Sunday, March 22, 2009
ဘလော့ဂ်တာ...(၁၁) အညမည
မသီတာလေ ဘလော့လေးလုပ်ပြီး စာတွေလည်းရေးရ။ ဘလော့မိတ်ဆွေတွေဆီ CBox မှာနှုတ်ဆက်လိုက်။ ပို့စ်တွေ ဖတ်လိုက်၊ ကော်မန့်တွေ ရေးလိုက်နဲ့ စိတ်ချမ်းသာပါတယ်။
ဘလော့ဂင်းရင်းနဲ့ သတိထားမိတဲ့ အချက်လေးတွေ ချရေးလိုက်ပါတယ်။
မသီတာလည်း (မကြီးမငယ်ပေမဲ့) ဘလော့ဥယျာဉ်ကြီးထဲမှာတော့ လူကြီးနေရာပဲ နေချင်ခဲ့တာပေါ့…။ အို.. ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်.. လူငယ်တွေ စာရေးဖြစ်အောင် တဖက်တလမ်းက တွန်းအားပေးတဲ့ အနေနဲ့ ဒီလောကထဲ ငါရှိနေမယ်…။ (အမယ် လာတာ လာတာ… ကံကောင်းလို့ အောက်ခြေမလွတ်တယ်)…။ အမှန်တကယ်က လူငယ်တွေဆီက အားတွေယူဖို့ ဒီလောကထဲမှာ မသီတာ ရှိနေတာ…။
အပြင်လောကမှာ မသီတာရော ကိုဧရာပါ အပေါင်းအသင်းမိတ်ဆွေ နည်းပါတယ်။ မသီတာတို့ရဲ့ မနွေးထွေးတတ်တဲ့ ချို့ယွင်းချက်ကြောင့်ပါ။ အနားမှာ ရှိတဲ့သူကို မသက်မသာ မလုံမလဲ ဖြစ်စေတဲ့ ခံစားမှုမျိုး ပေးစွမ်းနိုင်တဲ့ မွေးရာပါ ဒီဗီဇဆိုးကို သတိထားမိလာတယ်။ လိုနေတာ သင်္ဂါရ ရသပါတဲ့ရှင်…။
ကိုယ်ကိုတိုင်က အမျိုးသမီးဖြစ်နေလေတော့ ဘလော့ဂါ အမျိုးသမီးတွေကို ပိုပြီး နားလည် နှစ်သက် စွဲလန်းမိတယ်။ ငါဘာကြောင့် မိန်းမဖြစ်နေရတာလဲ ဆိုတဲ့ ဂွကျကျမေးခွန်းရဲ့ အဖြေကို ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင်ရသွားပြီ ဆိုပါတော့။ နောင်ဘဝများရှိခဲ့ရင် မ,ဆိုတဲ့သတ္တဝါ မဖြစ်ပါရစေနဲ့တော့လို့ တောင်းခဲ့တဲ့ဆုကိုတောင် ယောင်ရမ်းပြီး တောင်းခဲ့တာမှန်း သေချာသွားပြီ…။
sonata-cantataရဲ့ နောက်ကွယ်က မပါမဖြစ်တဲ့ ကိုဧရာကြီးနဲ့မသီတာ တို့ရဲ့ ဒီပို့စ်မတင်ရဘူး၊ သည်စာသား မထည့်ရဘူး၊ သူကလက်နဲ့ရေးရင် ကိုယ်ကပါးစပ်နဲ့ ဖျက်၊ ကိုယ်က နှလုံးသားနဲ့ရေးရင် သူကဦးနှောက်နဲ့ ဖျက် စတဲ့ စတဲ့ ဝိရောဓိလေးတွေ… ။ အလွန် စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းပါတယ်…။
သင်ခဲ့ဖူးတဲ့ လူနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်တို့၏ အညမည သဘောတရားဆိုတာ… မသီတာသည် ဘလော့လောကနဲ့ ပရလောက အဲလေ ယောင်လို့ ပြင်ပလောက၌ စီးမျောနေသည်ဆိုဆို နစ်မြုပ်နေသည်ပဲပြောပြော အညမညတွေက ပေးလိုက်တဲ့ အသိတရားကတော့ ကိုယ်နဲ့ ကိုယ်မှလွဲသော အခြား၊ မ နဲ့ မ မှကြွင်းသော အကျန် (အကြွင်း အကျန် ဆိုတော့ ကောင်းသေးပါဘူး… ဒီအတိုင်းပဲထားလိုက်ပါ နားလည်ပါတယ်နော့)၊ လူနဲ့ လူမဟုတ်သော သတ္တဝါ အားလုံးကို ပိုမိုနားလည် တန်ဖိုးထားတတ်လာခြင်းပါ… ။
ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
9 comments:
အျပန္အလွန္ တည္းျဖတ္ေပးေနၾကတာလား...
