Wednesday, June 1, 2011

စိတ္လမ္းခ်ိဳး

ဘ၀မွာ ေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့ လမ္းေတြ… လမ္းေျဖာင့္ လမ္းေကာက္ လမ္းသြယ္ လမ္းက်ယ္ အမ်ိဳးမိ်ဳးပါပဲ…။
မွတ္မွတ္ထင္ထင္ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ လမ္းေထာင့္ လမ္းဆံု လမ္းေကြး လမ္းေလးေတြလည္း ရွိတတ္ၾကတယ္။

အဲ့ဒီလမ္းေလးကေတာ့ ေကြးေကြးေလး…။ ကိုယ္လမ္းေပၚေရာက္တဲ့ အခ်ိန္ကလည္း ေရာင္နီလာခါစ ေမွာင္ရီ၀ိုးတ၀ါးမို႔ ၀ါဖန္႔ဖန္႔ ဓာတ္မီးတိုင္ေလးေတြကို အားျပဳရင္း…။ လမ္းေကြးေလးက ရထားဘူတာ တစ္ခုကို ဦးတည္ေနတာမို႔ လူသြားလူလာေတာ့ မျပတ္ေပဘူး။ အမ်ားစုကေတာ့ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေလးေတြ…။ ေနာက္… သားသမီးကို ဘူတာထိ လိုက္ပို႔တဲ့ ကိုယ္လို အေမေတြ…။

အျပန္လမ္းလို႔ပဲ ဆိုၾကပါစို႔… လာရင္းကိစၥ သားကို ပို႔ၿပီး၊ လာရာလမ္းကို ျပန္တာမို႔…။ သူစိမ္းဆန္တဲ့ ၿမိဳ႕ျပတိုက္တာေတြရဲ႕ အခိ်ဳ႕ေသာ အခန္းေတြမွာ မီးေရာင္ေလးေတြ တစြန္းတစျမင္ေနရတယ္။ ခပ္မႈန္မႈန္ အဆင္ေတြက ကိုယ့္ရဲ႕အာ႐ံုေတြကို ဆြဲမယူလို႔ ေက်နပ္ျခင္းနဲ႔အတူ ေျဖးေျဖးေရြ႕ေရြ႕ လွမ္းေနမိတယ္။ လမ္းခ်ိဳး… ကိုယ္ ခ်ိဳး၀င္ရေတာ့မယ့္ လမ္းခ်ိဳးရဲ႕ လမ္းေထာင့္အေရာက္မွာေတာ့… အမိ်ဳးသမီးတေယာက္ရဲ႕ အဆက္မျပတ္ စကားေျပာေနတဲ့ အသံမွာ ကိုယ့္အာ႐ံုေတြ စူးနစ္ ၀င္သြားေတာ့တယ္။

သူဘာေတြ ေျပာေနလဲ… ဘယ္ေနရာက ေျပာေနတာလဲ…။ စူးစမ္းရွာေဖြမိတယ္။ သြက္သြက္ႀကီး ေျပာေနတဲ့ သူ႔အသံမွာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ယံုၾကည္မႈေတြ အျပည့္ပါတယ္။ သူေျပာေနတာေတြကို လံုးေစ့ ပတ္ေစ့ေတာ့ နားမလည္ဘူး။ MRT… MRT… ဆိုတာ ၾကားတယ္… ဘယ္ဘက္ကို ေကြ႔၊ ဆယ္မိနစ္ေလာက္ လမ္းေလွ်ာက္လိုက္ရင္ေရာက္မယ္ ဆိုတဲ့ လမ္းညႊန္စကားေတြကို ဖုန္းနဲ႔ ေျပာသလိုမ်ိဳး ေျပာေနတယ္။ ေစ့ေစ့စပ္စပ္၊ ေသေသခ်ာခ်ာ၊ ဟန္က်ပန္က် ေျပာေနလိုက္ပံုမ်ား။ ခက္တာက ထပ္ခါထပ္ခါ အက်ယ္ႀကီးကို ေျပာေနတာ။ ေအာ္… သူ စိတ္ေနမေကာင္းရွာဘူးကိုး…။

စူးရွတဲ့ သူ႔အသံ လိႈင္းေတြက ကိုယ့္ရင္ကို ဒိန္းကနဲ ဒိန္းကနဲ လာလာေစာင့္တယ္။ အဲ့ဒီ လိႈင္းေတြကို သတိနဲ႔ ဖြဖြေလး ဖမ္းယူ… ေမတၱာလိႈင္းေတြ အျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းၿပီး သူ႔ဆီကို တန္ျပန္ပို႔လိုက္ပါတယ္။ ေအးခ်မ္းပါေစ…။ ေအးခ်မ္းပါေစ...။

