပ္ခိုင္းတယ္။ (ကိုယ္ကေတာ့ မ shake ခဲ့ပါဘူး။ stretched my body ပ်င္းေက်ာေတြက ဆြဲဆြဲဆန္႔ရတယ္။)

Relationship Stages ေတြနဲ႔ ပတ္သက္တာေတြ ေဆြးေႏြးၿပီး ဒီေလ့က်င့္ခန္းေလး လုပ္ခိုင္းတယ္။

Fill in the Gaps. Place Sentences In The Correct Order.
out -- engaged -- together -- invited -- honeymoon -- home -- married -- baby

A) John and Jane got __________ six months after their first date.
B) John had a __________ girl.
C) John __________ Jane out to dinner for their first date.
D) Jane took John __________ to meet her parents.
E) They went to Hawaii for their __________.
F) John and Jane started going __________ together immediately after their first date.
G) John and Jane got __________ a year after they got engaged.
H) John and Jane decided to move in __________.

ၿပီးေတာ့မွ အဲ့ဒီအဆင့္ေတြကို အစဥ္လိုက္အတိုင္းစီပါတဲ့။ (No. H ကို ဘယ္နားထားၾကမလဲ အျငင္းပြားသြားတယ္။ Christina ကေလ သူကေတာ့တဲ့.. အဲ England မွာေတာ့တဲ့.. No. D ရဲ႕ အေရွ႕မွာ ထားပါတယ္တဲ့…)

ကိုယ္အေၾကာင္းေလးေတြကိုယ္ အခ်ိဳ႕မူလည္း ျပန္ေျပာင္းသတိရ၊ အခိ်ဳ႕မူလည္း စိတ္ကူးယဥ္ႏိုင္ရန္ ေအာက္ပါ ေလ့က်င့္ခန္းေလး စိတ္ထဲကလုပ္ၾကည့္ပါလား။ (ေမးခြန္းအားလံုး မေျဖမေနရ။ အယ္ ေမ့သြားၿပီဆိုတဲ့ အေျဖ လက္မခံပါ။ စာအုပ္ျပန္လွန္ၾကည့္ျခင္း၊ နီးစပ္ရာထံ အကူအညီေတာင္းခံျခင္း စသည့္ helpline မ်ား အသံုးျပဳခြင့္ ရွိပါသည္။)
Fill in the Gaps.

A) Where did you go on your __________? (honeymoon)
B) When is the good age to __________ married? (get)
C) When did you and your husband first move in __________? (together)
D) Have you ever invited anyone __________? (out)
E) Have any of your female friends recently had a __________? (baby)
F) Have you ever taken anyone __________ to meet your parents? (home)
G) How long did you and your husband go out __________ before getting married? (together)
H) Have any of your friends recently gotten __________ to their boyfriends? (engaged)

Day 4
ဒီေန႔မွာေတာ့ Transportation အေၾကာင္း သင္ယူၾကရပါတယ္။ ေထြေထြထူးထူးေတာ့ ေရးျပစရာမရွိလို႔ အၾကမ္းဖ်င္းေလး ဖတ္ခ်င္ရင္ ဖတ္ၾကည့္ဖို႔ပါေနာ္။
Rashmi
1. Train
2. Airplane(Aeroplane)
3. Helicoptor
4. Motorcycle
5. Boat
6. Blimp
7. Balloon
8. minivan
9. Bus
10. Ambulance
11. Bicycle
12. Convertible

What is Public/ Private transport? Which one do you prefer?

Public transport

taxi tram ferry cable car train truck rickshaw
1. Which form of public transport do you use? Which do you use most?
2. Choose one kind of transport, and complete the table. Which statements do you think are true? Discuss your answers with your partner.

a. They’re comfortable.
b. They usually come on time.
c. They’re expensive.
d. They’re often crowded.
e. They don’t have to wait long.
f. They’re slow.
g. It’s an enjoyable way to travel.
h. It’s a safe way to travel.

Hui Ying
Where did you go on your last holiday?.. How did you get there?.. How much did it cost?

How to get there

Three people say how they get from Washington to New York. Fill the gaps with words from the box.
costs -- reaches -- gets -- takes -- leaves -- arrives

A. I usually fly. If I leave home at 6:30, I can catch the 7.30 a. m. flight, which __________get to La Guardia Airport at about 8.30. I’m in the centre of New York by 9.15 so that the whole journey _________ takes less than 3 hours. It’s expensive – it _________ about $300 return – but it’s very quick. And there’s a plane every hour.

B. I usually take the Greyhound bus. It _________ Washington at 9 a. m., and _________ in New York at 1.40 in the afternoon. The New York bus terminal is in Manhattan, so it’s very convenient, and it only _________ about $85 return on weekdays.

C. I usually go by train, because it’s only a bit slower than the plane and it’s more reliable. It’s about $100 return. The journey ________ about 4 hours. I usually catch the 10.30 train, which __________ New York at 10 past 2. It’s comfortable, and it’s always on time.

What are the pros & cons of travelling by …………..(name of transportation)?

Olivia
Airport
READING

Day 4 သင္တန္းအၿပီးမွာ Kim က က်မကို interview ပါတယ္။ Kim ဟာ ေက်ာင္းသံုးစာအုပ္ေတြ ထုတ္ေ၀တဲ့ ကုမၸဏီက editor တစ္ေယာက္ျဖစ္ၿပီး စာသင္ၾကားမႈ အေတြ႔အႀကံဳမရွိေသးပါဘူး လို႔ သူ႔ကိုယ္သူ မိတ္ဆက္ပါတယ္။ Kim ေမးခဲ့တဲ့ ေမးခြန္းေတြနဲ႔ က်မေျဖခဲ့တဲ့ အေျဖေတြကေတာ့... ဒန္ တန္႔ တန္...

Thursday, January 22, 2009

Free English Course for Parents - Day 2

Day 1
Day 2
စုစုေပါင္း (၁၂)ေယာက္ရွိတဲ့ List က ကိုယ့္နာမည္ကို ၾကည့္ၿပီး အခန္းထဲ၀င္ေတာ့ အထဲမွာ ကိုရီးယားသူေတြေရာက္ႏွင့္ေနတယ္။ အခန္းအျပင္ျပန္ထြက္ပီး နာမည္စာရင္းကို တစ္ခါျပန္ၾကည့္ေသးတယ္။ ဓာတ္ေလွကားအတူ စီးခဲ့တဲ့ တိုင္၀မ္က PhD တ႐ုတ္အမ်ိဳးသမီး အျခားအခန္းထဲ ၀င္သြားလို႔ အဲ့ဒီအခန္းေရွ႕က နာမည္စာရင္း List ကို သြားဖတ္ေတာ့ Singaporean ေတြရဲ႕ နာမည္ေတြ အစဥ္လိုက္ေတြ႔တယ္။ ငါေတာ့ Basic အတန္းေရာက္ၿပီလို႔ သံုးသပ္မိပါၿပီ။ ဘယ္ေတာ့မွလည္း တိုးတက္ေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူးလို႔ ဆုတ္နစ္ေသာ ႏွလံုးသားျဖင့္ ေတြးထင္ရင္း ပို၍ပင္ ၀မ္းနည္းလာမိသလိုခံစားရပါတယ္။

သင္တန္းသား ၁၂ေယာက္ကို စားပြဲ တစ္ခုလွ်င္ ၄ေယာက္က်စီျဖင့္ အုပ္စု ၃စု ခြဲလိုက္ပါတယ္။ က်မ ထိုင္မိတဲ့ စားပြဲမွာ ကိုးရီးယားသူ ၃ဦးႏွင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ (သင္တန္းေန႔တိုင္းကို ဒီအုပ္စု အတိုင္းထိုင္စရာမလိုပါ။)
ဒီေန႔မွာေတာ့ ဆရာမ ၆ေယာက္က တစ္ေယာက္လွ်င္ မိနစ္၂၀စီျဖင့္ ၁၂၀-မိနစ္ (၂-နာရီ)ကို ဆက္တိုက္ သင္သြားမွာျဖစ္ပါတယ္။

ပထမဦးဆံုး စသင္တဲ့ ဆရာမက Kim ဆိုတဲ့ Singaporean တ႐ုတ္လူမ်ိဳးပါ။ စာသင္ၾကားမႈ အေတြ႔အႀကံဳမရွိေသးသူလို႔ ခန္႔မွန္းရပါတယ္။ (ေနာင္မွာ က်မရဲ႕ မူပိုင္ဆရာမ ျဖစ္လာမဲ့သူပါ။ က်မ ခန္႔မွန္းခ်က္ မွန္ကန္ေၾကာင္းကို ေနာက္ပို႔စ္တြင္ အက်ယ္ေရးပါမည္။) နီၿပီး အနည္းငယ္ျပဴးက်ယ္ေနတဲ့ သူမ်က္လံုးေတြနဲ႔ တံု႔ဆိုင္းေနတဲ့ သူ႔အသံက nervous ျဖစ္ေနတာကို ေဖၚျပေနပါတယ္။ တနည္းအားျဖင့္သူဟာ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနတယ္လို႔လည္း ခံစားလို႔ရပါတယ္။

Getting to know you ဆိုတဲ့ topic အတြက္ Kim က
1. Can you speak 3 languages?
2. Do you like to eat durians?
3. Can you cook?
4. Do you like to eat chocolates?
5. Do you have more than 3 children?
6. Do you like shopping?
7. Can you drive?
8. Do you like to sing?
9. Do you have more than 20 pairs of shoes?
10. Can you swim?
ဆိုတဲ့ outline ေမးခြန္းေတြထဲကမွ က်မကို ေမးခြန္း သံုးခု ေကာက္ႏုတ္ၿပီး ေမးပါတယ္။
Can you speak 3 languages? my answer is No.
Can you drive? No.
Kim: Ok, Ok..the last question, Can you swim? No.
ဘယ္ေလာက္ စိတ္၀င္စားဖို႔ ေကာင္းလိုက္ပါသလဲ … ?
ကိုရီးယားသူ သံုးဦးစလံုး language ၃-ခုမတတ္ေပမဲ့ ကားေတာ့ ေမာင္းတတ္ၾကပါတယ္။
အစကတည္းကမွ စိတ္အားငယ္ခ်င္ေနတာ ပိုလို႔ down သြားပါတယ္။

ေနာက္ ဒုတိယအေနနဲ႔ အလွည့္က်တဲ့ ဆရာမကေတာ့ Mei Leen ပါ။ သူကလည္း Singaporean တ႐ုတ္လူမ်ိဳးပါပဲ။ သူကေတာ့ အသက္-၅၀ ၀န္းက်င္လို႔ ခန္႔မွန္းရၿပီး သင္ၾကားမႈ အေတြ႔အႀကံဳရိွသူလို႔ သူ႔ရဲ႕ ဟန္ပန္အရ ခန္႔မွန္းရပါတယ္။ English သင္ဖို႔ သင္တန္းတက္ေနသူဆိုေတာ့ ဆရာမျဖစ္မယ္ဆိုလွ်င္ အျခားဘာသာရပ္ကို သင္တာျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔ အေတြး၀င္ေနမိပါတယ္။
သူကေတာ့ ေက်ာင္းသူေတြကို စာရြက္အ၀ါ အပိုင္းေလးေတြတစ္ေယာက္ တစ္ရြက္စီေ၀ေပးၿပီး အဲဒီစာရြက္ေပၚမွာ ေအာက္ပါ ေမးခြန္းေတြရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ အေျဖကို ေရးပါတဲ့။

1. Who is someone famous that you would like to meet?
2. What is your Favourite dish?
3. Where do you usually shop?
4. What is your hobby?
5. Which country would you like to visit?

