ေတြ႔ဖူးခ်င္တဲ့.. (၁၀)ေယာက္

သူငယ္ခ်င္းtg က tag ပါတယ္ ေတြ႔ဖူးခ်င္တဲ့.. (၁၀)ေယာက္ တဲ့…ဘေလာ့ဂင္းရင္း ရင္းႏွီးကၽြမ္း၀င္ေနသူမ်ားထဲကလို႔ ယူဆလိုက္ပါတယ္။
(၁၀)ေယာက္ပဲ ေရးပါဆို စည္းကမ္းမလိုက္နာတာလည္း အက်င့္ႀကီးကိုျဖစ္လို႔ (ဆူခံရမွာလည္း ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ပဲ) အလည္ေရာက္လာ မိတ္သဟာ ခ်မ္းသာကိုယ္စိတ္ၿမဲေစေသာ၀္ ထဲက အားလံုး ေတြ႔ဖူးခ်င္ပါတယ္။ ဒါတင္မကေသးပါဘူး၊ ကြန္မန္႔ေတြ အျပန္အလွန္ေရးလို႔ အိမ္လည္ၿပီး CBox က ေအာ္တာမ်ိဳးေတြ မရွိေပမဲ့လည္း ပို႔စ္ေလးေတြ သြားဖတ္မိရတဲ့ သူေတြကိုလည္း ေတြ႔ဖူးခ်င္ပါေသးတယ္။
မသီတာရဲ႕ ပင္ကိုယ္သဘာ၀က sensitive ျဖစ္ပါတယ္။ စိတ္ထားမရွင္းဘူးေပါ့ကြယ္။ စိတ္ေကာက္တတ္တယ္။ ႀကိတ္ေကာက္တယ္။ ေျဗာင္ေကာက္တယ္။ ဒီ tag ပို႔စ္ေလးကို ဘေလာ့ဂါေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေရးၿပီးၾကပါၿပီ။ မသီတာေလးမွာ သြားသြားဖတ္တာေပါ့ေလ။ “သီ” ဆိုတာေလးမ်ား ပါမလား။ “တာ” ဆိုတာေလးမ်ား ေတြ႔မလားနဲ႔ေပါ့။ ပို႔စ္သာဆံုးသြားေရာ… စိမ္းကားသူႀကီးေတြ… ရက္စက္သူႀကီးေတြ… ေမ့ႏိုင္အားသူႀကီးေတြကေလ… မ်ားကို ေတြ႔ခ်င္ၾကဘူးတဲ့ (ေကာက္ခ်င္လြန္းလို႔ကို လွည့္ယူပလိုက္တာ) သိပ္၀မ္းနည္းတာပဲ ေကြးေနေအာင္ေကာက္လိုက္ရတာ၊ စိတ္ထဲက မေကာင္းျဖစ္လာလိုက္ ထမင္း ထ,စားလိုက္နဲ႔ေပါ့။
တဆက္တည္းမွာပဲ မသီတာ ရင္ထဲက တအံုေႏြးေႏြးကို ခ်ေရးလိုက္ဦးမယ္။ ဘာလဲဆိုေတာ့ ဆိုပါစို႔ ဘေလာ့တခုကို သြားလည္ၿပီး ေကာ္မန္႔ေတြေရး၊ ေျခရာေတြ ခ်ေပါ့ေလ။ သူ႔အိမ္ေလးမွာက စည္စည္ကားကားနဲ႔ အျခားဧည့္သည္ေတြလည္း ရွိတယ္။ (သူ႔အိမ္ေလးကို ကိုယ္အ၀င္အထြက္ရွိတယ္ဆိုတာလည္း ျမင္ေနေတြ႔ေနရတာကိုး) ဘေလာ့ပိုင္ရွင္တင္ ႏႈတ္ဆက္ၿပီး အျခားသူေတြကို Hi မလုပ္ႏိုင္ေတာ့… မသီတာ စိတ္ထဲ တမိ်ဳးႀကီးပဲ…႐ႈပ္သြားၿပီလား…အဲ့လို ရွင္းကို မရွင္းတာ မသီတာပါပဲ။
ဘေလာ့ထဲ ခင္ေနတာေတာ့ ဟုတ္ပါၿပီ။ အျပင္မွာ တကယ္ ေတြ႔ဖူးၿပီးကာမွ ခင္ပါဦးေတာ့မလား။ အဲ့လိုလည္း စိုးရိမ္မိေသး။ မသီတာက ဆိုးတယ္နဲ႔ တူပါရဲ႕ အျပင္မွာ ခင္တဲ့လူ လက္ဆယ္ေခ်ာင္း မျပည့္ဘူး...

နမော တေ (အစချီ) ဂါထာ

နမော တေ ဗုဒ္ဓ ဝီရတ္ထု၊ ဝိပ္ပမုတ္တောသိ သဗ္ဗဓိ။

သမ္ဗာဓပဋိပန္နောသ္မိ၊ တဿ မေ သရဏံ ဘဝါ။

“Let homage be to you, the Buddha!
O hero, you are everywhere released.
I have fallen into captivity,
So please be my refuge.”

ရဲရင့်သော မြတ်စွာဘုရား၊ အရှင်ဘုရားအား ရှိခိုးပါ၏။

အရှင်ဘုရားသည် အလုံးစုံမှ လွတ်မြောက်တော်မူပြီ။

အကျွနု်ပ်ကား အကျဉ်းအကြပ် ရောက်နေပါ၏။

အရှင်ဘုရားသည် အကျွနု်ပ်၏ ကိုးကွယ်ရာ ဖြစ်တော်မူပါလော့။

“နမောတေဂါထာနဲ့အနက်ကို ဓမ္မဒါန လုပ်ပေးပါနော်” တောင်းဆိုထားလို့ပါ။

ဒီဂါထာလေးကို ဒေဝပုတ္တသံယုတ် - စန္ဒိမသုတ်နဲ့ သူရိယသုတ်မှာ တွေ့ရပါတယ်။ လနတ်သားကို ရာဟုအသုရိန်က ဖမ်းယူလိုက်ချိန်မှာ လနတ်သားက မြတ်စွာဘုရားရဲ့ “အလုံးစုံမှ လွတ်မြောက်ခြင်း” ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ကို အောက်မေ့ ရည်မှန်းပြီး မိမိ မြတ်စွာဘုရားရှင်ထံ အားကိုးယူလိုက်တဲ့ အနေနဲ့ ရွတ်ဆိုတဲ့ ဂါထာပါ။ ဘုရားရှင်က လနတ်သားကို လွှတ်ပေးဖို့ ရာဟုအသုရိန်ကို ပြောတဲ့အခါ၊ ရာဟုအသုရိန်က ချက်ချင်းပဲ လွှတ်ပေး လိုက်ပါသတဲ့။ ဒီဂါထာကို စီးပွားရေး, လူမှုရေး အကြပ်အတည်းတွေ၊ အချုပ်အနှောင်တွေကနေ လွတ်မြောက်အောင် ရွတ်ဆိုလေ့ ရှိကြတယ်လို့ သိရပါတယ်။

