Saturday, April 6, 2013

ဗုဒၶဂယာ ဘုရားဖူးခရီး (၆) - သာ၀တၳိ

Miracle of Sravasti (from the Paitava monsatry, Kapisa School 3-4th century - Afganistan)

နယူးေဒလီကို လွည့္လည္ ေလ့လာၿပီးတဲ့ေနာက္ အဲ့ဒီညမွာပဲ သာ၀တၳိကို ခရီးဆက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ယမံုနာအျမန္လမ္းမအတိုင္း အာဂရာၿမိဳ႕ကို ျဖတ္ေမာင္းၿပီး နံနက္ေ၀လီေ၀လင္းမွာ ကန္ပူရ္ကို ေရာက္ပါတယ္။ ကန္ပူရ္ကေန လကၡေနာင္းကို သြားတဲ့လမ္းတေလွ်ာက္မွာေတာ့ ျမဴႏွင္းေတြက အေတာ္ေလး ဖံုးပိတ္ေနပါတယ္။ ေရွ႕ ႏွစ္ကိုက္သံုးကိုက္ထက္ပိုၿပီး ေကာင္းေကာင္း မျမင္ရေတာ့ပါဘူး။ ကားဟြန္းသံကို အားကိုးၿပီး ခပ္ေျဖးေျဖး ေမာင္းပါတယ္။ လမ္းတေလွ်ာက္မွာ ေမွာက္ေနတဲ့ ကားေတြ၊ တိုက္ထားတဲ့ ကားေတြ ေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္။ လကၡေနာင္းကအထြက္ လမ္းမွာ ကားဘရိတ္ ေပါက္သြားတဲ့အတြက္ ခရီး ၾကန္႔ၾကာေနျပန္တယ္။ သာ၀တၳိ ျမန္မာေက်ာင္းကို ညပိုင္းမွ ေရာက္ပါတယ္။



ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ဘုရားအျဖစ္ ေရာက္ေတာ္မူၿပီးတဲ့ေနာက္ ပထမပိုင္း အႏွစ္-၂၀ ကာလပတ္လံုး ေနရာ အတည္တက် မထားဘဲ သင့္ေတာ္တဲ့ ၿမိဳ႕႐ြာေတြမွာ လွည့္လည္ ၀ါဆိုေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္း ကာလမွာေတာ့ သာ၀တၳိမွာပဲ အတည္တက် ၀ါဆိုေတာ္မူပါတယ္။ အေစာပိုင္းကာလကလည္း ၁၄-ႀကိမ္ေျမာက္ ၀ါကို သာ၀တၳိမွာ ဆိုခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သာ၀တၳိဟာ ဗုဒၶျမတ္စြာ ၂၅-ႏွစ္တိုင္တိုင္ သီတင္းသံုး ၀ါဆိုေတာ္မူခဲ့တဲ့ ေနရာလို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း သာ၀တၳိျပည္မွာ ေဟာၾကားခဲ့တဲ့ သုတၱန္ေဒသနာေတြ၊ ပညတ္ေတာ္မူခဲ့တဲ့ ၀ိနည္း သိကၡာပုဒ္ေတြ မနည္းလွပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ သာ၀တၳိျပည္ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္ ဆုိတာက ဗုဒၶသာသနာအတြက္ အလြန္ထင္ရွား အေရးပါတဲ့ သာသနိကနယ္ေျမတခုလို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။