ၿပီးေတာ့မွ ကိုယ့္ group ထဲမွာ ဘာေၾကာင့္ ဆိုတာကို အခ်င္းခ်င္း ေဆြးေႏြးပါတဲ့။

က်မတို႔ အဖြဲ႔ထဲမွာ No. 1 ေမးခြန္းအတြက္ ေက်ာင္းသူႏွစ္ဦးရဲ႕ အေျဖဟာ စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းစြာ တူေနပါတယ္။ Barack Obama ပါတဲ့။ Why Obama? က်မကေမးပါတယ္။ He is the first African American President in United State and he looks intelligent. ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့ ႐ုပ္ရွင္မင္းသား Nicolas Kage ပါတဲ့။ Why? ဆိုေတာ့ သူ႕ရဲ႕ ဇနီးက ကိုရီးယားသူမို႔ပါတဲ့။ ဘ၀တူ အိမ္ထဲေနသည့္ အိမ္ရွင္မေတြ ျဖစ္ေပမဲ့ ေခသူေတြေတာ့ မဟုတ္ၾကဘူးေနာ္။

ေနာက္ဆရာမကေတာ့ ေရွ႕ကဆရာမ ေတြလို “Good morning!” တို ႔… “Hello everybody” တို႔လုိ အားလံုးကို သိမ္းက်ံဳး ႏႈတ္ဆက္တဲ့ အသံုးအႏံႈးမ်ိဳးေတြနဲ႔ မစပါဘူး။ က်မတို႔ေတြေရွ႕မွ ေရးၿပီးခ်ထားရတဲ့ နာမည္ေတြကို လိုက္ဖတ္ၿပီး Hello Thida...Hello Mi Ae စသျဖင့္ တစ္ေယာက္ခ်င္းစီကို နာမည္ေခၚၿပီး ႏႈတ္ဆက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့မွ I’m Christina. I’m from England. ေနာက္ၿပီး တဆက္တည္း ဆိုလိုက္ပါေသးတယ္။ Do u know England? တဲ့.. က်မလည္း သူ႔လို ဒါေတာင္မသိဘူးလားဆိုတဲ့ သေဘာမိ်ဳးပါတဲ့ အေျဖပါပီးသား ေမးခြန္းကို လူေတြေရွ႕မွာ မေထ့တေထ့ပံုစံေလးနဲ႔ Do you know Burma? လို႔ ေမးလိုက္ခ်င္စမ္းပါေတာ့တယ္။

အံ့ၾသစရာေကာင္းတာက သင္တန္းသူေတြရဲ႕ နာမည္ကို သူအလြတ္မွတ္မိသြားပါၿပီ။ စာသင္ရင္း အလ်ဥ္းသင့္သလို နာမည္ေတြေခၚၿပီး ေမးခြန္းေတြေမးေတာ့တာပဲ။ (သူတို႔ေတြဟာ ေတာ္ကို ေတာ္ေနၾကတယ္ဆိုတာ ျငင္းလို႔မရပါဘူး။ တဖက္ေစာင္းနင္း အထင္ႀကီးေနတာ မဟုတ္ေၾကာင္း ဒီေနရာမွာ မရွင္းပါရေစနဲ႕ဦး။)

To have in common with friends ဆိုတဲ့ ေခါင္းစီးေအာက္မွာ သူက သင္တန္းသား ေတြမွာ ဘယ္လို တူညီတဲ့ အခ်က္ေတြရွိပါသလဲလို႔ ေမးခြန္းေလးေမးလိုက္ေတာ့ သင္တန္းသူ တစ္ေယာက္က ေျဖပါတယ္။
We all are women တဲ့။ ဟုတ္ပါတယ္။ တာ၀န္ခံဆရာ Mr. Keith ကလြဲရင္ စာသင္ခန္းထဲမွာ ဆရာတပည့္ အားလံုးဟာ အမ်ိဳးသမီးေတြခ်ည္းပါ။ ဒီေတာ့ Christine က Mr. Keith ဟာ ဒီသင္တန္းအတြက္ Special woman ပါဆိုေတာ့ သူကလည္း သူစားပြဲမွာ ထိုင္ေနရင္း ကႏြဲ႕ကလ်ဟန္ေလး လုပ္ျပေလရဲ႕။

ေနာက္ေတာ့ ဒီလို
-Movies
-Foods
-Shopping
-Holidays
-Sport
စသျဖင့္ topics ေလးေတြ ခ်ေပးလိုက္ၿပီး ကိုယ့္ partner နဲ႔ ေဆြးေႏြးခိုင္းပါတယ္။ က်မနဲ႔ က်မရဲ႕ partner (Mi Hyun) တို႔ Shopping နဲ႔ Sport မၾကိဳက္တာ တူလို႔ ႏွစ္ေယာက္သား တၿပံဳးၿပံဳးနဲ႔ေပါ့

ေနာက္ တစ္ေယာက္ အလွည့္က်တဲ့ ဆရာမကေတာ့ Olivia ဆိုတဲ့ ေခ်ာေမာလွပ ၿပံဳးခ်ိဳသြက္လက္ေနသူေလးပါ။ သူက ဒီစာလံုးေလးေတြကို ခ်ေရးလိုက္ပါတယ္။ အဲ့ဒါ သူ႔အေၾကာင္းေတြပါတဲ့။ သူ႔ဆီက ဒီလိုအေျဖေတြ ၾကားရဖို႔ ဘယ္လိုေမးခြန္းေတြ ေမးရမလဲဆိုတာကို စာရြက္မွာ ခ်ေရးေစပါတယ္။
Singaporean
Clementi
30 years old
white
Chinese
ေနာက္ အဲ့ဒီေမးခြန္းေတြ အတြက္ ကိုယ္နဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့ အေျဖေတြကိုလည္း ခ်ေရးေစပါတယ္။ တစ္ေယာက္ခ်င္းစီရဲ႕ အေျဖေတြကို လိုက္ၾကည့္ေနခဲ့ၿပီးမွ Nilsa (ဖိလစ္ပိုင္မွ) for your favourite colour, I saw very strange answer, pink/orange. why? Nilsa က ျပန္ေျဖတာကေတာ့ pink က သူ႔အမိ်ဳးသားစိတ္ႀကိဳက္ေရြးခ်ယ္ခဲ့တဲ့ သူတို႔ မဂၤလာ၀တ္စံု အေရာင္ပါတဲ့။ orange ကေတာ့ သူ႔ရဲ႕ favourite ပါတဲ့။

ေနာက္လာသူကေတာ့ HuiYing ဆိုတဲ့ ေယာက္်ား ဆန္ဆန္ ဆရာမေလးပါ။ သူကေတာ့
Learn about…
Share with…
Note down… လို႔ ေရးခ်လိုက္ၿပီး

My Learning experiences…အေၾကာင္း
1. What are your reasons for learning English:
2. What were your previous English language learning experience(s):
3. How you were taught in a class
4. What did you enjoy in the process?
5. What are the areas you need to practice:
4. Others
စတဲ့ အခ်က္ေတြ ေဆြးေႏြးပါတယ္

ဒီေန႔ အတြက္ ေနာက္ဆံုး သင္မဲ့ ဆရာမကေတာ့ အိႏၵိယ လူမိ်ဳး Rashmi ပါ။ သူကေတာ့ ဒီသင္တန္းမွာ ေတြ႔ဆံုရတဲ့ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ အေၾကာင္းကို သူ႔ဆီကို စာတစ္ေစာင္ေရးခိုင္းပါတယ္။
ၿပီးေတာ့ ကိုယ္ေရးထားတဲ့ စာကို တစ္တန္းလံုးၾကားေအာင္ ျပန္ဖတ္ျပေစပါတယ္။
က်မတို႔ အုပ္စုထဲက Mi Ae ကေတာ့ ေက်ာင္းခန္းထဲ ၀င္လာရင္ တံခါးကို ဒုံးဒိုင္ျမည္ေအာင္ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ အမူအယာရွိတဲ့ ပီေက အၿမဲ ၀ါးေနတဲ့ ေက်ာင္းသားအေၾကာင္း Complain letter မိ်ဳးေရးပါတယ္။ (တကယ္ေတာ့ အတန္းထဲမွာ မရွိပါဘူး။ သူ စိတ္ကူးယဥ္ၿပီးေရးတာပါလို႔ စာကိုမဖတ္ခင္အယင္ ရွင္းျပပါေသးတယ္။ သူတို႔ သြားပံုကို က်မ တိတ္တခိုး အတုယူမိပါတယ္)

Writing letter informal ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ Personal စာတစ္ေစာင္ရဲ႕ ရွိသင့္တဲ့ အဂၤါရပ္ေတြကို ရွင္းျပပါတယ္။
1. greeting and name of recipient
2. Introductory sentence
3. Body
4. Closing sentence
5. Complimentory close
6. Signature
--Day 2 ၿပီး၏။--

က်စ္လစ္ခိုင္မာတဲ့ Syllabus ကို Interactive System နဲ႔ သင္ေပး သင္ယူေနတယ္လို႔ နားလည္ခဲ့ပါတယ္။
(ရွင္းလင္းခ်က္ေတြကို English ဘာသာျဖင့္ မေရးျပႏိုင္ျခင္းအား သည္းခံပါရန္)

ဆက္ရန္

Tuesday, January 20, 2009

Free English Course for Parents

British Council ကဖြင့္တဲ့ Free English Course for Parents ကိုသြားတက္ပါတယ္။ အဲ့ဒီမွာ လက္ရွိ တက္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသားရဲ႕ အေမ (သို႔) အေဖ တက္ခြင့္ရွိပါတယ္။ သင္တန္းခ်ိန္က မနက္ ၉နာရီမွ ၁၁နာရီ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ အလုပ္လုပ္တဲ့ အေဖေတြ လာမတက္ႏိုင္ၾကပါဘူး။ အခြင့္သာတဲ့ အေမ အေယာက္ ၂၀ ေက်ာ္ ခန္႔ လာတက္တာ ေတြ႔ရပါတယ္။ တစ္ပတ္ကို ႏွစ္ရက္တက္ရမွာ ျဖစ္ၿပီး ႏွစ္လခြဲခန္႔တက္ရပါမယ္။

သင္တန္း အေတြ႔အႀကံဳေလးကို ဘယ္သူေတြ ဘာေတြကို ဘယ္လိုလုပ္ေနတယ္ဆိုတာ ေ၀မွ်ခ်င္တဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ မိမိခံစားခ်က္ေတြ ယွက္ႏြယ္ၿပီး ေရးသြားပါမယ္။ ေလ့လာလိုသူမ်ား ေလ့က်င့္ခန္းေတြကို အတူတကြ လိုက္လုပ္ၾကည့္ဖို႔ ဖိတ္ေခၚပါတယ္။

Day 1

သင္တန္းစေတာ့ တာ၀န္ခံဆရာ Mr. Keith က မိတ္ဆက္စကားနည္းနည္းေျပာပါတယ္။ ဒီသင္တန္းကို သင္မဲ့ဆရာ၊ ဆရာမ (၁၂)ေယာက္ရွိပါတယ္ တဲ့ ။ Certificate in English Language Teaching to Adults CELTA ဆရာျဖစ္သင္တန္းတက္ေနတဲ့ သင္တန္းသားေတြက သင္မွာ ျဖစ္ၿပီး သူတို႔ကို တာ၀န္ခံဆရာက ေစာင့္ၾကည့္ အမွတ္ေပးေနမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ မိတ္ဆက္စကား အနည္းငယ္ေျပာအၿပီးမွာ ဒီ ေလ့က်င့္ခန္းေလး ေပးပါတယ္။

Talk to your partner
Find out about their background
Ask them why they are doing the course
Find out something interesting/ unusual about it.