လနတ်သားကို ရာဟုဖမ်းတယ်, နေနတ်သားကို ရာဟုဖမ်းတယ်ဆိုတာက လကြတ်ခြင်း, နေကြတ်ခြင်းကို ဆိုလိုပါတယ်။ နေကြြတ်ခင်း, လကြတ်ခြင်းနဲ့ နတ်ဒေဝတာတွေ ဆက်စပ်မှုကတော့ စဉ်းစားစရာပါပဲ။ သို့သော်လည်း သင်္ကေတပုံရိပ်များရဲ့ နောက်မှာ မြတ်စွာဘုရားရဲ့ “ခန္ဓာ, ကိလေသာ, သင်္ခါရ …” စသဖြင့် အလုံးစုံသော အနှောင်အဖွဲ့များမှ လွတ်မြောက်ခြင်း (ဝိမုတ္တိ)ကို ရည်မှန်းပြီး, မိမိလွတ်မြောက်မှုအတွက် အားကိုး အားထားပြုခြင်း (သရဏဂုံ) ဆိုတဲ့ အဓိက message ကို ယူသင့်တယ်လို့ မြင်ပါတယ်။ အမေရိကန်ဘုန်းတော်ကြီး ဘိက္ခုဗောဓိ ဘာသာပြန်တဲ့ The Connected Discourse of the Buddha ထဲက ဘာသာပြန်ကိုပါ ကူးထည့်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ရွတ်ဆိုကောင်းအောင် ရေးစပ်ထားတဲ့ ပါဠိတစ်ချက်-မြန်မာတစ်ချက် နိဿယ ဘာသာပြန်မျိုးကိုတော့ မတွေ့မိသေးပါဘူး။

ဧရာ (မန္တလေး)

ရောင်ခြည်တော် ဘုရားပင့်

ရောင်ခြည်တော်ဘုရားပင့်

အင်္ဂီရသဿ ဥဏ္ဏာယ၊ ဒါဌာဟိ သေတရံသိယော၊

ဝဇီရာ၀ ဝိရောစန္တိ၊ ဇိနော မေ ဌာတု သီသကေ။

အင်္ဂီရသဿ -

အယုတ်အလတ် အမြတ်ပိုင်းခြား လွန်ကြိုးစားသည့်

သုံးပါးဆယ်လီ ပါရမီတော် အဟုန်တို့ကြောင့်

ခြောက်ရောင်စုံ ကွန်မြူးလျှက်၊

အင်္ဂီရသ ဆိုတဲ့ ဘွဲ့ထူးကို

အံ့ကြူးခံ့ခိုင် ဘက်မပြိုင်နိုင်အောင်

လက်ကိုင် ရရှိတော်မူသော

ရှင်တော်မြတ်ဘုရားကြီး၏

ဘမုကန္တရေ မျက်ခုံးတော် နှစ်သွယ် အလယ်ဗဟို တည့်တည့်၌

သဉ္ဇာတာယ နုဖြူထွားထွား ကောင်းစွာ ပေါက်ဖွား၍နေသော

ဥဏ္ဏာယ စ -

ဆွဲလို့ဆန့်လျှင် နှစ်တောင်ခန့် ရှည်လျားသဖြင့်

စိန်သားနှစ်အသွင် ငွေနန်းချည် အမျှင်ကဲ့သို့

ဖြူစင်ဝင်းသစ် လက်ျာရစ်ခွေရုံ

စိန်ကြယ်ပွင့် အနေပုံကဲ့သို့

ဥဏ္ဏလုံခေါ် မွေးရှင်တော်ဓာတ်

လွန်ထူးမြတ်သည့် အရပ်တော်တို့မှ၎င်း

ဒါဌာဟိ စ -

ပတ္တမြားခေါင်ရမ်း နှင်းဆီပန်းကဲ့သို့

နီမြန်းသော နှုတ်ခမ်းတော်တို့ဖြင့်

မပေါ်အောင် ဖုံးပိတ်၍ ထားအပ်သော

သွားတော်မြတ်လေးဆယ်

စွယ်တော်မြတ် လေးဆူ

ဖြူရာရာ ဓာတ်တော်ထူးတို့မှ၎င်း

သေတရံသိယော -
ပုလဲအနှစ် စိန်စစ်နမူ

ဘော်ဖြူငွေရွက် ဖြန့်ကျက်စီချယ်

ငွေကြယ်ရောင်သန်း

ကေလာသ ငွေတောင်ကို

နေအရောင်လွှမ်းဘိသကဲ့သို့

မြတ်လေးပန်း စံပယ်ငုံ

ကြာဖြူပွင့် ဝတ်မှုံလို

ပုံပမာကပ်

စိန်တောင်ကို တိမ်အရောင်ဟပ် သကဲ့သို့

တလျှပ်လျှပ် တဖိတ်ဖိတ်

တရိပ်ရိပ် ထိန်ပြောင်ကြည်တဲ့

စိန်ရောင်ခြည်ဓာတ်

ဖြူဖွေးသော အဆင်းတော်မြတ်တို့သည်

၀ဇီရာ၀ -

စိန်နှစ်စိန်သွေး

ဖြူဖွေး တောက်ပြောင်

စိန်သားတောင်ကြီးကဲ့သို့

ဝိရောစန္တိ -

ဖူးမြင်ရသူတို့၏ စိတ်၌

အထူးဘဝင် ကြည်နူးလောက်အောင်

ရွှင်မြူးတက်ကြွ ဘက်မမျှသဖြင့်

လှပဆန်းကြယ်

တင့်တယ်တော် မူပါပေကုန်၏။

သော ဇိနော -

ထူးထွေဆန်းလည်

စိန်ရောင်ခြည် ဓာတ်တို့ကြောင့်

အင်္ဂီရသဘွဲ့ထူး ခံသည့်

ငါးမာရ်အောင်ပြီး ဘုရားရှင်ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည်

မေ -
ခန္ဓာငါးစု ငါဟုသမုတ် အကျွနု်ပ်၏

သီသကေ -
ဦးခေါင်းရတနာ မြတ်အင်္ဂါ၌

ဌာတု -

မယိမ်းမယိုင် ကျောက်စာတိုင်ကဲ့သို့

ခိုင်ခိုင်မတ်မတ် ရပ်တည်တော်မူလှည့်ပါ့

စိန်ရောင်ခြည်နေ တနှုန်းကဲ့သို့

ရွှေဘုန်းတော်သခင် အရှင်မြတ်ကြီးဘုရား။

မူကွဲများ

ဓမ္မဟေဝန် - စိန်ရောင်ခြည် ဘုရားပင့်

မင်္ဂလာ သတင်းစဉ် - စိန်ရောင်ခြည် ဘုရားပင့်

ဖြတ်ကျော်ခြင်း

“နင်း၊ ကြွ၊ လျှောက်”

သွက်ချည်တခါ

ညက်ချည်တလှည့်

အမှတ်တမဲ့တွေလည်းပါရဲ့

တလှမ်းချင်းလှမ်းတဲ့

ခြေလှမ်းတွေနဲ့

“ရပ်၊ ကြည့်၊ သွား”

ဟောဟိုမှာ တဖိတ်ဖိတ်လက်

ဟောဒီမှာ မသဲမကွဲနဲ့

လင်းတလှည့် မှိန်တလှည့်

အတိတ်တွေ

အရိပ်တွေ

ရောင်နီတွေ

ယိမ်းထိုးနေရဲ့

“ကောင်း၊ သင့်၊ ညံ့”တွေ

နေရာတကာ ပြည့်နှက်

“နွေ၊ မိုး၊ ဆောင်း” ကို

အဖန်ဖန် နှုတ်ဆက်

“မောင်၊ ကို၊ ဦး” ကို

အချိန်တန် မိတ်ဖွဲ့

...