*****
ဒီလမ္းေပၚေရာက္တိုင္း သူ႔အသံကို နားစြင့္မိတယ္။ အသံ မၾကားမိေတာ့ ကိုယ့္ ေမတၱာေတြ အစြမ္းထက္ပါရဲ႕လို႔ ေတြးထင္ေနတုန္း…ေဟာ ၾကားရၿပီ…။ တိုးသဲ့သဲ့ေလး။ ေအာ္ သူ႔သားေလးအေၾကာင္း ေျပာေနတာကိုး။ သူ႔သားက ေက်ာင္းၿပီးလို႔ NS ေတာင္ သြားေနၿပီ … တဲ့။

NS = National Service

MRT = Mass Rapid Transport
*****
သူငယ္ခ်င္း သက္ေ၀က စိတ္၏ေခၚေဆာင္ရာကို ေရးၿပီး… မမKOMကလည္း ႐ူးခ်င္ေယာင္ ခဏခဏ ေဆာင္ျပ… ခ်စ္ေပါက္ကလည္း စာရင္းေကာက္...  ဆိုေတာ့ ဒီကလည္း ေရးရၿပီေပါ့… 

တေယာက္ရွိေသးတယ္... ဘေလာ့ဂ္ပိတ္ထားၿပီး စိတ္ေပါက္ရင္ လာလာခ်ြဲတယ္...

11 comments:

Anonymous said...

သနားပါတယ္..။
က်ေနာ့္အလုပ္နားမွာလဲ အဲ့လိုလူေတြ အမ်ားၾကီး..။
တခါတရံ ၾကည့္လိုက္ရင္ အေကာင္းၾကီးပဲ..။
ပါးစပ္ကေနတတြတ္တြတ္ေရရြတ္
ေအာ္ဟစ္ဆဲဆိုေနသူေတြ..။


ဂုတ္ခ်ိဳင္း
ေပါက္

သက္ေဝ said...

သနားပါတယ္...
တခါတုန္းက ေတြ႔ဖူးတယ္.. မိန္းကေလးတေယာက္ အသက္ငယ္ငယ္ ေခ်ာေခ်ာလွလွေလး... ဝတ္ထားတာလဲ အဆင့္ျမင့္ျမင့္... ဒါေပမယ့္ တေယာက္တည္း စကားေတြ ေျပာလို႔... ျပံဳးလို႔ ရယ္လို႔...

အဲဒီလိုလူမ်ိဳးေတြကို ဘယ္လိုနည္းနဲ႔ ကူညီႏိုင္မလဲ စဥ္းစားတာ... စဥ္းစားမရခဲ့ဘူး... အခု သီတာ ေျပာလို႔ ေမတၱာလႈိင္းေတြ ပို႔ေပးဖို႔ သိသြားၿပီ... း))

ခ်စ္ၾကည္ေအး said...

ေရးထားတာေလးမွာ သီတာ့ ေမတၲာစိတ္ကေလးကို ေတြ႔ရပါရဲ႕....။ ဒီက စိတ္ေရာ လူပါ ေနမေကာင္းတာ....။ ေကာင္းခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနရတာေအ.... :)

Anonymous said...

I already sent my wave of affection to my beloved bloggers.They share and give different feeling by reading their blogs.We all are fools(puhtu zanaw ohnma takaw).So i also need to receive it:)
Gyidaw

sonata-cantata said...

စဥ္းစားလုိက္ရတာ ႀကံရာမရလို႔ ထုတ္ေတာင္ေမးေတာ့မလို႔
ဂိုင္းခ်ဳပ္ေပါက္ကို ဂုတ္ခ်ိဳင္း ဆိုတာ ဘာလဲလို႔

မသီတာ
ယဥ္ယဥ္ေလး

(သူကေတာ့ ဂုတ္ခ်ိဳင္းဆိုေတာ့ ရာထူးကို နာမည္ေရွ႕က ေရးတာေပါ့ေလ...တို႔မ်ား ပမႊားေတြကေတာ့ ကိုယ့္အဆင့္ကို ယို႔ယို႔ေလး နာမည္ေအာက္က ေရးရရွာတယ္ း))

သက္ေ၀ေရ MRT ေပၚမွာ ေတြ႔ရတယ္ ခဏခဏပဲ...အယင္တုန္းကေတာ့ ေၾကာက္သလို ျဖစ္မိလို႔ အနားသိပ္မကပ္ရဲဘူး... ေနာက္ေတာ့ သနားတတ္တဲ့ စိတ္ကို ေမြးယူလိုက္ပါတယ္။

ခ်စ္ၾကည္ေရ အေယာင္ေဆာင္ဘ၀က လြတ္ေျမာက္တဲ့ လမ္းခ်ိဳးတခုကို ဦးတည္သြားရင္းေပါ့ေနာ္

Gyidaw, thanks for your understanding & affection.