သင္တန္းလာတက္သူေတြမွာ ကိုးရီးယားလူမ်ိဳး အေတာ္မ်ားမ်ားပါပါတယ္။ ေနာက္ တ႐ုတ္ျပည္မႀကီးမွ ၃, ၄ ေယာက္။ တိုင္၀မ္မွ PhD ရထားသူ တ႐ုတ္အမိ်ဳးသမီး။ အိႏၵိယမွ ၂ ေယာက္။ ျမန္မာ က်မအပါအ၀င္ ၂ေယာက္ (က်န္တစ္ေယာက္က ပထမဦးဆံုး တစ္ရက္ပဲ လာတက္ခဲ့ပါတယ္။) က်န္တာေတြကေတာ့ စကၤာပူလူမ်ိဳး (တ႐ုတ္၊ ကုလား၊ မေလး) ေတြပါ။ စကၤာပူမွ လူတစ္စုကေတာ့ ဒီက Canberra Primary School က ႐ံုးပိုင္းဆိုင္ရာ၀န္ထမ္းေတြ ျဖစ္ၿပီး သူတို႔ေက်ာင္းက ဒီသင္တန္းအတြက္ သီးသန္႔ စီစဥ္ၿပီး လႊတ္တာလို႔သိရပါတယ္။

ေနာက္ ဒီ Center က မန္ေနဂ်ာ စကား အနည္းငယ္ေျပာၿပီး သင္တန္းကို ခဏနားပါတယ္။

သင္တန္းျပန္စေတာ့ စာသင္ခန္းထဲမွာ name tag ေတြ တပ္ထားတဲ့ သူေတြ မိုးတိုးမတ္တပ္ေတြ႔ရတယ္။ သူတို႔ဟာ ဒီသင္တန္းကို လက္ေတြ႔သင္ရမဲ့ ဆရာေလာင္းေတြပါပဲ။ အလ်ဥ္းသင့္သလို တစ္ေယာက္ခ်င္းဆီနဲ႔ မိတ္ဆက္စကား၊ အလႅာပသလႅာပေတြ ေျပာၾကလို႔ စီညံေနေတာ့တယ္။ ဘာသာျခား Language တစ္ခုကို ေလ့လာသင္ယူရင္ အသံုးခ်ဖို႔ အေျခခံ အက်ဆံုးကေတာ့ မ်ားမ်ားေျပာဖို႔ ပါပဲ။

ေနာက္ေတာ့ ေအာက္ပါေခါင္းစဥ္မ်ားမွ တစ္ခုကို မိနစ္ ၂၀ အခ်ိန္ေပးၿပီး ေရးခိုင္းပါတယ္။

Choose one of the following and write about it.
My Last Holiday
My favourite teacher
My plans for the Future
an interesting experience you have had
my reasons for doing the course

က်မ ေနာက္ဆံုးေခါင္းစဥ္ကို ေရြးခ်ယ္ၿပီး ေတာင္စဥ္ေရမရေတြ ေရးခဲ့ပါတယ္။ ဒီ Essay ကို ၾကည့္ၿပီး (Upper နဲ႔ Lower) အတန္း ႏွစ္တန္းခြဲၿပီး သင္ၾကားသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခ်ိန္ သင္တန္းလာလွ်င္ စာသင္ခန္းေရွ႕မွာ ကပ္ထားမည့္ အမည္စာရင္းကို ဦးစြာၾကည့္ၿပီးမွ မိမိနာမည္စာရင္းပါေသာ အတန္းမွာ ၀င္ေရာက္ေနရာယူရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

က်မ ဘယ္အတန္းကို ေရာက္မယ္ဆိုတာ ခန္႔မွန္းလို႔ရေအာင္ ေရးခဲ့တဲ့ Eassy က သင္တန္းမွာ ထားခဲ့ရလို႔ ဒီေနရာမွာ ေဖာ္ျပခြင့္ မရေတာ့ပါဘူး။ မွတ္မိသေလာက္ ျပန္ေရးခ်ရရင္လည္း စာဖတ္သူမ်ား ေခါင္း႐ႈပ္သြားမွာစိုး၍ ဒီပို႔စ္ေလးကိုပဲ ဆက္လက္ဖတ္႐ႈၿပီး အကဲျဖတ္ၾကပါ။

မဟာၿမိဳင္ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိက အမိန္႔ရွိခဲ့ဖူးသလိုပဲ က်မတို႔ဟာ English ကို ေက်ာင္းမွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ သင္ယူခဲ့ရေပမဲ့ လက္ေတြ႔ဘ၀ထဲ မေရာက္တဲ့အတြက္ ခရီးေရာက္သင့္သေလာက္ မေရာက္ၾကဘူး။ (အေၾကာင္းရင္းေတြကို ရွာေဖြၾကမည္ဆိုပါလွ်င္ က်ယ္ျပန္႔၍ သုေတသနဆန္မည္မို႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္သာဆန္းစစ္ပါမည္။) ငါးတန္း ဆယ္ႏွစ္သမီးက စလို႔ A, B, C, D သင္လာလိုက္တာ English ကို စိတ္၀င္စားပါတယ္။ ေၾကာက္စရာေကာင္းတယ္ဆိုၿပီး ပစ္ထားတဲ့ အေျခအေနမ်ိဳး မရွိခဲ့ပါဘူး။ Speaking သင္တန္း၊ Enrichment Course ဆိုတာမ်ိဳးေတြလည္း ေက်ာင္းအၿပီးမွာ တက္ခဲ့ပါေသးတယ္။ သို႔ေပမဲ့ အမွန္အတိုင္း ၀န္ခံပါတယ္.. ဘ၀ထဲကို မေရာက္ခဲ့ပံုမ်ား thank you လို စကားလံုးမ်ိဳး ေျပာထြက္ဖို႔ေတာင္ အင္မတန္၀န္ေလးခဲ့ပါတယ္။ အေျခအေနရဲ႕ ပံ့ပိုးမႈက အေရးပါေပမဲ့ လူကိုယ္တိုင္ရဲ႕ ရယူလိုမႈစိတ္ထားကသာ အဓိက က်ပါတယ္။

ေနာက္တစ္ခုက response ပါ။ ဘာကို ၾကားရင္ ဘယ္လို ေတြးလိုက္ၿပီး ဘယ္အထိတာသြားမလဲ ဆိုတဲ့ အခ်က္မွာ လည္း မ်က္ေတာင္ေမႊး တစ္ဆံုးေလာက္သာ ျမင္တတ္တဲ့ အေလ့ရွိသူမို႔ အကိ်ဳးဆက္ကေတာ့ ဘာသာျခားနဲ႔ အေမးစကားေလးေတြ ဆိုလာခဲ့ရင္ yes, no ကလြဲလို႔ အပို မေျပာတတ္ေတာ့ပါ။

ေ၀ါဟာရႂကြယ္၀မႈမွာလည္း အသံုးမ်ားသည့္ ပန္းအမည္၊ ဟင္းသီးဟင္းရြက္အမည္၊ ငါးအမည္၊ စသည္ကို မိခင္ဘာသာ ႏွင့္ပင္ မွတ္မွတ္သားသား ျပဳတတ္သည့္ အေလ့မရွိခဲ့ပါ။

မတတ္ဘူး ေျပာရတာကို အ႐ိုးေပၚ အရြက္ မဖံုးေစျခင္းသာလို႔ သေဘာထားတတ္ခဲ့ပါ၍ ျပင္ရပါမည္။
“အဲ့ဒီ မသိဘူး, မတတ္ဘူးႀကီးကို ေရွ႕ကခံထားပါက၊ ဘယ္မွာလွ်င္ သိပါ တတ္ပါေတာ့မည္နည္း”
ပို႔စ္ေရးသူလည္း ဘေလာ့ဂ္ေရး၊ ဖတ္သည့္ အခိ်န္မွ စ၍ ျပင္ေနပါၿပီ။ အစြန္းဟုဆိုလွ်င္ မည္သည့္အစြန္းမွ မေကာင္းေလသမို႔ အႏႈတ္အစြန္းမွ ကင္းလြတ္ႏိုင္ၾကပါေစ။


ဆက္ရန္

Saturday, January 17, 2009

နိကာယ္ ၅-ရပ္အား စနစ္တက် ေလ့လာျခင္း (၃)

စံပယ္ပန္းတစ္ပြင့္ ျမင္ျခင္းစေသာ အာ႐ံုအေတြ႔အႀကံဳ တစ္ခုျဖစ္တိုင္း ႐ုပ္, ေ၀ဒနာ, သညာ, သခၤါရ, ၀ိညာဏ္ဟူေသာ ခႏၶာငါးပါး ျဖစ္ေပၚၾကသည္။ အရိယာတို႔၏ ႐ႈေထာင့္တြင္ ခႏၶာငါးပါးသည္ ခႏၶာငါးပါး သက္သက္သာျဖစ္သည္။ ‘စံပယ္ပန္းအား ျမင္ျခင္း’သည္ ‘စံပယ္ပန္းအား ျမင္ျခင္း’သာျဖစ္သည္။ ပုထုဇဥ္က ‘စံပယ္ပန္းအား ျမင္ျခင္း’ကို ‘ငါ့စံပယ္ပန္း, ငါႏွစ္သက္ေသာ စံပယ္ပန္း, ငါျမင္ေသာ စံပယ္ပန္း’ဟု ႐ႈျမင္သည္။ ပုထုဇဥ္က ခႏၶာငါးပါးအား ‘ငါ, ငါႏွင့္ပတ္သက္ေသာအရာ, ငါ့ဟာ’ဟု ႐ႈျမင္သည္။ မွန္တြင္ၾကည့္က မိမိ၏ ပံုရိပ္ကိုျမင္သကဲ့သို႔၊ ခႏၶာငါးပါးအား ပုထုဇဥ္က ‘မိမိ, မိမိႏွင့္ပတ္သက္ေသာအရာ (အတၱ, အတၱနိယ)’ အျဖစ္ျမင္သည္။ တနည္းအားျဖင့္ ‘မိမိႏွင့္ ေလာက’ ဟုျမင္သည္။ ခႏၶာငါးပါးသည္ ခႏၶာငါးပါးသက္သက္ မဟုတ္ေတာ့။ ‘ငါ့ဟာ, ငါ’ဟု စြဲလမ္းေသာ ဥပါဒါန္ႏွင့္တြဲ၍ ျမင္သည္။ ခႏၶာငါးပါးသည္ ဥပါဒါနကၡႏၶာ ငါးပါး ျဖစ္သြားသည္။

ပုထုဇဥ္၏ အျမင္တြင္ “ငါရွိ သည္။ စံပယ္ပန္းအား ျမင္ေသာငါ ရွိသည္။ ဤစံပယ္ပန္းသည္ ႏွစ္သက္ဖြယ္ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဤစံပယ္ပန္းအား ငါႏွစ္သက္သည္။” ဟုျမင္သည္။ တနည္းအားျဖင့္ ပုထုဇဥ္၏ အျမင္တြင္ “ငါရွိ၍ တပ္မက္ျခင္းျဖစ္သည္” ဟုျမင္သည္။ အရိယာတို႔ကမူ “တပ္မက္ျခင္း(တဏွာ)ျဖစ္၍ ‘ငါ’ ဟူေသာအထင္ ျဖစ္သည္” ဟု သိျမင္ၾကသည္။

တဏွာသည္ အရပ္သံုးေ၀ါဟာရအရ ‘ေရငတ္ျခင္း, မြတ္သိပ္ျခင္း’ ဟု အဓိပၸါယ္ရသည္။ တဏွာသည္ သာယာမႈ, ခ်မ္းသာမႈကို မြတ္သိပ္သည္။ သာယာမႈအား တပ္မက္မြတ္သိပ္ျခင္းသည္ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းႏွင့္ ယွဥ္တြဲေန၏။ ထပ္မံ၍ သာယာမႈ, သာယာဖြယ္ အာ႐ံုမ်ားကို ရွာေဖြသည္။ ရရွိလာေသာ သာယာဖြယ္ အာ႐ံုမ်ားအားမွီ၍ ဆံုးျဖတ္မႈျပဳသည္။ ငါ့ဟာဟု သိမ္းပိုက္ေသာ တဏွာ၀ိနိစၧယျဖင့္ ဆံုးျဖတ္သည္။ ငါဟု သတ္မွတ္ေသာ ဒိ႒ိ၀ိနိစၧယျဖင့္ ဆံုးျဖတ္သည္။ ဤသို႔ ဆံုးျဖတ္ျခင္းသည္ သာယာမႈအား လိုလားတပ္မက္မႈ ဆႏၵရာဂကို ထပ္မံ ျဖစ္ေပၚေစျပန္၏။ ႏွစ္သက္တပ္မက္မႈ နႏၵိရာဂကို ထပ္မံ ျဖစ္ေပၚေစသည္။ ပါဠိတြင္ ျဖစ္ျခင္းကို ‘ဘ၀’ ဟုေခၚသည္။ ျဖစ္ျခင္းသည္ ေစတနာ စိတ္ေဇာဆႏၵတုိ႔ ျဖစ္ေပၚျခင္း (ကမၼဘ၀)ႏွင့္ ထိုစိတ္ေဇာဆႏၵတို႔ေၾကာင့္ ခႏၶာအသစ္, ဘ၀အသစ္ျဖစ္ျခင္း (ဥပပတၱိဘ၀)ဟူ၍ ႏွစ္မ်ိဳးရွိသည္။ ဘ၀အသစ္ျဖစ္ျခင္းသည္ ေမြးဖြားျခင္း, အိုျခင္း, ေသျခင္း, စိတ္ပ်က္ျခင္း, ထိတ္လန္႔ျခင္း, စိတ္ပူပန္ျခင္းစေသာ ဒုကၡအေပါင္း ျဖစ္ျခင္းပင္ျဖစ္သည္။