“ဖြစ်၊ တည်၊ ပျက်” ရဲ့

အမှန်အကန် ရိုက်ချက်။ ။

"နှစ်သစ်မှာ စာတွေပိုရေးနိုင်ပါစေ" လို့ ဆုတောင်းပေးတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေအတွက် မသီတာ ကြိုးစားရေးကြည့်ထားပါတယ်။ ကိုဧရာက ပုံလေးဆွဲပေးပါတယ်။

ဖိတ္ၾကားအပ္ပါသည္။

လိပ်စာ မြေပုံ အညွှန်း - http://smcmeditation.org/SMC_map.htm

အစီအစဉ် - နံနက် ၉း၃၀ နာရီမှာ အခန်းအနား စတင်ပါမည်။ မြတ်စွာဘုရားနှင့် သံဃာတော်များအား သြကာသကန်တော့ချိုးဖြင့် ညီညာဖြဖြ ရှိခိုးကြပြီး ဆရာတော် ထံမှ ငါးပါးသီလခံယူကြပါမည်။ ဆရာတော်များ ချီးမြှင့်သော ပရိတ်တရားတော်များကို ရိုသေစွာ နာယူကြပြီး၊ ဆရာတော်ထံမှ ဆုံးမသြဝါဒ ခံယူကြပါမည်။ နှစ်သစ်ဦးအခါသမယတွင် သတ္တဝါအပေါင်းအား ကျန်းမာ ချမ်းသာကြပါစေကြောင်း မေတ္တာပို့သပြီး၊ မိမိတို့ပြုပြုသမျှ ကုသိုလ် အ၀၀အတွက် ဆုတောင်း အမျှပေးဝေကြပါမည်။

စတုဒီသာ - http://smcmeditation.org/2009_BNY2.jpg နံနက် ၁၁နာရီမှ စတင်ပါမည်။

ဓမၼဥယ်ာဥ္ သႀကၤန္

ဓမၼဥယ်ာဥ္ ေက်ာင္းတိုက္ (Sembawang, Singapore) မွ က်င္းပေသာ သႀကၤန္ပံုအခ်ိဳ႕

သက္ႀကီးပူေဇာ္ပြဲ

ယဥ္ေက်း လိမၼာ မဂၤလာ ကဗ်ာ

သႀကၤန္အက

ဘီလူး ပန္းစိုက္ အက

ေသျခင္း၏ ပညတ္မ်ား

လက္၀ါးကပ္တိုင္ထက္က ခရစ္ေတာ္ရဲ့ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ကို သာ၀ကတစ္ဦးျဖစ္တဲ့ John မွတ္တမ္း တင္ထားခဲ့တာကို ဖတ္ရင္း၊ ယု၀ရီရဲ့ Michel Foucault မွာ မွတ္ခ်က္ေရးခဲ့ဖူးတာကို သတိရမိလို႔ပါ။

“Foucault ဂိုဏ္းသားေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ “ပညတ္”ဆိုတာကိုက ပညတ္ထားတာလို႔ လက္ခံရင္ ေသျခင္းတရားဟာ ပညတ္ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ လူေတြနားလည္ (အထူးသျဖင့္ ခံစားတဲ့) “ေသျခင္း” နဲ႔ ေဆးပညာအရသတ္မွတ္ထားတဲ့ ခႏၶာကိုယ္အဂၤါေတြက အသက္ရွင္ေနတဲ့ သူတစ္ေယာက္လို အလုပ္မလုပ္ေတာ့ပဲ ရပ္ဆိုင္းပ်က္စီးသြားတာဟာ မတူပါဘူး။ ပါဠိစာေပေတြမွာေတာ့ ပထမေသျခင္းကို “မရဏ” လို႔သံုးၿပီး၊ ဒုတိယအမ်ိဳးအစား ေသျခင္းကို “ကာယႆ ေဘဒါ” ကိုယ္ပ်က္စီးျခင္းလို႔ သံုးထားပါတယ္။”

ပညတ္လို႔ဆိုရင္ လူေတြသတ္မွတ္ထားတဲ့ အရာလို႔ နားလည္ၾကပါတယ္။ အမ်ားညီရင္ ‘ဤ’ကို ‘ကၽြဲ’ဖတ္လို႔ရတဲ့ အရာမ်ိဳးလို႔ သိၾကပါတယ္။ အမ်ားညီလို႔ ‘ကၽြဲ’ လို႔အသံၾကားတိုင္း ‘ဤ’မွန္းသိရင္ ၿပီးတာပဲ၊ ေရးႀကီးခြင္က်ယ္ လုပ္ေနစရာမလိုဘူးလို႔ အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။

‘လူ’ ပဲေခၚေခၚ၊ ‘human’ ပဲေခၚေခၚ လူကိုဆိုလိုမွန္း သိၾကပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ‘လူ, human’ စသျဖင့္ ဘာသာစကား ေ၀ါဟာရေတြ, အမည္နာမေတြကို ပညတ္လို႔ေခၚပါတယ္။ ဒီေ၀ါဟာရ နာမပညတ္ေတြေပၚမွာ ေရးႀကီးခြင္က်ယ္ေနစရာ မလိုဘူးေပါ့။ ‘လူ, human’ စသျဖင့္ ဖတ္ရရင္, အသံၾကားရရင္ စိတ္ကူးထဲမွာ ‘လူ’ဆိုတာကို သိပါတယ္။ အဲဒီ စိတ္ကူးထဲမွာ သိလိုက္တဲ့ ‘လူ’ဆုိတာကလည္း ပညတ္ပါပဲ။ “မတ္တပ္ရပ္ၿပီး လမ္းသြားတတ္တယ္, တိရစၧာန္ေတြထက္ အသိဉာဏ္ပိုရွိတယ္, လႈပ္႐ွားႏိုင္ေပမဲ့ စက္႐ုပ္တစ္႐ုပ္လို မဟုတ္ဘူး ခံစားႏိုင္တယ္။” စသျဖင့္ အဓိပၸါယ္ေတြေပးထားတဲ့ အရာအျဖစ္ စိတ္ထဲမွာ သိသြားတယ္။ ဒီပညတ္ေတြနဲ႔ အျပင္ကအရာေတြကို ကိုယ့္စိတ္ထဲ ကူးယူႏိုင္သလို၊ ကိုယ္စိတ္ထဲက အရာေတြကိုလည္း အျခားတစ္ေယာက္ရဲ့ စိတ္ထဲကို ကူးေပးႏိုင္ပါတယ္။ စိတ္ကူးျခင္းကို ၀ိတက္၀ိစာရ (thinking and pondering) လို႔ေခၚပါတယ္။ ဒီစိတ္ကူးေတြက ဘာသာစကားရဲ့ အေျခခံ၊ စကားေျပာဆိုျခင္းရဲ့ အေျခခံျဖစ္လို႔ ၀ိတက္၀ိစာရကိုပဲ ‘၀စီသခၤါရ’ (formations of verbal actions) လို႔ အဓိပၸါယ္သတ္မွတ္ပါတယ္။ စိတ္ကူးဟာ ဘာသာစကားရဲ့ အေျခခံပါ။ စကားဆိုတာဟာလည္း ေလတိုက္သံ, လိႈင္းခတ္သံေတြလို အသံသက္သက္မဟုတ္ပဲ စိတ္ကူးကေန အဓိပၸါယ္ သတ္မွတ္ခ်က္ေတြ ထည့္ေပးထားတဲ့ အသံေတြပါ။ ‘လူ, human’ စတဲ့ ဘာသာစကား ေ၀ါဟာရပညတ္ေတြေပၚမွာ ေရးႀကီးခြင္က်ယ္ မလုပ္ပဲ ေနေကာင္း ေနႏိုင္ေပမယ့္၊ အဲဒီဘာသာစကား ေနာက္က အဓိပၸါယ္ သတ္မွတ္ခ်က္ေတြ ထည့္ေပးထားတဲ့ အတၳပညတ္ေတြေပၚမွာေတာ့ ေရးႀကီးခြင္က်ယ္ မလုပ္ပဲ မေနႏိုင္ ၾကေတာ့ ပါဘူး။ ဒီအတၳပညတ္ေတြေၾကာင့္ပဲ ၾကည္ႏူးရ, လြမ္းေမာရ, ခ်စ္ရ, မုန္းရ, စစ္ေတြျဖစ္ၾကရ မဟုတ္လား။