SHWE ZIN U said...

မသီတာ ေရ

စိတ္ေကာင္းခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး လာဖတ္သြားပါတယ္

Rita said...

ဒီမနက္ပဲ တစ္ေယာက္ ဘတ္စ္ေပၚမွာ...

ပန္းခ်ီ said...

မမသီတာ..

ေမတၱာလွိဳင္းေတြ တကူးတကလာခံယူပါတယ္ း)) ေအးခ်မ္းခ်င္လုိ႔ပါ..ေအးခ်မ္းခ်င္လုိ႔ပါ..ေအးခ်မ္းခ်င္လုိ႔ပါ...ေအးးးးးးခ်မ္းးးးးးခ်င္လုိ႔ဘာာာာာ....

ဥမၼာဒႏၵီ း)))

sonata-cantata said...

မမေရႊစင္ေရ...သူမ်ားတို႔ မန္းေလးလာရင္သာ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္နဲ႔ေနာ္

ရီတာေရ...
ရထားေပၚ ကားေပၚ လမ္းေပၚမွာ ဘာမဟုတ္ပဲ က်ြတ္စ္ က်ပ္စ္ နဲ႔ ပါးစပ္က အသံထြက္ေနတဲ့ဟာေတြ... မၾကာခဏေတြ႔လြန္းလို႔ ကိုယ္ပါသူတို႔ထဲပါမသြားေအာင္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ မနည္းဆြဲ ထားရတယ္။

ဥမၼာဒႏၵီမယ္ပန္းခ်ီေရ...
ဒီတမနက္လံုးေတာ့
ရာဇ၀င္မွာ စာတင္ ရွင္ဘုရင္ႀကီးတပါး ဆင္ျဖဴကို စီးၿပီးေတာ့ ၿမိဳ႕ထဲကို လွည့္လာ...
(စိုးပိုင္နဲ႔ တင္မိုးခိုင္ ဆိုခဲ့တဲ့ သိ၀ိဘုရင္နဲ႔ ဥမၼာဒႏၵီအေၾကာင္း သီခ်င္း ပါးစပ္ထဲ ေရာက္ေနေတာ့တယ္... ၾကားဖူးလား)
(မ)♫♫ အမယ္အိုလို သူဆို...သူ မလိုလို႔ စြန္႔ပစ္ သူတကာနဲ႔ ခ်စ္ၾကမွ တကယ္အျဖစ္က သည္းတာ...♪♪
(က်ား) ♫♫ ေတြ႔မိတဲ့ေန႔ကဆို ရင္ကြဲေအာင္ တကယ္ကို ပုထုဇဥ္အသည္းမို႔ ကြဲေတာ့မယ္လိုလို ေသေလာက္တဲ့ ဒဏ္ရာ...♪♪

Anonymous said...

အဟဲ။
mm

sonata-cantata said...

CBox မွ
1 Jun 11, 14:38
Pauk: ဒီအိမ္က ဘယ္နွစ္ေယာက္လဲ..စာရင္းလုပ္ေနလို႔..တိက်ေအာင္ လာေမးတာပါ
1 Jun 11, 15:30
ွS-C: တေယာက္ပါပဲ...တေယာက္ပါပဲ... မသီတာ တေယာက္တည္းပါပဲ... မသီတာ တေယာက္တည္းပါပဲ (ထပ္ခါထပ္ခါ ေျပာေန...)
1 Jun 11, 20:12
Craton: ၂၀ရာစု ဖြားဖြားတာဆီ လာလည္တာပါခင္ည
1 Jun 11, 20:29
seesein: မန္႕မရလို႕ ေအာ္သြားတယ္ေလေနာ စိတ္ေနမေကာင္းရင္ အဲလိုျဖစ္တယ္လား
1 Jun 11, 20:36
seesein: ေအးခ်မ္းပါေစ ေအးခ်မ္းပါေစဆိုတဲ့အသံေလး မန္းေလးထိေရာက္ေအာင္ ပို႕ေပးပါေနာ္
1 Jun 11, 21:11
ွS-C: ေပၚမလာ အေတာ္ၾကာ ခေရတြန္...
1 Jun 11, 21:13
S-C: စည္းစိမ္ေရ...မန္းေလးထိေရာက္ေအာင္ေတာ့ မစြမ္းေသးဘူးကြယ္... ပါ၀ါေတြျမင့္လာေအာင္ က်င့္ရဦးမယ္ း)
2 Jun 11, 14:46
seeseinshinss: ပါ၀ါေတြက အသက္ၾကီးေလ တိုးေလမို႕လားလို႕