(၂) ဣဒံ ေခါ ပန, ဘိကၡေ၀, ဒုကၡသမုဒယံ အရိယသစၥံ။ ယာယံ တဏွာ ေပါေနာဗၻ၀ိကာ, နႏၵိရာဂ သဟဂတာ တၾတ တၾတာဘိနႏၵိနီ။ ေသယ်ထိဒံ - ကာမတဏွာ, ဘ၀တဏွာ, ၀ိဘ၀တဏွာ။

ဘ၀သစ္ကို တစ္ဖန္ျဖစ္ေစတတ္ေသာ (ေပါေနာဗၻ၀ိကာ = ပုန- တဖန္ + ဘ၀ိက- ျဖစ္ေစတတ္ေသာ)၊ ႏွစ္သက္တပ္မက္ျခင္းႏွင့္ တကြျဖစ္ေသာ (နႏၵိရာဂ သဟဂတာ)၊ ထိုထိုအာ႐ံုတို႔အား အလြန္ႏွစ္သက္တပ္မက္ေသာ (တၾတတၾကာဘိနႏၵိနီ = တၾတတၾတ- ထုိထို + အဘိနႏၵိနီ- အလြန္ႏွစ္သက္ေသာ) တဏွာအား ဒုကၡျဖစ္ေၾကာင္း (ဒုကၡသမုဒယ)အျဖစ္ ဓမၼစၾကာေဒသနာတြင္ ေဟာၾကားထားသည္။

ကာမတဏွာ, ဘ၀တဏွာ, ၀ိဘ၀တဏွာဟု တဏွာသံုးမ်ိဳးရွိသည္။ ႏွစ္သက္ဖြယ္သာယာေသာ အဆင္း, အသံ, အနံ႔, အရသာ, အေတြ႔အထိဟူေသာ အာ႐ံုငါးပါးအား ကာမဂုဏ္ငါးပါးဟု ေခၚသည္။ ထိုကာမဂုဏ္အာ႐ံုမ်ားမွ ရေသာ သာယာမႈခ်မ္းသာကို တပ္မက္ျခင္းအား ကာမတဏွာဟုေခၚသည္။ ဘ၀အား ႏွစ္သက္တပ္မက္၍ ဘ၀ခ်ဳပ္ျခင္းအား တြန္႔ဆုတ္ေသာ အျမင္ ရွိၾကသည္။ ဤသို႔ဘ၀ကို တပ္မက္ျခင္းအား ဘ၀တဏွာဟုေခၚသည္။ အခ်ိဳ႕သူတို႔သည္ကား ဘ၀ကို ၿငီးေငြ႔စက္ဆုတ္ၾက၍ ေသလြန္ၿပီးေသာ္ ဘ၀ကင္းျပတ္ျခင္းကို ႏွစ္သက္ၾက၏။ ဤသို႔ ဘ၀မွလြန္ေျပးေသာ အျမင္ျဖင့္ ဘ၀ကင္းျပတ္ျခင္းကို တပ္မက္မႈအား ၀ိဘ၀တဏွာဟုေခၚသည္။ ‘ငါ့ဟာ, ငါ’ ဟု သိမ္းပိုက္ျခင္း, သတ္မွတ္ျခင္းရွိသူတို႔သည္ ဘ၀ကို ကပ္ၿငိေသာအားျဖင့္ ျဖစ္ေစ၊ ဘ၀ကို စက္ဆုတ္ေသာအားျဖင့္ ျဖစ္ေစ တပ္မက္မႈ တဏွာတို႔ျဖစ္ကာ ဘ၀မွ မလြတ္ေျမာက္ႏိုင္ေတာ့။ ဒုကၡမွ မလြတ္ေျမာက္ႏိုင္ေတာ့။

(၃) ဣဒံ ေခါ ပန, ဘိကၡေ၀, ဒုကၡနိေရာဓံ အရိယသစၥံ။ ေယာ တႆာေယ၀ တဏွာယ အေသသ၀ိရာဂနိေရာေဓာ စာေဂါ ပဋိနိႆေဂၢါ မုတၱိ အနာလေယာ။

ဤတဏွာသံုးမ်ိဳးလံုး အႂကြင္းမဲ့ပယ္စြန္႔၍ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းျခင္း (အေသသ၀ိရာဂနိေရာဓ), စြန္႔ျခင္း (စာဂ), ေ၀းစြာစြန္႔ျခင္း (ပဋိနိႆဂၢ), လြတ္ျခင္း (မုတၱိ), မကပ္ၿငိျခင္း (အနာလေယာ)အား ဒုကၡခ်ဳပ္ၿငိမ္းျခင္း (ဒုကၡနိေရာဓ)ဟု ဓမၼစၾကာေဒသနာတြင္ ေဟာၾကားထား၏။ “တဏွာနိေရာေဓာ နိဗၺာနံ” ဟုဆိုသည့္အတိုင္း တဏွာခ်ဳပ္ျခင္းသည္ ဒုကၡခ်ဳပ္ျခင္း နိဗၺာန္ပင္ ျဖစ္ေပသည္။

ဥပါဒါနကၡႏၶာ ငါးပါးသည္ ဆင္းရဲျခင္း ဒုကၡသစၥာျဖစ္၍ ပိုင္းျခားသိရမည့္(ပရိေညယ်) တရားျဖစ္သည္။ တဏွာသည္ ဒုကၡျဖစ္ေၾကာင္း သမုဒယသစၥာျဖစ္၍ ပယ္စြန္႔ရမည့္(ပဟာတဗၺ) တရားျဖစ္သည္။ တဏွာ အႂကြင္းမဲ့ခ်ဳပ္ၿငိမ္းျခင္းသည္ ဒုကၡခ်ဳပ္ျခင္း နိေရာဓသစၥာျဖစ္၍ မ်က္ေမွာက္ျပဳရမည့္(သစၥိကာတဗၺ) တရား ျဖစ္သည္။

စာၫႊန္း
၁။ သံ-၅-၁၀၈၁-သစၥသံယုတ္-ဓမၼစကၠပ၀တၱနသုတ္
၂။ သံ-၃-၈၃၊ ခႏၶသံယုတ္-ေထရ၀ဂ္-အာနႏၵသုတ္
၃။ ဒီ-၂-၁၁၂၊ မဟာနိဒါနသုတ္
၄။ အံ-၉-၃၄၊ မဟာ၀ဂ္-နိဗၺာနသုခသုတ္
၅။ ဥဒါန-၃၀၊ နႏၵ၀ဂ္-ေလာကသုတ္
၆။ ဣတိ၀ုတၱက-၄၉၊ ဒုကနိပါတ္-ဒုတိယ၀ဂ္-ဒိ႒ိဂတသုတ္


Friday, January 16, 2009

ဒုတိယအရြယ္၏ ပထမ ေ၀ဒနာ

ဘေလာ့ဂ္သူေတြေလ… ဟိုတစ္ေယာက္၊ အိမ္ကလူႀကီး၊ ကေလးတို႔ အေဖ၊ ေမာင္ရင္၊ ကို၊ ေမာင္၊ ...စတဲ့ စတဲ့၊ ေတာ့ ကတြက္ပီ ဆိုတာမိ်ဳးလို နာမ္စားေတြ သံုးသံုးၿပီး… အဲ့ဒီ အေၾကာင္းကိုပဲ မထိခလုတ္ ထိခလုတ္၊ မသိသလိုလို သိသလိုလို၊ ထမင္းဟင္းေတြပဲ ခ်က္ေကၽြးေနသလိုလို၊ သီခ်င္းေလးေတြပဲ နားေထာင္ေနသလိုလို၊ အမွတ္တရေလးေတြပဲ ႀကဳံေနဆံုေနသလိုလို၊ အိမ္မက္ထဲက ေရႊမင္းသားေလး လိုလို …အေဟး.. ေဟးေဟး… ေျပာခ်င္ပါဘူး။

*****

တျမန္ေန႔က သြားခဲ့တဲ့ မဂၤလာေဆာင္တစ္ခု။ ဖြင့္လို႔ခ်ထားတဲ့ ေငြမွင္ေရာင္ စာမ်က္ႏွာနဲ႔ မဂၤလာမွတ္တမ္း စာအုပ္ေလးမွာ.. ကိုဧရာက ေရးလိုက္ေလ ဆိုလို႔… အိမ္း…မသီတာလည္းေလ ေလာသီသားေပမို႔
ခ်စ္ခင္ ၾကင္နာ နားလည္စြာ…လို႔ ေရးအၿပီး…
ဘယ္သူ႔အတြက္ ဆိုတာ ကမန္းကတန္း ျပန္စဥ္းစားလိုက္ရေသး …အေဟး.. ေဟးေဟး…

ၾကင္စဦး ဇနီးေမာင္ႏွံအတြက္
ခ်စ္ေသာသူ အားလံုးအတြက္…

အခ်စ္အေၾကာင္း ေျပာေနျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
ခ်စ္ေသာသူမ်ား လက္ခုပ္တီးပါ။

Thursday, January 15, 2009

အားနာလိုက္ပံုမ်ား...

သက္ေ၀က အားနာျခင္း၏ အက်ိဳးအျပစ္ မွာ ထမင္းစားဖိတ္တဲ့ အေၾကာင္းေလး ဖတ္ရေတာ့ ဆက္စပ္ၿပီး သတိရမိတယ္။

“… အားနာျခင္းဟာ အမွန္တရားအေပၚ ရဲ၀ံ့စြာ မရပ္တည္ျခင္းလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အားနာျခင္းဟာ မေကာင္းတဲ့ အက်င့္တစ္ခုပဲ” လို႔ ကိုေပါရဲ့ အားနာျခင္းဆိုတာ ပို႔စ္၌ျပတ္ျပတ္သားသား မွတ္ခ်က္ေရးေပးခဲ့တဲ့ ကိုဧရာရဲ့ အားနာတတ္ပံုေလး...
*****
တရံေရာ အခါက ကိုဧရာတစ္ေယာက္ ေဆြေ၀းမ်ိဳးေ၀း တနယ္တေက်းတြင္ ဆြဲခန္႔ အမည္ရ တြဲဘက္ေက်ာင္းဆရာ ဘ၀ ျဖင့္ အိမ္တစ္အိမ္၌ လေပးစနစ္ျဖင့္ အခေပး၍ ၀မ္းေရးကို ေျဖရွင္းေနခိ်န္။ ေက်ာင္းႀကီးပိတ္ရန္ လ၀က္ခန္႔သာလိုေတာ့ေသာ တေန႔သ၌ ခင္မင္ရင္းစြဲရွိေနၿပီ ျဖစ္ေသာ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာႀကီးက ဤသို႔ဆိုလာ၏။
“ဒီလ အတြက္ေတာ့ ထမင္းလခေပးစားမေနနဲ႔ေတာ့ ငါတို႔ အိမ္မွာပဲ လာစားလကြာ။”
“ေနပါေစဆရာႀကီးရယ္ … ရပါတယ္။”
“ဆရာက အားနာလို႔လား။ … ”
ဆရာႀကီးက အားမနာဖို႔ ေျပာၿပီး အတင္းဖိတ္ေတာ့၊ အားနာတတ္တဲ့ ကိုဧရာက မျငင္းသာပဲ လက္ခံလိုက္သည္။