သာ၀တၳိျမန္မာေက်ာင္း

သာ၀တၳိျမန္မာေက်ာင္း


ဘုရားရွင္ လက္ထက္ေတာ္အခါက သာ၀တၳိဟာ ပေသနဒီ ေကာသမင္းႀကီး အုပ္ခ်ဳပ္စိုးစံခဲ့တဲ့ ေကာသလတိုင္းရဲ႕ ၿမိဳ႕ေတာ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ “သာ၀တၳ” ရေသ့ ေနခဲ့ဖူးတဲ့ ၿမိဳ႕ျဖစ္လုိ႔ သာ၀တၳိဆိုတဲ့ အမည္ရပါတယ္။ ေရွးအ႒ကထာ ဆရာေတြကေတာ့ လူ႔အသံုးအေဆာင္ ပစၥည္းအားလံုးရွိတဲ့အတြက္ (သဗၺံ = အားလံုး + အတၳိ = ရွိသည္) သာ၀တၳိလို႔ ေခၚေၾကာင္း ဖြင့္ဆိုပါတယ္။ လုိခ်င္စရာ မ်ိဳးစံု၊ အသံ မ်ိဳးစံု၊ အစားအေသာက္ မ်ိဳးစံု ျပည့္စံုၿပီး အလြန္စည္ကားတဲ့ ၿမိဳ႕ႀကီး တစ္ၿမိဳ႕ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာင္ေတာ့ ေကာသလတိုင္းက မာဂဓတိုင္း လက္ေအာက္ေရာက္သြားခဲ့ၿပီး သာ၀တၳိကလည္း တျဖည္းျဖည္း တိမ္ေကာသြားခဲ့ပါတယ္။ မဇၩိမေဒသကို ဗုဒၶဘာသာမင္းေတြ အုပ္စိုးတဲ့ ေခတ္ကာလေတြမွာေတာ့ ေဇတ၀န္က ဘုရားေက်ာင္းကန္ေတြကို ျပန္လွည္ျပဳျပင္ ေစာင့္ေရွာက္ေလ့ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၁၂-ရာစု ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ သာ၀တၳိနဲ႔ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္ရာက လံုး၀ ပ်က္သံုး တိမ္ျမဳတ္ သြားခဲ့ပါတယ္။ ၁၈၆၃-ခုႏွစ္မွာ ၿဗိတိသွ်ေက်ာက္စာ၀န္ အလက္ဇန္ဒါး ကန္နင္ဟန္က သာ၀တၳိၿမိဳ႕ေဟာင္းကို ျပန္လည္ တူးေဖာ္ၿပီးေနာက္ပိုင္းမွ ႏိုင္ငံတကာက ဗုဒၶဘာသာေက်ာင္းေတြ၊ ဘုရားဖူးေတြနဲ႔ ျပန္လည္ အသက္၀င္လာခဲ့တာပါ။ ေဇတ၀န္ ေက်ာင္းေတာ္ရာေဟာင္းကို ဆာေဟ့ထ္ (Sarheth)၊ သာ၀တၳိၿမိဳ႕ေဟာင္းေနရာကို မေဟ့ထ္ (Maheth) လို႔ ေဒသခံေတြက ေခၚပါတယ္။ ဗာဟ္႐ိုက္ခ်္ၿမိဳ႕ (Bahraich) ကေန ဗာလ္ရမ္ပူရ္ၿမိဳ႕ (Balrampur) ကို သြားတဲ့ လမ္းမွာ ရွိပါတယ္။



သရက္ျဖဴကုန္း

အ႒မေျမာက္ေန႔မွာ နံနက္ ဘုရားဖူးထြက္ေတာ့ ခရီးစဥ္ကို သရက္ျဖဴကုန္းက စပါတယ္။ သရက္ျဖဴကုန္းက သာ၀တၳိျမန္မာေက်ာင္းကေန ဗာလ္ရမ္ပူရ္ၿမိဳ႕ကို သြားတဲ့လမ္းေပၚမွာ ရွိၿပီး မိုင္၀က္ေလာက္ပဲ ေ၀းပါတယ္။ ေဒသခံေတြက ဒီေနရာကို ၾသရဂ်ာရ္ (Ora Jhār) လို႔ေခၚၿပီး၊ ျမန္မာဘုရားဖူးမ်ားကေတာ့ သရက္ျဖဴကုန္းလို႔ ေခၚပါတယ္။

