Showing posts with label ဓမ္မဒါန. Show all posts
Showing posts with label ဓမ္မဒါန. Show all posts

Tuesday, December 27, 2016

ဓာရဏပရိတ်လာ အာဝေဏိကဂုဏ်တော် ၁၈-ပါး

ဓာရဏပရိတ်တော်သည် မြန်မာဗုဒ္ဓဘာသာဝင် အများအပြား ရွတ်ဖတ်ပူဇော်လေ့ရှိကြသည့် ပရိတ်တော် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုဓာရဏပရိတ်ကို သံဂါယနာတင် နိကာယ် ၅-ရပ်တို့တွင် မည်သည့် ကျမ်းတွင်မျှ မတွေ့ရ။ ဘုရားဟောဒေသနာ မဟုတ်။ ရှေးဆရာတော်ကြီး တစ်ပါးပါး ရှေးဖွဲ့ခဲ့သည့် ပရိတ်ဒေသနာ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ စင်စစ် ပရိတ်ကြီး ၁၁-သုတ်အနက် အချို့သော ပရိတ်တို့သည်လည်း နိကာယ် ၅-ရပ်ဝင် ဒေသနာများကြီးများ မဟုတ်သည့်တိုင်၊ နိကာယ် ၅-ရပ်လာ သုတ္တန်ဒေသနာများကို ကိုယ်ထည်ပြု၍ ရှေးပညာရှိ မထေရ်ကြီးများ ရေးဖွဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့ဆိုလျှင် ဓာရဏပရိတ်တော်၏ တရားသား ကိုယ်ထည်ကို လေ့လာ သုံးသပ်ကြည့်သင့် ပါသည်။


ဓာရဏပရိတ်တော်

၁။ ဗုဒ္ဓါနံ ဇီဝိတဿ န သက္ကာ ကေနစိ အန္တရာယော ကာတုံ၊ တထာ မေ ဟောတု။

၂။ အတီတံသေ ဗုဒ္ဓဿ ဘဂဝတော အပ္ပဋိဟတံ ဉာဏံ၊ အနာဂတံသေ ဗုဒ္ဓဿ ဘဂဝတော အပ္ပဋိဟတံ ဉာဏံ၊ ပစ္စုပ္ပန္နံသေ ဗုဒ္ဓဿ ဘဂဝတော အပ္ပဋိဟတံ ဉာဏံ။

၃။ ဣမေဟိ တီဟိ ဓမ္မေဟိ သမန္နာဂတဿ ဗုဒ္ဓဿ ဘဂဝတော သဗ္ဗံ ကာယကမ္မံ ဉာဏပုဗ္ဗင်္ဂမံ ဉာဏာနုပရိဝတ္တံ၊ သဗ္ဗံ ဝစီကမ္မံ ဉာဏပုဗ္ဗင်္ဂမံ ဉာဏာနုပရိဝတ္တံ၊ သဗ္ဗံ မနောကမ္မံ ဉာဏပုဗ္ဗင်္ဂမံ ဉာဏာနုပရိဝတ္တံ။

၄။ ဣမေဟိ ဆဟိ ဓမ္မေဟိ သမန္နာဂတဿ ဗုဒ္ဓဿ ဘဂဝတော နတ္ထိ ဆန္ဒဿ ဟာနိ၊ နတ္ထိ ဓမ္မဒေသနာယ ဟာနိ၊ နတ္ထိ ဝီရိယဿ ဟာနိ၊ နတ္ထိ ဝိပဿနာယ ဟာနိ၊ နတ္ထိ သမာဓိဿ ဟာနိ၊ နတ္ထိ ဝိမုတ္တိယာ ဟာနိ။

၅။ ဣမေဟိ ဒွါဒသဟိ ဓမ္မေဟိ သမန္နာဂတဿ ဗုဒ္ဓဿ ဘဂဝတော နတ္ထိ ဒဝါ၊ နတ္ထိ ရဝါ၊ နတ္ထိ အပ္ဖုဋံ၊ နတ္ထိ ဝေဂါယိတတ္တံ၊ နတ္ထိ အဗျာဝဋမနော၊ နတ္ထိ အပ္ပဋိသင်္ခါနုပေက္ခာ။ ဣမေဟိ အဋ္ဌာရသဟိ ဓမ္မေဟိ သမန္နာဂတဿ ဗုဒ္ဓဿ ဘဂဝတော၊ နမော သတ္တန္နံ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓါနံ။

၆။ နတ္ထိ တထာဂတဿ ကာယဒုစ္စရိတံ၊ နတ္ထိ တထာဂတဿ ဝစီဒုစ္စရိတံ၊ နတ္ထိ တထာဂတဿ မနောဒုစ္စရိတံ၊ နတ္ထိ အတီတံသေ ဗုဒ္ဓဿ ဘဂဝတော ပဋိဟတံ ဉာဏံ၊ နတ္ထိ အနာဂတံသေ ဗုဒ္ဓဿ ဘဂဝတော ပဋိဟတံ ဉာဏံ၊ နတ္ထိ ပစ္စုပ္ပန္နံသေ ဗုဒ္ဓဿ ဘဂဝတော ပဋိဟတံ ဉာဏံ။ နတ္ထိ သဗ္ဗံ ကာယကမ္မံ ဉာဏာပုဗ္ဗင်္ဂမံ ဉာဏံ နာနုပရိဝတ္တံ၊ နတ္ထိ သဗ္ဗံ ဝစီကမ္မံ ဉာဏာပုဗ္ဗင်္ဂမံ ဉာဏံ နာနုပရိဝတ္တံ၊ နတ္ထိ သဗ္ဗံ မနောကမ္မံ ဉာဏာပုဗ္ဗင်္ဂမံ ဉာဏံ နာနုပရိဝတ္တံ။ ဣမံ ဓာရဏံ အမိတံ အသမံ သဗ္ဗသတ္တာနံ တာဏံ လေဏံ သံသာရဘယဘီတာနံ အဂ္ဂံ မဟာတေဇံ။

၇။ ဣမံ အာနန္ဒ ဓာရဏပရိတ္တံ ဓာရေဟိ ပါစေဟိ ပရိပုစ္ဆာဟိ။ တဿ ကာယေ ဝိသံ န ကမေယျ၊ ဥဒကေ န လဂ္ဂေယျ၊ အဂ္ဂိ န ဍဟေယျ၊ နာနာဘယ ဝိကော၊ န ဧကာဟာရကော၊ န ဒွိဟာရကော၊ န တိဟာရကော၊ န စတုဟာရကော၊ န ဥမ္မတ္တကံ၊ န မူဠှကံ၊ မနုဿေဟိ အမနုဿေဟိ န ဟိံသကာ။

၈။ တံ ဓာရဏပရိတ္တံ ယထာ ကတမေ၊ ဇာလော မဟာဇာလော၊ ဇာလိတ္တေ မဟာဇာလိတ္တေ၊ ပုဂ္ဂေ မဟာပုဂ္ဂေ၊ သမ္ပတ္တေ မဟာသမ္ပတ္တေ၊ ဘူတင်္ဂမှိ တမင်္ဂလံ။ ဣမံ ခေါ ပနာနန္ဒ ဓာရဏပရိတ္တံ သတ္တသတ္တတိ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓကောဋီဟိ ဘာသိတံ၊ ဝတ္တေ အဝတ္တေ၊ ဂန္ဓဝေ အဂန္ဓဝေ၊ နောမေ အနောမေ၊ သေဝေ အသေဝေ၊ ကာယေ အကာယေ၊ ဓာရဏေ အဓာရဏေ၊ ဣလ္လိ မိလ္လိ၊ တိလ္လိ မိလ္လိ၊ ယောရုက္ခေ မဟာယောရုက္ခေ၊ ဘူတင်္ဂမှိ တမင်္ဂလံ။

၉။ ဣမံ ခေါ ပနာနန္ဒ ဓာရဏပရိတ္တံ နဝနဝုတိယာ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓကောဋီဟိ ဘာသိတံ၊ ဒိဋ္ဌိလာ ဒဏ္ဍိလာ မန္တိလာ ရောဂိလာ ခရလာ ဒုဗ္ဘိလာ။ ဧတေန သစ္စဝဇ္ဇေန သောတ္ထိ မေ ဟောတု သဗ္ဗဒါ။

အထက်ပါ ပါဌ်သည် ဓာရဏပရိတ်တော် မူကွဲများအနက်မှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ စာပိုဒ် (၁) တွင် မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ အသက်တော်ကို မည်သည့် တစ်စုံတစ်ယောက်သောသူကမျှ အန္တရာယ် ပြုရန် မဖြစ်နိုင် ထို့အတူ မိမိ၏ အသက်ကိုလည်း အန္တရာယ် မပြုနိုင်စေရန် ဆုတောင်းထားသည်။ ‘ဗုဒ္ဓါနံ ဇီဝိတဿ န သက္ကာ ကေနစိ အန္တရာယော ကာတုံ’ ဟူသည့် ပါဌ်ကို ဝိနည်း ပါရာဇိကကဏ္ဍ အဋ္ဌကထာ ဒုဗ္ဘိက္ခကထာတွင် တွေ့နိုင်သည်။ (၁) မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ အသက်တော် (၂) မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ သဗ္ဗညုတဉာဏ်တော် (၃) မြတ်စွာဘုရားရှင်အား ရည်စူး၍ လှူဒါန်းအပ်သည့် ပစ္စည်းလေးပါး (၄) မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ ရှစ်ဆယ်သော လက္ခဏာတော်ငယ် နှင့် ကိုယ်ရောင်တော် – ဤလေးပါးသော အရာတို့ကို မည်သူကမျှ အန္တရာယ် မပြုနိုင်ကြောင်း ယင်းအဋ္ဌကထာတွင် ဖော်ပြထားသည်။ ထို့ကြောင့် အချို့သော ဓာရဏပရိတ်မူတို့၏ ပထမစာပိုဒ်ကို အောက်ပါအတိုင်း တွေ့ရသည်။

ဗုဒ္ဓါနံ ဇီဝိတဿ န သက္ကာ ကေနစိ အန္တရာယော ကာတုံ။
ဗုဒ္ဓါနံ သဗ္ဗညုတညာဏဿ န သက္ကာ ကေနစိ အန္တရာယော ကာတုံ။
ဗုဒ္ဓါနံ အဘိဟဋာနံ စတုန္နံ ပစ္စယာနံ န သက္ကာ ကေနစိ အန္တရာယော ကာတုံ။
ဗုဒ္ဓါနံ အသီတိယာနုဗျဉ္ဇနာနံ ဗျာမပ္ပဘာယ ဝါ န သက္ကာ ကေနစိ အန္တရာယော ကာတုံ။
ဣမေသံ စတုန္နံ န သက္ကာ ကေနစိ အန္တရာယော ကာတုံ၊ တထာ မေ ဟောတု။


ဓာရဏပရိတ်စာပိုဒ် ၂ မှ ၅ အထိသည် ဗုဒ္ဓ၏ အာဝေဏိက ဂုဏ်တော် ၁၈-ပါး ဖြစ်သည်။ အာဝေဏိက ဂုဏ်တော်ဟူသည် (ပစ္စေကဗုဒ္ဓါနှင့် ရဟန္တာအရှင်မြတ်များ အပါဝင်) အခြားမည်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်နှင့်မျှ မဆက်ဆံသော မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ သီးခြားဂုဏ်တော်များကို ဆိုလိုသည်။ သို့သော် အာဝေဏိက ဂုဏ်တော် ၁၈-ပါးကို သံဂါယနာတင် နိကာယ် ၅-ရပ် ပါဠိတော်တို့တွင် အပြည့်အစုံ မတွေ့ရ။ ဂုဏ်တော်အချို့ကိုသာ ကြိုးကြား ကြိုးကြား တွေ့ရသည်။ ခရစ်တော်မပေါ်မီ ၁-ရာစု ဝန်းကျင်ခန့်က ပေါ်ထွန်းခဲ့သည့် ပညာပါရမိတာသုတ်၊ မဟာဝတ္ထု စသည့် မဟာယာနကျမ်းစာတို့တွင်မူ အာဝေဏိက ဂုဏ်တော် ၁၈-ပါးကို သက္ကတဘာသာဖြင့် အကျယ်တဝင့် ဖွင့်ဆို ရေးသားခဲ့ကြသည်။ ခရစ်နှစ် ၅-ရာစုခန့်တွင် အရှင်မဟာဗုဒ္ဓဃောသ ပြုစုသည့် အဋ္ဌကထာများတွင် ဘုရားရှင်၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ချီးမွမ်းရာတွင် ‘အဋ္ဌာရသ ဗုဒ္ဓဓမ္မာ’၊ ‘အဋ္ဌာရသ အာဝေဏိက ဗုဒ္ဓဓမ္မာ’ စသဖြင့် ထည့်သွင်းရေးသားလေ့ရှိသည်။ သို့သော် ဂုဏ်တော် ၁၈-ပါး၏ အမည်စာရင်း အပြည့်အစုံကိုမူ ဒီဃနိကာယ် ပါထိကဝဂ် သင်္ဂီတိသုတ် အဖွင့် အဋ္ဌကထာ၌သာ အောက်ပါအတိုင်း တွေ့နိုင်သည်။

အရှင်မဟာဗုဒ္ဓဃောသ၏ ဒီဃနိကာယ် အဋ္ဌကထာမှ အာဝေဏိက ဂုဏ်တော် ၁၈-ပါး

အဋ္ဌာရသ ဗုဒ္ဓဓမ္မာ နာမ နတ္ထိ တထာဂတဿ ကာယဒုစ္စရိတံ, နတ္ထိ ဝစီဒုစ္စရိတံ, နတ္ထိ မနောဒုစ္စရိတံ။ အတီတေ ဗုဒ္ဓဿ အပ္ပဋိဟတဉာဏံ, အနာဂတေ, ပစ္စုပ္ပန္နေ ဗုဒ္ဓဿ အပ္ပဋိဟတဉာဏံ, သဗ္ဗံ ကာယကမ္မံ ဗုဒ္ဓဿ ဘဂဝတော ဉာဏာနုပရိဝတ္တိ, သဗ္ဗံ ဝစီကမ္မံ, သဗ္ဗံ မနောကမ္မံ ဗုဒ္ဓဿ ဘဂဝတော ဉာဏာနုပရိဝတ္တိ။ နတ္ထိ ဆန္ဒဿ ဟာနိ, နတ္ထိ ဝီရိယဿ ဟာနိ, နတ္ထိ သတိယာ ဟာနိ, နတ္ထိ ဒဝါ, နတ္ထိ ရဝါ, နတ္ထိ ခလိတံ, နတ္ထိ သဟသာ, နတ္ထိ အဗျာဝဋော မနော, နတ္ထိ အကုသလစိတ္တန္တိ။ (ဒီ.ဋ္ဌ.၃.၃၀၅၊ သင်္ဂီတိသုတ် အဖွင့်အဋ္ဌကထာ)