“ပညတ္သြားရာ ဓာတ္သက္ပါတယ္”ဆိုတဲ့ စကားရွိပါတယ္။ ဒီစကားအဓိပၸါယ္က “ကံ့ေကာ္ပန္းကို ကံေကာ္ပန္းလို႔ ေျပာ၀ယ္ၿပီး ဘုရားကပ္တာနဲ႔ ကံေကာင္းလာလိမ့္မယ္” ဆိုတဲ့ ေဗဒင္ဆရာနဲ႔ ဘုရားေစ်းပန္းသည္ေတြရဲ့ အဓိပၸါယ္မ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီေနရာမွာ ‘ဓာတ္’ ဆိုတာက ဘာသာေဗဒ အသံုးအႏႈံးပါ။ စကားလံုးေ၀ါဟာရေတြရဲ့ အနက္ဇစ္ျမစ္ (Root) ကိုေျပာတာပါ။ စကားလံုး ေ၀ါဟာရ နာမပညတ္ေတြရဲ့ ေနာက္မွာ အနက္အဓိပၸါယ္ အတၳပညတ္ေတြရဲ့ အေငြ႔အသက္ေတြ ပါေနတယ္လို႔ ဆိုလိုတာ မ်ိဳးပါ။

ေ၀ါဟာရအသံုးအႏႈံးအရ ေသတယ္ ေျပာေျပာ, အသက္ထြက္တယ္ ေျပာေျပာ “ေသျခင္း” ဆိုတဲ့ အနက္အဓိပၸါယ္ကို သိၾကပါတယ္။ ဘာအဓိပၸါယ္လည္းဆိုရင္ေတာ့ လူေတြကိုယ္တိုင္ သတ္မွတ္ေပးထားတဲ့ အဓိပၸါယ္လို႔ပဲ ဆိုရမွာပါ။ အခ်ိဳ႕လူမ်ားဆို ေသစကားေျပာသံၾကားရရင္ “ဟဲ့ နိမိတ္မရွိ မနာမရွိ” လို႔ေျပာတတ္ ၾကပါတယ္။ ေ၀ါဟာရပညတ္ေတြကို “ေသျခင္း” လို႔ စိတ္ထဲ ကူးယူၿပီး သိလိုက္ယံုတင္ မကပါဘူး၊ ေသျခင္းရဲ့ အဓိပၸါယ္ေတြကို ခံစားယူလိုက္ၾကပါတယ္။ ေသျခင္းရဲ့ ေနာက္ကြယ္မွာ “ငါ မေသခ်င္ေသးဘူး” ဆိုတဲ့ စိတ္ကူးေတြ ဆင့္ပြားၿပီးယူပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ “ငါ” ဆိုတာဟာလည္း လူေတြ အဓိပၸါယ္သတ္မွတ္ခ်က္ေတြ ထည့္ေပးထားတဲ့ အတၳပညတ္ေနာက္တစ္မ်ိဳး ပါပဲ။ (related post: သံေ၀ဂ)

“ငါ” ဆိုတဲ့ မာနကိုပယ္သတ္ထားတဲ့ ဘုရားရဟႏၲာေတြမွာေတာ့ “ငါ ေသရမယ္” ဆိုတဲ့ ေသျခင္းမ်ိဳး မရွိေတာ့ပါဘူး။ လူအမ်ားစု သိရွိနားလည္ခံစားတဲ့ “ငါ ေသရမယ္” ဆိုတဲ့ အနက္အဓိပၸါယ္ပြားေတြရွိတဲ့ “ေသျခင္း”ဆိုတဲ့ ေ၀ါဟာရဟာ အာသေ၀ါကင္းကြာၿပီးတဲ့ ရဟႏၲာမ်ားနဲ႔ မသက္ဆိုင္ေတာ့ပါဘူး။

“ေမြးဖြားလာၿပီး အိုျခင္းေသျခင္းကင္းတဲ့ သူတစ္စံုတစ္ဦး ရွိပါသလား”ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းကို ေကာသလမင္းႀကီးက ျမတ္စြာဘုရားထံ ေမးေလ်ာက္ခဲ့ဖူးပါတယ္။

“မင္းႀကီး… အိုျခင္းေသျခင္း (ဇရာမရဏ) ကင္းလြတ္ေသာ ေမြးဖြားသူဟူ၍ မရွိ။ ပစၥည္းဥစၥာ အလြန္ႂကြယ္၀ ခ်မ္းသာေသာ မင္းမ်ိဳးသည္လည္း ေမြးဖြားလာၿပီးေနာက္ အိုျခင္းေသျခင္းမွ ကင္းသည္မရွိ။ … ဘ၀သံေယာဇဥ္ ကုန္ၿပီးေသာ ရဟႏၲာေသာ္မွလည္း ကိုယ္သည္ ပ်က္စီးျခင္းသေဘာရွိ၏။ ပစ္ခ်ျခင္းသေဘာရွိ၏” လို႔ ျမတ္စြာဘုရားက ေျဖၾကားခဲ့ပါတယ္။

ေ၀ါဟာရဆိုတာ ပညတ္ေတြပါလို႔ဆိုေပမဲ့ ေသျခင္းကို လြန္ေျမာက္ၿပီးတဲ့ ရဟႏၲာအတြက္ ‘မရဏ’ လို႔မသံုးပဲ “ကာေယာ ေဘဒနဓေမၼာ နိေကၡပနဓေမၼာ - ကိုယ္သည္ ပ်က္စီးျခင္းသေဘာရွိ၏၊ ပစ္ခ်ျခင္းသေဘာရွိ၏” လို႔ သံုးစြဲသြားတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။

ဧရာ (မႏၲေလး)

စာၫႊန္း။
၁။ သံ-၁-၁၁၄၊ ေကာသလသံယုတ္- ပဌမ၀ဂ္- ဇရာမရဏသုတ္
၂။ မ-၁-၄၆၃၊ မူလပဏၰာသပါဠိေတာ္-စူဠယမက၀ဂ္-စူလေ၀ဒလႅသုတ္

Spicy Shrimp Salad

Taste of Asia:
Mixed bean thread noodle and cooked shrimp in lettuce cups with chilli,garlic lime dressing."

မသီတာရဲ့ သူငယ်ချင်း "သီတာ" ချက်ထားတာလေး အားပေးကြပါဦး

ဒါကတော့ သူ့ဆီကစာ

Hello my dear Family and Friends,( all over the world)

I wish you all have wonderful, prosperous Burmese New Year.

As I have chance of contesting for the Macy's Culinary Challenge, I tried my best to present myself as food demonstrator.
There must be some weakness and strength.
The contesting period will end at April 10th. It is a great deal to have your support to get highest rating. If I got a lot of 5 star rating I will earn a chance to win.

The clock is ticking and click the attached file and rate and vote for my food presentation uploaded at Macy website.
It will count every single viewer and rating.

Please forward this mail anybody that related to our community and every vote and comment will count.

I appreciate every support that you vote for me and hope that someday I will be the proud culinary host of my country as well as Asia.
Every single vote and rating counts and please support for my chance of fair competition.



I wish you all have Healthy, Happy & Prosperous New Year!