သရက္ျဖဴကုန္းဆိုတာက ၆-၀ါေျမာက္ ၀ါဆိုလျပည့္ေန႔မွာ ဗုဒၶျမတ္စြာ ယမိုက္ျပာဋိဟာျပခဲ့တဲ့ ေနရာပါ။ တတၳိေတြကို ႏွိမ္နင္းဖုိ႔အတြက္ သာ၀တၳိၿမိဳ႕က သရက္ျဖဴပင္ရင္းမွာ တန္ခိုးျပေတာ္မူမယ္လို႔ ေလးလေလာက္ ကတည္းက ႀကိဳတင္ၿပီး ေက်ညာခဲ့ပါတယ္။ ဒီေတာ့ တတၳိေတြကေန ပြဲပ်က္ေအာင္ ႀကံ႐ြယ္ၿပီး သာ၀တၳိၿမိဳ႕ အနီးတ၀ိုက္က သရက္ပင္ေတြကို အပင္ေပါက္ပါ မက်န္ ခုတ္လွဲထားခဲ့ၾကတယ္။ ၀ါဆိုလျပည့္ ေရာက္ေတာ့ က႑လို႔အမည္ရတဲ့ ဥယ်ာဥ္မွဴး ကပ္လွဴတဲ့ သရက္သီးရဲ႕ အေစ့ကို စိုက္ပ်ိဳးေစၿပီး ဗုဒၶျမတ္စြာက လက္ေဆးေရနဲ႔ သြန္းေလာင္းေတာ္မူပါတယ္။ သရက္ေစ့က အေညာင့္ေပါက္ကာ တရိပ္ရိပ္ႀကီးထြားလာၿပီး ခက္မာငါးျဖာႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ သရက္ပင္ႀကီး ျဖစ္လာပါတယ္။ ေကာင္းကင္ယံမွာ ရတနာစႀကႍေတာ္ကို ဖန္ဆင္းေတာ္မူၿပီး ကိုယ္ေတာ္ အစိတ္အပိုင္း အသီးသီးက ေရမီးအစံု ထြက္ေစတဲ့ ယမိုက္ျပာဋိဟာ၊ နိမၼိတ႐ုပ္ပြားေတာ္ကို ဖန္ဆင္းၿပီး အေမးအေျဖျပဳျခင္း စတဲ့ တန္ခိုးျပာဋိဟာေတြကို ျပေတာ္မူပါတယ္။ အဲ့ဒီေနာက္ တာ၀တႎသာ နတ္ျပည္ကို ေျခလွမ္း ႏွစ္လွမ္း (=သံုးဖ၀ါး) နဲ႔ ႂကြေတာ္မူၿပီး မယ္ေတာ္မိနတ္သား အမွဴးထားတဲ့ နတ္ျဗဟၼာေတြကို အဘိဓမၼာတရား ေဟာၾကားေတာ္မူပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္းအရာကို ဓမၼပဒအ႒ကထာ ေဒ၀ေ၀ါေရာဟဏ၀တၳဳမွာ အက်ယ္တ၀င့္ ေဖာ္ျပထားၿပီး၊ သရဘမိဂဇာတ္အ႒ကထာစတဲ့ အျခား အ႒ကထာေတြမွာလည္း အက်ဥ္းအားျဖင့္ ေတြ႕ရပါတယ္။ သကၠတဘာသာေရး ဒိဗ်ာ၀ဒါနမွာလည္း သာ၀တၳိျပည္ ယမိုက္ျပာဋိဟာ အေၾကာင္း ေရးသားထားပါတယ္။ ဒီ၀တၳဳက အေတာ္ေလး လူႀကိဳက္မ်ား ေၾကာ္ၾကားခဲ့ပံုရၿပီး ယမိုက္ျပာဋိဟာျပေတာ္မူခန္းကို ဘာရ္ဟူတ္ (Bhārhūt)၊ ဆန္ခ်ီ (Sānchī) နဲ႔ ဂႏၶာရေဒသေတြက အႏုပညာလက္ရာေတြမွာ မၾကာခဏေတြ႔ရပါတယ္။

သရက္ျဖူကုန္း

သရက္ျဖူကုန္းထက္မွ အေဆာက္အအံုေဟာင္း

ယခုေတြ႔ေနရတဲ့ ၾသရဂ်ာရ္ ကုန္းျမင့္ေလးဟာ ဗုဒၶျမတ္စြာ ယမုိက္ျပဋိဟာ ျပေတာ္မူခဲ့တဲ့ သရက္ျဖူပင္ရင္းမွာ အေသာကမင္း တည္ထားခဲ့တဲ့ ေစတီပ်က္ကုန္းေျမလို႔ ျမန္မာဆရာေတာ္မ်ားက လက္ခံ ယံုၾကည္ၾကပါတယ္။ ေစတီပ်က္ကုန္းက ေျမျပင္ကေန အျမင့္ ေပ-၇၀ ေလာက္ရွိၿပီး၊ ကုန္းထက္မွာ အုတ္ေက်ာင္းတခု ရွိပါတယ္။ သံုးထားတဲ့ အုတ္အမ်ိဳးအစားေတြက ဗုဒၶဂယာနဲ႔ နာလႏၵာမွာေတြ႕ရတဲ့ အုတ္အမ်ိဳးအစားေတြ ျဖစ္တယ္လုိ႔ ဆိုပါတယ္။

