ဒီမနက် ကို့ဖုန်းက နှိုးစက်ပေးသံမြည်မှ နိုးလာသည်။
“အင်း ဒီညမှပဲ ကောင်းကောင်းအိပ်ရတော့တယ်…” အသံမြည်နေဆဲ ဖုန်းကို ပိတ်ရန် သူ့ဆီ လှမ်းပေးရင်း၊
“ကိုရော အိပ်ပျော်လား” ဟု မေးလိုက်သည်။
“အင်း… ဒီညတော့ အိပ်ပျော်တယ်။”
ညက ၁း၃၂နာရီ အိပ်ယာ ဝင်ခဲ့သည်။ အရင်ညတွေက မိုး ဆက်တိုက်ရွာနေခဲ့ပြီး လွန်ခဲ့သည့် ည ကတော့ မိုးမရွာ…။ ဒါကြောင့်လည်း ကောင်းကောင်း အိပ်ပျော်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်မည်။
*****
ပြဿနာများ၏ အစသည် ညအချိန် မိုးရွာခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။
ကိုယ့်ရှေ့တွင် ခိုကလေးတကောင် ထပျံသွားလျှင်ဖြစ်စေ၊ လေတိုး၍ ခန်းစီးစ လွင့်နေတာကို မြင်လျှင် ဖြစ်စေ ရင်တွေ တုန်လာတတ်သော ကိုယ့်အတွက် သည်မိုး အရွာကြမ်းပုံက ဆိုးဝါးလွန်းသည်။ ရင်ထဲက အသည်းနှလုံးတွေပင် အပြင်သို့ ပဲ့ကြေထွက်မလာစေရန် ရင်ဘတ်ကို စောင်နှင့် တင်းတင်းဖိထားမိသည်။
ဟိုးကောင်းကင်မဲမဲ အမြင့်ကြီးဆီက ရွာချလိုက်သော မိုးရေစက်များသည် ကိုယ့်ကို ဖြတ်ပြီးမှ မြေကြီးပေါ် ရောက်သွားသည်ဟု ထင်နေမိသည်။
ရုတ်ချည်း ဆိုသလို မိုးတိတ်သွားသည်။
ဝူး…ဝူးး..ဝူးးး … လေတွေ တိုက်ပြန်သည်။ ဟိုမှသည် တိုက်ပုံမျိုးမဟုတ်။ တနေရာတည်းကို ဝှေ့ရမ်း စုတ်ယူ နေသလိုမျိုး ဖြစ်သည်။ မုန်တိုင်း မုန်တိုင်း… “ကို မုန်တိုင်း တိုက်သလိုမျိုး လေတွေ တိုက်နေတယ်” ဟု ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်သည်။ “အင်း ဟုတ်တယ်” ဟု ဆိုကာ အိမ်ပြူတင်းတံခါးတွေကို သေချာစစ်ဖို့ ထသွားသည်။
ခဏကြာတော့ ပြန်ရောက်လာပြီး၊ ဘေးတစောင်းအနေအထားဖြင့် ကိုယ့်ကို ကျောပေးကာ ဟိုဘက်လှည့်ပြီး အိပ်နေသည်။ သူ အိပ်မပျော်နိုင်သေးတာ ကိုယ် သိသည်။
မိုးတွေ ရွာပြန်သည်။
ဆရာတက္ကသိုလ်ဘုန်းနိုင်၏ "မိုးည အိပ်မက်မြူ" ဝတ္ထုထဲက တယောလေးထိုးရင်း မိုးရွာထဲ လျှောက်သွားနေသည့် ကိုညိုမှိုင်းနောက် ပြေးလိုက်ချင်သလိုလို…နောက်ပြီး မြနန်းနွယ်…မြနန်းနွယ်… မြနန်းနွယ်က ဘယ်သူလဲ?