(၁-၃) နတ္ထိ တထာဂတဿ ကာယဒုစ္စရိတံ နတ္ထိ ဝစီဒုစ္စရိတံ, နတ္ထိ မနောဒုစ္စရိတံ - မြတ်စွာဘုရားရှင်အား ကိုယ်ဖြင့် ပြုအပ်သော မကောင်းသည့် အကျင့်သည် မရှိ။ နှုတ်ဖြင့် ပြောဆိုအပ်သော မကောင်းသည့် အကျင့်သည် မရှိ။ စိတ်ဖြင့် ကြံစည်အပ်သော မကောင်းသည့် အကျင့်သည် မရှိ။
(၄-၆) အတီတေ ဗုဒ္ဓဿ အပ္ပဋိဟတဉာဏံ, အနာဂတေ, ပစ္စုပ္ပန္နေ […] - မြတ်စွာဘုရားရှင်အား အတိတ်အဖို့၌ အတားအဆီး အပိတ်အအပင် မရှိသော ဉာဏ်တော်သည် ရှိ၏။ အနာဂတ်အဖို့၌, ပစ္စုပ္ပန်အဖို့၌ အတားအဆီး အပိတ်အအပင် မရှိသော ဉာဏ်တော်သည် ရှိ၏။
(၇-၉) သဗ္ဗံ ကာယကမ္မံ ဗုဒ္ဓဿ ဘဂဝတော ဉာဏာနုပရိဝတ္တိ, သဗ္ဗံ ဝစီကမ္မံ, သဗ္ဗံ မနောကမ္မံ ဗုဒ္ဓဿ ဘဂဝတော ဉာဏာနုပရိဝတ္တိ - မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ အလုံးစုံသော ကာယကံ အမှုတို့သည် ဉာဏ်တော်၏ နောက်သို့ အစဉ်လိုက်၍ ဖြစ်၏။ အလုံးစုံသော ဝစီကံ မနောကံ အမှုတို့သည် ဉာဏ်တော်၏ နောက်သို့ အစဉ်လိုက်၍ ဖြစ်၏။
(၁၀) နတ္ထိ ဆန္ဒဿ ဟာနိ - (သတ္တဝါတို့၏ အကျိုးစီးပွားအတွက်) ဆန္ဒတော်၏ ယုတ်လျော့ခြင်းသည် မရှိ။
(၁၁) နတ္ထိ ဝီရိယဿ ဟာနိ - ဝီရိယ၏ ယုတ်လျော့ခြင်းသည် မရှိ။
(၁၂) နတ္ထိ သတိယာ ဟာနိ - သတိ၏ ယုတ်လျော့ခြင်းသည် မရှိ။
(၁၃) နတ္ထိ ဒဝါ - မြူးတူးပျော်ပါးလို၍ ပြုမူခြင်းသည် မရှိ။
(၁၄) နတ္ထိ ရဝါ - (သတိကင်းလွတ်) ချွတ်ယွင်းသော ပြောဆိုခြင်းသည် မရှိ။
(၁၅) နတ္ထိ ခလိတံ - (သတိကင်းလွတ်) ချွတ်ယွင်းသော ပြုမူခြင်းသည် မရှိ။
(၁၆) နတ္ထိ သဟသာ - (ဉာဏ်ဖြင့် မဆင်မခြင်) အဆောတလျှင် ပြုခြင်းသည် မရှိ။
(၁၇) နတ္ထိ အဗျာဝဋော မနော - အားမစိုက်ဘဲ ကြောင့်ကြမဲ့နေသော စိတ်သည် မရှိ။
(၁၈) နတ္ထိ အကုသလစိတ္တံ - အကုသိုလ်စိတ်သည် မရှိ။

သို့သော် ကာယဒုစရိုက်၊ ဝစီဒုစရိုက်၊ မနောဒုစရိုက် မရှိခြင်းတို့သည် မြတ်စွာဘုရားရှင်နှင့်သာ ဆက်ဆံသည့် အာဝေဏိကတရား မဟုတ်။ လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟတို့ကို အကြွင်းမဲ့ ပယ်သတ်ပြီးသော ရဟန္တာ အရှင်မြတ်တို့တွင်လည်း ကာယဒုစရိုက်၊ ဝစီဒုစရိုက်၊ မနောဒုစရိုက်တို့ မရှိကြ။ ထို့အတူပင် နောက်ဆုံး ဂုဏ်ပုဒ်ဖြစ်သည့် အကုသိုလ်စိတ် မရှိခြင်း (နတ္ထိ အကုသလစိတ္တံ) သည်လည်း အာဝေဏိက ဗုဒ္ဓဓမ္မ မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် (ခရစ်နှစ် ၆-ရာစု ၇-နှစ်ရာစုခန့်တွင် ပေါ်ထွန်းခဲ့သော) အရှင်ဓမ္မပါလက ဒီဃနိကာယ် အဋ္ဌကထာ၏ အနက်ဓိပ္ပါယ်ကို ထပ်မံ ဖွင့်ဆိုသည့် လီနတ္ထဒီပနီခေါ် ဒီဃနိကာယ် ဋီကာကျမ်းတွင် “ကာယဒုစရိုက်၊ ဝစီဒုစရိုက်၊ မနောဒုစရိုက် မရှိခြင်းဟူသည့် ဂုဏ်ပုဒ်တို့သည် ကာယကံ အစရှိသော အမှုတို့သည် ဉာဏ်တော်သို့ အစဉ်လိုက်ခြင်းကြောင့် ရထိုက်သည့် ဂုဏ်များကို ချီးမွမ်းခြင်းသာ ဖြစ်သည်၊ အာဝေဏိကဓမ္မကို ပြခြင်း မဟုတ် (ကာယကမ္မာဒီနံ ဉာဏာနုပရိဝတ္တိတာယ လဒ္ဓဂုဏကိတ္တနံ, န အာဝေဏိကဓမ္မန္တရဒဿနံ)” ဟု မှတ်ချက်ပေးသည်။ ထို့နောက် “ဤနေရာတွင် ဒီဃနိကာယ်ဆောင်အရှင်တို့၏ ပါဌ်သည် ရှုတ်ထွေးနေ သည်။ မရှုတ်ထွေးသည့် ပါဌ်မှာကား ဤသို့ ဖြစ်သည် (အယဉ္စ ဒီဃဘာဏကာနံ ပါဌော အာကုလော ဝိယ။ အယံ ပန ပါဌော အနာကုလော)” ဟု ဆို၍ ဗုဒ္ဓ၏ အာဝေဏိကဂုဏ်တော် ၁၈-ပါးကို ဋီကာဆရာ အရှင်ဓမ္မပါလက အောက်ပါအတိုင်း စာရင်းထုတ်ပြထားသည်။ ဓာရဏပရိတ်တွင် တွေ့ရသည့် အာဝေဏိကဂုဏ်တော် ၁၈-ပါးမှာ အရှင်ဓမ္မပါလ၏ ဋီကာများတွင်လာသည့် ဂုဏ်တော် ၁၈-ပါးပင် ဖြစ်သည်။

အရှင်ဓမ္မပါလ၏ ဒီဃနိကာယ် ဋီကာမှ အာဝေဏိက ဂုဏ်တော် ၁၈-ပါး

အတီတံသေ ဗုဒ္ဓဿ ဘဂဝတော အပ္ပဋိဟတံ ဉာဏံ, အနာဂတံသေ, ပစ္စုပ္ပန္နံသေ ဗုဒ္ဓဿ ဘဂဝတော အပ္ပဋိဟတံ ဉာဏံ။ ဣမေဟိ တီဟိ ဓမ္မေဟိ သမန္နာဂတဿ ဗုဒ္ဓဿ ဘဂဝတော သဗ္ဗံ ကာယကမ္မံ ဉာဏပုဗ္ဗင်္ဂမံ ဉာဏာနုပရိဝတ္တိ၊ သဗ္ဗံ ဝစီကမ္မံ, သဗ္ဗံ မနောကမ္မံ ဉာဏပုဗ္ဗင်္ဂမံ ဉာဏာနုပရိဝတ္တိ။ ဣမေဟိ ဆဟိ ဓမ္မေဟိ သမန္နာဂတဿ ဗုဒ္ဓဿ ဘဂဝတော နတ္ထိ ဆန္ဒဿ ဟာနိ, နတ္ထိ ဓမ္မဒေသနာယ ဟာနိ, နတ္ထိ ဝီရိယဿ ဟာနိ, နတ္ထိ သမာဓိဿ ဟာနိ, နတ္ထိ ပညာယ ဟာနိ, နတ္ထိ ဝိမုတ္တိယာ ဟာနိ။ ဣမေဟိ ဒွါဒသဟိ ဓမ္မေဟိ သမန္နာဂတဿ ဗုဒ္ဓဿ ဘဂဝတော နတ္ထိ ဒဝါ, နတ္ထိ ရဝါ, နတ္ထိ အပ္ဖုဋ္ဌံ, နတ္ထိ ဝေဂါယိတတ္တံ, နတ္ထိ အဗျာဝဋမနော, နတ္ထိ အပ္ပဋိသင်္ခါနုပေက္ခာတိ။ (ဒီ.ဋီ.၃.၃၀၅၊ သင်္ဂီတိသုတ် အဖွင့်ဋီကာ)

(၁-၃) အတီတံသေ ဗုဒ္ဓဿ ဘဂဝတော အပ္ပဋိဟတံ ဉာဏံ၊ အနာဂတံသေ, ပစ္စုပ္ပန္နံသေ […]
(၄-၆) သဗ္ဗံ ကာယကမ္မံ ဉာဏပုဗ္ဗင်္ဂမံ ဉာဏာနုပရိဝတ္တိ၊ သဗ္ဗံ ဝစီကမ္မံ, သဗ္ဗံ မနောကမ္မံ […]
(၇) နတ္ထိ ဆန္ဒဿ ဟာနိ
(၈) နတ္ထိ ဓမ္မဒေသနာယ ဟာနိ
(၉) နတ္ထိ ဝီရိယဿ ဟာနိ
(၁၀) နတ္ထိ သမာဓိဿ ဟာနိ
(၁၁) နတ္ထိ ပညာယ ဟာနိ
(၁၂) နတ္ထိ ဝိမုတ္တိယာ ဟာနိ
(၁၃) နတ္ထိ ဒဝါ
(၁၄) နတ္ထိ ရဝါ
(၁၅) နတ္ထိ အပ္ဖုဋ္ဌံ - ဉာဏ်တော်နှင့် မထိတွေ့ မနှံ့စပ်သော ကိစ္စ မရှိ
(၁၆) နတ္ထိ ဝေဂါယိတတ္တံ - အလျင်စလိုပြုခြင်း မရှိ
(၁၇) နတ္ထိ အဗျာဝဋမနော
(၁၈) နတ္ထိ အပ္ပဋိသင်္ခါနုပေက္ခာ - ဉာဏ်ဖြင့် မဆင်မခြင် လျစ်လျူရှုသော အမှုသည် မရှိ။

ဋီကာဆရာ အရှင်ဓမ္မပါလသည် မိမိ အနက်ဖွင့်သည့် မူရင်းကျမ်းဖြစ်သည့် အရှင်မဟာဗုဒ္ဓဃောသ၏ အဋ္ဌကထာတွင် လာသည့် ဂုဏ်တော် ၁၈-ပါးကို မယူတော့ဘဲ အထက်ပါအတိုင်း ပြသည်။ ထို့အပြင် အရှင်ဓမ္မပါလသည် ဒီဃနိကာယ် သမ္ပသာဒနီယသုတ် အဖွင့်၌လည်း အထက်ပါ အာဝေဏိကဂုဏ်တော် ၁၈-ပါးကိုပင် အဋ္ဌာရသဗုဒ္ဓဓမ္မဟူသည့် အမည်ဖြင့် ထုတ်ပြကာ၊ အချို့ကျမ်းများတွင် (ကေစိ) ‘နတ္ထိ ဓမ္မဒေသနာယ ဟာနိ’ ကို မထည့်ဘဲ ‘နတ္ထိ ဆန္ဒဿ ဟာနိ၊ နတ္ထိ ဝီရိယဿ ဟာနိ၊ နတ္ထိ သတိယာ ဟာနိ’ ဟု ဆိုကြောင်း မှတ်ချက်ပေးထားသည်။ “အချို့ကျမ်းများသည် (ကေစိ)” မည့်သည့် ကျမ်းဖြစ်သည်ကို ဖော်ပြထားခြင်း မရှိသော်လည်း ဝိသုဒ္ဓိမဂ်ကျမ်း၏ ရှေ့ပြေးကျမ်း တစ်စောင်ဖြစ်သော ဝိမုတ္တိမဂ်ကျမ်းကို ဆိုလိုဟန်တူပါသည်။ ဝိမုတ္တိမဂ်ကျမ်းမှ အာဝေဏိကဂုဏ်တော် ၁၈-ပါးသည် အရှင်ဓမ္မပါလ၏ မူနှင့် အတော်ဆင်သည်ကို တွေ့ရသည်။ ယင်းကျမ်းတွင် ‘နတ္ထိ ဓမ္မဒေသနာယ ဟာနိ’ ကို မပါဘဲ ‘နတ္ထိ ဆန္ဒဿ ဟာနိ၊ နတ္ထိ ဝီရိယဿ ဟာနိ၊ နတ္ထိ သတိယာ ဟာနိ’ ဟု တွေ့ရသည်။ အခြား ကွဲလွဲချက်အဖြင့် ဝိမုတ္တိမဂ်ကျမ်းတွင် ‘နတ္ထိ ဝေဂါယိတတ္တံ’ အစား ‘နတ္ထိ ဒွေဓာယိတတ္တံ’ ဟု တွေ့ရလေသည်။ ဝိမုတ္တိမဂ်ကျမ်းမှ အာဝေဏိကဂုဏ်တော် ၁၈-ပါးမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်။