ပုဗၺာ႐ံုေက်ာင္း

ၾသရဂ်ာရ္ ေနရာကို တူးေဖာ္ခဲ့တဲ့ အလက္ဇန္ဒါး ကန္နင္ဟန္ကေတာ့ ဒီေနရာကို ေက်ာင္းအမႀကီး ၀ိသာခါ ေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းခဲ့တဲ့ ပုဗၺာ႐ံုေက်ာင္းေနရာလို႔ ဆိုပါတယ္။ တ႐ုတ္ရဟန္းေတာ္ ဖာရွန္ (ဖာဟီယန္) မွတ္တမ္းမွာ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္ရာကေန “အေရွ႕ေျမာက္ဖက္” ၆-လိ ၇-လိ အကြာမွာ ပုဗၺာ႐ံုေက်ာင္းရွိတယ္လို႔ ျပထားေပမယ့္ အဲဒီအတိုင္း သြားရင္ သာ၀တၳိကို ျပန္ေရာက္သြားတဲ့အတြက္ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး၊ “အေရွ႕ေတာင္ဖက္” အရပ္မ်က္ႏွာသာ ျဖစ္ရမယ္လို႔ ကန္နင္ဟန္က ယူဆပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေရွးေဟာင္းသုေတသနဌာနက စာေစာင္ေတြ၊ စာတမ္းေတြမွာ ၾသရဂ်ာရ္ေနရာကို ပုဗၺာ႐ံုေက်ာင္းေတာ္ရာလို႔ ေဖာ္ျပတာကို ေတြ႔ၾကရမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ ဗုဒၶစာေပေတြအရ ပုဗၺာ႐ံုေက်ာင္းက သာ၀တၳိၿမိဳ႕ရဲ႕ အေရွ႕ဖက္တံခါးအနီးမွာ ရွိရမွာျဖစ္တဲ့ အတြက္ ျမန္မာဆရာေတာ္ေတြ သတ္မွတ္ထားတဲ့အတိုင္း ယမိုက္ျပာဋိဟာျပရာ သရက္ျဖူကုန္းေနရာ ျဖစ္ဖို႔က ပိုၿပီး နီးစပ္မယ္ထင္ပါတယ္။ ဒီေစတီကုန္းရဲ႕ အ၀င္ေပါက္အနီးမွာ “ပုဗၺာ႐ံုေက်ာင္းသို႔” လို႔ ျမႇားျပထားတဲ့ ဆိုင္းဘုတ္တခုကို ေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္။ သီရိလကၤာႏိုင္ငံကေနလာၿပီး ပုဗၺာ႐ံု မဟာေဒ၀ ကုဋီ (Puvaram Mahadeva Kuti) ဆိုတဲ့အမည္နဲ႔ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္း တည္ေထာင္ထားပါတယ္။ ယခုေနရာကေန ေျမာက္ဖက္ ၁ ကီလိုမီတာေလာက္မွာ ရွိပါတယ္။ သာ၀တၳိၿမိဳ႕ေဟာင္းရဲ႕ အေရွ႕ဖက္တံခါးနားက ကႏၶဘာရီ႐ြာ (Kandhabhari) မွာ ရွိတဲ့အတြက္ ပုဗၺာ႐ံုေက်ာင္းေတာ္ရာ ေနရာ အစစ္လည္း ျဖစ္ႏိုင္ေကာင္းပါတယ္။ ဆုိင္းဘုတ္ကိုသာ ဓာတ္ပံု႐ိုက္ခဲ့ရၿပီး အဲဒီေက်ာင္းေနရာကို မေရာက္ျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။