*****
ညဦးပိုင်းက ဖြစ်သည်။ “ကဲ…ဘာတွေ ရေးထားပြီးပြီလဲ.. ပြစမ်းပါဦး။” ကွန်ပြူတာနှင့် တဂျောက်ဂျောက် စာရိုက်နေသော ကိုယ့်အနားသို့ ရောက်လာပြီး မေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
“တကယ်ဖတ်ပေးမှာလား… ဒီမှာ… ရော့ ဖတ်”
“မြ ဟာ က ဝတ္ထု အရှည်ရေးမှာလား…အတိုရေးမှာလား”
“မသိဘူးလေ…ရေးချင်တာတွေ ချရေးထားတာပဲ…အခုတော့ မသိသေးဘူး”
“အရှည်ရေးမှာ ဆိုရင်… ဒါတွေဖတ်” ဟုဆိုကာ၊ မြသန်းတင့်၏ လွမ်းမောခဲ့ရသော တက္ကသိုလ်နွေညများ၊ စစ်နှင့်ငြိမ်းချမ်းရေး စာအုပ်များကို ဘီဒိုထဲက ထုတ်ယူလာသည်။ “ဒါ.. ကို သိပ်ကြိုက်တဲ့ ဝတ္ထုတွေ… ခေတ်တခေတ်ကို ဖော်ဆောင်နေတယ်။ လူတွေရဲ့ စရိုက်ကို ပြောပြနေတယ်။ အချစ်အကြောင်းပါချင်မှ ပါမယ်။”
သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။ သူက “ဘာလဲ” ဆိုပြီး ကိုယ့်ကို ပြုံးကြည့်နေသည်။
ကိုယ့် မျက်စောင်းထဲတွင် "နေရာတကာ ဆရာကြီးလုပ်ချင်တယ်" ဟု ဆိုနေသော အဓိပ္ပါယ် ပါနေတာ သူသိ၍ ဖြစ်သည်။
“ကို… မြ ဝတ္ထုထဲက မင်းသမီးအတွက် နာမည်ရွေးပေးပါဦး… အရှေ့ဆုံးက အင်္ဂါနံနဲ့စပြီး၊ အလယ်က မြ၊ အဆုံးကို စနေနံနဲ့ ဆုံးချင်တယ်”
“မြက ပါကို ပါရမှာလား” ဟု စ နောက် လိုက်သေးသည်။
“အင်း”
“မြနန်းနွယ်… ဆိုရင်ကော”… “မြနန်းနွယ်ဆိုတာ... ကို.. ကျောင်းသားဘဝက ဖတ်ဖူးတဲ့ နေနော်ရဲ့ ဝတ္ထုတိုလေးထဲက မင်းသမီးနာမည်ပဲ…။ အဲ့ဒီ ဝတ္ထုက "ပြဿနာများ၏အစသည် ရေကျသံသာ ဖြစ်တော့သည်…" ဆိုတဲ့ ဝါကျလေးနဲ့ စ ထားတယ်။ ကျောင်းသားလေး တယောက်၊ စက်မှုတက္ကသိုလ် ကျောင်းသားလေးပေါ့…။ သူ ည ည စာကျက်ရင်း "တောက်… တောက်" ဆိုတဲ့ ရေကျသံ ကြားတော့၊ အသံကြားရာဆီ လိုက်ရှာရင်း မင်းသမီးလေးနဲ့ တွေ့တာ…။ ဝတ္ထုတိုတို့ရဲ့ ပညာနဲ့ စာရေးဆရာက အဲ့ဒီ မိန်းကလေးက တကယ်ပဲ ရှိသလိုလို၊ တကယ်မရှိပဲ မင်းသားစိတ်ထဲက အထင်တွေလိုလို ရေးထားတာပေါ့။ နောက် မင်းသားက စာတွေကျက်ရင်း ရူးသွားတာလေ။ "ပြဿနာများ၏အစသည် ရေကျသံသာ ဖြစ်တော့သည်…" ဆိုတဲ့ ဝါကျလေးနဲ့ပဲ ဝတ္ထုကို အဆုံးသတ်ထားတယ်။”
ကို့ဆီမှ ကြိမ်ဖန်များစွာ နားထောင်ဖူးပြီးသားဇာတ်လမ်း ဖြစ်သော်လည်း၊ ကို့စကားဆုံးသည်အထိ မြ ငြိမ်ပြီး နားထောင်နေလိုက်သည်။