ဤေနရာဤေဒသ မ်ိဳးတြင္ နာသံုးနာျဖင့္ အခိ်န္ကို တန္ဖိုးရွိစြာ အသံုးခ် ႐ိုးသားလွတဲ့ ဆရာေလးကိုမွ ခ်စ္ခင္လြန္းလွသျဖင့္ ရြာထဲမွ အိမ္တစ္အိမ္ကလည္း “ဆရာေလး မျပန္ခင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အိမ္မွာပဲ ညေနစာ ေန႔တိုင္းလာစားပါဗ်ာ။”
“အားနာစရာဗ်ာ …ဟိုေလ …ဟိုဟာ .. က်ေနာ့္ကို ဆရာႀကီးက သူ႔အိမ္မွာစားဖို႔ ေခၚထားတယ္ဗ်။”
“ကၽြန္ေတာ္အိမ္မွာပဲ စားပါဗ်ာ။ ဆရာႀကီး အိမ္မွာဆို အားနာ ေနရဦးမယ္။ … … …”

ဒါနဲ႔ပဲ ကိုဧရာက အားမနာဖို႔ေျပာတာကို အားနာၿပီး….
“... ဟုတ္ကဲ့ လာခဲ့ပါမယ္။”

“ဆရာေလး စားၿမဲအတိုင္းစား။ ဒီလအတြက္ေတာ့ လ၀က္ထဲနဲ႔ လခေပးမေနနဲ႔ေတာ့။ မစားရင္ေတာ့ စိတ္ဆိုးမေနာ္” လို႔ ဆိုလာေလေသာ ထမင္းလေပးစားေသာ အိမ္ကိုလည္း …
“ဟာဗ်ာ.. ဟုတ္ကဲ့ ဟုတ္ကဲ့”

ဤသို႔ျဖင့္ အားနာတတ္ေသာ ကိုဧရာ တစ္ေယာက္ လ၀က္ၾကာမွ် ညေနစာကို တစ္အိမ္ တက္ဆင္း သံုးနပ္ခြဲၿပီး ဘုန္းေပး.. အဲေလ သံုးေဆာင္ေတာ္မူခဲ့ပါေလေတာ့သတည္း...
ေအာ္… အားနာတတ္လိုက္ပါတဲ့ ကိုဧရာ။
*****
ဒီေလာက္ႏွင့္မၿပီး ရွိပါေလေသး၏။
*****
ေျခခင္းလက္ခင္းသာ၍ ခ်မ္းေျမ႕ေသာ ညခ်မ္းအခ်ိန္ အခါသမယ၌ ကိုဧရာႏွင့္ မသီတာတို႔ TV မွ ႐ုပ္ရွင္ဇတ္လမ္း ထိုင္ၾကည့္ေနၾကေလ၏။ ဇတ္လိုက္မင္းသားသည္ အသက္ေဘးအႏၲရာယ္ေၾကာင့္ သူေနထိုင္ရာ အရပ္မွ ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္လာခဲ့ရ၏။ တနယ္တေက်းသို႔ေရာက္ရိွလာရာ ထိုနယ္၏အႀကီးအကဲျဖစ္သူက ဇတ္လိုက္မင္းသား၏ ၾကန္အင္လကၡဏာႏွင့္ လုပ္ရည္ကိုင္ရည္ရွိပံုတို႔ကို သေဘာက်ေလေတာ့၏။ မင္းသားအား လက္ဆက္ရန္ သူ၏သမီး ခုႏွစ္ေယာက္အနက္မွ ႀကိဳက္ရာကိုေရြးဟု ဆိုလာေလေသာအခါ ကိုဧရာက ေကာက္ခါငင္ကာ အားနာစရာႀကီးဟု ဆိုပါေလေတာ့သည္။ မသီတာက မ်က္လံုးျပဴး၍ ၾကည့္မိေလရာ ပ်ာပ်ာသလဲ ရွင္းျပရွာေလသည္။ “ဟုတ္တယ္ေလ ခုႏွစ္ေယာက္ထဲက တစ္ေယာက္ေရြးရေတာ့ က်န္တဲ့သူေတြ အားနာစရာႀကီး” ဟူသတည္း…။
ေအာ္… အားနာတတ္လိုက္ပါတဲ့ ကိုဧရာ။
*****
အားနာတတ္လြန္းသည့္ ကိုဧရာႏွင့္ မသီတာတို႔ အိမ္ရွင္အျဖစ္ ဧည့္မခံႏိုင္တာ ၾကာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္လည္း ကိုယ့္အက်ိဳးေပးနဲ႔ကိုယ္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းလိုေနရာမိ်ဳးမွာပဲ ဧည့္သည္လုပ္ေနရေတာ့သည္။ ထမင္းစားဖိတ္လိုသူမ်ား တေန႔တည္းႏွင့္ ေျခာက္ထပ္ျဖစ္လွ်င္ ျဖစ္ပါေစ။ အမွန္တကယ္ စားသံုးရန္ အေရာက္လာခဲ့မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ဤပို႔စ္ေလးျဖင့္ သတင္းေကာင္းပါးလိုက္ပါသည္။

Wednesday, January 14, 2009

သူတို႔ လက္ရာ

ေရခ်မ္း.chris.cantata ကို ခ်န္းခ်န္း ဆြဲထားတဲ့ ပံုေလး ျပေတာ့ သူကလည္း ဒီလိုေလး ဆြဲလိုက္ပါတယ္။ Tag ပံု လို႔ ေခၚလိုက္ၾကစို႔ …
ဒါကေတာ့ ေရစင္.sam.sonata ရဲ႕ လက္ရာ "ကုလားမေလး" လို႔ အမည္ရပါတယ္။

Saturday, January 10, 2009

ဘာသာျပန္ရာ၀ယ္


ဘာသာျပန္ျခင္းသည္ လြယ္ကူေသာ ကိစၥတစ္ခု မဟုတ္ပါ။ ဘာသာစကားႏွစ္မ်ိဳးစလံုးကို ကၽြမ္းက်င္ဖို႔လိုသလို မိမိျပန္ဆိုမည့့္ အေၾကာင္းအရာကိုလည္း ေသခ်ာက်န နားလည္ထားရန္ လိုပါသည္။ ေရေျမသဘာ, အေတြးအေခၚ, ယဥ္ေက်းမႈ မတူၾကသည့္ ဘာသာစကားတစ္ခုမွ တစ္ခုသို႔ ေဝဟာရဖလွယ္ရျခင္းသည္ မလြယ္။

ဤဘာသာျပန္ေလးကို ၾကည့္ပါ။

မသိေတာ့ မၿမဲ။
မၿမဲေတာ့ သိ။


ျမန္မာျပည္က အထင္ကရ စာေရးဆရာႀကီးတစ္ဦး၏ ကဗ်ာဆန္ဆန္ ေရးထားသည့္ စာျဖစ္သည္။ (ေနာက္က စာေတြကို မမွတ္မိေတာ့ပါ။) အဓိပၸါယ္ကို အေတာ္ေလးစဥ္းစား ယူရသည္။ ေနာက္မွ “အဝဇၨာပစၥယာ သခၤါရာ၊ သခၤါရပစၥယာ ဝိညာဏံ” ဆိုတဲ့ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကို ျမန္မာျပန္ထားမွန္း သိရပါသည္။ ‘သခၤါရာ’ ကို ျပဳျပင္စီရင္မႈဆိုသည့္ အဓိပၸါယ္အစား ျမန္မာအမ်ား နႈတ္က်ိဳးေနေသာ “မၿမဲေသာ သခၤါရသေဘာတရား” ဆုိသည္ကို ယူ၍ ျမန္မာဆန္ဆန္ ျပန္လိုက္ျခင္း ျဖစ္မည္။ ကဗ်ာဆန္သလိုလို, ဂမၻီရဆန္သလုိလိုရွိေသာ္လည္း မူရင္းအဓိပၸါယ္မွ လံုး ကြဲလြဲ သြားပါသည္။

ျမန္မာတို႔သည္ ပညာရပ္ဆိုင္ရာေ၀ါဟာရ အေတာ္မ်ားမ်ားကို ျမန္မာဘာသာျပန္မည့္အစား မူရင္းေ၀ါဟာရကိုပင္ အသံဖလွယ္ ယူေလ့ရွိပါသည္။ ဒုကၡ, ဘ, အတၱ စေသာ ပါဠိေ၀ါဟာရမ်ားကို တိုက္႐ိုက္ေမြးစားယူသည္။ စိတ္ (စိတၱ), ပရိယာယ္ (ပရိယာယ) စသျဖင့္ ျမန္မာသံေျပာင္းယူသည္ လည္းရွိသည္။ ယေန႔ေခတ္တြင္လည္း ကား, ကြန္ပ်ဴတာ, ကင္မရာစသျဖင့္ ေဝါဟာရအေတာ္မ်ားမ်ားကို ျမန္မာသံေျပာင္းယူထားသည္။ ဘာသာျပန္မည့္အစား ေမြးစားယူျခင္းျဖင့္ ေ၀ါဟာရ က်စ္လစ္ၿပီး အဓိပၸါယ္ေကာက္လြဲမည္လည္း သိပ္မစိုးရိမ္ရ။ သို႔ေသာ္ စာတစ္ပုဒ္ အတြင္းတြင္ ျမန္မာတို႔ႏွင့္ မရင္းႏွီးေသးေသာ ဘာသာျခားေ၀ါဟာရမ်ားကို အလံုးအရင္း ထည့္သြင္းလိုက္ပါက အေတာ္အဖတ္ရ ခက္သြားပါသည္။ အခ်ိဳ႕စကားလံုးမ်ားဆိုလွ်င္ ဘာကိုဆိုလိုမွန္းပင္ မသိရေတာ့။ ဥပမာ “ဂလိုဗယ္လုံၿခံဳေရး အတြက္ ဗီးရွင္းသစ္”ဆိုေသာ စာသားမ်ိဳး ျဖစ္သည္။ ‘ဗီးရွင္း’ အစား ‘အျမင္’ ဟုျဖစ္ေစ, Vision ဟု အဂၤလိပ္စာလံုးအတိုင္းျဖစ္ေစ ဖတ္ရသည္က ပို၍ အဆင္ေျပပါသည္။ အဓိပၸါယ္ကို မသိသည့္တိုင္ စာဖတ္သူက အဘိဓာန္တြင္ ရွာၾကည့္ႏိုင္ေသးသည္။ ပိုဆိုးသည္မွာ အဆန္းထြင္၍ အဂၤလိပ္ေဝါဟာရအား အသံဖလွယ္ကာ ပါဠိသံဆန္ဆန္ ျမန္မာမႈ ျပဳခင္းျဖစ္သည္။ ဥပမာ ႐ိုမန္တစ္ (Romantic) အား ‘ေရာမႏၲိက’ ဟု ေရးျခင္းမ်ိဳး ျဖစ္၏။ ျမန္မာတို႔ႏွင့္ မရင္းႏွီးေသးေသာ ေ၀ါဟာရျဖစ္လွ်င္ ပေဟဠိထုတ္သလို ျဖစ္တတ္သည္။

