Thursday, March 11, 2010

စိတ်တံခါး

ဟုတ်တယ် ဒါ..အိပ်မက်ပဲ…။
မိုးလင်းခါနီး မက်တဲ့ အိပ်မက်တွေက မှန်တတ်တယ်လို့ ပြောကြသေးတယ်။
ဒီလို အိပ်မက်မျိုး မက်မယ်မှန်းသိရင် အစကတည်းက ကိုယ်နိုးထနေလိုက်တယ်… ။

အရာရာမှာ စိတ်ချလုံခြုံမှုရှိချင်တာ ကိုယ်တို့ မိန်းမတွေရဲ့ ဗီဇသဘာဝဖြစ်မယ်
ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာမှာရော၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာမှာပါပေါ့ ...။

အိပ်မက်စတဲ့ အချိန်ကတော့ နေညိုလို့ မှောင်စပျိုးနေပြီ… ။
အိပ်မက်အရောင်က ရွှေအိုရောင်လို ကဗျာမဆန်ဘူး… မဲညစ်ညစ်နဲ့ မြေငိုရောင်… ။
အိပ်မက်ရဲ့ အနံက မသင်္ကကာစရာ စိမ်းရွှေရွှေ
အိပ်မက်တို့ သဘာဝအတိုင်း အရာရာဟာ မှုန်ဝါးနေခဲ့တယ် ...။
ကိုယ်က ကလေးတသိုက်နဲ့ နောက်ပြောင် ကျီစယ် ဆော့ကစားနေခဲ့ပြီး၊ အိပ်မက်ထဲမှာ ပိုမှောင်လာတော့ အိပ်ယာ ဝင်ဖို့ လူစုခွဲကြတယ်… ကိုယ်က လုပ်နေကြ ထုံးစံအတိုင်း အိမ်တံခါးတွေ လိုက်စစ်တယ်။ နောက်ဖေးတံခါးနားအရောက် တံခါးအပြင်ဘက်ကနေ သူဝင်လာတယ်။ “တံခါးလာပိတ်တာ” လို့ ကိုယ့်မျက်နှာကို မကြည့်ပဲ မလုံမလဲ ပြောပြီး ကိုယ့်ကို ကျော်ဖြတ် လို့ ရှေ့က လျှောက်သွားတယ်။

မှုန်မှိုင်းအေးစက်နေတဲ့ သူ့မျက်နှာကို ဖြတ်ကနဲ မြင်လိုက်ရုံနဲ့ ညာနေပြီ ဆိုတာ ကိုယ်သိတယ်။
နောက်နားဆီက ကပ်လျှောက်သွားရင်း မြန်နေတဲ့ သူ့ရင်ခုန်သံကို နားထောင်ရင်း သူ ကိုယ့်ကို တစုံတရာဖုံးကွယ်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ် ဆိုတာ ကိုယ်သိတယ်။
“ဒီမှာ ရှင် တယောက်ယောက်ကို သွားတွေ့တာ မဟုတ်လား။”
သူ ဘာမှ ပြန်မပြောဘူး။ အေးစက်စက် ထုံပေပေ လုပ်နေတယ်။
တလိပ်လိပ်လာနေတဲ့ ဒေါသလှိုင်းတွေကို သူဘာပြန်ပြောမလဲ ဆိုတာကို အယင်နားထောင်ရမယ် ဆိုတဲ့ အသိက မနိုင်တနိုင် ဟန့်တားနေတယ်။
သူက အံကို တင်းထားတယ်။ တမင်ကို ဘာမှ ပြန်မပြောဘူးလို့ တင်းထားတဲ့ ဟန်…မုန်းတယ်။
“ဒီမှာ မေးနေတယ်လေ” လို့ လေသံမြှင့်လိုက်တော့မှ
“Mr. XXX အောက်မှာ လုပ်နေတဲ့ တယောက်၊ အိမ်ထောင်ရှိတယ် ကလေးမရှိဘူး” တဲ့
ထင်သားပဲလို့ စိတ်ထဲက ပြောရင်း
သိ သိနိုင်လွန်းတဲ့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် မုန်းတယ်။

ဒါ အိပ်မက်လေ …
အိပ်မက်ထဲမှာတောင် ရှင်ရဲ့ ဟန်ပန်တွေက ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင် သာယာမှုနောက် ကောက်ကောက်လိုက်တတ်တဲ့ ယောက်ျားပေါ့ ယောက်ျားပျက်တွေရဲ့ အမူအကျင့်နဲ့ ကွက်တိဖြစ်နေရတာလဲ… ။
ယောကျ်ားတယောက်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာအတွက်၊ မိန်းမတယောက်ရဲ့ ယုံကြည်မှုအတွက် ဒီလို မျက်နှာပေးမျိုး အိပ်မက်ထဲမှာတောင် ကိုယ်မမြင်ချင်ပါဘူး... ။

ကိုယ့်ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာ လုံခြုံမှုအတွက် တံခါးတွေ ပိတ်ထားတာ သေချာမှ အိပ်တတ်တဲ့ ကိုယ် ....
နေညိုချိန်ဟာ မသေချာမှုတွေ ကြီးစိုးနေတတ်တာ သဘာဝပဲ ဆိုတာ သိသိကြီးနဲ့ နောက်ဖေးပေါက်တွေဟာ မသမာမှုတွေအတွက် အချက်အချာ ကျတယ် ဆိုတာကိုပါ သိပြီးရင်း သိရပြန်တယ်။
ဒီလိုအိပ်မက်တွေကို မောင်းနှင်ပစ်ဖို့ စိတ်တံခါးကို လုံခြုံအောင် ပိတ်လို့ ... ကိုယ့်ကိုကိုယ် စိန်ခေါ်လိုက်တယ်။

6 comments:

ဇြန္မိုးစက္ said...

႐ုပ္ခႏၶာလုံျခဳံမႈနဲ႔ စိတ္တံခါးလုံၿခဳံမႈ...

Moe Cho Thinn said...

“ေနညိဳခ်ိန္ဟာ မေသခ်ာမႈေတြ ႀကီးစိုးေနတတ္တာ သဘာ၀ပဲ ဆိုတာ သိသိႀကီးနဲ႔ ေနာက္ေဖးေပါက္ေတြဟာ မသမာမႈေတြအတြက္ အခ်က္အခ်ာ က်တယ္ ဆိုတာကို..”

ဘုရားး ဘုရားး ညက ေနာက္ေဖးေပါက္ၾကီး ဖြင္႔ၿပီး အိပ္မိတယ္။ :))

sonata-cantata said...

ဇြန္ နဲ႔ မိုးေရ
စိုးထိတ္တတ္တဲ့ မိန္းမေတြရဲ႕ သဘာ၀ကို ေရးၾကည့္တာ...
ဖတ္ေပးလို႔ ေက်းဇူး

ေယာက်္ားေတြမေကာင္းေၾကာင္းေရးတဲ့ ပို႔စ္ျဖစ္ေပမဲ့ ေခါင္းစဥ္ေရြးေပးတဲ့ ကိုဧရာကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္လို႔ ဒီေနရာက ေျပာၾကားလိုပါတယ္ရွင္

မ်ားမ်ားႀကီးခ်စ္
(မမKOMဆီက တတ္လာတာ)

သက္ေဝ said...

အတၱမ်ားနဲ႕ အဆိပ္တက္လို႕ အခန္းက်ဥ္းထဲမွာ ကိုယ္တေယာက္တည္း ရူး.... း))

ခ်ိဳသင္းေရးထားတာ ရယ္သြားတယ္...

အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ said...

ဒီပိုစ္ဖတ္ၿပီး ေတာ္ေတာ္ေလး မလုံမျခဳံခံစားလိုက္ရတယ္။

ေရးတတ္ေသာ အမကိုခ်ီးက်ဴးသလို...

ေယာက်္ားေတြမေကာင္းေၾကာင္းေရးတဲ့ ပို႔စ္ျဖစ္ေပမဲ့ ေခါင္းစဥ္ေရြးေပးတဲ႔ ကိုဧရာကိုလည္း ေတာ္ေတာ္ခ်ီးက်ဴးမိပါတယ္။

သီခ်င္းလည္း အရမ္းႏွစ္သက္မိတယ္။

အိမ့္ခ်မ္းေျမ့ said...

ေမဆြိကလည္း အသက္ႀကီးလာေလ.. ပိုပိုေခ်ာလာသလိုပဲေနာ္..မ။
အားက်ေနမိတယ္... အဟြန္း