*****
ကို ရုံးက ပြန်ရောက်ပြီး အိပ်ခန်းထဲတွင် အင်္ကျီလဲရင်း
“အမျိုးသမီးစာပေဆုရ စာရေးဆရာမကြီး ဒီနေ့ကော ရေးသေးလား”
“ရေးတာပေါ့…လေး ငါးဖောင် လောက်တောင် ကျသွားတယ်” ဟု ပြောင်စပ်စပ် ဖြေလိုက်သည်။
ကို့ကို သနားလွန်းလှပါသည်။ တနေကုန် တနေခမ်း မနားတမ်း အလုပ် လုပ်ရသည်။
ည ရောက်ပြန်တော့လည်း…
အိပ်ယာဝင်သည့် အချိန်က ညသန်းကောင်ပင် ကျော်နေပြီ။
ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ပြီး “ဒီညလည်း မိုးရွာမယ်နဲ့တူတယ်” ဟု ကို ပြောသည်။
မနက် သုံးနာရီလောက် မိုးတွေ တကယ်ရွာလာသည်။
“ကို မိုးတွေ ရွာပြန်ပြီ” ဟု တိုးတိုးလေး ပြောမိသည်။
“အင်း” ဟု ပြန်ပြောသည့် အသံ ကို့ဆီမှ ကြားရသည်။ ကို အိပ်ပျော် မနေတာ မအံ့သြတော့ပါ။
“စိတ်အားတွေ ငယ်လာပြန်ပြီ”
“ဘာလုပ်ပေးရမလဲ ပရိတ်ရွတ်ပေးရမလားဟင်”… “တရားဖွင့်လိုက်ရမလား”
“အင်း...တရားဖွင့်လိုက်”
စပီကာမှ တရားသံထွက်ပေါ်လာသည်။ “…အခုခေတ် ကမ္ဘာကြီးမှာ လူတွေ ဒုက္ခတွေများနေလိုက်ကြတာ…suicide ဆိုတဲ့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် သတ်သေတဲ့ အမှုတွေက အခြားသော အသက်ကြီးရင့်လို့သေတဲ့… အနာရောဂါကြောင့် သေတဲ့ဦးရေ ထက် ပိုများနေတယ်…”
“အဲ့ဒါ မဟုတ်ပါဘူး။ မဟုတ်နိုင်ပါဘူး။ ပိတ်လိုက်တော့မယ်နော်…ပိတ်လိုက်တော့...”လို့ ပြောပြီး
မြက ဆက်ပြောပြန်သည်။ “အော်..ကို … မနေ့ညက မြ ကောင်းကောင်း အိပ်မပျော်ဘူးမလား… မနက်မိုးလင်းမှ အိပ်ပျော်သွာတာ… မနက်က ဆယ်နာရီမှ နိုးတယ်။ ဒါတောင် အိပ်မက် မက်သေးတယ် သိလား။”
“အိပ်မက်ထဲမှာလေ ကို က မြကို အဆောက်အဦကြီးတခုကို ခေါ်သွားတယ်… အဲ့ဒီ အဆောက်အဦကြီးကို မြ အိပ်မက်ထဲမှာ ခဏခဏ ရောက်ဖူးတယ်။ အဲ့ဒီအထဲကိုရောက်တော့ တိုင်တွေ နံရံတွေမှာ စာရွက်ကြီးတွေ ကပ်ထားတာ တွေ့တယ်။ အဲ့ဒီ စာရွက်တွေမှာ ကြော်ငြာဒီဇိုင်းတွေလို ရေးခြစ်ထားတာတွေက ကိုက အခြား မိန်းကလေးတယောက်ကို ချစ်တဲ့ အကြောင်းတွေတဲ့ မြ မှာ မမှီမကမ်းနဲ့ ခုံလေးတခုပေါ်တက်ပြီး မနည်းဖတ်ရတယ်”
“အိပ်မက်ဆိုတာ မသိစိတ်ထဲ စွဲနေတာတွေ မက်တာပဲ… မက်ချင်လည်း မက်ပါစေ…ဒါပေမယ့် အဲ့ဒီ အိပ်မက်တွေကို မှတ်မိအောင် ပြန် သတိရမနေနဲ့”
“အင်း”
အော်… အရူးမ လင်…အရူးမ လင် ဆိုတဲ့ နာမည်ကြီးက ဆိုးလိုက်တာနော်...
မိုးတွေက ရွာမြဲ ရွာနေသည်။ အဖြူရောင် ဇာခန်းစီးစမှာ လေနဲ့အတူ လွင့်နေသည်။ ပြူတင်းပေါက် မှန်တံခါးကို ကျော်လွန်၍ မြင်နေရသည်မှာ ဘာမှ မသဲကွဲသော မှောင်နေသည့် လင်းလင်းကြီးဖြစ်သည်။ "အင်း မနက်ကျရင်တော့ အပြင်ကို မမြင်နိုင်သည့် ထူထူပိတ်ပိတ်ခန်းဆီးစ ပြောင်းတပ်ရမည်…" ဟု မြ တွေးနေမိသည်။ ကို အိပ်ပျော် သွားပြီလားမသိ။
“… ကို… ဖေဖေနောက်မိန်းမယူပြီး အိမ်ပြန် မအိပ်တဲ့ ညကလေ… မေမေ တညလုံး ငိုတယ်… အဲ့ညက မိုးတွေလည်း တညလုံးရွာတယ်… မြလည်း…”
“ကို သိတယ်… ကို သိတယ်… အဲ့ဒါတွေ မပြောနဲ့တော့နော် … အိပ်တော့ အိပ်တော့ အိပ်ပျော်အောင် အိပ်လိုက်တော့…”
*****
ပြဿနာများ၏ အစသည် ညအချိန် မိုးရွာခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။ ။
ပို့စ်ခေါင်းစဉ်ကို...ဆရာဘုန်းနိုင်၏ မိုးညအိပ်မက်မြူ ပဉ္စမအကြိမ်ထုတ်ဝေခြင်း အမှာစာမှ ရယူပါသည်။
စန္ဒယားလှထွတ်၏ မိုးညအိပ်မက်မြူ သီချင်း နားဆင်ရန်
37 comments:
ဟယ္၊
၀တၱဳတိုေလးပါလား၊
ေကာင္းလိုက္တာ၊
သူမ်ားလဲ အဲဒီလို ေရးတတ္ခ်င္လိုက္တာ။
ဆက္အံုးမွာလား။
Hi Five မသီတာ... တကယ္ကိုတိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္
သီခ်င္းက လင့္ မတက္လာဘူး၊
ေၾကာ္ျငာပဲ တက္လာတယ္။
ဒီတခါေတာ့ ျမရဲ႕လ မဟုတ္ေတာ့ဘူး၊ ျမရဲ႕မိုး ဆိုပိုမွန္မယ္၊ း) ဒါေပမယ့္ မ႐ွိမျဖစ္မိုးေတာ့ ဟုတ္ပံု မရပါဘူး၊ ျပႆနာက အဲဒီလို ႐ြာမွျဖင့္လို႔ ဆိုထားတာကိုး..၊ ပို႔စ္ေမာ္ဒန္ အသံုးတစ္ခုကိုလည္း သေဘာက်သြားတယ္၊ “ ဘာမွ မသဲကြဲေသာ ေမွာင္ေနသည့္ လင္းလင္းႀကီးျဖစ္သည္။ ” တဲ့၊ ကဲ, ဒါမွ မဒန္ရင္ ဘယ္ဟာက ဒန္ဦးမွာလဲ...။ း)
အၿပံဳးေရ... မသီတာလည္း ဟိုလုပ္ဒီလုပ္ေတာ့ ေလွ်ာက္လုပ္ၾကည့္ေနတယ္။ တင္ေပးထားတဲ့ဆိုက္က plug-in player နဲ႔ အၿပံဳး ကြန္ျပဴတာရဲ႕ player ခ်င္း conflict ျဖစ္တာထင္တယ္။
အားေပးတာ ေက်းဇူး အႀကီးႀကီးတင္ပါတယ္။
မိုးေခါင္တဲ့ အရပ္ေျပာင္းေနၾကဖို ့သင့္တယ္
ဖတ္ရတာ စိတ္ထဲေတာင္ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ျဖစ္တယ္ ဓါတ္ခံမေကာင္းတာလည္းပါမယ္ထင္တယ္ :P
ထူးျခားတဲ့ ေရးဟန္နဲ ့ ဆြဲေဆာင္မွဳ အျပည့္ရွိတဲ့ ဝတၴဳတိုေလး...
အခု ဒီမွာ ေလေတြတိုက္ေနတယ္... သိပ္မႀကာခင္ မိုးရြာေတာ့မယ္ ထင္တယ္.. ညလည္မွာ ေလေတြတိုက္ျပီး မိုးေတြ သည္းသည္းမည္းမည္း ရြာလာရင္ ဒီပိုစ့္ေလးကို သတိရေနေတာ့မွာ... ျပီးေတာ့ အိပ္မက္ေတြလည္း မက္အံုးမယ္ ထင္တယ္...
ကိုညီလင္းသစ္
ဒီက စာဆက္မေရးရဲေအာင္...မွတ္ခ်က္ေတြ မေပးပါနဲ႔ဗ်ာ...
ကိုဧရာ အူတက္ေအာင္ ရယ္ေနၿပီ...
ေမွာင္ေမွာင္ႀကီး လင္းေနတာမ်ိဳးေပါ့ တဲ့.. းD
အိုေခ ၊ တျခား ပီစီနဲ့ စမ္းၾကည့္မယ္။
Vist ေရးတာ ရယ္လိုက္ရတာ... ဓါတ္ခံမေကာင္းတာခ်င္းေတာ့ ကိုယ္တို ့အားလံုး အတူတူပဲ ျဖစ္မယ္ထင္ရဲ ့... :D :D :D
ဗစ္ ေျပာတဲ့ အတိုင္းပဲ...
မိုးေခါင္တဲ့ ေနရာ ေျပာင္းေနရမယ္... ဆိုတာ
း)
သက္ေ၀
အိပ္မက္ေတြက မေကာင္းဘူး...အိပ္မက္ေတြ မက္ၿပီဆိုရင္ ရွာရျပန္ၿပီ...ငိုရ ျပန္ၿပီ တဲ့ ေမာင္ညိဳမႈိင္း ေျပာတာ...
ျမ ဘာမွ မေျပာဘူး... းP
ေမျမိဳ႔မွာလာေနေလ...
အစိုးမရမွာ မပူနဲ႔..။
ေပါက္
ေမၿမိဳ႕မိုး...ေမၿမိဳ႕မိုး
ေပါက္နဲ႔ ေကေၾကာင့္ ကိုထီး သီခ်င္းေလး ဆိုမိသြားၿပီ
တို႔ဘေလာဂ္ညီအမေတြလည္း...ၾကာရင္ မလြယ္ဘူး
အကုန္.. ေျပာေတာ့ပါဘူးေလ... ;)
စလံုုးက မိုုးနဲ႕ ေလကေတာ့ တကယ္လန္႕ဘိုု႕ေကာင္းတယ္.... မိုုးၾကိဳးကလဲ ၾကမ္းတယ္ေနာ္.... မသီတာဝတၴဳတိုေလး ကထူးျခားတယ္ ဖတ္လိုု႔လဲ သိပ္ေကာင္းတယ္ အားက်တယ္... း))
ခိုင္ေရ...အဲ့မွာလည္း မိုးေကာင္းေနတယ္ဆို...
မိုးရြာတဲ့ အရပ္တိုင္းအတြက္ ေရးလိုက္သည္ းP
ဒီမွာ မနက္ခင္းျမဴေတြ တအားက်တာ ၂ရက္ရွိျပီ မသီတာေရ... ေပ်ာ္မွေပ်ာ္ အဲလိုု မျမင္ရတာ ၾကာျပီဆိုေတာ့... ခုုေတာ့ ပိုုးေကာင္ေတြ အိမ္ထဲမွာ အမ်ားၾကီးပဲေတာ့
အစ္မ ဖတ္လို႔ေကာင္းလိုက္တာ။ ပထမေတာ႔ ကိုဧရာနဲ႔ မသီတာ ဇာတ္လမ္းထင္ေနတာ။ အ' ခ်က္ေတာ႔။ ေနာက္မွ ၿမ ဆိုမွ ၀ထၳဳပါလားဆိုတာ သိတာ။ အေရးအသားေတာ္ေတာ္ ညက္တယ္။ အဲလိုေရးထားတာေလးေတြ သိပ္သေဘာက်တာ။ ကိုညီလင္းသစ္ေၿပာတဲ႔ “ ဘာမွ မသဲကြဲေသာ ေမွာင္ေနသည့္ လင္းလင္းႀကီးျဖစ္သည္။ ” ဆိုတာကို ဖတ္ကတည္းက ၂ေခါက္ေလာက္ ၿပန္ဖတ္မိတာ။ မိုက္တယ္ဂ်။
ျမ စိတ္အားငယ္ပုံေလးက ကို႔ အတြက္ ျမတ္ႏိုးစရာ ျဖစ္ေလမလား....
တီဆြိ ဒီလို အားေပးရင္ ဒီကလည္း ေရးဦးမွာ...ေရးဦးမွာ...:D
မေလးေရ...
ေယာက္်ားေလး စိတ္အားငယ္ပံုေတြ ေရးဦးမွာ...:P
မမသီတာ
ကိုဧရာက ေနာက္တာျဖစ္မွာ
သိပ္ဖတ္လို႔ေကာင္းတာဘဲ
မသီတာ ဒီလိုေရးတတ္မွန္းခုမွ သိရေတာ႔တယ္
ဖတ္ရတာ အရသာတစ္မ်ိဳးေလးေပးတယ္
ေနေနာ္ရဲ႕ ျမနန္းႏြယ္ကို ညီမလည္း ေသခ်ာမွတ္မိေနခဲ႔တယ္။ မၾကာခနျပန္ဖတ္ျဖစ္တဲ႔ ဝတၳဳတို စာအုပ္ေလးပါ
ေခ်ာေရ...အဲ့၀တၳဳတိုနာမည္က ျမနန္းႏြယ္၏ည ဟုတ္လားဟင္...
မိုးရြာတဲ႕ ည မလို ေတာ္ေတာ႔တာေပါ႔ ေနပူ တဲ႕ ေန႕ပါ အဲလုိျဖစ္ရင္ ဒုကၡ
ျပႆနာ၏အစသည္ ည မိုးရြာျခင္းျဖစ္ေတာ့သည္...
ျပႆနာမစေအာင္ မိုးမင္းဂ်ီး မရြာေတာ့ဘူးတဲ႕ဂ် ..
အပ်ိဳဂ်ီးကေတာ့ .... သနားရမဲ့သူ မရွိေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးမုဒ္သြင္းျပီးမွ ဖတ္သြားရပါတယ္...အဟဲ...ဟဲ.
ဖတ္ရတာ စိတ္ထဲ မလံုမျခံဳ ျဖစ္လုိက္ရတာ...သနားပါတယ္...အစက ကိုဧရာနဲ႔ မသီတာအေၾကာင္းေအာက္ေမ႔ေနတာ...မင္းသားက ကိုဧရာျဖစ္ၿပီးမွ မင္းသမီးက ဘယ္က ျမ ျဖစ္သြားရပါလိမ္႔လုိ႔...ေနာက္တေခါက္ ျပန္ဖတ္ၾကည္႔မွ ကိုဧရာမဟုတ္ပဲ “ကိုေရာ အိပ္ေပ်ာ္လား” ျဖစ္ေနတာကိုး..ဟဲဟဲ...ဒါေတာင္ မ်က္မွန္တပ္ၿပီး ဖတ္တာေတာင္ မႊားသြားေသးတယ္... တရားေခြဖြင္႔တဲ႔ ေနရာေလးလည္း ဖတ္ၿပီး ရယ္မိတယ္...ဟုတ္ပ...ကိုယ္မ်ား စိတ္ညစ္ေနၿပီဆို တီဗီြတုိ႔ သတင္းေတြထဲ ၾကည္႔လုိက္ ဖတ္လုိက္ရင္ ဒါမ်ိဳးေတြခ်ည္းပဲ...။ ငယ္ငယ္ကေတာ႔ သူငယ္ခ်င္းလုိ႔ပဲ ဆက္၍ ေခၚမည္ခုိင္ ဖတ္ၿပီး ညမုိးေတြ တအားရြာရင္ျဖင္႔ အဲဒီလုိမ်ား ညဖက္တေယာက္တည္း ထြက္သြားမိမလား စိတ္ပူခဲ႔ေသးတယ္...ဟဲဟဲ...ဒါေပမယ္႔ မိုးေတြရြာၿပီဆုိရင္ ဘယ္လုိအိပ္ေကာင္းမွန္းကို မသိဘူး....:)))
မ.. ဒါေလးက..ပို မိုက္တယ္.. း)
မိန္းမ ေတြ မွာ ျဖစ္တတ္တဲ့.. သဘာ၀ သို႕..ေ၀ဒနာ..
အဲ.. ေပါက္ နဲ႕ ေက က.. ေ၀ဒနာ ေတြ နွိဳးဆြ ေပးျပန္သေပါ့..
ေအးေနာ္.. ဒီ ဘေလာ့ ညီအမ ေတြ ေတာ့.. အမ ေတြ က..ငိ..ညီမေတြက..ေခ်ာ့..
ညီမေတြက..ေပါ.. အမ ေတြက..ေျမွာက္..
ဟုတ္လား..ေပါက္.. း)
စစ... မုဒ္သြင္းစရာ မလိုပဲ ဖတ္ရင္းတခါတည္း ႀကိဳက္သြားေအာင္ ေရးရဦးမွာေပါ့ေလ... :P
မိုးမင္းဂ်ီးကိုလည္း သတိရပါတယ္။
tg.ႏြယ္
စာေရးသူနဲ႔ ဇတ္ေကာင္... ခြဲမရေအာင္၊ ေရာေထြးသြားေအာင္၊ ထင္ေယာင္ထင္မွား ျဖစ္ေအာင္ ေရးႏိုင္ပါေပတယ္လို႔ ကိုဧရာ လို (ရြဲ႕ၿပီး)ခ်ီးက်ဴးလိုက္တာလား...။
သယ္ရင္း ကြန္မန္႔ အရွည္ႀကီး ေရးေပးလို႔ ေပ်ာ္ပါတယ္။ မိုးေတြရြာၿပီဆုိရင္ ဘယ္လုိအိပ္ေကာင္းမွန္းကို မသိဘူး...တဲ့... ဟြန္႔
ေက က မိုက္တယ္ဆိုရင္
ဆက္ မိုက္ဦးမယ္.. း)
CBox မွ
8 Oct 11, 16:51
seesein: ေဆာင္းေရာက္ေတာ့လဲ ေဆာင္းတြင္းအိမ္မက္ ဂေယာက္ဂယက္ေလးလဲ စာတပုဒ္အျဖစ္နဲ႕ ဖတ္ခ်င္ပါေသးတယ္
8 Oct 11, 17:37
seesein: အမသီတာ မိုးေတြရြာလို႕ကို မျပီးႏိုင္ေသးဘူး ဒါေပမယ့္ ပုရစ္ေတြေတာ့ေပၚေနျပီ....ကလိသြားတာ
8 Oct 11, 17:37
seesein: ဒီမိုးကုန္ရင္ေတာ့ သဂ်ီးေျပာတဲ့ မိေအး လာေတာ့မယ္ထင္တာပ
8 Oct 11, 20:00
jasmine: လည္လည္ေရာက္ျပီး မိုးေတြ ရြာမွျဖင့္ ကုိဖတ္ခဲ႔ပါတယ္
8 Oct 11, 20:01
jasmine: နက္ေၾကာင္႔ထင္တယ္ကြန္မက္ေရးမရလုိ႔ဒီမွာပဲေရးခဲ႔တာပါ.. :ang
8 Oct 11, 22:28
K: အိုး..ေမျမိဳ႕ မိုး..အစိုမရ ေတာ့ပီ.. ရေ၀..ရေ၀ ေအာ္ ျမိုင္ေစာင္းမွာလ.. မိုး..မိုးသီတာပုလဲ..ပုလဲျမေရစင္.. ရြာေစခ်င္..ရြာစမ္းပါ..သခင္.. ထင္ယံု..ထင္လဲ..မိုးမဲ..မရြာ.. ( မီးျပတ္သြားပီ.. း))
8 Oct 11, 23:07
ွS-C: ေလညာရပ္က အခ်စ္... ေလညာရပ္က အခ်စ္ ... သံလြင္ေခ်ာင္းျခား တို႔ႏွစ္ေယာက္ဟာ... ဘယ္ၾကမၼာ ၀ဋ္မ်ား ႏွိပ္စက္လာလာလာ (ဘက္ထရီနဲ႔ ဆက္ဖြင့္ ေခြညပ္သြားၿပီ...)
မသီတာ၀တၳဳေလး သေဘာက်လိုက္တာ။
ဒီမွာလဲ ခုရက္ပိုင္း မိုးေတြရြာတယ္။ ခုလဲ အျပင္မွာမိုးရြာေနတယ္။ မိုးရြာေနတဲ့ ညမွာ ဒီ၀တၳဳေလးကို ဖတ္ရတာ စိတ္ထဲ တမ်ဳိးပဲ။
ကိုညီလင္းေျပာသလိုပဲ ဒီစာဖတ္ရင္း ဂ်ဴးရဲ႕၀တၳဳ "ျမရဲ႕လ"ကို သတိရမိတယ္။ ျမရဲ႕လ ကို ထူးအိမ္သင္က ဖတ္ေပးၿပီး အသံထြက္ ၀တၳဳလုပ္သလိုမ်ဳိး ဒီ၀တၳဳကိုလဲ ကိုဧရာကို ဖတ္ခိုင္းၿပီး အသံဖိုင္တင္ဖို႔ ေဂ်ာက္တြန္း အဲ တိုက္တြန္းပါတယ္။ :))
မေမေရ... ႀကိဳးစားေရးၾကည့္တာ...သေဘာက်တယ္ဆိုလို႔ ၀မ္းသာပါတယ္။
ေရးေနတုန္းက သူ႔အေမ ေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳတဲ့ညမွာ မိုးေရေတြထဲ ထြက္ေျပးတဲ့ ေမာင္ညိဳမိႈင္းေလးကို သတိရသလို၊ ေရကန္ထဲ ခုန္ဆင္းသြားတဲ့ ျမ ကိုလည္း သတိရမိပါတယ္။
March 30, 2011 က ေရးတဲ့ လွ်ာနဲ႔သြား ပို႔စ္မွာ အသံသြင္းတဲ့အေၾကာင္း ေရးထားတယ္ေလ...။ မေမ အဲ့ဒါဖတ္မိလို႔ ေဂ်ာက္တြန္း အဲ..တိုက္တြန္းတာလား... းP
အယ္ မမေရႊစင္ကြန္မန္႔ ဘယ့္နဲ႔ Spam ထဲေရာက္ေနပါလိမ့္ ခုမွေတြ႔တယ္...။
ဟုတ္ပါတယ္ မမေရႊစင္ေရ... ကိုယ့္ အိမ္ေထာင္ဘက္ေတြ ကိုယ့္အေပၚ သစၥာမပ်က္ေအာင္၊ သားသမီးေလးေတြခမ်ာလည္း မိဘေတြရဲ႕ အျပစ္ပယ္ မခံရေအာင္ စိုးရိမ္ပူပန္ရၿပီဆိုရင္ေတာ့ ေန႔ေတြညေတြ ေရြးမေနႏိုင္ေတာ့ပါဘူ။ ေနြအပူ ဆယ္ေနကဲေတြ... မိုးည အိပ္မက္ျမဴေတြ... ႏွင္းေ၀တဲ့ေဆာင္းေတြ...
မသီတာ
ရန္ကုုန္မွာေတာ့ ခုုထိ မိုုးေတြရြာတုုန္း
မိုုးရြာရင္ အိပ္မရတတ္တာေတာ့ အတူတူပဲ ...
မေနာ္
မေနာ္ေရ...ဘာမွ ေတြးမေနနဲ႔...
အိပ္ေပ်ာ္ေအာင္ အိပ္...
အိပ္ေပ်ာ္ေအာင္ အိပ္... း)
မိုးရြာရင္ အရမ္းအိပ္ငိုက္လို့ စိတ္ညစ္ေနရတယ္ မၾကီးသီတာရယ္..
ညီမေလး မသီတာေရ....
ဇာတ္လမ္း အခ်ိတ္အဆက္ ကိုေရာ.....
ေမွာင္ေနသည္႔ လင္းလင္းႀကီး ကိုေရာ....
သေဘာက်တယ္။
အျပင္မွာ မိုးေတြရြာျပန္ျပီ ေမာင္ အရင္ဘဝက ျမနန္းကို ထားျပီးသြားေတာ့ မုန္တိုင္းက်တဲ႔ေန႔မွာသူမဟာတစ္ေယာက္တည္းေနရင္းေသခဲ႔ရတာ မင္းသားကေတာင္ငူကိုဗေလာင္စူစြာသြားေနလို႔ေလ ဒါေၾကာင့္ သိုက္ေတြကေျခာက္ရင္ ျမနန္းႏြယ္ဆိုရင္ အျပင္မွာ မိုးေတြရြာျပန္ျပီေမာင္ လို႔ ေနာက္တာ ျမစိမ္းဆိုရင္တစ္မ်ိဳး ေရႊခ်ိဳၿဖဴသိုက္ဆက္ဆို တေပါင္းပြဲေတာ္ကေလနဲ႔စေတာ့တာ ေမတၲာပို႔ေပးလိုက္ေလ
ျမနန္း
ေကာ္မန္႔ကို သိပ္ေတာ့ နားမလည္ဘူး။
ေမတၱာပို႔ေပးရမယ္ ဆိုတာ သတိေပးလို႔ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေနာ္။
Post a Comment