အရှင်ဥပတိဿမထေရ်၏ ဝိမုတ္တိမဂ်မှ အာဝေဏိက ဂုဏ်တော် ၁၈-ပါး

အတီတံသေ ဗုဒ္ဓဿ ဘဂဝတော အပ္ပဋိဟတံ ဉာဏံ, အနာဂတံသေ, ပစ္စုပ္ပန္နံသေ ဗုဒ္ဓဿ ဘဂဝတော အပ္ပဋိဟတံ ဉာဏံံ။ ဣမေဟိ တီဟိ ဓမ္မေဟိ သမန္နာဂတဿ ဗုဒ္ဓဿ ဘဂဝတော သဗ္ဗံ ကာယကမ္မံ ဉာဏပုဗ္ဗင်္ဂမံ ဉာဏာနုပရိဝတ္တံ, သဗ္ဗံ ဝစီကမ္မံ ဉာဏပုဗ္ဗင်္ဂမံ ဉာဏာနုပရိဝတ္တ, သဗ္ဗံ မနောကမ္မံ ဉာဏပုဗ္ဗင်္ဂမံ ဉာဏာနုပရိဝတ္တံ။ ဣမေဟိ ဆဟိ ဓမ္မေဟိ သမန္နာဂတဿ ဗုဒ္ဓဿ ဘဂဝတော နတ္ထိ ဆန္ဒဿ ဟာနိ, နတ္ထိ ဝီရိယဿ ဟာနိ, နတ္ထိ သတိယာ ဟာနိ, နတ္ထိ သမာဓိဿ ဟာနိ, နတ္ထိ ပညာယ ဟာနိ, နတ္ထိ ဝိမုတ္တိယာ ဟာနိ။ ဣမေဟိ ဒွါဒသဟိ ဓမ္မေဟိ သမန္နာဂတဿ ဗုဒ္ဓဿ ဘဂဝတော နတ္ထိ ဒွေဓာယိတတ္တံ, နတ္ထိ ရဝါ, နတ္ထိ ကိဉ္စိ အပ္ဖုဋ္ဌံ ဉာဏေန, နတ္ထိ ဒဝါ, နတ္ထိ အဗျာဝဋမနော, နတ္ထိ အပ္ပဋိသင်္ခါနုပေက္ခာတိ။ (ဝိမုတ္တိမဂ္ဂ Reconstructed Pāli based on the English translation of Vimuttimagga & V.P. BAPAT’s Vimuttimagga and Visuddhimagga, A Comparative Study)

(၁-၃) အတီတံသေ ဗုဒ္ဓဿ ဘဂဝတော အပ္ပဋိဟတံ ဉာဏံ, အနာဂတံသေ […] ပစ္စုပ္ပန္နံသေ […]
(၄-၆) သဗ္ဗံ ကာယကမ္မံ ဉာဏပုဗ္ဗင်္ဂမံ ဉာဏာနုပရိဝတ္တံ, သဗ္ဗံ ဝစီကမ္မံ […] သဗ္ဗံ မနောကမ္မံ […]
(၇) နတ္ထိ ဆန္ဒဿ ဟာနိ
(၈) နတ္ထိ ဝီရိယဿ ဟာနိ
(၉) နတ္ထိ သတိယာ ဟာနိ
(၁၀) နတ္ထိ သမာဓိဿ ဟာနိ
(၁၁) နတ္ထိ ပညာယ ဟာနိ
(၁၂) နတ္ထိ ဝိမုတ္တိယာ ဟာနိ
(၁၃) နတ္ထိ ဒွေဓာယိတတ္တံ - ရှေ့နောက် မညီသည့် အမှုတို့သည် မရှိ။
(၁၄) နတ္ထိ ရဝါ
(၁၅) နတ္ထိ ကိဉ္စိ အပ္ဖုဋ္ဌံ ဉာဏေန - နတ္ထိ အပ္ဖုဋ္ဌံနှင့် အဓိပ္ပါယ်တူသည်။
(၁၆) နတ္ထိ ဒဝါ
(၁၇) နတ္ထိ အဗျာဝဋမနော
(၁၈) နတ္ထိ အပ္ပဋိသင်္ခါနုပေက္ခာ

‘နတ္ထိ ဓမ္မဒေသနာယ ဟာနိ’ မပါဘဲ ‘နတ္ထိ ဆန္ဒဿ ဟာနိ၊ နတ္ထိ ဝီရိယဿ ဟာနိ၊ နတ္ထိ သတိယာ ဟာနိ’ ဟု တွေ့ရသည့် အခြားမူကွဲတစ်မျိုးကို ခရစ်တော်မပေါ်မီ အနှစ် ၁၀၀ ကျော်က သက္ကတဘာသာဖြင့် ပြုစုခဲ့သည့် မဟာဝတ္ထုကျမ်းတွင် တွေ့ရသည်။ (မှတ်ချက် အရှင်ဓမ္မပါလသည် ဋီကာကျမ်းပြုရာတွင် သက္ကတဘာသာဖြင့် ရေသားသည့် ဗုဒ္ဓဘာသာကျမ်းများနှင့် အခြား သမယန္တကျမ်းများကို ကြည့်ရှုကိုးကားလေ့ ရှိပါသည်)။

မဟာယာန လောကုတ္တရာဂိုဏ်း မဟာဝတ္ထုကျမ်းမှ အာဝေဏိက ဂုဏ်တော် ၁၈-ပါး

အဋ္ဌာရသ ဗုဒ္ဓဓမ္မာ တထာ အတီတံသေ တထာဂတဿ အပ္ပဋိဟတံ ဉာဏဒဿနံ၊ အနာဂတံသေ အပ္ပဋိဟတံ ဉာဏဒဿနံ၊ ပစ္စုပ္ပန္နံသေ အပ္ပဋိဟတံ ဉာဏဒဿနံ။ သဗ္ဗံ ကာယကမ္မံ ဉာဏပုဗ္ဗင်္ဂမံ ဉာဏာနုပရိဝတ္တိ၊ သဗ္ဗံ ဝစီကမ္မံ ဉာဏပုဗ္ဗင်္ဂမံ ဉာဏာနုပရိဝတ္တိ၊ သဗ္ဗံ မနောကမ္မံ ဉာဏပုဗ္ဗင်္ဂမံ ဉာဏာနုပရိဝတ္တိ။ နတ္ထိ ဆန္ဒဿ ဟာနိ၊ နတ္ထိ ဝီရိယဿ ဟာနိ၊ နတ္ထိ သတိယာ ဟာနိ၊ နတ္ထိ သမာဓိယာ ဟာနိ၊ နတ္ထိ ပညာယာ ဟာနိ၊ နတ္ထိ ဝိမုတ္တိယာ ဟာနိ၊ နတ္ထိ ခလိတံ၊ နတ္ထိ ရဝိတံ၊ နတ္ထိ မုသိတသတိယာ၊ နတ္ထိ အသမာဟိတံ စိတ္တံ၊ နတ္ထိ အပ္ပဋိသင်္ခါယ ဥပေက္ခာ၊ နတ္ထိ နာနာတ္တသညာ။ (Reconstructed Pāli based on Mahāvastu 18. Attributes of the Buddhas)

(၁-၃) အတီတံသေ တထာဂတဿ အပ္ပဋိဟတံ ဉာဏဒဿနံ၊ အနာဂတံသေ […] ပစ္စုပ္ပန္နံသေ […]
(၄-၆) သဗ္ဗံ ကာယကမ္မံ ဉာဏပုဗ္ဗင်္ဂမံ ဉာဏာနုပရိဝတ္တိ၊ သဗ္ဗံ ဝစီကမ္မံ […] သဗ္ဗံ မနောကမ္မံ […]
(၇) နတ္ထိ ဆန္ဒဿ ဟာနိ
(၈) နတ္ထိ ဝီရိယဿ ဟာနိ
(၉) နတ္ထိ သတိယာ ဟာနိ
(၁၀) နတ္ထိ သမာဓိယာ ဟာနိ
(၁၁) နတ္ထိ ပညာယာ ဟာနိ
(၁၃) နတ္ထိ ဝိမုတ္တိယာ ဟာနိ
(၁၄) နတ္ထိ ခလိတံ
(၁၅) နတ္ထိ ရဝိတံ - နတ္ထိ ရဝါ နှင့် အဓိပ္ပါယ် တူသည်။
(၁၆) နတ္ထိ မုသိတသတိယာ - သတိမေ့လျော့ခြင်းသည် မရှိ
(၁၇) နတ္ထိ အသမာဟိတံ စိတ္တံ - မတည်ကြည်သော စိတ်သည် မရှိ
(၁၈) နတ္ထိ အပ္ပဋိသင်္ခါယ ဥပေက္ခာ - နတ္ထိ အပ္ပဋိသင်္ခါနုပေက္ခာ နှင့် အဓိပ္ပါယ် တူသည်

ဋီကာဆရာ အရှင်ဓမ္မပါလ ပြုစုခဲ့သည့် အာဝေဏိက ဂုဏ်တော် ၁၈-ပါးသည် မဟာဝတ္ထုမှ အာဝေဏိက ဂုဏ်တော် ၁၈-ပါးနှင့် စာလျှင်၊ ဝိမုတ္တိမဂ်ကျမ်းလာ ဂုဏ်တော် ၁၈-ပါးနှင့် ပို၍ နီးစပ်သည်ကို တွေ့ရပါသည်။ နှောင်းခေတ် ထေရဝါဒကျမ်းစာတို့တွင် အာဝေဏိက ဂုဏ်တော် ၁၈-ပါးကို ဖော်ပြသောအခါတွင် အဋ္ဌကထာဆရာ အရှင်ဗုဒ္ဓဃောသ ရေးသားခဲ့သည့် မူကို မယူကြတော့ဘဲ၊ အရှင်ဓမ္မပါလ၏ မူကိုသာ လက်ခံကြသည်ကို တွေ့ရသည်။

ဓာရဏပရိတ်စာပိုဒ် ၂ မှ ၅ တွင် ဖော်ပြထားသည့် ဂုဏ်တော် ၁၈-ပါးသည်လည်း အရှင်ဓမ္မပါလ ရေးသားခဲ့သည့် ဋီကာကျမ်းများတွင်လာသည့် အာဝေဏိက ဂုဏ်တော် ၁၈-ပါးနှင့် တူညီသည်ကို တွေ့ရပါသည်။ ‘နတ္ထိ ပညာယ ဟာနိ’ အစား ‘နတ္ထိ ဝိပဿနာယ ဟာနိ’ ဟု ဖြစ်နေ၍ အစီအစဉ် အနည်းငယ် လွဲနေသည်သာ ကွာသည်။

ဓာရဏပရိတ်စာပိုဒ် ၆ တွင် အဋ္ဌကထာမှ ‘နတ္ထိ တထာဂတဿ ကာယဒုစ္စရိတံ … ဝစီဒုစ္စရိတံ … မနောဒုစ္စရိတံ’ ဟူသော ဂုဏ်ပုဒ်အား ပြန်ထည့်ထားသည်။ (အရှင်ဓမ္မပါလ ဆိုခဲ့သည့်အတိုင်း) ဤဂုဏ်တော်သည် ဗုဒ္ဓ၏ အာဝေဏိက ဂုဏ်တော်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း၊ ဒီဃနိကာယ် သင်္ဂီတိသုတ်နှင့် အဂုၤတ္တရနိကာယ် သတ္တကနိပါတ် အရက္ခေယျသုတ်တို့တွင် တိုက်ရိုက်လာသော ဂုဏ်များဖြစ်သည်။ အပြည့်အစုံအားဖြင့် ‘ငါ၏ ဤအမှုကို သူတစ်ပါး မသိပါစေနှင့်ဟု စောင့်ရှောက်အပ်သည့် ကာယဒုစ္စရိုက်မျိုး မြတ်စွာဘုရားအား မရှိ” စသဖြင့် တွေ့ရသည်။ စာပိုဒ် ၆ မှ ကျန်ဂုဏ်တော်တို့မှာ အထက်တွင် ပြခဲ့သည့် အာဝေဏိက ဂုဏ်တော်များထဲမှ ဂုဏ်တော် (၁) မှ (၆) ကို အငြင်းဝါကျအဖြစ် ပြောင်း၍ စီကုံးထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ဓာရဏပရိတ်စာပိုဒ် ၇ မှ ၉ အထိသည် မြတ်စွာဘုရားက အရှင်အာနန္ဒာမထေရ်အား ဤဓာရဏပရိတ်တော်ကို ဆောင်ထားရန် ဟောကြားခဲ့လေဟန် စီကုံးထား၍ ဓာရဏပရိတ်၏ တန်ခိုးအာနိသင်များကို ချီးမွမ်းထားသည်။ ဘုရားဟောရှင် ဟောကြားခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါဘဲလျက် ဘုရားရှင် ဟောကြားခဲ့လေဟန် သီကုံး ရေးသားခြင်းမျိုးသည် မသင့်တော်။

ထို့ကြောင့် ဓာရဏပရိတ်တော်ကို ရွတ်ဖတ် ပူဇော်လိုပါက စာပိုဒ် ၇ မှ ၉ အထိကို ဖြုတ်၍ ပူဇော်သင့်သည်။ စာပိုဒ် ၄ ကိုလည်း အရှင်ဓမ္မပါလ၏ ဋီကာကျမ်းများမှ အာဝေဏိက ဂုဏ်တော် ၁၈-ပါးနှင် ကိုက်ညီအောင် ညှိ၍ အောက်ပါအတိုင်း ရွတ်ဆို ပူဇော်နိုင်ပါသည်။