Sincerely,
Thida

View my video by clicking the following link.

http://social.macys.com/keepitcooking/myvideos.html?entry_id=316927

http://social.macys.com/keepitcooking/home.html




If you have problem to view from the link,
Simply go to http://www.macy.com/
when you see the Macy shopping web, click to for the home on the top left side under macy logo
Then you can click the kitchen word on the left side of menu bar.
After that you can click the name : Tyler Florence under the bold print of Related Contents.( end of the left side menu bar)

တယောက်ဆို တယောက်

ချယ်ရီတဲ့လား

ရိုးရှင်းတဲ့ မင်းအလှ

ယဉ်စစလေးပါလားကွယ်

စိတ်တော့ မရှိနဲ့နော်

ဟိုလေ…ဟို…

အေးစက်လွန်းနေသလား လို့

လှရက်ပါပေ့ ကျူးလစ်ရယ်

ကျော့ရှင်းနေလိုက်ပုံများ

တောင့်ပါပေ့ ဖြောင့်ပါပေ့

ခက်နေတာက

ကိုလေ…မင်းကို

မယဉ်ပါးလို့ပါ

Sorry ကွာ

Hello အော့ခစ်

တမျိုးချစ်စရာလေးပါလား

မင်းအလှတွေနဲ့ ဖမ်းစား

မြင်သူ ရူးလောက်ရဲ့ကွာ

ဒါပေမဲ့ ဟိုလေ…

မြင်နေတယ်

နောက်ကွယ်မှာ…

မာယာတွေလား လို့

မိပိတောက်ရေ

ငယ်ချစ်ဦး

နှုတ်ခမ်းစူမနေနဲ့ဦး

တို့သိပါတယ်ကွာ

တယောက်ကို တယောက်

မင်းကလည်း

မပြောင်းတဲ့ အစစ်တွေနဲ့…

ကိုယ်ကလည်း

မဟောင်းတဲ့ အချစ်တွေနဲ့…

ချယ်ရီ Japan, ကျူးလစ် Western, အော့ခစ် Singapore နဲ့ ပိတောက် မြန်မာ တို့ကို ခံစားသည်။

(ကျူးလစ်ပုံမှာ ကရေတွန်၏ ကျူးလစ် အစစ်တွေမှ  ဖြစ်ပါသည်။ ကျန်ပုံများကို google search မှရယူပါသည်။)

Blood is thicker than Water

သင်္ကြန်ပွဲ နီးလာပြီ ဆိုတော့ ဟိုဘက်လမ်းက လမ်းထိပ်မှာ မဏ္ဍပ်ထွက်မယ် အသံကြားတယ်။ တို့လမ်းကရော ဘာတွေများလုပ်ကြမှာပါလိမ့်… လုပ်တော့ လုပ်မှာပါလေ နှစ်တိုင်းလုပ်နေကျပဲဟာ။ နွယ်နီနဲ့ နွယ်သာကီက ဆရာမှတ်ရပ်ကွက်က ကပ်လျက်လမ်းလေးနှစ်ခု။

နွယ်နီက အန်တီမြက ရပ်ရေးရွာရေး လူမှုရေးမှာ တော်တော်လေး တက်တက်ကြွကြွ ရှိတယ်။ သနပ်ခါးလုပ်ငန်း ပိုင်ရှင်လည်းဖြစ်လို့ ငွေရေးကြေးရေးမှာလည်း တောင့်တင်းသလို လမ်းထဲမှာလည်း သြဇာညောင်းတယ်။ နွယ်နီလမ်းက မဏ္ဍပ်ထွက်မယ် ဆိုတာကိုတော့ အဲ့ဒီလမ်းထဲနေတဲ့ ကျမ သူငယ်ချင်းမီမီက သတင်းပေးတာ၊ သူကတော့ စိတ်မဝင်စားလို့ မပါ,ပါတဲ့။

ကျမတို့ နွယ်သာကီမှာလည်း လမ်းထဲက အဒေါ်ကြီးတွေ ရှိပါတယ်နော်။ ဟိုတနှစ်ကတော့ မမကြည် ဦးစီးပြီး လမ်းထိပ်မှာ ရေပက်မဏ္ဍပ် လုပ်ပေးတယ်လေ...။ ဒီနှစ်တော့ မမကြည်ပဲ ခရီးထွက်နေလို့လား ဘာသံမှကို မကြားရသေး။ နှစ်တိုင်းလုပ်နေကျ အိမ်တအိမ်ရှေ့မှာစုပြီး မုံ့လုံးရေပေါ်တွေလုံး တလမ်းလုံး စတုဒီသာ ကျွေးတာတို့၊ ခေါင်းလျော်ရေ ဝေတာတို့၊ နှစ်ဆန်းတရက်နေ့ ပရိတ်တရားနာတာတို့တော့ မပျက်မကွပ်လုပ်ကြမှာပါလေ။ ကျမ စိတ်ဝင်စားနေတာက နွယ်နီလမ်းက လုပ်မယ်ဆိုတဲ့ အက အလှ သဘာ၀ မဏ္ဍပ်။ အန်တီမြကိုတွေ့မှ မေးကြည့်ရဦးမယ်။

နောက်တနေ့ ဈေးအသွား လမ်းမှာ အန်တီမြကိုတွေ့တော့ မဏ္ဍပ် အကြောင်း ကိုယ်ကစကားစမလို့ ရှိသေး။ အန်တီမြက “သမီးရေ အန်တီမြတို့ လမ်းက သင်္ကြန်မှာလုပ်မဲ့ ရပ်ကွက်ထဲက လူကြီးတွေကို သက်ကြီးပူဇော်ပွဲမှာလေ…”
“ဟုတ်ကဲ့ အန်တီမြ မနေ့ကမှ ချိုချိုပြောလို့ သိပါတယ်။” (ချိုချိုက အန်တီမြ သမီး ကျမ သူငယ်ချင်း)
“အဲ့ဒါသမီးတို့ လမ်းထဲက ဘဘတယောက်ကို စာရင်းထည့်ပေးဖို့ သမီးတို့ လမ်းထဲကပဲ မမအိက စာရင်းလှမ်းပေးတယ်။”

“အော် သိပြီ သမီးတို့ခေါင်းရင်းအိမ်က ဘဘဦးကို ပြောတာထင်တယ်။ ဟုတ်တယ် သူက အသက် ၇၄နှစ်ရှိပြီ။ မနက်ကပဲ အိမ်ရှေ့ ရေဖျန်းနေတုန်း ဘဘအမျိုးသမီး ကြီးကြီးဝင်းကတောင် အဲ့ဒီအကြောင်း လှမ်းပြောသေးတယ် သူလည်း ဖြစ်မြောက်ရေးအတွက် အလှူငွေ ထည့်ချင်လို့တဲ့။”
“အေး သမီးရယ် အဲ့ဒါ အန်တီတို့က မနေ့ကပဲ ၁၅ယောက်နဲ့ စာရင်းပိတ်လိုက်လို့ မပါနိုင်တော့ဘူးလို့ အဲ့ဒီ ဘဘ ကို ပြောပေးပါနော်။”

(ဟမ်…အန်တီမြကလည်း စာရင်းပေးတဲ့ မမအိကတဆင့်တော့ အကြောင်းမပြန်ခိုင်းပဲနဲ့ ဘာလို့ ငါ့လာ အကြောင်းပြန်ခိုင်းနေပါလိမ့် အော် သူ့သမီးသူငယ်ချင်းဆိုတော့ ငါကို ပြောမနာ ဆိုမနာ သဘောထားလို့ နေမှာပေါ့လေ နောက်ပြီး ဘဘဦးကလည်း ငါတို့ခေါင်းရင်းအိမ်က မဟုတ်လား လို့ စိတ်ထဲက တွေးရင်း) နှုတ်ကတော့…

“ဘာဖြစ်လို့လဲ အန်တီမြရဲ့ သမီးမေးပါရစေနော် ၁၆ယောက်ဖြစ်လို့ရော မရဘူးလား။”
“အန်တီမြတို့က ၁၅ရယ် ၁၆ရယ် မဟုတ်ပါဘူး သမီးရယ် နေရာအခက်အခဲနဲ့ အခြားစီစဉ်စရာတွေနဲ့ အားလုံး စဉ်းစားပြီး လုပ်ရတာမို့ပါ…အေးပါ သမီးရယ် အန်တီ အဖွဲ့ကို ပြန်ပြောကြည့်ပါဦးမယ်။”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ အန်တီမြ။ ဒါနဲ့ အန်တီမြတို့ လမ်းထဲက လူငယ်တွေ ယိမ်းအကလေးတွေ ထွက်ကြမယ်လို့လည်း သမီးသိထားပါတယ်။ အဲ့ဒါ သမီးတို့ လမ်း အဖွဲ့ကလည်း ဧည့်သည်တော်အဖြစ်ပါလို့ မရဘူးလားဟင်။”
“ကောင်းတာပေါ့အေ။ သမီးတို့ လမ်းက လူငယ်တွေက ညီလည်း ညီတယ်။ သွက်သွက်လက်လက် ချက်ချက်ချာချာလည်း ရှိကြတယ်။ အန်တီတို့ လမ်းက ကလေးတွေက ငယ်ကြသေးတော့ သိပ်မသွက်ကြသေးဘူး။ အန်တီလည်း ရိုးရာ အမွေအနှစ်ကလေးတွေ မပျောက်ပျက်အောင် ကလေးတွေကို လက်ဆင့်ကမ်းတဲ့ သဘောနဲ့ ကြိုးစားလုပ်ကြည့်တာပဲ၊ သက်ကြီးပူဇော်ပွဲကတော့ ဂါရဝတရားကို နားလည်တန်ဖိုးထားတတ်အောင် ကန်တော့ခံ လူကြီးတွေ အနေနဲ့လည်း ပီတိဖြစ်ရအောင်ပေါ့ကွယ်။”
“ဟုတ်ကဲ့ နားလည်ပါတယ် အန်တီမြ” ဟု ကျမ မြန်မြန်ဆန်ဆန် နှစ်နှစ်ကာကာ ပင် ဖြေလိုက်နိုင်ပါသည်။ (ကျမတို့ လမ်းမှ လူကြီးတွေကလည်း ထိုကဲ့သို့ပင် ဆုံးမသွန်သင်ထားသဖြင့် အန်တီမြကတောင် ကျမတို့ လမ်းက လူငယ်တွေတော်ကြောင်း ချီးမွမ်းလိုက်သည် မဟုတ်ပါလား)
“အေးအေး သမီးတို့ လမ်းက လူကြီးတွေဆီ ခွင့်တောင်းပြီး အကြောင်းပြန်ပေါ့ကွယ် အန်တီမြတို့တော့ တီးဝိုင်းအဖွဲ့နဲ့ ဒီလာမဲ့ စနေ အစမ်းတိုက်ကြမယ်။”
“ဟာ ဟုတ်လား အန်တီမြ ဒါဆို သမီးတို့ အဖွဲ့ ပါရမယ်ဆို သမီးတို့ အစီအစဉ်နဲ့ သမီးတို့ လာပါ့မယ်။ တီးဝိုင်းအဖွဲ့နဲ့ တိုက်ဖို့တော့ မမှီလောက်တော့ဘူး။”
ကျမက အားပါးတရ တက်ကြွစွာပြောနေမိသည်။ အန်တီမြကတော့…
“အေးပါကွယ် မမကြည်တို့ကို သာ သေချာခွင့်တောင်းပြီး ရတယ်ဆို လာခဲ့ကြပေါ့” ဟုသာ ပြောနေသည်။
“သမီးတို့ပါရရင် ပွဲမတိုင်ခင်တော့ အန်တီမြတို့ကို အယင်လာ ကပြပါမယ်” ဟု ပြောခဲ့လိုက်သည်။

အန်တီမြရဲ့ ခွင့်တောင်း… ခွင့်တောင်းဆိုတဲ့ စကားက ကျမနားထဲ ဆန်းဆန်းကြီး စွဲထင်ကျန်ခဲ့လို့ မမကြည်နဲ့ အန်တီမြတို့ အကြောင်း ဆက်ပြီးစဉ်းစားနေမိတယ်။ အယင်က ရွာကြီးတရွာဖြစ်ခဲ့ပြီး ဆရာမှတ်လို့ အမည်ရလာတဲ့ ဒီရပ်ကွက်ထဲမှာ မမကြည်က နွယ်သာကီလမ်းမှာ ငယ်ကတည်းက ကြီးတာ၊ အန်တီမြကလည်း နွယ်နီလမ်းမှာ ကြီးတာ၊ ကျမ မိဘတွေက ကျမမွေးပြီးမှ နွယ်သာကီလမ်းထဲ ပြောင်းလာတာ၊ ကျမ ခန့်မှန်းသိရသလောက်တော့ မမကြည်က အန်တီမြထက်အသက် လည်း ကြီးတယ်။ ဗိုလ်ချုပ်ဈေးထဲမှာ ဆိုင်ခန်းနှစ်ခန်းတွဲလား သုံးခန်းတွဲလား ဖွင့်လာတာ ရှေးပဝေသဏီ ခြောက်ထပ် ကတည်းက။ အန်တီမြတို့ကတော့ အယင်က အန်တီမြ ယောကျ်ားက ဝန်ထမ်း၊ နောက်မှ အန်တီမြ သနပ်ခါးလုပ်ငန်းလုပ်မှ ဗိုလ်ချုပ်ဈေးသစ်ထဲ ဆိုင်ခန်းဖွင့်တာ။ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းလမ်းမကြီးပေါ် မျက်နှာချင်းဆိုင်နေကြပြီး တန်းတာတော့ ခပ်တန်းတန်းပဲ…ဟူ၍သာ…။

နောက်တခုက ကျမတို့ လမ်းထဲက လူငယ်တွေ အရည်အချင်းရှိတာလည်း အမှန်။ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ဇန်နဝါရီလမှာ ကျင်းပတဲ့ ဆွမ်းကြီးလောင်းပွဲတော်ခေါ်တဲ့ ဆွမ်းသိမ်းပွဲမှာတော့ ဆရာမှတ်ရပ်ကွက်က ပန်းအမည်ကိုယ်စီနဲ့ လမ်းတိုင်းမှာ ဆိုင်း၊ ရုပ်ရှင်၊ အငြိမ့် စသဖြင့် ဖျော်ဖြေရေးတွေသာ လှိုင်လှိုင်ထည့်ကြသည်။ ဒီနှစ်မှာတော့ နွယ်သာကီလမ်းက လူငယ်တွေက ထူးထူးခြားခြား ဖျော်ဖြေရေးတွေ အစား ပွဲတော်နှင့်လည်း လိုက်ဖတ်ညီစွာ နိဗ္ဗာန်ရောက်ကြောင်း တရားပွဲတွေကို သုံးညတိုင်တိုင် အောင်အောင်မြင်မြင် စီစဉ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဆရာမှတ်တလွှားမှာတော့ နွယ်သာကီဟေ့ ရယ်လို့ ရေပန်းစားခဲ့ရသည်။ ထိုကဲ့သို့ စည်းလုံးပြီးသား ညီညွတ်ပြီးသား ခွန်အားရှိပြီးသာ ကျမတို့ နွယ်သာကီလူစုကို ဒီဧပရယ် သင်္ကြန်ပွဲမှာလည်း တနည်းတဖုန် ပွဲထုတ်ချင်မိသည်။ ကျမ အမြင် ပွဲလေးတွေက စိတ်နေပါမှ လက်ရေးသွေးနေပါမှ သွေးမအေးမှာလည်း ဖြစ်သည်။ သူများပွဲမှာ လူတတ် လူစွာကျယ်လုပ်ဖို့လည်း လားလားမှ စိတ်မကူးပါ။ ဖေးဖေးမမနှင့် လက်တွဲကူကြမည်သာ ဖြစ်ပါသည်။