ေခါင္း ၂ လံုးဆိုေတာ့ ပိုေကာင္းတာေပါ့ဗ်ား... း)
လူန႔ဲ လူမဟုတ္ေသာ သတၱ၀ါ အားလံုးကို ပိုမိုနားလည္ တန္ဖိုးထားတတ္လာျခင္းပါ… ။အပင္ေတြမပါဘူးလား။
း)
mm
အဲဒီလို အယ္ဒီတာႀကီး ရွိေတာ႔ ပိုေကာင္းတာေပါ႔ မမသီတာရယ္။ ခ်ိဳသင္းမွာေတာ႔ ေရးၿပီးတိုင္း ျပရတာ ေ၀ဖန္ပါအုံး၊ ဘာမေကာင္းလဲ ေျပာပါအုံးနဲ႔။ ဘာမွကို အၾကံဥာဏ္မေပးဘူး။ မေကာင္းဘူးေျပာရင္ စာမေရးမွာ စိုးလို႔ တဲ႔..။ အဲဒီေတာ႔ အေျခအေနမွန္ကို ဘယ္သိပါ႔မလဲေနာ္။
အညမည သေဘာတရားေတြကို ျပန္လည္ ဆင္ျခင္သံုးသပ္ မိသြားပါေၾကာင္းးးးးးး
မသီတာ.. မီယာလည္း ျဖစ္ဖူးၿပီး.. မႏုသြဲ႔ရဲ႕ ပုိ႔စ္တခုနဲ႔။ ခုထိ link မလုပ္တတ္ေသးဘူး.. ေနာက္မွ သူမ်ားေတြ ေမးၾကည့္မလုိ႔။ အမက အယ္ဒီတာရွိတာ ဘက္ဆဲလာမုိ႔လုိ႔ပါ။
မမသီရိ said...
တို႕ေတြလဲ.. မတန္ခူးနဲ႕ သေဘာတူတယ္
မိန္းမ ျဖစ္ရတာ အရမ္း ဂုဏ္ယူစရာေကာင္းတယ္ ထင္မိတယ္
ဘယ္တုန္းကမွ ၀မ္းမနည္ဖူး .. စိတ္မညစ္ဖူးဘူး..
မိန္းမမို႕ ဓမၼတာအတိုင္း ဓမၼတာျဖစ္တာပဲေနာ္.. း)
မီယာေရ .. စိတ္မညစ္ပါနဲ႕.ေၾကာက္စရာလဲ လိုမယ္ မထင္..
အျမဲ စိတ္ပ်ိဳ ကိုယ္ႏု ေအာင္ ေနႏိုင္ရင္..
ကိုယ့္က်န္းမာေရး အျမဲ ကိုယ္တိုင္ေစာင့္ေရွာက္ရင္..
ကိုယ့္ကို ခ်စ္ခင္သူေတြလဲ ရွိရင္..
ျပီးေတာ့.. ကိုယ္က ခ်စ္ခင္ရမဲ့ သူေတြလဲ ရွိရင္..
မိန္းမျဖစ္ရတာ ေပ်ာ္စရာေကာင္းပါတယ္..
ကမၻာေပၚမွာ. Gender Equality awareness raising ေတြလုပ္လာၾကတဲ့အခ်ိန္.. ေယာက်ာၤးေလးေဆာင္ရြက္ႏိုင္တဲံ အရာအားလုံးနီးပါ မိန္းမေတြ လုပ္ႏိုင္ေပမဲံ... မိန္းမေတြ လုပ္ႏိုင္တဲ့ တခုတည္းေသာ အလုပ္က
ကေလးမီးဖြားျခင္းပဲ.. ေလ.. ေနာ္
......
မသီတာ မိန္းခေလးျဖစ္လို႕ စိတ္ေနသလား လို႕ပါ.. ေလရွည္မိျပီထင္ရဲ႕... း)
ကဲ.. မိန္းမျဖစ္လို႕ စိတ္မညစ္ၾကေၾကး ေနာ္..
March 22, 2009 8:02 PM
မညစ္ဘူးမသီတာ၊ မညစ္ဘူး၊ :P:P:P
ကိုယ္ပိုင္ အယ္ဒီတာနဲ႕ ပါဘလစ္ရွာနဲ႕ မသီတာ...
ဘယ္ေလာက္ေကာင္းသလဲ...
ရွာမွ ရွားပဲေလ...
“သူက လက္နဲ႔ ေရးရင္ ကုိယ္က ပါးစပ္နဲ႔ ဖ်က္၊ ကုိယ္က ႏွလုံးသားနဲ႔ ေရးရင္ သူက ဦးေႏွာက္နဲ႔ ဖ်က္.... ”
မသီတာ ေရးထားတာ ရီလိုက္ရတာ... အယ္ဒီတာ ရွိေတာ့ ေကာင္းတာေပါ့ အမရ.. အဲဒါေၾကာင့္ အမရဲ႕ပို႔စ္ေတြက ဖတ္လုိ႔ေကာင္းတာ... ပုိ႔စ္အေဟာင္းေတြလည္း တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ျပန္ဖတ္ေနတယ္.. :)
Post a Comment