တစ္ခါက ဘတ္စ္ကားတစ္စီးတြင္ ‘ဣစၦိတာ’ ဟု ေရးထားသည္ကို ဆရာႀကီးဦးေဖေမာင္တင္ ဖတ္မိသည္။ ထိုအခါဆရာႀကီးက “ေဟ့ ဒီနာမည္က အလြန္ေကာင္းတာကြ။ သူက ဘတ္စ္ကားစီး လူေတြကို ဆုေပးရာ ေရာက္တယ္။ ‘ဣစၧိတံ တုယွံ၊ ခိပၸေမ သမိၪၨတု’ တဲ့ကြ။ စီးတဲ့သူေတြ လိုအပ္ေသာဆုႏွင့္ ျပည့္စံုေစေပါ့ကြာ။ ဒါေပမဲ့ သူ႔စာလံုးေပါင္းက မွားေနတယ္ အမွန္က ‘ဣစၧိတံ’ လို႔သာေရးရမယ္ကြ။ မင္းတို႔ ျပင္ေပးလိုက္ၾကပါကြယ္” ဟုေျပာပါသည္။ ဆရာႀကီးတပည့္မ်ားက ကားဆရာအား သြား၍ ေျပာၾကသည္။ ထိုအခါ ကားဆရာက ေဒါပြသြားၿပီး “ခင္ဗ်ားတို႔က ဘာနားလည္လို႔တုန္း။ က်ဳပ္က ကားစီးတဲ့လူေတြကို လိုရာဆု ျပည့္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးတာ မဟုတ္ဘူးဗ်။ က်ဳပ္ကားက လူရွစ္ေယာက္ပဲ ဆန္႔တာ။ ဒါေၾကာင့္ ‘ရွစ္ေယာက္စီး’ (Eight Seater) ဣစၧိတာလို႔ ေရးထားတာ” ဟုဆိုကာ ကားကိုေမာင္း၍ ထြက္သြားသည္ဟူ၏။ ႐ိုမန္တစ္ကို ေရာမႏၲိက လုပ္ခ်င္သူမ်ား စဥ္းစားမိဖို႔ပါ။



Thursday, January 8, 2009

နိကာယ္ ၅-ရပ္အား စနစ္တက် ေလ့လာျခင္း (၂)

နိကာယ္ ၅-ရပ္၏ ေနာက္ဆံုးပန္းတိုင္သည္ ၀ိမုတၱိရသေခၚ ဒုကၡခပ္သိမ္း ခ်ဳပ္ၿငိမ္းသည့္ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာျဖစ္သည္။ နိကာယ္ ၅-ရပ္အား အက်ဥ္းၿခံဳးလိုက္ပါက အရိယသစၥာ (ျမတ္ေသာ အမွန္တရား) ေလးပါးကို ရသည္။ အနာသိမွ ေဆးရွိသည္ဟူေသာ စကားအတိုင္း အနာေရာဂါကို ေပ်ာက္ကင္းေအာင္ ကုသေပးမည့္ သမားေတာ္သည္ အနာေရာဂါ၏ လကၡဏာကို သိသည္။ အနာေရာဂါ၏ ျဖစ္ေၾကာင္း ေရာဂါဇစ္ျမစ္ကို သိသည္။ ေပ်ာက္ကင္းေအာင္ ကုသႏိုင္သည္ကို သိသည္။ ေဆးႏွင့္ ကုထံုးကိုလည္း သိသည္။ ထို႔အတူပင္ ဒုကၡခပ္သိမ္း ခ်ဳပ္ၿငိမ္းေအာင္ ကုသမည့္ သမားေတာ္သည္လည္း ဒုကၡ, ဒုကၡျဖစ္ေပၚျခင္း (သမုဒယ), ဒုကၡခ်ဳပ္ၿငိမ္းျခင္း (နိေရာဓ), ဒုကၡခ်ဳပ္ၿငိမ္းျခင္းသို႔ ေရာက္ေစမည့္ အက်င့္လမ္း (မဂၢ) တို႔ကို သိရသည္။ ဤကား အရိယသစၥာေလးပါး ျဖစ္၏။ ေရာဂါကုသရာတြင္ ေရာဂါသည္သည္ မိမိတြင္ေရာဂါရွိေၾကာင္းသိ၍ ကုသလိုစိတ္ ရွိရန္သာလိုသည္။ ေရာဂါဇစ္ျမစ္ႏွင့္ ေဆး, ကုထံုးတို႔ကိုသိရန္မွာ သမားေတာ္၏ တာ၀န္ျဖစ္သည္။ ဒုကၡကို ကုစားမည့္သူသည္ကား သစၥာေလးပါးကို ကိုယ္တိုင္ သိရွိ၍ ကိုယ္တိုင္ ကုသရန္ လိုအပ္ေလသည္။ နိကာယ္ငါးရပ္သည္ကား ဗုဒၶၫႊန္ၾကားခဲ့ေသာ ေဆးက်မ္းႀကီး ျဖစ္၏။ နိကာယ္ငါးရပ္သည္ ေရာဂါကုထံုး ေဆးက်မ္းႀကီးသာ မဟုတ္ေသး။ ေရာဂါရွိသူတို႔အား မိမိတို႔၏ ေရာဂါကို ရိပ္စားမိေစရန္၊ ေရာဂါ၏ ဆိုးက်ိဳးအျပစ္တို႔ကို သိရွိနားလည္ေစရန္ ျပသကာ အခ်ိန္မီ ကုစားႏိုင္ၾကေစရန္ ပညာေပးေသာ က်န္းမာေရး ပညာေပးက်မ္းလည္းျဖစ္၏။

ထို႔ေၾကာင့္ပင္ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားသည္ တရားဦးဓမၼစၾကာေဒသနာတြင္ အရိယသစၥာေလးပါးအား ေဟာၾကားခဲ့သည္။

(၁) ဣဒံ ေခါ ပန, ဘိကၡေ၀, ဒုကၡံ အရိယသစၥံ – ဇာတိပိ ဒုကၡာ, ဇရာပိ ဒုကၡာ, ဗ်ာဓိပိ ဒုေကၡာ, မရဏံပိ ဒုကၡံ, အပၸိေယဟိ သမၸေယာေဂါ ဒုေကၡာ, ပိေယဟိ ၀ိပၸေယာေဂါ ဒုေကၡာ, ယံပိစၧံ န လဘတိ တံ ပိ ဒုကၡံ, သံခိေတၱန ပၪၥဳပါဒါနကၡႏၲာ ဒုကၡာ။

ေမြးဖြားျခင္း (ဇာတိ), အိုျခင္း (ဇရာ), နာျခင္း(ဗ်ာဓိ), ေသျခင္း (မရဏ), မႏွစ္သက္ေသာသူ, မႏွစ္သက္ေသာအရာတို႔ႏွင့္ ႀကံဳေတြ႔ရျခင္း (အပၸိေယဟိ သမၸေယာေဂါ), ႏွစ္သက္ေသာသူ, ႏွစ္သက္ေသာအရာတို႔ႏွင့္ ကြဲကြာရျခင္း (ပိေယဟိ ၀ိပၸေယာေဂါ), လိုခ်င္သည္တို႔ကို မရျခင္း (ဣစၧိတာလာဘ) တုိ႔သည္ ဒုကၡမ်ား ျဖစ္သည္။ စိတ္မခ်မ္းသာျခင္း, စိတ္ဆင္းရဲျခင္း, ထိတ္လန္႔ျခင္း, စိုးရိမ္ပူပန္ျခင္း, ငိုေႂကြးျခင္းတို႔ကို ‘ဒုကၡ’ ဟုေခၚသည္။ အက်ဥ္းခ်ဳပ္အားျဖင့္ဆိုက ဥပါဒါနကၡႏၶာ ၅-ပါးတို႔သည္ ‘ဒုကၡ’ ျဖစ္သည္ဟု ဓမၼစၾကာေဒသနာတြင္ ေဟာၾကားထား၏။

‘ခႏၶာ’ဟူေသာ ပါဠိေ၀ါဟာရသည္ ‘အေပါင္းအစု, အစုအေ၀း’ဟု အဓိပၸါယ္ရသည္။ Aggregates ဟု အဂၤလိပ္ဘာသာ ျပန္ေလ့ရွိသည္။ ျမန္မာ အသံုးအႏႈန္းတြင္ ‘ခႏၶာ’အား ‘ကိုယ္’ဟူေသာ ေ၀ါဟာရႏွင့္တြဲဖက္၍ ‘ခႏၶာကိုယ္’ဟုသံုးစြဲသည့္ ကာယ (Body) ဟူေသာ အဓိပၸါယ္မ်ိဳး မဟုတ္။ ‘ခႏၶာ’သည္ အာ႐ံုတုိ႔အား ေတြ႔ႀကံဳခံစားခိုက္တြင္ ျဖစ္ပ်က္ေနေသာ တရားမ်ားကို ဆိုလိုသည္။ ပါ၀င္ပတ္သက္ေနေသာ တရားမ်ားကို ဆိုလိုသည္။ အာ႐ံုသိမႈအေတြ႔အႀကံဳ (experience) အား ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာၾကည့္ပါက အုပ္စုငါးစု ပါ၀င္ပတ္သက္ေနသည္။ ယင္း အုပ္စု ငါးစု, အစုအေပါင္း ငါးပါးအား ခႏၶာငါးပါး (ပၪၥ + ခႏၶာ = ပၪၥကၡႏၶာ) ဟုေခၚသည္။

စံပယ္ပန္းတစ္ပြင့္အား ျမင္ေသာအခါ အဆင္းအာ႐ံုကို သိျခင္းဟူေသာ သိမႈ၀ိညာဏ္ (consciousness) ျဖစ္သည္။ စံပယ္ပန္းဟု အမွတ္ျပဳ၍ သိေသာ သညာ (perception) ျဖစ္သည္။ သာယာေသာ ခံစားမႈ ေ၀ဒနာ (feeling) ျဖစ္သည္။ ထိုအာ႐ံု, မ်က္စိအၾကည္ႏွင့္ သိစိတ္၀ိညာဏ္တို႔ ထိေတြ႔ျခင္းဟူေသာ ဖႆ (contact) ျဖစ္သည္။ အျခားအာ႐ံုမ်ားအား အာ႐ံုမျပဳပဲ စံပယ္ပန္းအား အာ႐ံုျပဳျခင္းဟူေသာ မနသိကာရ (attention) ျဖစ္သည္။ သိျခင္း, မွတ္သိျခင္း, ခံစားျခင္း, ထိေတြ႔ျခင္းစေသာတရားတို႔အား သိေစ, မွတ္သိေစ, ခံစားေစ, ထိေတြ႔ေစရန္ ေစ့ေဆာ္ေပးေသာ ေစတနာ (intention) လည္း ျဖစ္သည္။ ဤဖႆ, မနသိကာရ, ေစတနာစေသာ ျပဳျပင္စီရင္တတ္ေသာ သခၤါရတရားမ်ား (mental formations) ဟုေခၚသည္။ အဆင္းအာ႐ံုႏွင့္ မ်က္စိအၾကည္ဟူေသာ ႐ုပ္တရားမ်ားလည္း ျဖစ္သည္။ စံပယ္ပန္းတစ္ပြင့္အား ျမင္ေသာ အာ႐ံုအေတြ႔အႀကံဳတြင္ ဤနည္းအားျဖင့္ ႐ုပ္, ေ၀ဒနာ, သညာ, သခၤါရာ, ၀ိညာဏ္ဟူေသာ ခႏၶာငါးပါးျဖစ္ေပၚသည္။

“အတိတ္, အနာဂတ္, ပစၥဳပၸန္, အတြင္း, အျပင္, အၾကမ္း, အႏု, အယုတ္, အျမတ္, အေ၀း, အနီး…အလံုးစံုေသာ” အာ႐ံုအေတြ႔အႀကံဳမ်ားမွ ႐ုပ္တရားအားလံုးအား စုေပါင္း၍ ႐ုပ္အစုေ၀း (႐ူပကၡႏၶာ) ဟုေခၚသည္။ ခံစားမႈအားလံုးအား ခံစားမႈအစုအေ၀း (ေ၀ဒနာကၡႏၶာ)ဟုေခၚသည္။ မွတ္သားမႈ အားလံုးအား မွတ္သားမႈအစုအေ၀း (သညာကၡႏၶာ)၊ ျပဳျပင္စီရင္မႈ အားလံုးအား ျပဳျပင္စီရင္မႈအစုအေ၀း (သခၤါရကၡႏၶာ)၊ အာ႐ံုသိမႈ အားလံုးအား သိမႈအစုအေ၀း (၀ိညာဏကၡႏၶာ)ဟု ေခၚသည္။