၁။ ဗုဒ္ဓါနံ ဇီဝိတဿ န သက္ကာ ကေနစိ အန္တရာယော ကာတုံ၊ တထာ မေ ဟောတု။

၂။ အတီတံသေ ဗုဒ္ဓဿ ဘဂဝတော အပ္ပဋိဟတံ ဉာဏံ၊ အနာဂတံသေ ဗုဒ္ဓဿ ဘဂဝတော အပ္ပဋိဟတံ ဉာဏံ၊ ပစ္စုပ္ပန္နံသေ ဗုဒ္ဓဿ ဘဂဝတော အပ္ပဋိဟတံ ဉာဏံ။

၃။ ဣမေဟိ တီဟိ ဓမ္မေဟိ သမန္နာဂတဿ ဗုဒ္ဓဿ ဘဂဝတော သဗ္ဗံ ကာယကမ္မံ ဉာဏပုဗ္ဗင်္ဂမံ ဉာဏာနုပရိဝတ္တံ၊ သဗ္ဗံ ဝစီကမ္မံ ဉာဏပုဗ္ဗင်္ဂမံ ဉာဏာနုပရိဝတ္တံ၊ သဗ္ဗံ မနောကမ္မံ ဉာဏပုဗ္ဗင်္ဂမံ ဉာဏာနုပရိဝတ္တံ။

၄။ ဣမေဟိ ဆဟိ ဓမ္မေဟိ သမန္နာဂတဿ ဗုဒ္ဓဿ ဘဂဝတော နတ္ထိ ဆန္ဒဿ ဟာနိ၊ နတ္ထိ ဓမ္မဒေသနာယ ဟာနိ၊ နတ္ထိ ဝီရိယဿ ဟာနိ၊ နတ္ထိ သမာဓိဿ ဟာနိ၊ နတ္ထိ ပညာယ ဟာနိ၊ နတ္ထိ ဝိမုတ္တိယာ ဟာနိ။

၅။ ဣမေဟိ ဒွါဒသဟိ ဓမ္မေဟိ သမန္နာဂတဿ ဗုဒ္ဓဿ ဘဂဝတော နတ္ထိ ဒဝါ၊ နတ္ထိ ရဝါ၊ နတ္ထိ အပ္ဖုဋံ၊ နတ္ထိ ဝေဂါယိတတ္တံ၊ နတ္ထိ အဗျာဝဋမနော၊ နတ္ထိ အပ္ပဋိသင်္ခါနုပေက္ခာ။ ဣမေဟိ အဋ္ဌာရသဟိ ဓမ္မေဟိ သမန္နာဂတဿ ဗုဒ္ဓဿ ဘဂဝတော၊ နမော သတ္တန္နံ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓါနံ။ ဧတေန သစ္စဝဇ္ဇေန သောတ္ထိ မေ ဟောတု သဗ္ဗဒါ။

စာညွှန်း။
၁။ ဒီဃနိကာယ် ပါထိကဝဂ် အဋ္ဌကထာ
၂။ ဒီဃနိကာယ် ပါထိကဝိဂ် ဋီကာ
၃။ ဝိနည်း ပါရာဇိကကဏ္ဍ အဋ္ဌကထာ
၄။ Toshiichi Endo, Buddha in Theravada Buddhism: A study of the Concept of the Buddha in the Pāli Commentaries
၅။ V.P. BAPAT’s Vimuttimagga and Visuddhimagga, A Comparative Study
၆။ Vimuttimagga: The Path of Freedom. Translation from Chinese by Rev. N.R.M. Ehara, Soma Thera & Kheminda Thera
၇။ Vimuttimagga Pāli
၈။ Mahāvastu - 18 Attributes of the Buddhas


Saturday, July 13, 2013

သာသနာကွယ်ခြင်း - သာသနာတည်ခြင်း

“ဗုဒ္ဓသာသနာ” နှင့် “အကြမ်းဖက်မှု” ဟူသော ဝေါဟာရ နှစ်ခုအား  မလိုက်ဖက်၊ မအပ်စပ်သော ဝေါဟာရ နှစ်ခုဟု ယူဆထားခဲ့သည်။ အိန္ဒိယနိုင်ငံ ဗုဒ္ဓဂယာရှိ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာ ပွင့်တော်မူရာ မဟာဗောဓိ စေတီတော်ဝင်း အတွင်း အကြမ်းဖက် ဗုံးဖောက်တိုက်ခိုက်ခံရသည့် သတင်းကို ကြားတော့ အလွန် တုန်လှုပ်သွား၏။ မကြာသေးမီကလည်း ဗုဒ္ဓဘာသာနှင့် အကြမ်းဖက်ဟူသော စကားလုံးနှစ်လုံးကို တွဲစပ်၍ TIME မဂ္ဂဇင်း မျက်နှာဖုံးဆောင်းပါး အဖြစ် ဖော်ပြခံရတော့ အတော်လေး စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ မြန်မာနိုင်ငံတွင်းတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော လူမျိုးရေး ဘာသာရေး ပဋိပက္ခများကလည်း အစဉ်အဆက် ထိမ်းသိမ်းလာခဲ့သော ထေရဝါဒ ဗုဒ္ဓသာသနာ၏ ပုံရိပ်ကို အကျည်းတန်စေခဲ့သည်။ ရောင်နီသန်းစ မြန်မာပြည်၏ အနာဂတ်ကိုလည်း ခြိမ်းခြောက်စ ပြုနေလေပြီ။ နိုင်ငံရေး ပယောဂများ၊ လူမျိုးရေး ပယောဂများ၊ ပြည်တွင်း ပြည်ပ သွေးထိုးလှုံ့ဆော်မှုများ၊ အစွန်းရောက်ဝါဒီများက “ဗုဒ္ဓသာသနာ” နှင့် “အကြမ်းဖက်မှု” ဟူသော ဝေါဟာရ နှစ်ရပ်ကို အတင်းဆွဲ၍ ကပ်ခဲ့ကြလေပြီ။

လက်ရှိ အခြေအနေများ ဖြစ်ရပ်များကြောင့် အနာဂတ် ဗုဒ္ဓသာသနာအတွက် စိုးရိမ်ကြောင့်ကြမှုများ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်ကြပါမည်။ စိုးရိမ် ကြောင့်ကြထိုက်သော အခြေအနေတွင် ရှိသည်ဟုလည်း ဆိုချင်ပါသည်။ သို့သော် ထိုစိုးရိမ်စိတ်များကြောင့် “ငါ့လူမျိုး၊ ငါ့ဘာသာ” ဟူသော မာန်မာနများ၊ အာဃာတများ၊ သံသယများဖြင့် တုန့်ပြန်မိပါက၊ ဗုဒ္ဓ၏ အဆုံးအမများနှင့် သွေဖီကာ ပို၍ပင် စိုးရိမ်ရဖွယ် အခြေအနေကို ရင်ဆိုင်ရနိုင်ပါသည်။ ရန်ကို ရန်ချင်း မတုန့်နှင်းပဲ၊ ဗုဒ္ဓ၏ အဆုံးအမတရားကို လိုက်နာကာ ခန္တီတရား၊ မေတ္တာတရား၊ ကရုဏာတရား၊ အဝိဟိံသတရားတို့ ဖြင့် သတိကြီးစွာ ဖြေရှင်းသွားကြရပါမည်။

ဗုဒ္ဓမြတ်စွာ ပွင့်ထွန်းတော်မူခဲ့ရာ မဇ္ဈိမဒေသ အိန္ဒိယနိုင်ငံ၌ပင် ဗုဒ္ဓသာသနာ ကွယ်ပျောက်ခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ရှံကရ စသော ဗြဟ္မဏတို့၏ ထိုးနှက်ခြင်း၊ အဝလောကိတေသွရ စသော ဘုရားအလောင်း ကိုးကွယ်မှုဝါဒ ဝင်ရောက်လာပြီး ဗြဟ္မဏဝါဒတို့နှင့် ရောထွေးသွားခြင်း၊ အိန္ဒိယသို့ ကျူးကျော် ဝင်ရောက်လာသော မွတ်စလင်တပ်များက ဗုဒ္ဓသာသနိက အဆောက်အအုံများကို ဖျက်ဆီးကာ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တို့ နလံမထူနိုင်လောက်အောင် တိုက်ခိုက်ဖိနှိပ်ခဲ့ခြင်းတို့ ဖြစ်ကြောင်း သမိုင်းဆရာတို့က မှတ်တမ်းတင်ခဲ့ကြသည်။ ငြင်းပယ်၍ မရသော သမိုင်း သက်သေ အထောက်အထားများလည်း ရှိပါသည်။ သို့သော် ထူးခြားသည်ကား ဗုဒ္ဓနှင့် ခေတ်ပြိုင်ပေါ်ထွန်းခဲ့သော ဂျိန်းဘာသာသည် အိန္ဒိယတွင် ယနေ့ထက်တိုင် ဆက်လက် တည်ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သာသနာကွယ်ခြင်း၏ အကြောင်းတရားများသည် ပြင်ပ အင်အားစုများ၏ တိုက်ခိုက် ထိုးနှက်ချက် သက်သက်တော့ မဟုတ်။

စေတီပုထိုး ဘုရားကျောင်းကန်များ စည်ကားပြန့်ပွားခြင်းမျှအား သာသနာတည်ခြင်းဟု ဆိုသည် မဟုတ်။ ယင်းတို့သည် သာသနာတည်ခြင်း၏ ပြယုဂ် လက္ခဏာများသာ ဖြစ်သည်။ လူတစ်ဦးချင်းစီ၏ နှလုံးသားတွင် ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ ရတနာသုံးပါးအား လက်ခံယုံကြည်ခြင်းကို သာသနာတည်ခြင်းဟု ဆိုရသည်။ ဗုဒ္ဓ၏ အဆုံးအမဖြစ်သော သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာတို့ လိုက်နာကျင့်ကြံခြင်းကို သာသနာတည်ခြင်းဟု ဆိုရသည်။ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာ၏ အဆုံးအမဖြစ်သော မဂ္ဂင် ၈-ပါး (အကျယ်အားဖြင့် ဗောဓိပက္ခိယတရား ၃၇-ပါး) အား သင်ယူ လေ့ကျက်ပွားများနေသ၍ သာသနာတည်တံ့နေကြောင်း မဟာပရိနိဗ္ဗာနသုတ်တွင် ဟောကြားထားပါသည်။ ပြင်ပအင်အားစုများက သာသနာကို ကွယ်အောင် လုပ်နိုင်သည် မဟုတ်။ သာသနာကို ချိနဲ့သွားအောင် အနှောင့်အယှက် ပြုကောင်း ပြုနိုင်ပါလိမ့်မည်။ သာသနာကို ကွယ်အောင် လုပ်နိုင်သူတို့မှာ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်များထဲမှ မောဃပုရိသ ခေါ် အသုံးမကျသော အချည်းအနှီး ပုဂ္ဂိုလ်များပင် ဖြစ်လေသည်။ ထိုသူတို့ကို အကြောင်းပြု၍ လူတို့သည် ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ ရတနာသုံးပါး အပေါ်တွင် အရိုအသေ တန်လာကြလိမ့်မည်။ ကိုယ်ကျင့် သီလနှင့် စိတ်တည်ကြည်မှု သမာဓိတို့ကို ကျင့်ကြံအားထုတ်ရန် အလေးဂရု ပြုကြလိမ့်မည် မဟုတ်တော့။ ဤသည်ပင်လျှင် သာသနာကွယ်ခြင်း၏ အကြောင်းတရား ဖြစ်ကြောင်း သဒ္ဓမ္မပ္ပဋိရူပကသုတ်တွင် ဟောကြားထားသည်။

ထို့အတူပင် လူသားတို့၏ နှလုံးအိမ်ဝယ် ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ ရတနာသုံးပါး အပေါ်တွင် ယုံကြည်သက်ဝင်မှု ခိုင်မာလာစေရန်၊ သီလ သမာဓိ ပညာ သိက္ခာသုံးပါးအား လေးစား လိုက်နာ ကျင့်သုံးလာစေရန် ကျိုးစားအားထုတ်ခြင်းကိုပင် သာသနာပြုခြင်းဟု ခေါ်ရသည်။ အကြမ်းဖက် ခြိမ်းခြောက် အကြပ်ကိုင်၍ သာသနာ ပြုရသည်မဟုတ်။ တန်ခိုးပြဋိဟာ၊ ပဉ္စလက်နည်းတို့ကိုသုံးကာ အထင်ကြီးအောင်လုပ်၍ သာသနာပြုရသည် မဟုတ်။ ငွေကြေးဓနတို့ဖြင့် ဖျားယောင်း၍ သာသနာပြုရသည်လည်း မဟုတ်။ အစ အလယ် အဆုံး သုံးပါးလုံး ကောင်းမွန်သော ဗုဒ္ဓမြတ်စွာ၏ အဆုံးအမ ဒေသနာတို့ကို ဟောကြားပြသ၍ သာသနာပြုရသည်။ တစ်ပါးသူတို့ စံနမူနာ ယူရလောက်အောင် မိမိတို့၏ ကိုယ်ကျင့်သီလကို စင်ကြယ်မြင့်မြတ်စေခြင်းဖြင့် သာသနာပြုရသည်။ မိမိတို့၏ အဆင်ခြင်မဲ့ အပြုအမူ၊ အပြောအဆိုများကြောင့် ဘုရား တရား သံဃာအပေါ် ကြည်ညိုမှု၊ ရိုသေမှု၊ ယုံကြည်မှု ယုတ်လျော့သွားစေပါက၊ အနာဂတ် မျိုးဆက်တို့ မိရိုးဖလာ ဗုဒ္ဓဘာသာမှသည် အမည်ခံ ဗုဒ္ဓဘာသာများ (သို့မဟုတ် ဘာသာမဲ့များ၊ ဘာသာခြားများ) ဖြစ်စေရန် တွန်းပို့ပေးနေသလို ဖြစ်သွားနိုင်ပါသည်။

ရေးခဲ့ဖူးသည့် ဆက်စပ်ပို့စ်အချို့


ဝေမျှလိုသော ဆရာတော် ဒေါက်တာနန္ဒမာလာဘိဝံသ၏ သူတော်ကောင်းတရား တည်တံ့ပြန့်ပွားရေး တရားတော်