ပုဗၺာ႐ံုေက်ာင္းသို႔

သာ၀တၳိၿမိဳ႕ေဟာင္း

သရက္ျဖဴကုန္းမွာ ေလ့လာဖူးေျမာ္ၿပီးတဲ့ေနာက္ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းကို မ၀င္ေသးဘဲ သာ၀တၳိၿမိဳ႕ေဟာင္းကို အရင္ သြားၾကပါတယ္။ ၿဂိဳဟ္တုက ႐ိုက္ထားတဲ့ ဓာတ္ပံုေတြမွာ သာ၀တၳိ ၿမိဳ႕႐ိုးေဟာင္းကို လျခမ္းသ႑ာန္ ျမင္ရပါတယ္။ ၿမိဳ႕႐ိုးရဲ႕ ေျမာက္ဖက္မွာ အစိရ၀တီ ျမစ္႐ိုးေဟာင္း ရွိပါတယ္။ ယခုအခါမွာေတာ့ အစိရ၀တီျမစ္က ယခင္ျမစ္႐ိုးေဟာင္းကေန ေျမာက္ဖက္ တစ္မိုင္ေလာက္ အကြာကေန ေျပာင္းၿပီး စီးေနတာကို ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။ အစိရ၀တီျမစ္ကို ယေန႔ေခတ္မွာ ရပတိျမစ္ (Rapti) လို႔ေခၚပါတယ္။
သာ၀တၳိၿမိဳ႕ေဟာင္းအတြင္း လမ္းတေနရာ

ကားက ၿမိဳ႕ရဲ႕ ေတာင္ဖက္တံခါးက ၀င္လိုက္တာနဲ႔ လမ္းရဲ႕ ညာဖက္မွာ ဂ်ိန္းဘုရားေက်ာင္းကို လွမ္းေတြ႕ေနရပါတယ္။ မိနစ္ပိုင္း အတြင္းမွာဘဲ သုဒတၱေစတီေဟာင္းနဲ႔ အဂၤုလိမာလေစတီေဟာင္းတို႔ ရွိရာေနရာကို ေရာက္ပါတယ္။ သုဒတၱ ဆိုတာက အနာထပိဏ္သူေဌးရဲ႕ ငယ္နာမည္ပါ။ ခိုကိုးရာမဲ့သူေတြကို ထမင္းေႂကြး လွဴဒါန္းေလ့ရွိတဲ့အတြက္ လူအမ်ားစုက အနာထပ႑ိက (အနာထပိဏ္) လို႔ပဲ ေခၚၾကပါတယ္။ တ႐ုတ္ဘုရားဖူးရဟန္းေတာ္မ်ားရဲ႕ မွတ္တမ္းအရ ယခုေရာက္တဲ့ ေနရာက အနာထပိဏ္သူေဌးရဲ႕ အိမ္ေနရာေဟာင္းအထိမ္းအမွတ္ တည္ထားခဲ့တဲ့ ေစတီျဖစ္တယ္လို႔ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ ေရွးေဟာင္းသုေတသန တူးေဖာ္မႈေတြအရ အေစာဆံုး ကုသွ်နမင္းဆက္ အုပ္စိုးခဲ့တဲ့ (ခရစ္ႏွစ္ ၂-ရာစု) ေလာက္က တည္ထားခဲ့တာလို႔ သိရပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္း ဒီေစတီေနရာေဟာင္းေပၚမွာ ကာခ်ိကုဋီ (Kachchi Kuti) ဆိုတဲ့ အမည္နဲ႔ ဟိႏၵူ ဘုရားေက်ာင္း ေဆာက္ထားခဲ့ၾကပါတယ္။ ဗုဒၶသာသနာ ၂၅၀၀-ျပည့္ ဗုဒၶဇယႏၲိပြဲ က်င္းပကာနီးမွ အစိုးရ အစီအမံနဲ႔ ဟိႏၵူ ဘုရားေက်ာင္းနဲ႔ သာ၀တၳိၿမိဳ႔ေဟာင္းအတြင္းက ႐ြာေတြကို ၿမိဳ႕႐ိုးအျပင္ကို ထုတ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီေစတီပ်က္ေပၚကေန ေျမာက္ဖက္ကို လွမ္းေျမာ္ၾကည့္ရင္ ဟိမ၀ႏၲာေတာင္တန္းကို ျမင္ရတယ္လို႔ ဆိုေပမယ့္ ျမဴႏွင္းေတြ ထူထပ္ေနလို႔ ေရးေရးမွ မျမင္ခဲ့ရပါဘူး။ ေလွကားေဘာင္ေပၚမွာ ကုလားဘုန္းႀကီးေတြက ဓမၼစၾကာသုတ္ကို ႐ြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ၿပီး အလွဴခံေနတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ နံနက္ပိုင္းမွာ ဘုန္းႀကီး၀တ္ အလွဴခံၾကၿပီး ညပိုင္းေရာက္ရင္ေတာ့ လူ၀တ္နဲ႔ ျပန္ေနၾကတယ္လို႔ အခ်ိဳ႕က ဆိုပါတယ္။ ဒီစကားက မွန္ေကာင္း မွန္ႏိုင္ပါတယ္။ ရဟန္းေတာ္ေတြ ေငြေၾကး အလွဴခံတယ္ဆိုတာကိုက ၀ိနည္းေတာ္နဲ႔ မအပ္စပ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္လည္း “ဗုဒၶသာသနာ တိမ္ေကာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားၿပီျဖစ္တဲ့ ဒီလိုေနရာမ်ိဳးမွာ ဓမၼစၾကာေဒသနာ ႐ြတ္ဖတ္ေဖာ္ရေသးတယ္” လို႔ ႏွလံုးသြင္းမိတဲ့အတြက္ အလွဴေငြ အနည္းငယ္ ထည့္ခဲ့ပါတယ္။ ေစတီ၀င္းအထြက္မွာ ဗံုရွည္နဲ႔ လက္ဆြဲဘာဂ်ာ တီးၿပီး ပိုက္ဆံေတာင္းေနသူေတြကို ေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္။