ထို ခႏၶာငါးပါးမွ တစ္ပါးပါးကိုျဖစ္ေစ, အားလံုးကိုျဖစ္ေစ ပုထုဇဥ္က ‘ငါ’ဟု မွတ္ယူထားသည္။ ‘ငါ့ဟာ’ဟု မွတ္ယူထားသည္။ သာမန္မွ် မွတ္ယူျခင္းမ်ိဳးမဟုတ္။ ဖားကို ေႁမြဖမ္းသကဲ့သို႔ မလႊတ္တမ္း ဆုပ္ကိုင္ထားျခင္းမ်ိဳး ျဖစ္သည္။ ယင္းကို “စြဲလမ္းျခင္း” (ဥပါဒါန) ဟုေခၚသည္။ ဥပါဒါန္ျဖင့္ စြဲလမ္းေသာ ခႏၶာငါးပါးအား ပၪၥဳပါဒါနကၡႏၶာ (ပၪၥ + ဥပါဒါန + ခႏၶာ) ဟုေခၚသည္။ သခၤါရတရားဟူသမွ်တို႔သည္ မၿမဲ။ မိမိက “ငါ, ငါ့ဟာ”ဟု စြဲလမ္းမွတ္ယူထားေသာ အရာတို႔ မၿမဲ, ပ်က္စီး, ေဖာက္ျပန္ေသာအခါ၊ စိတ္ပ်က္ျခင္း, ထိတ္လန္႔ျခင္း, စိတ္ပူပန္ျခင္း, စိတ္ဆင္းရဲျခင္းတို႔ ျဖစ္သည္။ ဤသည္ကိုပင္ ဓမၼစၾကာေဒနာတြင္ “သံခိေတၱန ပၪၥဳပါဒါနကၡႏၶာ ဒုကၡာ- အက်ဥ္းအားျဖင့္ စြဲလမ္းရာ ခႏၶာငါးပါးသည္ ဒုကၡျဖစ္၏” ဟုေဟာၾကားထားျခင္း ျဖစ္သည္။

“ဒုကၡသည္ စြဲလမ္းရာ ခႏၶာငါးပါးျဖစ္သည္”ဟုသိျခင္းသည္ ပထမအရိယသစၥာျဖစ္ေသာ ဒုကၡသစၥာကို သိျခင္းျဖစ္၏။

*****
စာၫႊန္း
၁။ သံ-၅-၁၀၈၁-သစၥသံယုတ္-ဓမၼစကၠပ၀တၱနသုတ္
၂။ သံ-၃-၇-ခႏၶသံယုတ္-နကုလပိတု၀ဂ္-ဥပဒါနပရိတႆနာသုတ္
၃။ မ-၃-၈၆၊ေဒ၀ဒဟ၀ဂ္-မဟာပုဏၰမသုတ္
၄။ မ-၁-၃၀၆၊ ၾသပမၼ၀ဂ္-မဟာဟတၳိပေဒါပမသုတ္

Monday, January 5, 2009

နိကာယ္ ၅-ရပ္အား စနစ္တက် ေလ့လာျခင္း (၁)

“ဗုဒၶဘာသာကို စနစ္တက် ေလ့လာခ်င္ပါတယ္။ ဘယ္လို ေလ့လာရပါမလဲ” လို႔ ႏိုင္ငံျခားသား ဗုဒၶဘာသာ၀င္တစ္ဦးက ကၽြန္ေတာ္အား ေမးဖူးသည္။ အေၾကာင္းရင္းကို ေမးၾကည့္ေတာ့၊ “ဟိုဟိုဒီဒီ စာအုပ္ေတြ ဖတ္၊ တရားေတြ နာလို႔ သိတာေတြလည္း အေတာ္မ်ားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဟိုတစ္စ, ဒီတစ္စ ျဖစ္ေနၿပီး, ေသျခာ မသိေသးသလိုျဖစ္ေနလို႔ပါ” ဟုအေျဖေပးသည္။ ‘စနစ္က်ျခင္း’ဟူေသာ ေ၀ါဟာရ၏ အနက္ အဓိပၸါယ္ကို ျပန္၍ စဥ္းစားမိသည္။ ဤတြင္ ေလွကားထစ္တက္သကဲ့သို႔ လြယ္ရာမွ ခက္ရာသို႔ တစ္ဆင့္ၿပီး တစ္ဆင့္ (step-by-step) ေလ့လာျခင္းကို စနစ္တက် ေလ့လာျခင္း ဟုဆိုႏိုင္သည္။ တနည္းအားျဖင့္လည္း တုိင္, ထုတ္, ယက္မ, ဒိုင္း, နံရံ, အမိုးစေသာ အစိတ္အပိုင္းမ်ားကို သူ႔ေနရာႏွင့္သူ ခ်ိတ္ဆက္ေပါင္းစပ္၍ အိမ္တစ္ခုတည္ ေဆာက္သကဲ့သို႔၊ ဟိုတစ္စ, ဒီတစ္စ ျပန္႔က်ဲေနေသာ အစိတ္အပိုင္းမ်ားအား တစ္ခုႏွင့္ တစ္ခု ဆက္စပ္ေပါင္းစည္းကာ တစ္စုတစ္စည္းတည္း သိမ္းယူတည္ေဆာက္၍ part-whole အားျဖင့္ ေလ့လာျခင္းမ်ိဳးကိုလည္း ဆိုႏိုင္ပါသည္။ တစ္ဆင့္ၿပီး တစ္ဆင့္ အစဥ္အတိုင္း ေလ့လာသည္ျဖစ္ေစ, အစိတ္အပိုင္းမ်ားအား စုစည္းေပါင္းစပ္ကာ ၿပီးျပည့္စံုေသာ အျမင္တစ္ခုရရန္ ေလ့လာသည္ျဖစ္ေစ, ရည္႐ြယ္ခ်က္တစ္ခုသ႔ို ပို႔ေဆာင္ေပးႏိုင္ေစရပါမည္။

ဗုဒၶျမတ္စြာ ၄၅-ႏွစ္တာ ေဟာၾကားခဲ့ေသာတရားေတာ္မ်ား၏ အႏွစ္သာရ, ရည္႐ြယ္ခ်က္ပန္းတိုင္သည္ ‘၀ိမုတၱိရသ’ ေခၚ လြတ္ေျမာက္မႈ ခ်မ္းသာျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ပုဂၢိဳလ္တို႔၏ ဉာဏ္အတိမ္အနက္, ကိေလသာအထူအပါး, အက်င့္စ႐ိုက္, ၀ါသနာတို႔ကိုလိုက္ကာ ႐ႈေထာင့္အမ်ိဳးမ်ိဳး, နည္းပရိယာယ္အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ တရားဓမၼကို ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့သည္။ ၀ိမုတၱိရသ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာကို လက္လွမ္း မမွီႏိုင္ေသးသူတို႔အားလည္း အပါယ္ဒုဂၢတိသို႔ မက်ေရာက္ေစရန္ တမလြန္ အက်ိဳးစီးပြား (သမၸရာယိက ဟိတသုခ) အတြက္ ေဟာၾကားသည္။ ထို႔အတူ မ်က္ေမွာက္ဘ၀ ႀကီးပြားေရး, စီးပြားေရး, လူမႈေရး, ႏိုင္ငံေရးစေသာ အက်ိဳး စီးပြားမ်ား (ဒိ႒ဓမၼ ဟိတသုခ) အတြက္လည္း ေဟာၾကားသည္။ ျမတ္စြာဘုရား ပြင့္ထြန္းလာျခင္းသည္ ေလာကသားတို႔၏ အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ျဖစ္သည္ ဟူေသာစကားအတိုင္း နိကာယ္ ၅-ရပ္တို႔၏ ရည္႐ြယ္ခ်က္သည္ (၁) မ်က္ေမွာက္ အက်ိဳးစီးပြား (ဒိ႒ဓမၼ ဟိတသုခ)၊ (၂) တမလြန္ အက်ိဳးစီးပြား (သမၸရာယိက ဟိတသုခ) (၃) ၀ိမုတၱိသုခ ဟူေသာ အက်ိဳးသံုးပါးျဖစ္သည္။

ထိုရည္႐ြယ္ခ်က္တို႔အား ပို႔ေဆာင္ရန္ တရားေဒသနာတို႔ကို တစ္ဆင့္ၿပီး တစ္ဆင့္လြယ္ရာမွ ခက္ရာသို႔ အစဥ္အတိုင္း ေဟာၾကားထား၏။ ဤသို႔ေဟာၾကားျခင္းအား အႏုပုဗၺိကထာ (အစဥ္အတိုင္းေသာ စကား) ဟု ေခၚသည္။ ဒါန, သီလမွ အစျပဳ၍ ကာမဂုဏ္တို႔၏ အျပစ္၊ ကာမဂုဏ္တို႔မွ လြတ္ေျမာက္ျခင္းအက်ိဳးတို႔ကို ေဟာၾကားကာ ေနာက္ဆံုးတြင္ သစၥာေလးပါးတရားအား ေဟာၾကားေသာ အစီအစဥ္ ျဖစ္သည္။ ေဟာစဥ္အရ ဤသို႔ အႏုပုဗၺိကထာျဖင့္ ေဟာၾကားသကဲ့သို႔ က်င့္စဥ္အရလည္း သီလ, ဣေႁႏၵတုိ႔ကို လံုၿခံဳေအာင္ ေစာင့္ထိန္းျခင္း, ေရာင့္ရဲျခင္း, သမာဓိထူေထာင္ျခင္း စေသာ အႏုပုဗၺသိကၡာ, အႏုပုဗၺကိရိယာ, အႏုပုဗၺပဋိပဒါ ေခၚ လုပ္ငန္းစဥ္, က်င့္စဥ္မ်ားကို ေဟာၾကားထားသည္။ ထိုေဟာစဥ္မ်ားအားျဖစ္ေစ, က်င့္စဥ္မ်ားအားျဖစ္ေစ အက်ဥ္းၿခံဳးလိုက္ပါက သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာဟူေသာ သိကၡာသံုးပါး၊ အုပ္စုသံုးစုရသည္။ နိကာယ္ ၅-ရပ္တို႔၏ အႏွစ္သည္ သီလ, သမာဓိ, ပညာဟူေသာ ေဒသနာစဥ္သံုးပါး၊ က်င့္စဥ္သံုးပါးျဖစ္သည္ဟု ဆိုႏိုင္ပါသည္။ ရွင္မဟာဗုဒၶေဃာသ ျပဳစုခဲ့ေသာ ‘၀ိသုဒၶိမဂၢ’ အ႒ကထာသည္ ဤ သီလ, သမာဓိ, ပညာသံုးပါးအား အက်ယ္ျပန္လည္ဖြင့္ဆိုထားေသာ နိကာယ္ ၅-ရပ္တို႔၏ အဖြင့္က်မ္းတစ္ဆူ ျဖစ္သည္။

ျမတ္စြာဘုရားေဟာၾကားခဲ့ေသာ ေဒသနာေတာ္မ်ားသည္ သုတၱန္ အမ်ိဳးမ်ိဳး၊ အသြင္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ကြဲျပားေနေသာ္လည္း တစ္ခုႏွင့္တစ္ခု ၀ိေရာဓိျဖစ္မေနပဲ၊ ပတ္သက္ဆက္ႏြယ္ေနသည္။ တိုင္, ထုတ္, ယက္မ, ဒိုင္းတို႔ျဖင့္ အခ်ိဳးညီညီ တည္ေဆာက္ထားေသာ အိမ္တစ္လံုးကဲ့သို႔ နိကာယ္ ၅-ရပ္၏ အစိတ္အပိုင္းမ်ားကို ေပါင္းစပ္သိမ္းယူႏိုင္သည္။ နိကာယ္ ၅-ရပ္၏ အစိတ္အပိုင္းမ်ားကို ေပါင္းစပ္၍ ၿခံဳငံုၾကည့္ပါက တရားဦး ဓမၼစၾကာေဒသနာတြင္ ေဟာၾကားခဲ့ေသာ သစၥာေလးပါးတရားကို ေတြ႔ရပါမည္။ ကုန္းသတၱ၀ါတို႔၏ ေျခရာမ်ားသည္ ဆင္ေျခရာတြင္ အက်ံဳး၀င္သကဲ့သို႔ ကုသိုလ္တရားအားလံုးတုိ႔သည္ သစၥာေလးပါးတရား၌ အက်ံဳး၀င္သည္ဟု ရွင္သာရိပုတၱမေထရ္က မဟာဟတၳိပေဒါပမသုတ္တြင္ ေဟာၾကားထားသည္။

