စိတ်လမ်းချိုး

ဘဝမှာ လျှောက်ခဲ့တဲ့ လမ်းတွေ… လမ်းဖြောင့် လမ်းကောက် လမ်းသွယ် လမ်းကျယ် အမျိုးမျိုးပါပဲ…။

မှတ်မှတ်ထင်ထင် ဖြစ်ခဲ့တဲ့ လမ်းထောင့် လမ်းဆုံ လမ်းကွေး လမ်းလေးတွေလည်း ရှိတတ်ကြတယ်။

အဲ့ဒီလမ်းလေးကတော့ ကွေးကွေးလေး…။ ကိုယ်လမ်းပေါ်ရောက်တဲ့ အချိန်ကလည်း ရောင်နီလာခါစ မှောင်ရီဝိုးတဝါးမို့ ဝါဖန့်ဖန့် ဓာတ်မီးတိုင်လေးတွေကို အားပြုရင်း…။ လမ်းကွေးလေးက ရထားဘူတာ တစ်ခုကို ဦးတည်နေတာမို့ လူသွားလူလာတော့ မပြတ်ပေဘူး။ အများစုကတော့ ကျောင်းသူကျောင်းသားလေးတွေ…။ နောက်… သားသမီးကို ဘူတာထိ လိုက်ပို့တဲ့ ကိုယ်လို အမေတွေ…။

အပြန်လမ်းလို့ပဲ ဆိုကြပါစို့… လာရင်းကိစ္စ သားကို ပို့ပြီး၊ လာရာလမ်းကို ပြန်တာမို့…။ သူစိမ်းဆန်တဲ့ မြို့ပြတိုက်တာတွေရဲ့ အချို့သော အခန်းတွေမှာ မီးရောင်လေးတွေ တစွန်းတစမြင်နေရတယ်။ ခပ်မှုန်မှုန် အဆင်တွေက ကိုယ့်ရဲ့အာရုံတွေကို ဆွဲမယူလို့ ကျေနပ်ခြင်းနဲ့အတူ ဖြေးဖြေးရွေ့ရွေ့ လှမ်းနေမိတယ်။ လမ်းချိုး… ကိုယ် ချိုးဝင်ရတော့မယ့် လမ်းချိုးရဲ့ လမ်းထောင့်အရောက်မှာတော့… အမျိုးသမီးတယောက်ရဲ့ အဆက်မပြတ် စကားပြောနေတဲ့ အသံမှာ ကိုယ့်အာရုံတွေ စူးနစ် ဝင်သွားတော့တယ်။

သူဘာတွေ ပြောနေလဲ… ဘယ်နေရာက ပြောနေတာလဲ…။ စူးစမ်းရှာဖွေမိတယ်။ သွက်သွက်ကြီး ပြောနေတဲ့ သူ့အသံမှာ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ယုံကြည်မှုတွေ အပြည့်ပါတယ်။ သူပြောနေတာတွေကို လုံးစေ့ ပတ်စေ့တော့ နားမလည်ဘူး။ MRT… MRT… ဆိုတာ ကြားတယ်… ဘယ်ဘက်ကို ကွေ့၊ ဆယ်မိနစ်လောက် လမ်းလျှောက်လိုက်ရင်ရောက်မယ် ဆိုတဲ့ လမ်းညွှန်စကားတွေကို ဖုန်းနဲ့ ပြောသလိုမျိုး ပြောနေတယ်။ စေ့စေ့စပ်စပ်၊ သေသေချာချာ၊ ဟန်ကျပန်ကျ ပြောနေလိုက်ပုံများ။ ခက်တာက ထပ်ခါထပ်ခါ အကျယ်ကြီးကို ပြောနေတာ။ အော်… သူ စိတ်နေမကောင်းရှာဘူးကိုး…။

စူးရှတဲ့ သူ့အသံ လှိုင်းတွေက ကိုယ့်ရင်ကို ဒိန်းကနဲ ဒိန်းကနဲ လာလာစောင့်တယ်။ အဲ့ဒီ လှိုင်းတွေကို သတိနဲ့ ဖွဖွလေး ဖမ်းယူ… မေတ္တာလှိုင်းတွေ အဖြစ် အသွင်ပြောင်းပြီး သူ့ဆီကို တန်ပြန်ပို့လိုက်ပါတယ်။ အေးချမ်းပါစေ…။ အေးချမ်းပါစေ...။

*****

ဒီလမ်းပေါ်ရောက်တိုင်း သူ့အသံကို နားစွင့်မိတယ်။ အသံ မကြားမိတော့ ကိုယ့် မေတ္တာတွေ အစွမ်းထက်ပါရဲ့လို့ တွေးထင်နေတုန်း…ဟော ကြားရပြီ…။ တိုးသဲ့သဲ့လေး။ အော် သူ့သားလေးအကြောင်း ပြောနေတာကိုး။ သူ့သားက ကျောင်းပြီးလို့ NS တောင် သွားနေပြီ … တဲ့။

NS = National Service

MRT = Mass Rapid Transport

*****

သူငယ်ချင်း သက်ဝေက စိတ်၏ခေါ်ဆောင်ရာကို ရေးပြီး… မမKOMကလည်း ရူးချင်ယောင် ခဏခဏ ဆောင်ပြ… ချစ်ပေါက်ကလည်း စာရင်းကောက်...  ဆိုတော့ ဒီကလည်း ရေးရပြီပေါ့… 

တယောက်ရှိသေးတယ်... ဘလော့ဂ်ပိတ်ထားပြီး စိတ်ပေါက်ရင် လာလာချွဲတယ်...