အင်း လမ်းထဲကလူကြီးတွေကို ပြောပြ ခွင့်တောင်းရမယ်။ အိမ်ချင်းမျက်နှာချင်းဆိုင်နေပေမဲ့ မျက်နှာထားတည်တဲ့ မမကြည်ကို ငယ်ငယ်ကတည်းက ဖြုံတာတော့အမှန်။ အင်း ဟုတ်ပြီ နွယ်နွယ့်ကို ပြောခိုင်းရမယ် သူက မမကြည်နဲ့ ပိုနီးစပ်တယ်။ နှုတ်ခမ်းပေါ်မှာ မှဲ့ကလေးပါတဲ့ ကျမအမရဲ့သူငယ်ချင်း နွယ်နွယ်က လူကြီးနဲ့ ပြောရမလား၊ လူငယ်နဲ့ ပြောရမလား၊ နှုတ်စ အာစကတာ့ ထက်တယ်။ ဟန်ကျတာပဲ မမကြည်လည်း မနေ့ကပဲ ခရီးကနေ ပြန်ရောက်လာတယ်။ နွယ်နွယ်ကလည်း ပြောပေးမယ်တဲ့ သူတောင်ပါလို့ မရဘူးလားလို့ နောက်သေးတယ်။ ကျမလည်း စင်ပေါ် မတက်ပါဘူး။ အဖြစ်မရှိဘူး နောက်ကပဲ ဇတ်လမ်းရေးပေးမှာ။ ကျမတို့ အဖြစ်မရှိတာကလည်း ငယ်ငယ်က ဖြစ်ဖြစ်မြောက်မြောက် လုပ်ခွင့်မသာခဲ့ဘူးလေ။ ဒါကြောင့် နောက်တက်လေးတွေကိုတော့ လုပ်စေချင်တယ်။ လုပ်ဖြစ်အောင်က ကျမတို့က စီစဉ် ပံ့ပိုးပေးရမှာ။ ဒါကြောင့်လည်း ကိုယ့်လမ်းက မလုပ်ဖြစ်တောင် သူများလမ်းမှာ ပူးပေါင်းတာပေါ့။ အချိန်၊ လိုအပ်လျှင် ငွေပါ စိုက်ထုတ်မည့် ကျမရဲ့ စေတနာထက် ပူးပေါင်းပါဝင်ကြမည့် လူငယ်တွေရဲ့ ရှည်လျားစွာလျှောက်ရဦးမည့် အနာဂတ်လမ်းက များစွာပိုလို့ အရေးကြီးပါတယ်။

အဲ့ဒီညက ကျမ အိပ်မပျော်နိုင်။ ပါခွင့်ရပါ့မလား။ ပါရရင်ရော ဘာတွေ ဘယ်လို တင်ဆက်ကြမလဲ တွေးကာတွေးရင်း ရင်တွေပူပြီး လူးကာလိမ့်ကာနဲ့။

နောက်တနေ့ည ၇နာရီခွဲလောက် နွယ်နွယ်တောင် ညနေစာ ထမင်းစားပြီးမပြီးမသိ သူ့အိမ်ရှေ့ကနေ သွားခေါ်ပြီး ဘယ်လိုလဲ မေးတော့၊ နွယ်နွယ်က…

“ငါလည်း မမကြည်ကို ငါတို့ ပါချင်တာပါ ပြောရင် ခွင့်မပြုမှာ စိုးလို့ … ဟိုဘက်လမ်းက ကျမတို့ကို ဖိတ်ပါတယ်လို့ ပြောတာပေါ့။ ဒီတော့ မမကြည်က … ဟေ့ အားလုံးက ကိုယ့်အကျိုးအတွက် ကိုယ်လုပ်နေကြတာ ညီးတို့က သွားကြတော့ ဘာအကျိုးရမှာ မလို့လဲ။ ရန်ပုံငွေ ကောက်ရသမျှကို သူတို့လမ်းအတွက်ပဲ သုံးမှာ ညီးတို့ သွားတော့ ကိုယ့်လမ်းအတွက် ဖလားခံလို့ ရမှာမလို့လား။ ညီးတို့က သွားနေကြတော့ ကိုယ့်လမ်းထဲမှာ ဘယ်သူတွေ လုပ်ကြမှာတုန်း။ ငြင်းလို့ရရင် ငြင်းလိုက်အေ။ ငြင်းမရလို့ သွားရရင်လည်း ညီးတို့ အဖွဲ့ဟာ နွယ်သာကီကို ကိုယ်စားပြုတယ်ဆိုတာတော့ လူသိခဲ့ပစေ... လို့ ပြောလိုက်တယ်။”
“နွယ်နွယ်ရယ် ဒါဆို ဘယ်လိုကြီးလဲ... ကျမက လွယ်လွယ်လေးထင်ခဲ့တာ” ဆိုတော့ နွယ်နွယ်ကလည်း…
“မလွယ်ဘူး... လွယ်တော့ မလွယ်ဘူး နေဦး” လို့ဆိုနေတုန်း…

“သမီးရေ နွယ်နွယ် ထမင်းပြင်တော့ဟေ့” လို့ အိမ်ပေါ်က လှမ်းခေါ်လိုက်သံကြောင့် နောက်မှ တွေ့မယ်ဆိုပြီး စကားဖြတ်ခဲ့ရတယ်။

အတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်လှပါသော မမကြည် ပြောတာတွေက ဟုတ်သလိုလို မဟုတ်သလိုလို ခိုးလို့ခုလုနဲ့ အိမ်ပြန်လာပြီး ညစာစားနေတဲ့ အမေကို ဖြစ်ကြောင်းရယ်ကုန်စင် ပြောပြတော့ အေးအေးနေတတ်တဲ့ အမေက…

“ဒါဆိုလည်း ဟိုဘက်လမ်းကို အချိန်လည်း သိပ်ကပ်နေပြီမို့ စီစဉ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်း ကြည့်ကောင်းအောင်သာ ပြောလိုက်ပါတော့ သမီးရယ်” တဲ့…။
“ဟာ အမေကလည်း ဒါဆို သမီးတို့က မလုပ် မရှုပ် မပြုတ် လမ်းစဉ်ထဲဝင်သွားမှာပေါ့။”

အမေက ဆက်ပြောသည်။
“သမီးကလည်းကွယ် မနှစ်က တို့လမ်းက ရေပက်မဏ္ဍပ် လုပ်ပေးတုန်းက ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် စည်စည်ကားကားဖြစ်အောင် လုပ်ပေးခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား။ ရေပက်တဲ့သူတွေအားလုံး ဝတ်စုံဆင်တူ၊ လမ်းထဲက အုန်းလက်တွေခုတ်ပြီး အုန်းရွက် ခမောက်လေးတွေတောင်ပါလိုက်သေး။ နားတဲ့ အချိန်မှာလည်း စားစရာ သောက်စရာ မလစ်လပ်စေရအောင်နဲ့ ကိုယ့်လမ်းက သမီးပျိုတွေကို ဣန္ဒြေရရ ရေကစားနိုင်ဖို့ ထောင့်စေ့အောင် လုပ်ခဲ့တာပဲ။ ညီးတို့တွေ နားချင်မှ အခြားလမ်းက ကစားချင်သူတွေ အလှည့်ပေးခဲ့တာ မဟုတ်လား။ ညီးတို့တွေ သူများလမ်း သွားရတော့လည်း မျက်နှာများ အောက်ချရမလားလို့ လူကြီးတွေက တွေးချင်တွေးမပေါ့အေ။ သူတို့က ရေပက်မဏ္ဍပ်တော့ မဟုတ်ဘူးနော်။ ငါ့အထင်တော့ ဒီနှစ် သူတို့အားကျမခံ ထလုပ်တာဖြစ်မယ်။ ထည့်စဉ်းစားစရာတွေက အများကြီးပါအေ…” တဲ့ (လူကြီးတွေ စဉ်းစားပုံက ကျမတို့နှင့်တော့ မတူ)။