သုဒတၱေစတီ



သုဒတၱေစတီရဲ႕ အေရွ႕ေျမာက္ဖက္ ေပ-၃၀၀ ေလာက္မွာ အဂၤုလိမာလေစတီ ရွိပါတယ္။ အဂၤုလိမာလ မေထရ္ရဲ႕ ဓာတ္ေတာ္ေစတီလို႔ ယူဆၾကပါတယ္။ အခ်ိဳ႕ကလည္း မီးမဖြားႏိုင္တဲ့ မိခင္နဲ႕ ၀မ္းထဲက ကေလးငယ္တို႔ အႏၲရာယ္ကင္းေစဖို႔ အဂၤုလိမာလမေထရ္က သစၥာအဓိ႒ာန္ ျပဳခဲ့တဲ့ ေနရာမွာ တည္ထားတဲ့ ေစတီလို႔ ဆိုပါတယ္။ အခ်ိဳ႕ကလည္း ပေသနဒိေကာသလမင္း ေဆာက္လုပ္လွူဒါန္းခဲ့တဲ့ တရားေဟာ ဓမၼခန္းမေဆာင္ (သဓမၼမဟာသာလ) လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒီေစတီေဟာင္းေပၚမွာလည္း ပကၠိကုဋီ (Pakki Kuti) ဆိုတဲ့ အမည္နဲ႔ မြတ္စလင္ဘုရား၀တ္ျပဳေက်ာင္းတခု ရွိခဲ့ပါတယ္။ သာသနာ ၂၅၀၀ ပြဲ မတိုင္မီေလးကမွ ဖယ္ရွားထားခဲ့တာပါ။

အဂၤုလိမာလေစတီ
 

သာ၀တၳိၿမိဳ႕ေဟာင္းအတြင္းက သုဒတၱေစတီနဲ႔ အဂၤုလိမာေစတီတို႔ကို ဖူးေျမာ္ေလ့လာၿပီးတဲ့ေနာက္ သာ၀တၳိၿမိဳ႕ေတာင္ဖက္ တံခါးက ျပန္ထြက္ၿပီး ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္ဆီကို ခရီးဆက္ခဲ့ပါတယ္။ သာ၀တၳိနဲ႔ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္ရာက မိုင္၀က္ေလာက္ပဲ ေ၀းပါတယ္။

0 comments: