ဟော..ဟိုမှာ

မနေ့က ကိုဧရာနဲ့အတူ ပွဲတက်ပါတယ်။ စာပေဟောပြောပွဲကိုပါ။ ဟုတ်ကဲ့ ဘလော့ဂ်ဂါသူငယ်ချင်းတွေလည်း ပါပါတယ်။ (ချစ်ကြည်၊ အင်ကြင်း၊ ဇွန်၊ ညိဳ၊ မိုးမိုး၊ တီဇီအေ)။ မသီတာတို့ ဆံဖြူလို့ ဒရွတ်ဆွဲနေပြီ ဖြစ်ပေမဲ့ ဒီပွဲတက်ရလို့ တက်ကြွနေလိုက်ပုံများကတော့ မယုံနိုင်လောက်စရာပါ။ ခန်းမကျယ်ကြီးရဲ့ အလယ်ကောင်ကျကျနေရာမှာ ထိုင်ပြီး ဟော..ဟိုမှာ သက်ဝေ၊ ဟိုမွာဟိုမွာ တန်ခူး၊ ဟယ် မမ K-မမ အမယ် သူက ဆရာကြီးတွေနဲ့ ဓာတ်ပုံတွဲရိုက်နေတာ… မမတယောက်ကတော့လေ သန်တုန်း မြန်တုန်း။ ဟယ် ပန်ပန်…ပန်ပန် ဒို့နားလေး လာထိုင်သတော့…။ ရွှန်းမီ… ရွှန်းမီ ဟိုမှာ ဟိုမှာ… နဲ့။ လက်ညှိုးတထိုးထိုးနဲ့ ဖြစ်နေလိုက်ပုံများ…။ ဘေးနားက ကိုဧရာက "သီတာကလည်း..." လို့ ဆိုလိုက်တော့… ပါးစပ်ဟလိုက်တာနဲ့ အူဘယ်နှစ်ခွေ မောင့်ဝမ်းထဲမှာ ရှိသလဲ ဆိုတာ သိပြီးသားမို့ အသာပြန်ပြီး ငြိမ်နေလိုက်ရပါတယ်။ စာဖတ်ပရိသတ်ကြီးပါ သိသွားအောင် ရေးပြရရင်…
 

*****

ကိုဧရာတို့ အဖိုးပေါ့…ဘုန်းကြီးလူထွက်၊ လူဖြောင့်၊ လက်တွေ့မှ ယုံနိုင်မယ် ဆိုတဲ့ လူ့ဂွစာကြီး...။

ဂျပန်ခေတ် ကောင်းကင်ပေါ်မှာ စစ်လေယာဉ်တွေက တဝေါဝေါနဲ့...။ သူက ဘယ်တော့မှ ဗုံးခိုကျင်းထဲ မဝင်လိုဘူး။ သတ္တိက ဒီလို မခေဘူးဆိုတဲ့ အစားထဲက...။ အမှန်ကတော့ သူက သူ့အယူအဆနဲ့သူ...။

ဒီနေရာမှာ ငယ်စဉ်က သူ့သတ္တိအကြောင်း တစေ့တစောင်း ဖော်ပြပါရစေ။ ဆရာစံဦးဆောင်တဲ့ တောင်သူလယ်သမားအရေးတော်ပုံကြီးဖြစ်တော့ အမျိုးသားရေးစိတ်ဓာတ်တွေ တက်ကြွလာပြီး၊ ကိုယ့်နိုင်ငံကိုယ့်လူမျိုးတွေ အဖိနှိပ်ခံဘဝက လွတ်မြောက်ရေးကြိုးပမ်းဖို့ အရေးတော်ပုံကြီးထဲ ပါသွားလိုက်ကြတာ…။ သူလည်း အားကျပါတယ်။ ကိုရင်ဝတ်ကြီးနဲ့မို့ တော်လှန်ရေးကြီးအတွက် သည်သင်္ကန်းကို စွန့်ရတော့မယ်ဆိုရင်လည်း စွန့်ဖို့အထိ စိတ်ကို ပိုင်းဖြတ်ပြီးပါပြီ။ သေချာရေရာလိုတဲ့ ဗီဇစိတ်ရှိသူမို့၊ အရာရာကို မစွန့်လွှတ်မီ တော်လှန်ရေးရဲဘော်တွေ ဆောင်ကြတဲ့ အင်းအိုင်လက်ဖွဲ့တွေကို အဝတ်စလေးနဲ့ ထုတ်ပြီး သစ်ပင်မှာ ကြိုးကလေးနဲ့ ချည်ပါတယ်။ နောက် အဲ့ဒီအထုတ်လေးကို တည့်တည့်ချိန်ပြီး လုပ်သေနတ်နဲ့ ပစ်ချလိုက်တဲ့ အခါမှတော့ အထုတ်လေးဟာ တစစီလွင့်သွားလိုက်တာ အစအန ဘယ်နား လိုက်ကောက်ရမှန်းတောင် မသိတော့တာမို့ သူလည်း တော်လှန်ရေးထဲ မဝင်ဖြစ်ခဲ့တော့ပါဘူး။

သူ့အယူအဆက ဗုံးခိုကျင်းထဲဝင်လည်း ဗုံးကကျင်းပေါ်တည့်တည့်ကျရင် သေမှာပဲ…တဲ့။ ဗုံးဆိုတာမျိုးက လေယာဉ်ပေါ်ကနေ ပစ်ချလိုက်ရင် ဘယ်တော့မှ အောက်တည့်တည့်ကို မကျဘူးဆိုတာ သိထားပြီးပြီ။ ဒါ…ဟုတ်ပါတယ် သူ့မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ပါ။ ကျွဲညီနောင် လာပြီဟေ့ အသံကြားတာနဲ့ သူက ရွာပြင် သင်္ချိုင်းက အုတ်ဂူနှစ်လုံးကြားပက်လက်လှန်အိပ်ပြီး ကျဲချလိုက်တဲ့ ဗုံးတွေရဲ့ အသွားအလာကို လေ့လာထားပြီးပါပြီ။ projectile အကြောင်း စာတွေ့လက်တွေ့ မသင်ဖူးပေမဲ့၊ မျက်တွေ့တော့ အမှန်တကယ် သိသူပါ။

တခါတော့ ရွာနားမှာ ဂျပန်နဲ့ မဟာမိတ်တပ်တွေ အနီးကပ်တိုက်ပွဲဖြစ်ပါတယ်။ သူက သူများတွေလို ဗုံးခိုကျင်းထဲမပုန်းဘဲ သစ်ပင်ပေါ်တက်ပုန်းတယ်။ သစ်ပင်ပေါ်ကနေ နှစ်ဖက်စလုံးကို မြင်နေရပါတယ်။ မဟာမိတ်တပ်သားတွေနဲ့တော့ ပိုနီးတယ်ပေါ့။ သစ်ပင်ပေါ်ကနေ ဂျပန်စစ်သားတွေရှိတဲ့နေရာကို ဟော့..ဟိုမှာ တယောက်၊ ဟောဟိုမှာ တယောက်နဲ့ လက်ညှိုးထိုးထိုးပြပါတယ်။ မိန်းမလုပ်သူက မနေနိူင်ဘူး။ "ရှင့်ကို ဂျပန်တွေကပစ်ချလိုက်လိမ့်မယ် ဆင်းခဲ့ပါ" လို့ သတိပေးရသတဲ့…။