Sunday, March 28, 2010

ေက်ာက္ျဖစ္ လူသား


လူဟာ ေက်ာက္တုံးမဟုတ္ …

အ၀ိညာဏက ေက်ာက္တုံးမွာ
ေသဆံုး, ေမြးဖြားျခင္း မရွိ …
လြမ္းဆြတ္, ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းမရွိ…
သူ႔အနာဂတ္အတြက္ …
ဘာတာ၀န္မွ မရွိ…။

လူမွာ ဘ၀ရွိတယ္။
ေမြးဖြား ေသဆံုးရတယ္။
လြမ္းဆြတ္ ေမွ်ာ္လင့္တတ္တယ္။



ဒါေၾကာင့္ လူဟာ ...
ေက်ာက္တစ္တုံးလုိ ၿငိမ္သက္ေနလို႔မရ
သူ႔ဘ၀ကို ပံုေဖာ္ဖို႔ ဗ်ာပါရတစ္ပံုတစ္ပင္နဲ႔
မွန္းဆ ၾကည့္ရတာလည္း ရွိတယ္။
တမ္းတမိတာေတြလည္း ရွိတယ္။
လြမ္းရမိတာေတြလည္း ရွိတယ္။

တစ္ခါတစ္ေလေတာ့…
ဗ်ာပါရေတြကို ေက်ာ္လႊားဖို႔၊
အတိတ္ေတြကို ေမ့ေဖ်ာက္
မိုးခါးေရေတြေသာက္ၿပီး
ေပ်ာက္ေနတဲ့ အနာဂတ္ေတြနဲ႔အတူ
ဆုတ္ထားတဲ့လက္သီးေတြကို ေျဖေလ်ာ့
ထမင္းတစ္လုပ္အတြက္
သီခ်င္းတစ္ပုဒ္အတြက္
… အတြက္ေပါင္း မ်ားစြာထဲမွာ ေမ်ာပါရင္း
ေက်ာက္တစ္တံုးဟန္ ေဆာင္ထားတတ္ၾကတယ္။

(ျဖစ္တည္မႈ၀ါဒီ ဆာ့တ္၏ Inauthentic Man ကို ေရးဖြဲ႔ ၾကည့္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။)

2 comments:

Kay said...

လူစင္စစ္ ျဖစ္ျခင္း ..အျပစ္သားျဖစ္ျခင္း..ထိန္းခ်ဳပ္ျခင္း..တည္ေဆာက္ျခင္း..က်င့္ၾကံျခင္း..ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း..၀မ္းေျမာက္ျခင္း..
ေတြးစရာေတြ မ်ားသားပဲ.. ဆာ့တ္ တိုု႕ ဘ၀ ေတြကိုု..စိတ္၀င္စားသား..

က်မ္းစာမွာပါတဲ့..

( လူမိုုက္သည္ အနတၱ..လူလိမၼာသည္ တခဏ ) ဆိုုတဲ့.. သေဘာေလး ကိုုလည္း..သတိရမိပါတယ္။

ဇြန္မိုးစက္ said...

တစ္ခါတစ္ေလေတာ့…
ဗ်ာပါရေတြကို ေက်ာ္လႊားဖို႔၊
အတိတ္ေတြကို ေမ့ေဖ်ာက္
မိုးခါးေရေတြေသာက္ၿပီး
ေပ်ာက္ေနတဲ့ အနာဂတ္ေတြနဲ႔အတူ
ဆုတ္ထားတဲ့လက္သီးေတြကို ေျဖေလ်ာ့
ထမင္းတစ္လုပ္အတြက္
သီခ်င္းတစ္ပုဒ္အတြက္
… အတြက္ေပါင္း မ်ားစြာထဲမွာ ေမ်ာပါရင္း ...

တက္လုိက္က်လုိက္ျဖစ္ေနတဲ့ စိတ္ေစတသိက္ေတြနဲ႔အတူ ထိပ္ဆုံးသုိ႔ ကဗ်ာေလးဖတ္ၿပီး အားေမြးေနရသူတစ္ေယာက္ပါ။