Thursday, June 13, 2013

သူတော်ကောင်း ဆိုတာ (မဟာဂန္ဓာရုံဆရာတော်)


(အသံဖိုင်ကို  Dhamma Download မှ ကူးယူထားပါသည်) 

ယော ေ၀ ကတညူ ကတဝေဒိ ဓီရော၊
ကလျာဏမိတ္တော ဒဠှဘတ္တိ စ ဟောတိ။
ဒုခိတဿ သက္ကစ္စ ကရောတိ ကိစ္စံ၊
တထာဝိဓံ သပ္ပုရိသံ ဝဒန္တိ။ (သရဘင်္ဂဇာတ်)

ယော ဓီရော - နဂိုမူလ ဓာတ်ခံရသဖြင့် ဘဝနောက်နှောင်း ကောင်းထက်ကောင်းဖို့ လမ်းကြောင်းတီထွင် အကြင်ပညာ့ရှင်သည်၊
ေ၀ - စင်စစ် ဧကန် အမှန်စိတ်ထား ရိုးဖြောင့်သောအားဖြင့်၊
ကတညူ - သူတစ်ပါးတို့ ပြုထားအပ်ဖူး မြတ်ကျေးဇူးကို အထူးရှိသ၍ သိလေ့ရှိသည် လည်းကောင်း၊
ကတဝေဒိ - သူများပြုအပ် ကျေးဇူးရပ်ကို တတ်သ၍ မှတ်သ၍ ဆပ်လေ့ရှိသည် လည်းကောင်း၊
ကလျာဏမိတ္တော - မိကောင်း ဖကောင်း ဆရာကောင်းနှင့် ဖော်ပေါင်းအထိ မိတ်ကောင်းရှိသည် လည်းကောင်း၊
ဒဠှဘတ္တိ - ထိုမိတ်ကောင်းလည်း အသည်းစွဲမျှ အမြဲမပြတ် ဆည်းကပ်လေ့ရှိသည် လည်းကောင်း၊
ဟုတွာ - ဖြစ်၍
ဒုခိတဿ - မိမိမျက်မှောက် ဒုက္ခရောက်သဖြင့် ပံ့ထောက်မဲ့မူ ဆင်းရဲသူ၏၊
ကိစ္စံ - စားသောက်နေရေး ဆေးဝါးပေး၍ လုပ်ကျွေးသမှု ကိစ္စစုကို၊
သက္ကစ္စံ ကရောတိ - ကိုယ်ချင်းစာနာ သနားညှာလျှက် များစွာပုံသေ ပြုစုတတ်ပေ၏။
တထာဝိဓံ - သို့ကလို ဂုဏ်အင် စုံလင်ပေသည့် ပညာရှိအပေါင်း သူတော်ကောင်းကို၊
သပ္ပုရိသံ - ဘဝနောက်နှောင်း ကောင်းထက်ကောင်းဖို့ လမ်းကြောင်းတီထွင် သူတော်စင်ဟူ၍၊
ဝဒန္တိ - ဘုရားစသား ပုဂ္ဂိုလ်များက လေးစားကြည်ဖြူ ချီးမွန်းတော်မူကြလေကုန်သတည်း။

Thursday, October 18, 2012

ဘရုဇာတ်

“မင်းကြီး… ဆန္ဒာဂတိနောက် လိုက်သူ မဖြစ်စေသင့်။ ဘာသာရေးဂိုဏ်း အချင်းချင်း ပဋိပက္ခ မဖြစ်ပွားစေသင့်။”

ဗုဒ္ဓမြတ်စွာလက်ထက်က တိတ္ထိတို့သည် ဇေတဝန်ကျောင်း အနီးအပါးတွင် ကျောင်းဆောက်လုပ်ရန် ကြိုးပမ်းကြ၏။ ထိုအကြောင်းကို သိသော် အသံဗလံ ဆူညံခြင်းမှအစ မသင့်လျော်လှသဖြင့် ရဟန်းတို့အား ကောသလမင်းထံ သွားရောက်ကာ ကန့်ကွက်စေ၏။ စင်စစ် ကောသလမင်းကြီးသည် တိတ္ထိတို့ထံမှ တန်စိုးလက်ဆောင်ယူကာ ခွင့်ပြုထားခြင်း ဖြစ်၍ ရဟန်းတို့အား အတွေ့မခံဘဲ ရှောင်၍ နေလေသည်။ အဂ္ဂသာဝကနှစ်ပါး စေလွှတ်သော်လည်း အတွေ့မခံဘဲ ရှောင်မြဲရှောင်၍ နေလေသည်။ ဤတွင် နောက်တနေ့ နံနက်စောစော၌ ဘုရားရှင်ကိုယ်တိုင် ရဟန်း ၅၀၀ တို့အား ခေါ်ဆောင်ကာ နန်းတော်သို့ ကြွ၍ ကောသလမင်းထံ သွား၏။ ကောသလမင်းလည်း မနေသာတော့ဘဲ ပြဿာဒ်ဆောင်မှ ဆင်းလာ၍ ဘုရားရှင်အား တွေ့ရ၏။ ထိုအခါတွင် ဘုရားက “ဆန္ဒာဂတိကို လိုက်၍ ဘာသာရေးဂိုဏ်း အချင်းချင်း ခိုက်ရန်များအောင် မပြုသင့်ကြောင်း၊ ထိုသို့ပြု၍ တိုင်းပြည်ပျက်ခဲ့ရဖူးကြောင်း” ဤဘရုဇာတက ဇာတ်လမ်းအား ပြောပြ၏။
“ဣသီနမန္တရံ ကတွာ၊ ဘရုရာဇာတိ မေ သုတံ။
ဥစ္ဆိန္နော သဟ ရဋ္ဌေဟိ၊ သ ရာဇာ ဝိဘဝင်္ဂတော။”
“တသ္မာ ဟိ ဆန္ဒာဂမနံ၊ နပ္ပသံသန္တိ ပဏ္ဍိတာ။
အဒုဋ္ဌစိတ္တော ဘာသေယျ၊ ဂိရံ သစ္စုပသံဟိတံ။”
(ဇာတက အမှတ်-၂၁၃။ ဘရုဇာတ်)။

ရသေ့တို့အား ရန်တိုက်သဖြင့်၊
မင်းနှင့်တကွ တိုင်းပြည်ပျက်ခဲ့ရဖူးကြောင်း
ဘရုဇာတ်ကို ငါကြားဖူး၏။
ထို့ကြောင့် ဆန္ဒာဂတိလိုက်ခြင်းအား ပညာရှိတို့ကို မချီးမွမ်းကြ။
မပျက်စီးသော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ မှန်သောစကားကိုသာ ဆိုရာ၏။
ရှေးက ဘရုနိုင်ငံ (ယနေ့ခေတ် အိန္ဒိယနိုင်ငံ ဂူဂျာရတ်ပြည်နယ်ရှိ Bharuch မြို့) တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ဇာတ်လမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဗောဓိသတ္တသည် ဈာန်အဘိညာဉ်ရ ရသေ့တစ်ပါးဖြစ်ခဲ့၍ ရသေ့ ၅၀၀-ရှိသော ဂိုဏ်းအား အကြီးအမှူးပြုကာ ဟိမဝန္တာတောင်၌ သီတင်းသုံးနေထိုင်၏။ တနေ့တွင် ရသေ့တို့သည် ဆား၊ အချဉ်တို့ကို အလိုရှိသဖြင့် ဟိမဝန္တာမှ ဆင်းကာ ဘရုနိုင်ငံသို့ လာရောက်၏။ မြို့၏ မြောက်ဖက်အရပ်ရှိ ပညောင်ပင်ရင်းတွင် စတည်းချကာ စားသောက် နေထိုင်ကြသည်။ ထိုသို့နေထိုင်ရင်း လဝက်မျှကြာသော် အခြား ရသေ့ဂိုဏ်းတစ်ခုသည် ဘရုနိုင်ငံသို့ ရောက်ရှိလာကာ မြို့၏ တောင်ဖက်အရပ်ရှိ ပညောင်ပင်ရင်းတွင် အလားတူ တည်းခိုကြပြန်သည်။ ထိုရသေ့ဂိုဏ်း နှစ်ဂိုဏ်းတို့သည် ဘရုနိုင်ငံတွင် အလိုရှိသလောက် နေထိုင်ကြပြီးနောက် အသီးအသီး မိမိတို့ နေရပ်ဒေသသို့ ပြန်ကြသည်။

ရသေ့တို့ ဘရုနိုင်ငံမှ ထွက်ခွာသွားသော အချိန်တွင် မြို့တောင်ဖက်မှ ပညောင်ပင်သည် အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ခြောက်သွေ့သွားလေသည်။ နောင်တွင် ဒုတိယရသေ့အုပ်စုသည် ဘရုသို့ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသောအခါ ယခင်က မိမိတို့ တည်းခိုခဲ့သည့် ပညောင်ပင်သည် ခြောက်သွေ့၍ အရိပ်ကင်းမဲ့နေသည်ကို တွေ့ရ၏။ ထိုအခါတွင် မြို့မြောက်ဖက်မှ ပညောင်သို့ ပြောင်းရွှေ့၍ စတည်းချကြလေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ပထမရသေ့အုပ်စုသည် ဘရုသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး မိမိတို့ တည်းခိုခဲ့ဖူးရာ မြို့မြောက်ဖက် ပညောင်ပင်၌ပင် နေထိုင်နေလေသည်။ ဤတွင် ရသေ့အုပ်စု နှစ်စုတို့သည် ပညောင်ပင်အား “သူ့အပင်၊ ငါ့အပင်” လုကာ အချင်းချင်း ခိုက်ရန်ဖြစ်ကြလေတော့သည်။

အမှုသည် ဘရုမင်းဆီသို့ ရောက်သော် ဤပညောင်ပင်သို့ ဦးစွာ စတည်းချဖူးသော ပထမရသေ့အုပ်စုအား အရှင်အဖြစ် ပေး၏။ ထိုအခါ ဒုတိယရသေ့အုပ်စုက အလွယ် အရှုံးမပေးဘဲ၊ ဘရုမင်းအား တန်စိုး လက်ဆောင်ပေး၏။ တန်စိုးလက်ဆောင် မျက်နှာဖြင့် ဘရုမင်းသည် ဒုတိယ ရသေ့အုပ်စုအားလည်း ထိုပညောင်ပင်တွင် နေခွင့် ပေးပြန်လေသည်။ ထိုအခါ ပထမရသေ့အုပ်စုကလည်း အလျှော့မပေးဘဲ ဘရုမင်းအား တန်စိုးလက်ဆောင်ပေးကာ မိမိတို့အားသာ နေခွင့်တောင်း ပြန်သည်။ ဘရုမင်းကလည်း တန်စိုးကို ယူ၍ ပထမရသေ့အုပ်စု၏ တောင်းဆိုသည့်အတိုင်း လိုက်လျောပြန်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ရသေ့တို့သည် ကာမဂုဏ်တို့ကို စွန့်၍ ရသေ့ရဟန်းပြုလာပါလျှက် သစ်တစ်ပင်ကြောင့် အငြင်း အခုန်ဖြစ်ရုံမက၊ မသင့်တော်သော တန်စိုးလက်ဆောင်ပေးခြင်းအမှုတို့ကို ပြုမိကြသည့် မိမိတို့၏ အဖြစ်ကို စိတ်ပျက်နောင်တရ၍ ဟိမဝန္တာသို့ ပြန်ကြသည်။

ထိုအခါတွင် နတ်တို့က “ဤမင်းသည် သူတော်စဉ်ရသေ့တို့ကို ခိုက်ရန်ပွားစေခြင်းဟူသည့် မပြုသင့်သော အမှုကို ပြုဘိ၏” ဟု အမျက်ထွက်ကာ ဘရုနိုင်ငံအား သမုဒ္ဒရာ ရေဖြင့် လွှမ်းမိုးစေ၏။ ဘရုမင်းကို အကြောင်းပြု၍ အပြစ်မဲ့သော ဘရုနိုင်ငံသားတို့လည်း သေကျေ ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ကြလေသည်။

Monday, August 20, 2012

ပါဠိသဒ္ဒါ အခြေပြုစာအုပ်များ

ပါဠိဘာသာ လေ့လာသင်ယူလိုသူများ အတွက် အထောက်အကူ ပြုမယ်လို့ ယူဆရတဲ့ စာအုပ်အချို့ကို စုစည်းပြီး တဆင့် ပြန်လည် မျှဝေလိုက်ပါတယ်။

မြန်မာဘုန်းတော်ကြီး ပညာရေးစနစ်မှာတော့ သဒ္ဒါကြီးလို့ခေါ်တဲ့ ကစ္စည်းသဒ္ဒါကျမ်းကို အဓိကထား သင်ယူကြရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီကျမ်းဟာ စတင်သင်ယူသူတွေအတွက် ခက်ခဲတာကြောင့် အကြိမ်ကြိမ် ပြန်သင်ကြရပြီး ၉-ခေါက်လောက် သင်ကာမှ ရိုးတိုးရိပ်တိပ်လောက်ဘဲ သဘောပေါက်ကြရလို့ “သဒ္ဒါကိုးခေါက် စာပြိုးပြောက်” လို့တောင် အဆိုရှိပါတယ်။ အချို့ဆို ၉-ခေါက်မကသင်တာတောင် သဘောမပေါက်လို့ “သဒ္ဒါလန်တယ်” လို့ ပြောစမှတ် ပြုကြပါတယ်။ ဒီတော့ ကစ္စည်းသဒ္ဒါလို ကျမ်းကြီးတွေကနေ စပြီး မလေ့လာဘဲ၊ ခပ်လွယ်လွယ်စီစဉ်ထားတဲ့ စာအုပ်မျိုးတွေကနေ စလေ့လာရင်တော့ လအနည်းငယ်လောက် အတွင်းမှာ အခြေခံ ရနိုင်ပါတယ်။ ပါဠိဘာသာစာတွေကို အဘိဓာန် အကူအညီယူပြီး စမ်းဖတ်ကောင်း ဖတ်နိုင်ပါလိမ့်မယ်။ နောက်မှ ကစ္စည်း၊ ရူပသိဒ္ဓိစတဲ့ သဒ္ဒါကျမ်းကြီးတွေကို သင်ယူတာက ပိုပြီး ထိရောက် နိုင်တယ်လို့ မှတ်သားဖူးပါတယ်။

ပါဠိသဒ္ဒါ အခြေပြုစာအုပ်များ

အောက်မှာ ဖော်ပြထားတဲ့ စာအုပ်မျိုးတွေကတော့ ပါဠိဘာသာ အခြေခံရအောင် ခပ်လွယ်လွယ် စီစဉ်ထားတဲ့ စာအုပ်မျိုးတွေ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီစာအုပ်တွေအနက် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံမှာ ထုတ်ဝေတဲ့ Dr. De Silva နှင့် Ven. Nārada တို့ရဲ့ စာအုပ်တွေက နိုင်ငံတကာမှာ အသုံးများတာ တွေ့ရပါတယ်။ မြန်မာပြည်မှာလည်း ကိုလိုနီခေတ်နှောင်းပိုင်းနှင့် လွတ်လပ်ရေးရပြီးစ ကာလတွေမှာ ဒီလို ပါဠိသဒ္ဒါ သင်ခန်းစာ စာအုပ်မျိုးတွေကို အင်္ဂလိပ်ဘာသာ၊ မြန်မာဘာသာများဖြင့် ရေးသားခဲ့ကြပါတယ်။ အချို့စာအုပ်တွေက ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် ပါဠိစာပေဌာနအတွက် ထုတ်ဝေခဲ့တာပါ။ ယခုခေတ် တက္ကသိုလ် ပါဠိဌာနတွေကလည်း ဒီလိုစနစ်မျိုးကိုဘဲ သုံးပြီး သင်ကြားကြတာကို တွေ့ရပါတယ်။

Dr. L. De Silva, Pāli Primer
Prof A. P. Buddhadatta, The New Pāli Course Part I and Part II.
မဟာဂန္ဓာရုံဆရာတော် - ပါဠိသိက္ခာနှင့် သဒ္ဒါကျဉ်း
ဦးဖေမောင်တင် - အခြေပြုပါဠိသဒ္ဒါ
ပါဠိဘာသာသင္ခန္းစာ (စာအုပ်အမည်ရင်းနှင့် ပြုစုသူ၏အမည်ကို မသိပါ)

အောက်မှာ ဆက်လက်ဖော်ပြထားတဲ့ စာအုပ်မျိုးတွေကတော့ သဒ္ဒါကို သိပ်ဦးစား မပေးတော့ဘဲ မူရင်းပါဠိတော်တွေကို တိုက်ရိုက် ဖတ်ရှုစေရင်းနဲ့ ပါဠိ ဝေါဟာရ၊ အသုံးအနှုန်းနှင့် သဒ္ဒါကို မိတ်ဆက်ပေးသွားပါတယ်။ အမေရိကန်နိုင်ငံသား ဘိက္ခုဗောဓိက A New Course in Reading Pāli စာအုပ်ကို သုံးပြီး ပါဠိဘာသာ သင်တန်း တစ်ခု ပို့ချခဲ့ဖူးပါတယ်။ Dr. De Silva ရဲ့ Pāli Primer ကို လေ့လာပြီးမှ ဒီသင်တန်းမှာသုံးတဲ့ A New Course in Reading Pāli ကိုဆက် လေ့လာဖို့ ဘိက္ခုဗောဓိက အကြံပေးထားပါတယ်။

J.Gair and W.S. Karunatilleka, A New Course in Reading Pāli: Entering the world of the Buddha
Rune E A Johansson, Pāli Buddhist Text
AK Warder, Introduction to Pāli

AK Warder ရဲ့ Introduction to Pāli စာအုပ်ကတော့ ပါဠိသဒ္ဒါကို အခြေခံကစ တစ်ဆင့်ချင်းတက် သင်သွားပြီး အတော်အသင့် ခက်ခဲတဲ့ မူရင်း ပါဠိစာတွေကို ဖတ်ရှု နားလည်နိုင်လောက်အောင် စီစဉ်ထားတာကြောင့်၊ အထက်က ဖော်ပြခဲ့တဲ့ စာအုပ်နှစ်မျိုးလုံးမှာ အကျုံးဝင်တယ်လို့ ဆိုနိုင်ပါတယ်။ (အစပိုင်း သင်ခန်းစာအချို့ကလွဲရင်) ပုံစံဝါကျများနှင့် လေ့ကျင့်ခန်းများကို ဒီဃနိကာယ် ပါဠိတော်လာ ဝါကျများ၊ စာပိုဒ်များကိုဘဲ အသုံးပြုပြီး ရေးသားထားတာကတော့ ဒီစာအုပ်ရဲ့ ထူးခြားမှုလို့ ဆိုနိုင်ပါတယ်။ ပါဠိဘာသာဖြင့် ရေးတာခြင်းတူပေမယ့် ကျမ်းရင်း ပါဠိတော်များမှာ တွေ့ရတဲ့ ဝါကျအသွားအလာ၊ စကားအသုံးအနှုန်းတွေက အဋ္ဌကထာခေတ်နှင့် နှောင်းခေတ် ပါဠိစာပေတွေရဲ့ စာရေးဟန်တွေက အတော်လေး ကွဲပြားတယ်လို့ ပါဠိဘာသာကျွမ်းကျင်သူတွေက ဆိုကြပါတယ်။ ဒီတော့ AK Warder ရဲ့ စာအုပ်က ပါဠိဂတိလို့ခေါ်တဲ့ ပါဠိတော် ဝါကျအသွားအလာကို လေ့လာလိုသူတွေအတွက် ပိုပြီး သင့်လျော်ပါတယ်။

ပါဠိသဒ္ဒါ လက်စွဲ စာအုပ်များ

အောက်မှာ ဆက်လက် ဖော်ပြထားတဲ့ စာအုပ်တွေကတော့ အခြေပြု သဘောမျိုးထက် လက်စွဲစာအုပ်၊ ရည်ညွှန်းစာအုပ် ပိုဆန်ပါတယ်။ အချို့စာအုပ်တွေကတော့ သက္ကတဘာသာ အခြေခံရှိထားသူများအတွက် ရည်ရွယ်ထားတဲ့အတွက် ပါဠိဘာသာသက်သက်ကို လေ့လာလိုသူတွေအတွက် နားလည်ဖို့ အခက်အခဲ ရှိနိုင်ပါတယ်။ ဒီလက်စွဲစာအုပ်တွေအနက်က ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်က ထုတ်ဝေခဲ့တဲ့ Duroiselle ရဲ့ စာအုပ်ကတော့ နားလည်ရလွယ်ကူပြီး ပါဠိသဒ္ဒါအခြေခံ သဘောတရားတွေကို ငုံမိနိုင်တယ်လို့ ယူဆရပါတယ်။

J. Minayeff, Pāli Grammar
O. Frankfurter, Handbook of Pāli
O.H. de A.Wijesekera, Syntax of the Cases in the Pali Nikayas
Wilhelm Geiger, A Pāli Grammar
Steven Collins, A Pali Grammar for Students

ပါဠိအဘိဓာန်များ


Saturday, December 10, 2011

ပဋ္ဌာန်း ပစ္စယနိဒ္ဒေသ မိတ်ဆက် - ၁၅ (သဘောတူရာ ပစ္စည်းများအား အုပ်စုဖွဲ့ခြင်း)

သဘောတူရာ ပစ္စည်းများအား အုပ်စုဖွဲ့ခြင်း
၂၄ ပစ္စည်းအား သဘောတူရာ တူရာ အုပ်စုများဖွဲ့၍ လေ့လာနိုင်ပါသည်။

(၁) သဟဇာတမျိုး

အတူဖြစ်ဖက် အကြောင်းတရားတို့က အကျိုးတရားတို့အား ကျေးဇူးပြုသည်ခြင်း တူရာသော ပစ္စည်း ၁၅-မျိုးအား သဟဇာတပစ္စည်းမျိုးဟု ခေါ်ကြောင်း ရှေ့ပိုင်းတွင် ဖော်ပြခဲ့၏။ အညမည၊ သမ္ပယုတ္တ၊ ဝိပါက၊ ဟေတု၊ ဈာန၊ မဂ္ဂပစ္စည်းတို့သည် သဟဇာတပစ္စည်းတွင် အကျုံးဝင်၏။ ထို့အပြင် ဝိပ္ပယုတ္တ၊ ကမ္မ၊ အဓိပတိ၊ အာဟာရ၊ ဣန္ဒြိယပစ္စည်းတို့၏ တစိတ်တဒေသသည်လည်း သဟဇာတပစ္စည်းတွင် အကျုံးဝင်၏။ ထိုသဟဇာတပစ္စည်းများသည် နိဿယ၊ အတ္ထိ၊ အဝိဂတပစ္စည်းများတွင် အကျုံးဝင်နေပြန်၏။

သဟဇာတ
အညမည၊ သမ္ပယုတ္တ၊ ဝိပါက၊ ဟေတု၊ ဈာန၊ မဂ္ဂ
သဟဇာတဝိပ္ပယုတ္တ၊ သဟဇာတကမ္မ၊ သဟဇာတာဓိပတိ၊ နာမ်အာဟာရ၊ သဟဇာတိန္ဒြိယ
သဟဇာတနိဿယ၊ သဟဇာတတ္ထိ၊ သဟဇာတ အဝိဂတ ဟူသော ပစ္စည်း ၁၅-မျိုး ပါဝင်သည်။

(၂) ဝတ္ထုပုရေဇာတမျိုး
အရင်ဖြစ်နှင့်သည့် ပစ္စုပ္ပန်အကြောင်းတရားတို့က အကျိုးတရား ကျေးဇူးပြုပုံခြင်း တူသည်တို့အား စုထားသည့် အုပ်စုဖြစ်သည်။ ဖြစ်နှင့်ပြီးသော မှီရာဝတ္ထုအဖြစ် ကျေးဇူးပြုသော ဝတ္ထုပုရေဇာတနှင့် ဖြစ်နှင့်ပြီးသော အာရုံအဖြစ် ကျေးဇူးပြုသော အာရမ္မဏပုရေဇာတဟူ၍ အကြမ်းအားဖြင့် နှစ်မျိုး ခွဲခြားနိုင်၏။ ထိုပုရေဇာတနှစ်မျိုးလုံးသည် ဖြစ်တည်ဆဲ ပစ္စုပ္ပန်အကြောင်းတို့က ကျေးဇူးပြုခြင်း ဖြစ်၍ အတ္ထိနှင့် အဝိဂတပစ္စည်းတို့တွင် အကျုံးဝင်၏။ ဝတ္ထုပုရေဇာတသည် နိဿယပစ္စည်းတွင် အကျုံးဝင်၍၊ အာရမ္မဏပုရေဇာတပစ္စည်းသည် အာရမ္မဏပစ္စည်းတွင် အကျုံးဝင်၏။ ဝိပ္ပယုတ္တနှင့် ဣန္ဒြိယပစ္စည်းတို့၏ တစိတ်တပိုင်းသည် ပုရေဇာတပစ္စည်းတွင် ပါဝင်သည်။

ဝတ္ထုပုရေဇာတ၊
ဝတ္ထုပုရေဇာတနိဿယ၊ ဝတ္ထုပုရေဇာတတ္ထိ၊ ဝတ္ထုပုရေဇာတ အဝိဂတ၊
ဝတ္ထုပုရေဇာတိန္ဒြိယ၊ ဝတ္ထုပုရေဇာတဝိပ္ပယုတ္တ ဟူသော ပစ္စည်း ၆-မျိုး ပါဝင်သည်။

(၃) ပစ္ဆာဇာတမျိုး
နောက်မှဖြစ်သော စိတ်စေတသိက်တရားတို့က အရင်ဖြစ်နှင့်သော ရုပ်တရားတို့အား ထောက်ပံ့ ကျေးဇူးပြုသော သဘောတူရာစု ထားသည့် အုပ်စုဖြစ်သည်။ ပစ္ဆာဇာတပစ္စည်း အတ္ထိ၊ အဝိဂတနှင့် ဝိပ္ပယုတ္တပစ္စည်းတို့တွင် အကျုံးဝင်၏။

ပစ္ဆာဇာတ၊
ပစ္ဆာဇာတတ္ထိ၊ ပစ္ဆာဇာတ အဝိဂတ၊
ပစ္ဆာဇာတဝိပ္ပယုတ္တဟူ၍ ပစ္ဆာဇာတမျိုး ၄-ပါးရှိသည်။

(၄) အာရမ္မဏမျိုး
အကြောင်းတရားတို့သည် အာရုံအဖြစ်ကျေးဇူးပြုသည့် သဘောတူရာတို့ကို အုပ်စုဖွဲ့ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အာရမ္မဏာဓိပတိ၊ အာရမ္မဏူပနိဿယနှင့် အာရမ္မဏပုရေဇာတပစ္စည်းတို့တွင် အာရမ္မဏပစ္စည်းတွင် အကျုံးဝင်၏။ အာရမ္မဏပုရေဇာတပစ္စည်းသည် အတ္ထိ၊ ဝိဂတပစ္စည်းတို့တွင် အကျုံးဝင်ပြန်၏။ အကယ်၍ မှီရာဝတ္ထုရုပ်အား အာရုံပြု၍ ဖြစ်သော ဝတ္ထာရမ္မဏပုရေဇာတဖြစ်ပါက နိဿယနှင့် ဝိပ္ပယုတ္တပစ္စည်းတို့တွင် အကျုံးဝင်၏။

အာရမ္မဏ၊
အာရမ္မဏာဓိပတိ၊ အာရမ္မဏူပနိဿယ
အာရမ္မဏပုရေဇာတ၊ အာရမ္မဏပုရေဇာတတ္ထိ၊ အာရမ္မဏပုရေဇာတ အဝိဂတ၊
ဝတ္ထာရမ္မဏပုရေဇာတနိဿယ၊ ဝတ္ထာရမ္မဏပုရေဇာတဝိပ္ပယုတ် ဟူ၍ အာရမ္မဏမျိုး ၈-မျိုးရှိသည်။

(၅) အနန္တရမျိုး
ရှေ့အကြောင်းနှင့် နောက်အကျိုး စိတ်စေတသိက်တရားတို့ အကြားတွင် အခြားမရှိဘဲ၊ တစ်ခုချုပ်မှ တစ်ခုဖြစ်ပေါ်ခွင့်ရသော သဘောတူညီသည့် ပစ္စည်းများအား အုပ်စုဖွဲ့ ထားခြင်းဖြစ်သည်။ အနန္တရ၊ သမနန္တရ၊ နတ္ထိနှင့် ဝိဂတပစ္စည်းတို့သည် သဘောတူပစ္စည်းများ ဖြစ်ကြသည်။ အာသေဝနပစ္စည်းသည် အနန္တရပစ္စည်းတွင် အကျုံးဝင်သည်။ တဖန် အနန္တရပစ္စည်းသည် အနန္တရူပနိဿယ အမည်ဖြင့် ဥပနိဿယပစ္စည်းတွင် တစိတ်တပိုင်းအဖြစ် ပါဝင်၏။ လောကုတ္တရာကုသိုလ်ဖြစ်သော မဂ်စေတနာ၏ နောက်အခြားမဲ့၌ ဖိုလ်ကို ဖြစ်စေသည့် နာနာက္ခဏိကကမ္မ ပစ္စည်းသည်လည်း အနန္တရမျိုးတွင် သွင်းရ၏။

အနန္တရ၊ သမနန္တရ၊ နတ္ထိ၊ ဝိဂတ၊
အာသေဝန၊
အနန္တရူပနိဿယ၊ (မဂ်နောက် ဖိုလ်အားတပ်သော) နာနာက္ခဏိကကမ္မ ဟူ၍ အနန္တရမျိုး ပစ္စည်း ၇-ပါးရှိသည်။

(၆) ရုပ်အာဟာရမျိုး
ကဗဠီကာရခေါ် ရုပ်အာဟာရသည် ဖြစ်ဆဲအခိုက်တွင် ကိုယ်ခန္ဓာအား ထောက်ပံ့နိုင်စွမ်းမရှိသေးဘဲ၊ တည်ဆဲအခိုက် ရောက်မှသာ အာဟာရပစ္စည်းဖြင့် ကျေးဇူးပြုနိုင်လေသည်။ ထို့ကြောင့် နာမ်အာဟာရကဲ့သို့ သဟဇာတပစ္စည်း အုပ်စုတွင် ထည့်သွင်း၍ မရပါ။ ရုပ်အာဟာရပစ္စည်းသည် တည်ဆဲ ပစ္စုပ္ပန်အကြောင်းတရားက် ကျေးဇူးပြုခြင်း ဖြစ်သဖြင့် အတ္ထိနှင့် အဝိဂတပစ္စည်းတို့တွင် ဝင်၏။

ကဗဠီကာရ အာဟာရ
ကဗဠီကာရ အာဟာရတ္ထိ၊ ကဗဠီကာရ အာဟာရ အဝိဂတ ဟု သုံးမျိုးရှိသည်။

ရုပ်အာဟာရပစ္စည်းတို့သည် မုချအားဖြင့် သဟဇာတပစ္စည်းတွင် မပါသော်လည်း၊ အလျော်အားဖြင့်မူ သဟဇာတအုပ်စုတွင် ထည့်သွင်းနိုင်ပါသည်။

(၇) ရူပဇီဝိတိန္ဒြိယမျိုး

ရူပဇီဝိတိန္ဒြိယသည် ဖြစ်ဆဲအခိုက်တွင် ကဋတ္တာရုပ်တရားအား ကျေးဇူးပြုနိုင်ခြင်း မရှိသေးဘဲ၊ တည်ဆဲအခိုက်ရောက်မှသာ ကျေးဇူးပြုနိုင်၍ နာမ်ဣန္ဒြိယပစ္စည်းတို့ကဲ့သို့ သဟဇာတပစ္စည်းတွင် မပါဝင်ပါ။ (သို့သော် ပရိယာယ်အားဖြင့်မူ သဟဇာတအုပ်စုတွင် ထည့်သွင်းနိုင်ပါသည်။) ရူပဇီဝိတိန္ဒြိယသည် တည်ဆဲ ပစ္စုပ္ပန်အကြောင်းတရားက ကျေးဇူးပြုခြင်း ဖြစ်သဖြင့် အတ္ထိနှင့် အဝိဂတပစ္စည်းတို့တွင် ဝင်၏။

ရူပဇီဝိတိန္ဒြိယ
ရူပဇီဝိတိန္ဒြိယတ္ထိ၊ ရူပဇီဝိတိန္ဒြိယ အဝိဂတ ဟု ပစ္စည်း ၃-မျိုးပါဝင်သည်။

(၈) နာနာက္ခဏိကကမ္မမျိုး
ကမ္မပစ္စည်းသည် သဟဇာတကမ္မနှင့် နာနာက္ခဏိကကမ္မဟု နှစ်မျိုးရှိရာ၊ သဟဇာတကမ္မပစ္စည်းသည် သဟဇာတအုပ်စုတွင် ပါဝင်ပြီး ဖြစ်၍၊ ကျန်သော နာနာက္ခဏိကကမ္မပစ္စည်းအား သီးခြားထုတ်၍ ပြခြင်း ဖြစ်သည်။ အတိတ်ကုသိုလ် အကုသိုလ်ကံတို့က ဝိပါက်နာမ်တရားနှင့် ကဋတ္တာရုပ်တရားတို့အား ကျေးဇူးပြုသော ပစ္စည်းမျိုးဖြစ်သည်။

(၉) ပကတူပနိဿယမျိုး
ဥပနိဿယပစ္စည်း ၃-မျိုးအနက် အာရမ္မဏူပနိဿယသည် အာရမ္မဏမျိုး၌လည်းကောင်း၊ အနန္တရူပနိဿယသည် အနန္တရမျိုး၌လည်းကောင်း ထည့်သွင်းပြီးဖြစ်၍ ကြွင်းသော ပကတူပနိဿယပစ္စည်းတို့အား သီးခြားထုတ်၍ ဖော်ပြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤတွင် ဝိပါက်နာမ်တရားတို့အား ကျေးဇူးပြုသည့် အားကြီးသော (ဗလဝ) နာနာက္ခဏိက ကမ္မပစ္စည်းမှာ ပကတူပနိဿယပစ္စည်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်၏။


အထက်တွင်ပြခဲ့သော သဘောတူရာ ပစ္စည်းအုပ်စုတို့အား ထပ်မံ၍ အကျဉ်းချုပ်လိုက်ပါက သဟဇာတမျိုး၊ ပုရေဇာတမျိုး၊ ပစ္ဆာဇာတမျိုး၊ ရုပ်အာဟာရမျိုး၊ ရူပဇီဝိတိနြ္ဒိယမျိုးဟူသော အုပ်စု ၅-မျိုးသည် ဖြစ်တည်ဆဲ ပစ္စုပ္ပန်တရားတို့က ရှိသည်ဖြစ်၍ ကျေးဇူးပြုနေကြသော အတ္ထိပစ္စည်းတွင် ဝင်၏။ အနန္တရမျိုးနှင့် ပကတူပနိဿမျိုး ၂-မျိုးတို့သည်လည်း အားကြီးသော မှီရာအကြောင်းဟူသော ဥပနိဿယပစ္စည်းတွင် ဝင်၏။ ထို့ကြောင့် အဘိဓမ္မတ္ထသင်္ဂဟခေါ် သဂြိုဟ်ကျမ်းတွင် ၂၄-ပစ္စည်းအား (၁) အာရမ္မဏ (၂) ဥပနိဿယ (၃) ကမ္မနှင့် (၄) အတ္ထိဟူ၍ ပစ္စည်း၄-မျိုးတွင် သွင်းယူနိုင်ကြောင်း ဖော်ပြထားပါသည်။

ထို့အပြင် သဂြိုဟ်ကျမ်းတွင် ၂၄-ပစ္စည်းအား အကြောင်းတရား (ပစ္စည်း)နှင့် အကျိုးတရား (ပစ္စယုပ္ပန်)တို့၏ နာမ်၊ ရုပ်၊ ပညတ် အမျိုးအစားအလိုက် အုပ်စု ၆-စု ခွဲ၍ ဖော်ပြထားသည်။ ၂၄-ပစ္စည်းအား ဖွင့်ဆိုရာ၌လည်း ဟေတုပစ္စည်း၊ အာရမ္မဏပစ္စည်း စသဖြင့် ပဋ္ဌာန်းပစ္စယုဒ္ဒေသလာ အစီအစဉ်အတိုင်း မဖွင့်ဆိုဘဲ၊ ဤ ၆-အုပ်စု အစီအစဉ်အတိုင်းသာ ဖွင့်ဆိုသွား၏။

(၁) နာမ်က နာမ်အား ကျေးဇူးပြုခြင်း
ချုပ်သွားသည့် နာမ်တရား၏ အခြားမဲ၌ နောက်နာမ်တရားကို ဖြစ်စေသည့် အနန္တရ၊ သမနန္တရ၊ နတ္ထိ၊ ဝိဂတ၊ အာသေဝန ပစ္စည်း ၅-ပါးနှင့် အတူယှဉ်ဖက် နာမ်တရားတို့ အချင်းချင်း ကျေးဇူးပြုနေကြသော သမ္ပယုတ္တ ပစ္စည်းတို့သည် နာမ်က နာမ်အား ကျေးဇူးပြုသော ပစ္စည်း ၆-ပါးဖြစ်သည်။

(၂) နာမ်က နာမ်ရုပ်အား ကျေးဇူးပြုခြင်း
အတူဖြစ်ဖက် နာမ်ရုပ်တို့အား ကျေးဇူးပြုသည့် ဟေတု၊ ဈာန၊ မဂ္ဂ၊ ဝိပါကနှင့် သဟဇာတကမ္မ ပစ္စည်း၊ နောင်တွင်ဖြစ်လာမည့် ဝိပါက်နာမ်ခန္ဓာနှင့် ကမ္မဇရုပ်တို့အား ကျေးဇူးပြုသည့် နာနာက္ခဏိကကမ္မ ပစ္စည်းတို့သည် နာမ်က နာမ်ရုပ်အား ကျေးဇူးပြုသော ပစ္စည်း ၅-မျိုး ဖြစ်သည်။

(၃) နာမ်က ရုပ်အား ကျေးဇူးပြုခြင်း
နောက်မှဖြစ်သော နာမ်တို့က အရင်ဖြစ်နှင့်သော ပစ္စုပ္ပန် ရုပ်တို့အား ကျေးဇူးပြုသည့် ပစ္ဆာဇာတပစ္စည်း ဖြစ်သည်။

(၄) ရုပ်က နာမ်အား ကျေးဇူးပြုခြင်း
အရင်ဖြစ်နေသော ဝတ္ထုရုပ်၊ ရုပ်အာရုံဟူသော ရုပ်တရားတို့က နာမ်တရားတို့အား ကျေးဇူးပြုသော ပုရေဇာတပစ္စည်း ဖြစ်သည်။

(၅) ပညတ်၊ နာမ်၊ ရုပ်တို့က နာမ်အား ကျေးဇူးပြုခြင်း
ပညတ်၊ နာမ်နှင် ရုပ်တရားတို့သည် အာရမ္မဏပစ္စည်း၊ ဥပနိဿယပစ္စည်းတို့ဖြင့် ကျေးဇူးပြုကြသည်။

(၆) နာမ်ရုပ်က နာမ်ရုပ်အား ကျေးဇူးပြုခြင်း
အဓိပတိ၊ သဟဇာတ၊ အညမည၊ နိဿယ၊ အာဟာရ၊ ဣန္ဒြိယ၊ ဝိပ္ပယုတ္တ၊ အတ္ထိ၊ အဝိဂတဟူသော ပစ္စည်း ၉-မျိုးတို့သည် နာမ်ရုပ်တရားတို့က နာမ်ရုပ်တရားတို့အား ကျေးဇူးပြုကြသည်။

**** ****

အဘိဓမ္မာအခြေခံ မရှိသေးဘဲ ပဋ္ဌာန်း ၂၄-ပစ္စည်း ပစ္စယနိဒ္ဒေသ ပါဠိတော်အား ရွတ်ဖတ် ပူဇော်နေကြသူများ၊ ကျက်မှတ် ပူဇော်လိုကြသူများအား အနက်အဓိပ္ပါယ်ကို အထိုက်အလျောက် နားလည်နိုင်ကြစေရန်၊ ကျက်မှတ်ရ လွယ်ကူစေရန်ဟူသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့်၊ ပဋ္ဌာန်း ၂၄ ပစ္စည်းအား မူရင်းအစီအစဉ်အတိုင်း မဖော်ပြတော့ဘဲ၊ ကျက်မှတ်ရ နားလည်ရ လွယ်ကူစေမည့် အစီအစဉ်ဖြင့်သာ ဖော်ပြခဲ့ပါသည်။ ထို့အပြင် ပစ္စယနိဒ္ဒေသ အနက်ပေးရာတွင်လည်း နိဿယကျမ်းကြီးများကဲ့သို့ ပစ္စည်းနှင့် ပစ္စယုပ္ပန် တရားကိုယ် အရကောက်များအား အသေးစိတ် ထုတ်မပြတော့ဘဲ၊ အနက် အဓိပ္ပါယ်ပေါ်ရုံမျှသာ “ပဋ္ဌာန်း ပစ္စယနိဒ္ဒေသ မိတ်ဆက်” အဖြစ် ရေးသားအပ်ပါသည်။

**** ****

ပဋ္ဌာန်း ပစ္စယနိဒ္ဒေသ မိတ်ဆက် - ၁၄ (အာသေဝနပစ္စည်း၊ ဥပနိဿယပစ္စည်း)