အနီးမွၾကည့္လွ်င္ သစ္ပင္ပန္းမာလ္ အမ်ိဳးမ်ိဳးကိုေတြ႔ႏိုင္၍ အေ၀းမွလွမ္း၍ ၾကည့္လွ်င္ ဥယ်ာဥ္ ေတာအုပ္ကို ေတြ႔ရမည္။ ထို႔အတူပင္ နိကာယ္ ၅-ရပ္တြင္ ပဋိစၥသမုပါဒ္ေဒသနာ, သတိပ႒ာန္ေဒသနာ, အနတၱေဒသနာ, ေဗာဓိပကၡိယတရား, ခႏၶာ, အာယတန, ဓာတ္, ကိေလသာ, သံေယာဇဥ္, နီ၀ရဏစသျဖင့္ ႐ႈေထာင့္အမ်ိဳးမ်ိဳးမွ ေဒသနာအမ်ိဳးမ်ိဳး ေတြ႔ႏိုင္ေသာ္လည္း ထိုေဒသနာမ်ားအား ဒုကၡ, ဒုကၡျဖစ္ျခင္း (သမုဒယ), ဒုကၡခ်ဳပ္ျခင္း (နိေရာဓ), ဒုကၡခ်ဳပ္ျခင္းသို႔ေရာက္ေစႏုိင္သည့္ အက်င့္လမ္း (မဂၢ) ဟူ၍ သစၥာေလးပါးတရားတြင္ အက်ံဳး၀င္ပါသည္။ မည္သို႔ဆက္စပ္ အက်ံဳး၀င္ပံုကို ေအာက္ပါ mind-map ျဖင့္ စိတ္ကူးပံုေဖာ္ ၾကည့္ႏိုင္ပါသည္။ mind-map ဟုဆိုသည့္အတိုင္း ၿဂိဳလ္တုမွ႐ိုက္ထားေသာ အတိအက် ေျမပံုမ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ပါ။ ၿပီးျပည့္စံုေသာ ပံုစံတစ္ခု မဟုတ္ပါ။ သို႔ေသာ္ ဤပံုစံျဖင့္ နိကာယ္ ၅-ရပ္မွ ေဒသနာ အေတာ္မ်ားမ်ားအား အေ၀းျမင္႐ႈခင္းမွ ၾကည့္႐ႈေလ့လာႏိုင္ပါသည္။ နိကာယ္ ၅-ရပ္ဟူေသာ ေတာအုပ္တြင္းသို႔ ၀င္၍ သစ္ပင္ပန္းမာလ္တို႔အား လွည့္လည္ ႐ႈေမာသံုးသပ္ႏိုင္ပါေစ။

Saturday, January 3, 2009

လြတ္လပ္ေရးမရမီေခတ္က ဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္

ျမန္မာ e-books ေတြရွာရင္း ဤေနရာမွာ လြတ္လပ္ေရးမရမီ စစ္ေငြ႔သန္းေနခ်ိန္က ထုတ္ေ၀ခဲ့ေသာ ဂ်ာနယ္မ်ားကို ရွာေဖြေတြ႔ရွိခဲ့သည္။ ထိုေခတ္ပိုင္းဆီက သတင္းစာ၊ မဂၢဇင္း၊ ဂ်ာနယ္မ်ားကို မဖတ္ဖူးေသး။ လြတ္လပ္ေရးမရခင္ေခတ္က ဂ်ာနယ္မ်ားသည္ ဘယ္လိုပါလိမ့္ဟု သိခ်င္ေဇာျဖင့္ download လုပ္ၿပီး (ျမန္မာ့အလင္း သတင္းစာ အယ္ဒီတာေဟာင္း) ဦးခ်စ္ေမာင္အား ဂ်ာနယ္ေက်ာ္ ခ်စ္ေမာင္ဟု ၀ိေသသဂုဏ္ထူးရေစခဲ့သည့္္

ကို ဖတ္ၾကည့္ျဖစ္သည္။

အပတ္စဥ္ စေနေန႔တိုင္း ထုတ္ေ၀ေသာဂ်ာနယ္ ျဖစ္သည္။ ဂ်ာနယ္တို႔ ထံုးစံအတိုင္း ျပည္တြင္းသတင္း၊ ႏိုင္ငံတကာသတင္းမ်ား၊ အထူးသျဖင့္ ဒုတိယကမၻာစစ္သတင္းမ်ားကို ဦးစားေပး ေဖာ္ျပထားသည္။ ‘႐ုပ္ရွင္-ပညာသည္မ်ား’ ဟူေသာ ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ႐ုပ္ရွင္မင္းသမီးမ်ား၏ အထုပၸတၱိဆန္ဆန္ ေဆာင္းပါး တစ္ပုဒ္ အပတ္စဥ္ပါသည္။ ေဗဒင္က႑ဟု သီးသန္႔ ထားပံုမရေသာ္လည္း ျမန္မာျပည္ေရွ႕ေရး၊ ကမၻာစစ္ေရွ႕ေရးတြက္ခ်က္ထားေသာ ေဗဒင္ေဆာင္းပါးမ်ားလည္း အပတ္စဥ္လိုလို ပါသည္။ ထုိမွဤမွ ေကာက္ႏႈတ္ေဖာ္ျပထားေသာ ‘သူတို႔အေျပာ’၊ ‘နယ္မ်ား၌ မည္သို႔ျဖစ္ေနၾကၿပီနည္း’ ဟူေသာ နယ္သတင္း၊ ‘ဤအခ်က္မ်ားကို မေက်နပ္’ ဟူေသာ ဟစ္စာ, တိုင္စာက႑၊ ‘အယ္ဒီတာထံသို႔ ထိုမွဤမွေပးစားမ်ား’၊ အမ်ိဳးသမီးမ်ားအတြက္ ကိုယ္ကာယ က်န္းမာေရး ေလ့က်င့္ခန္း ေဆာင္းပါးမ်ား၊ ဆရာဇ၀န၏ ‘ဦးေလးေျပာမယ္’ ႏွင့္ ၀တၳဳတိုတို႔သည္ ပံုမွန္အပတ္စဥ္ က႑မ်ား ျဖစ္သည္။ အျခားအပတ္စဥ္က႑မ်ားျဖစ္ေသာ ဓာတ္ပံုႏႈိင္းယွဥ္ခ်က္, တက္ေခတ္သတ္ပံု, ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ ေခါင္းမာေသာ ႐ုပ္ေျပာင္ေရးဆရာတို႔သည္လည္း သေရာ္စာဆန္ဆန္ စိတ္႐ႊင္ျမဴးဖြယ္ျဖစ္သည္။

ပါေတာ္မူေန႔-အမ်ိဳးသာေန႔ အထိမ္းအမွတ္ ထုတ္ေ၀ေသာ စာေစာင္ (အတြဲ ၃၊ စာေစာင္ - ၄၊ ၁၉၃၉ ဒီဇင္ဘာလဆုတ္ ၇-ရက္)တြင္ ေရွ႕မ်က္ႏွာဖံုး၌ စစ္သူႀကီး မဟာဗႏၶဳလအား အဂၤလိပ္အရာရွိတစ္ဦးက အ႐ိုအေသေပးေနပံုႏွင့္ အတြင္းဖံုးတြင္ သီေပါမင္းႏွင့္ စုဖုရားလတ္တို႔၏ ဓာတ္ပံုမ်ားကို ေဖာ္ျပထားသည္။ ဂ်ာနယ္တစ္ခုလံုးလည္း ပါေတာ္မူေန႔ႏွင့္ အျခား ဇာတိမာန္တက္ႂကြေစသည့္ ေဆာင္းပါး၊ ၀တၳဳမ်ား ေဖာ္ျပထားသည္။

သတင္း, ေဆာင္းပါးမွအစ စီးပြားေရးေၾကာ္ျငာမ်ားထိ ဂ်ာနယ္တစ္ခုလံုးတြင္ စစ္ႀကီး၏ အေငြ႔အသက္ႏွင့္ လြတ္လပ္ေရး ႀကိဳးပမ္းမႈတို႔ ေပၚလြင္ေနပါသည္။

ဓာတ္ပံုႏိႈင္းယဥ္ခ်က္ အခ်ိဳ႕


တက္ေခတ္သတ္ပံု ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္အခ်ိဳ႕

တိုင္းျပည္မြဲေအာင္၊ ကိုယ္က်ိဳးေဆာင္၊ ေခါင္းေရွာင္ကိုလည္း ငသတ္မည္။
တိုင္းျပည္မြဲငတ္၊ အစားျပတ္၊ ဆူတတ္ကိုလည္း တသတ္မည္။
ျမန္မာ ခ်င္းခ်င္း၊ ေမတၱာကင္း၊ ခက္ျခင္းကိုလည္း ငသတ္မည္။
၀ါးရင္းတုတ္စြဲ၊ ဂဠဳန္ကဲ၊ မိုက္ရဲကိုလည္း ေနာက္ပစ္မည္။ (ဂဠဳန္ဦးေစာ၏ ၀ါးရင္းတုတ္တပ္ကိုဆိုလိုသည္။)

ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ ေခါင္းမာေသာ ႐ုပ္ေျပာင္ေရးဆရာ

(တက္ေခတ္ သတ္ပံု)


(၀ါးရင္းတုတ္ကိုင္ တပ္ႀကီး)


(အခြန္ေကာက္ေနေသာ သူႀကီး)

(မွန္တာႀကိဳက္ေသာ အေရးပိုင္)


ေၾကာ္ျငာအခ်ိဳ႕



ေၾကျငာခ်က္အခ်ိဳ႕

The Weekly Thunderer (Vol2-No.2 August 26, 1939)

The Weekly Thunderer (Vol2-No.12 November 4, 1939)


၆၁ ႏွစ္ေျမာက္ လြတ္လပ္ေရးေန႔ အမွတ္တရ

Thursday, January 1, 2009

၂၀၀၉ ႏွစ္ဦးဆုေတာင္း

မိန္းမသားတစ္ေယာက္၊ ညီမ အစ္မတစ္ေယာက္၊ သမီးတစ္ေယာက္၊ ဇနီးမယားတစ္ေယာက္၊ မိခင္တစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ ခ်စ္ျခင္း ေမတၱာနဲ႔ အၾကင္နာတရားအေၾကာင္း
ကုသိုလ္ျဖစ္စာသင္ေက်ာင္းေလးရဲ႕ ဆရာမတစ္ေယာက္၊ ဖြံၿဖိဳးဆဲဆိုတဲ့ ႏိုင္ငံငယ္ေလးရဲ႕ အေ၀းေရာက္ျပည္သူတစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ တာ၀န္နဲ႔ လုပ္ပိုင္ခြင့္အေၾကာင္း
လူသားတစ္ဦး၊ သတၱ၀ါတစ္ခု အေနနဲ႔ ကိုယ္ခ်င္းစာနာမႈႏွင့္ ဆင္ျခင္တံုတရားအေၾကာင္း
အႏိႈင္းမဲ့ ေက်းဇူးတရား ႀကီးမားေတာ္မူေသာ ျမတ္ဗုဒၶထံ နည္းနာခံယူတဲ့ တပည့္ တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ အမွန္တရားနဲ႔ အက်င့္သိကၡာ အေၾကာင္း
သိသထက္၊ သိလိုပါ၏…