နောက်တနေ့ ဈေးသွားတော့ အန်တီမြနှင့် ဆုံပြန်ပါသည်။ ကိုယ့်ဖက်က ဘာမှမရေရာသေးသဖြင့် ရွံ့တွံ့တွံ့ဖြစ်နေတုန်း “သမီးရေ အန်တီမြ လမ်းထဲက အဖွဲ့တွေနဲ့ ပြန်တိုင်ပင်ပြီး ကန်တော့ခံလူကြီး ၂၀လောက် အထိ တိုးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ ဘဘဦးကို အန်တီမြ ဖိတ်စာပို့လိုက်မယ်လို့ ပြောလိုက်ပါနော် သမီး” တဲ့။

“ဟုတ်ကဲ့ ဟုတ်ကဲ့ အန်တီမြ” လို့ ခေါင်းငုံ ဆိုနေတုန်း အန်တီမြက
“သမီးတို့ အဖွဲ့ ဘယ်လိုတုန်း” လို့ မေးလာတော့…
“လူကြီးတွေကို ပြောထားပါပြီ အန်တီမြ အဲ့ဒါ ပြောပေးတဲ့ အမနဲ့လေ စကားမပြတ်ခင် သူအလုပ်ပေါ်လို့ လာမည့် တနင်္ဂနွေတော့ သမီး အတိအကျ အကြောင်းပြန်ပါမယ်နော်…” ဟုသာ မယုတ်မလွန် ဆိုရပါသည်။ အမှိုက်ကစ ပြဿဒ်မီးလောင် တတ်ပါသေးသဖြင့် ဆရာမှတ်ရဲ့ နွယ်နီနှင့် နွယ်သာကီ ကပ်လျက်နေရင်း စစ်မဖြစ်အောင် ကျမ အစစမှာ သတိထားရပါမည်။

ကျမက နွယ်သာကီသူမို့ နွယ်သာကီအမွှန်းတင်နေခြင်း မဟုတ်ပါ။ တကျောင်းတဂါထာ တရွာတပုဒ်ဆန်း ဆိုသလို ဆရာမှတ်၏ ပန်းအမည်နဲ့ လမ်းကလေးတွေမှာ နေထိုင်သူတွေကလည်း သူ့အလှနှင့်သူ အလှကိုယ်စီရှိကြပါသည်။ နွယ်နီက ကျမသူငယ်ချင်း မီမီ၊ သူ့လမ်းက လုပ်တာ စိတ်မဝင်စားဘူး ပြောနေသူက မသိရင် ညစ်ကျယ်ကျယ် ပုံပေါက်နေပေမဲ့ သူများထက် အနစ်နာခံတတ်သူ တယောက်ဖြစ်သည်။ ပွဲသွားနေကြလို့ ကျမတို့လမ်း မုံ့လုံးရေပေါ် လုံးမဲ့သူ နည်းနေလို့ဟေ့ ဆိုပြီး သူ့သွားခေါ်ကြည့်... ဘယ်သူ့မျက်နှာမှ မကြည့်ပဲ မဆိုင်းမတွ လာမည့်သူ ဖြစ်သည်။ သရဖီလမ်းထဲ နေသူများကလည်း သူ့လမ်းအမည်နှင့် လိုက်ဖက်စွာ ရိုးသားအေးဆေးကြသည်။ သရဖီလမ်းက ကျမသူငယ်ချင်း ခိုင်ခိုင်ကိုပဲကြည့် စာအတော်ကြီး မဟုတ်ပေမဲ့ ပြောတာဆိုတာ အပို အလို မရှိ၊ ဝတ်တာ စားတာ ရိုးရှင်းပြီး၊ စည်းစနစ်ကျသူ ဖြစ်သည်။ အာသဝတီလမ်းကလည်း တမျိုးလှပြန်သည်။ တော်ဝင်သည် လို့ပဲပြောရမလား။ လမ်းထဲမှာ သူကြွယ်ပေါသည်။ အဝေးက ကြည့်လျှင် ကိန်းကြီးခန်းကြီးဟန်တော့ ပေါက်ကောင်းပေါက်နေမည်။ အာသာဝတီက ကျမသူငယ်ချင်း မေ ကို အနီးကပ်ပေါင်းကြည့်မှ နုနယ် လှပနေတဲ့ မွေးရာပါကို မနာလို ဖြစ်စရာ အကြောင်း ကျမတို့မှာမရှိသလို အပြင်ပုံပန်း သဏ္ဍာန်နှင့် လိုက်ဖက်စွာ နူးညံ့ဖြူဖွေးသည့် စိတ်ထား မေ့မှာရှိတာသိရသည်။

ကျမလမ်းထဲက လူငယ်တွေ ခေါ်ပြီး နွယ်နီက မဏ္ဍပ်ကို သွားဖို့ မနိုင်မနင်းဖြစ်နေပါရင် ကျောင်းဆရာမမို့ ကလေးတွေကို နိုင်နင်းတဲ့ ခိုင်ခိုင်က ကလေးထိန်းလိုက်ပေးမည်ပင်။ စင်ပေါ်တက်ကြရမှာမို့ မိတ်ကပ်ချယ်ဖို့ ဝတ်တာစားတာ စတိုင်ကျဖို့ မေကလည်း ကူညီမည်ပင်။

ကျမတို့အားလုံးသည် ဆရာမှတ်၏ သားသမီးများပင် ဖြစ်ကြသည်။ အကယ်၍များ ကျမတို့ မပါဝင်တော့ပါဘူး ဆိုလျှင် မီမီ၊ ခိုင်ခိုင်၊ မေတို့လည်း ကိုယ်စီအိမ်မှာ ဟိုက ဒီက ပေးလာသည့် သင်္ကြန်မုန့်တွေကို ပျင်းရိစွာစားရင်း အခြားရက်များလိုပင် နှစ်သစ်ကို ကူးမှန်းမသိ ကူးသွားကြပေမည်။ သူတို့ လမ်းထဲက လူကြီးတွေကတော့ ညည်းတို့ သင်္ကြန်ကလည်းအေ... တို့တွေ ငယ်ငယ်တုန်းကနဲ့များတော့ ကွာပါ့ ဟု ပြောကောင်း ပြောနေပေလိမ့်မည်။ နွယ်နီလမ်းက ချိုချိုတယောက်ကတော့ ဘယ်လိုနေမယ်မသိ။ သူကတော့ အမေကို ကူညီညာခွင့်ရှိနေသည်။ သင်္ကြန်ပြီးသွားရင်တော့ ချိုချိုတယောက် ကျမတို့ကို စိမ်းမလား၊ ရှိန်းမလား၊ တိမ်းမလား မပြောတတ်။ နောင်သော အခါ နွယ်နီက မျိုးဆက်သစ် ချိုချို တယောက် ဆရာမှတ်ကို ဘယ်ပုံဘယ်နည်း ချယ်လှယ်လာမလဲဆိုတာ ကျမတို့၏ ကံကြမ္မာမဟုတ်ပါ။

(နိုင်ငံရေး၊ လူမှုရေး၊ သာသာရေးစသဖြင့် ခေါင်းစဉ်အမျိုးမျိုး တပ်ထားသော လုပ်ငန်းများတွင် အင်အားကို သွေးစည်းခြင်းဖြင့်ရယူစေလိုသော ဆန္ဒဖြင့် ကြီးပြင်းခဲ့သည့် ရပ်ကွက်လေးကို နောက်ခံထား၍ ဇာတ်လမ်းဆင် ရေးသားပါသည်။)

မြန်မာနှစ်သစ်ကို ကြိုဆိုပါသည်။