အာသေဝနပစ္စည်း



အာသေဝနပစ္စယောတိ -
၁။ ပုရိမာ ပုရိမာ ကုသလာ ဓမ္မာ ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ ကုသလာနံ ဓမ္မာနံ အာသေဝနပစ္စယေန ပစ္စယော။
၂။ ပုရိမာ ပုရိမာ အကုသလာ ဓမ္မာ ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ အကုသလာနံ ဓမ္မာနံ အာသေဝနပစ္စယေန ပစ္စယော။
၃။ ပုရိမာ ပုရိမာ ကိရိယာဗျာကတာ ဓမ္မာ ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ ကိရိယာဗျာကတာနံ ဓမ္မာနံ အာသေဝနပစ္စယေန ပစ္စယော။


“အာသေဝန” ဟူသည် “ထပ်ကာ ထပ်ကာ ပြုလုပ်ခြင်း၊ ဖြစ်စေခြင်း၊ ထုံမွှမ်းခြင်း” ဟူသော အဓိပ္ပါယ် ရသည်။ စာတစ်ပုဒ်အား အထပ်ထပ် လေ့လာသင်ယူပါက တစ်ခေါက်ထက် တစ်ခေါက် ပို၍ အရှိန်ရ၍ လွယ်ကူ ချောမော တိုးတက်လာခြင်းမျိုး ဖြစ်၏။ ဝီထိစိတ်အစဉ်တွင် ဇောစိတ်များ ဖြစ်သောအခါတွင် ရှေ့ဇောစိတ်တို့သည် မိမိနှင့် သဘာဝချင်းတူသော နောက်ဇောစိတ်များအား အရှိန်အဟုန်ရစေရန် အားပေးခြင်းသည် အာသေဝနပစ္စည်းဖြင့် ကျေးဇူးပြုသည် မည်၏။ “သဘာဝချင်းတူသော” ဆိုရာတွင် ရှေး ကုသိုလ် ဇောစိတ်သည် နောက် ကုသိုလ် ဇောစိတ်အား လည်းကောင်း၊ ရှေး အကုသိုလ် ဇောစိတ်သည် နောက် အကုသိုလ် ဇောစိတ်အား လည်းကောင်း၊ ရှေး ကြိယာ ဇောစိတ်သည် နောက် ကြိယာ ဇောစိတ်အားလည်းကောင်း ကျေးဇူးပြုခြင်း ဖြစ်သည်။



ထို့ကြောင့်ပင် ပထမ ဇောထက် ဒုတိယ ဇောစိတ်၊ ဒုတိယ ဇောစိတ်ထက် တတိယ ဇောစိတ်တို့က ဤသို့ဖြင့် ပို၍ ပို၍ အားကောင်းလာ၏။ ဤသို့ဖြင့် စတုတ္ထဇောတိုင် တဖြည်းဖြည်း အရှိန်အဟုန် မြင့်တက်လာ၏။ (ကာမာဝစရ) ဇောစိတ်တို့သည် ၇-ကြိမ်ထိသာ ဖြစ်ခွင့်ရှိသဖြင့် တဖြည်းဖြည်း အရှိန်ကုန်ကာ နောက်ဆုံး သတ္တဇောစိတ်တွင် အဆုံးသတ် လျှောကျသွားရာ လှိုင်းလုံးသဖွယ်ရှိ၏။ ပထမဇောသည် အာသေဝနပစ္စည်း၏ ကျေးဇူးပြုခြင်း မခံရ၍ အားအနည်းဆုံးဖြစ်၏။ သတ္တမဇောသည် အရှိန်ကုန်၍ ပြန်ကျသွားသည် ဆိုသော်လည်း အာသေဝနပစ္စည်းဖြင့် ကျေးဇူးပြုခြင်း ခံရ၍ ပထမဇောထက် ပို၍ အင်အားရှိသည်။ လှိုင်းလုံးကဲ့သို့ပင် အလယ်ဇော ၅-ချက်တို့သည် ပထမဇောနှင့် နောက်ဆုံး သတ္တမဇောတို့ထက်ပို၍ အားကောင်းပြီး စတုတ္ထဇောသည် အင်အား အကောင်းဆုံး လှိုင်းထိပ်ဖြစ်လေသည်။ ထို့ကြောင့် အင်အား အနည်းဆုံးဖြစ်သည့် ပထမဇောစိတ်တွင် ဖြစ်သော ကုသိုလ် အကုသိုလ်စေတနာကံများသည် မျက်မှောက်ဘဝ၌သာ အကျိုးပေးနိုင်၏။ ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနီယကံဟု ခေါ်သည်။ ထိုကံတို့သည် မျက်မှောက်ဘဝတွင် အကျိုးပေးခွင့် မရပါက အဟောသိကံ ဖြစ်သွား၏။ ပထမဇောထက် အားကောင်းသော သတ္တမဇော ကံသည် နောက် ဒုတိယဘဝတွင် အကျိုးပေးနိုင်သော ဥပပဇ္ဇဝေဒနီယကံ မည်၏။ နောက်ဘဝတွင် အကျိုးပေးခွင့် မသာပါက အဟောသိကံ ဖြစ်ရ၏။ အလယ်ဇော ၅-ချက်မှ ကံတို့သည်ကား တတိယဘဝမှစ၍ နောက်နောက်သော သံသရာ ဘ၀ အဆက်အဆက်တိုင် အကျိုးပေးနိုင်လောက်သော အပရာပရိယဝေဒနီယကံများ ဖြစ်ကြ၏။

၁။ ပုရိမာ ပုရိမာ ကုသလာ ဓမ္မာ - ရှေးရှေးဖြစ်သော ကုသိုလ်တရားတို့သည်
ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ ကုသလာနံ ဓမ္မာနံ - နောက်နောက်ဖြစ်သော ကုသိုလ်တရားတို့အား
အာသေဝနပစ္စယေန ပစ္စယော - အဖန်တလဲလဲ ဖြစ်စေ၍ (အာသေဝနပစ္စည်းဖြင့်) ကျေးဇူးပြုသည်။
၂။ ပုရိမာ ပုရိမာ အကုသလာ ဓမ္မာ - ရှေးရှေးဖြစ်သော အကုသိုလ်တရားတို့သည်
ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ အကုသလာနံ ဓမ္မာနံ - နောက်နောက်ဖြစ်သော အကုသိုလ်တရားတို့အား
အာသေဝနပစ္စယေန ပစ္စယော - အဖန်တလဲလဲ ဖြစ်စေ၍ (အာသေဝနပစ္စည်းဖြင့်) ကျေးဇူးပြုသည်။
၃။ ပုရိမာ ပုရိမာ ကိရိယာဗျာကတာ ဓမ္မာ - ရှေးရှေးဖြစ်သော ကြိယာအဗျာကတတရားတို့သည်
ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ ကိရိယာဗျာကတာနံ ဓမ္မာနံ - နောက်နောက်ဖြစ်သော ကိရိယာအဗျာကတ တရားတို့အား
အာသေဝနပစ္စယေန ပစ္စယော - အဖန်တလဲလဲ ဖြစ်စေ၍ (အာသေဝနပစ္စည်းဖြင့်) ကျေးဇူးပြုသည်။

ရှေ့ဇောစိတ်တို့က နောက်အခြားမဲ့တွက် ဖြစ်သော ဇောစိတ်တို့အား ကျေးဇူးပြုခြင်း ဖြစ်၍ အာသေဝနပစ္စည်းသည် အနန္တရပစ္စည်းမျိုးတွင် အကျုံးဝင်၏။

**** ****
ဥပနိဿယပစ္စည်း



ဥပနိဿယပစ္စယောတိ -
၁။ ပုရိမာ ပုရိမာ ကုသလာ ဓမ္မာ ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ ကုသလာနံ ဓမ္မာနံ ဥပနိဿယပစ္စယေန ပစ္စယော။
၂။ ပုရိမာ ပုရိမာ ကုသလာ ဓမ္မာ ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ အကုသလာနံ ဓမ္မာနံ ကေသဉ္စိ ဥပနိဿယပစ္စယေန ပစ္စယော။
၃။ ပုရိမာ ပုရိမာ ကုသလာ ဓမ္မာ ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ အဗျာကတာနံ ဓမ္မာနံ ဥပနိဿယပစ္စယေန ပစ္စယော။
၄။ ပုရိမာ ပုရိမာ အကုသလာ ဓမ္မာ ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ အကုသလာနံ ဓမ္မာနံ ဥပနိဿယပစ္စယေန ပစ္စယော။
၅။ ပုရိမာ ပုရိမာ အကုသလာ ဓမ္မာ ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ ကုသလာနံ ဓမ္မာနံ ကေသဉ္စိ ဥပနိဿယပစ္စယေန ပစ္စယော။
၆။ ပုရိမာ ပုရိမာ အကုသလာ ဓမ္မာ ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ အဗျာကတာနံ ဓမ္မာနံ ဥပနိဿယပစ္စယေန ပစ္စယော။
၇။ ပုရိမာ ပုရိမာ အဗျာကတာ ဓမ္မာ ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ အဗျာကတာနံ ဓမ္မာနံ ဥပနိဿယပစ္စယေန ပစ္စယော။
၈။ ပုရိမာ ပုရိမာ အဗျာကတာ ဓမ္မာ ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ ကုသလာနံ ဓမ္မာနံ ဥပနိဿယပစ္စယေန ပစ္စယော။
၉။ ပုရိမာ ပုရိမာ အဗျာကတာ ဓမ္မာ ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ အကုသလာနံ ဓမ္မာနံ ဥပနိဿယပစ္စယေန ပစ္စယော။
၁၀။ ဥတုဘောဇနမ္ပိ ဥပနိဿယပစ္စယေန ပစ္စယော။ ပုဂ္ဂလောပိ ဥပနိဿယပစ္စယေန ပစ္စယော။ သေနာသနမ္ပိ ဥပနိဿယပစ္စယေန ပစ္စယော။


ဥပနိဿယပစ္စည်းဆိုသည်မှာ အလွန်အားကောင်းသော မှီရာအကြောင်းတရားအဖြစ် ကျေးဇူးပြုခြင်း ဖြစ်သည်။ ဥပနိဿယပစ္စည်းသည်
(၁) အာရမ္မဏူပနိဿယပစ္စည်း၊
(၂) အနန္တရူပနိဿယပစ္စည်းနှင့်
(၃) ပကတူပနိဿယပစ္စည်းဟု အပြားအားဖြင့် ၃-မျိုး ရှိ၏။

အာရုံမပြုဘဲ မနေနိုင်လောက်အောင် အလွန် ဆွဲဆောင်မှုကောင်းသော အာရုံများသည် ယင်းတို့ကို အာရုံပြု၍ စိတ်စေတသိက်များ ဖြစ်ပေါ်စေရန် ကျေးဇူးပြုသဖြင့် အာရမ္မဏူပနိဿယ (အာရမ္မဏ + ဥပနိဿယ) ပစ္စည်းမည်၏။ အာရမ္မဏူပနိဿယ ပစ္စည်းသည် အာရမ္မဏာဓိပတိပစ္စည်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်၍ ကျေးဇူးပြုပုံသတ္တိသာ ကွာခြားသည်။ ပဋ္ဌာန်းကုသလတိတ် ပဉှာဝါရတွင် အာရမ္မဏာဓိပတိပစ္စည်းနှင့် အတူတူပင် ဟောကြားထား၏။

မိမိတို့ ပြုလုပ်အားထုတ်ထားသော ဒါန သီလ ဘာဝနာစသည့် ကုသိုလ်တရားများ၊ မိမိတို့ရရှိထားသည့် ဈာန်တရား မဂ်တရားများအား ပြန်လည် ဆင်ခြင်နှလုံးသွင်း၍ ကုသိုလ်တရားတိုကို ဖြစ်စေခြင်းသည် ကုသိုလ်တရားက ကုသိုလ်အား အာရမ္မဏူပနိဿယဖြင့် ကျေးဇူးပြုခြင်း မည်၏။ အကယ်၍ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ပါက ကုသိုလ်စိတ်အစား ကြိယာ အဗျာကတတရားတို့သာ ဖြစ်သည်။ ကုသိုလ်တရားက အဗျာကတတရားအား အာရမ္မဏူပနိဿယဖြင့် ကျေးဇူးပြုသည် မည်၏။ အကယ်၍ ထိုဒါန၊ သီလ၊ ဘာဝနာတရားတို့အား လွဲမှားစွာ နှလုံးသွင်း ဆင်ခြင်၍၊ နှစ်သက်တပ်မက်မှု (ရာဂ)၊ ငါ့အလှူ ငါ့ကိုယ်ကျင့်သီလစသဖြင့် အယူမှားမှု (ဒိဋ္ဌိ)တို့ဖြစ်ပါက ကုသိုလ်တရားက အကုသိုလ်အား အာရမ္မဏူပနိဿယဖြင့် ကျေးဇူးပြုသည် မည်၏။

ရာဂ၊ ဒိဋ္ဌိစသော အကုသိုလ်တရားတို့အား အလေးအနက်အာရုံပြုကာ နှစ်သက်သာယာမှုဖြစ်ပါက အကုသိုလ်တရားများ ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ အကုသိုလ်တရားက အကုသိုလ်အား အာရမ္မဏူပနိဿယဖြင့် ကျေးဇူးပြုခြင်းဖြစ်သည်။ အကုသိုလ်တရားအား အလေးဂရု အာရုံပြု၍ ကုသိုလ်တရား၊ အဗျာကတတရားတို့အား အာရမ္မဏူပနိဿယပစ္စည်းဖြင့် ကျေးဇူးပြုခြင်းကိုကား ကုသလတိက် ပဉှာဝါရတွင် ဟောကြားထားခြင်း မရှိပါ။

မိမိတို့ ရရှိ မျက်မှောက်ပြုထားသော ဖိုလ်တရား၊ နိဗ္ဗာန်ဟူသည့် အဗျာကတတရားတို့အား အာရုံပြုဆင်ခြင်၍ သေက္ခ (ရဟန္တာမဖြစ်သေးသော ကျင့်ဆဲ) ပုဂ္ဂိုလ်တွင် ကုသိုလ်တရားတို့ ဖြစ်ပေါ်စေ၏။ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်အတွက်ကား ကြိယာ အဗျာကတတရားအား ဖြစ်ပေါ်၏။ အဗျာကတတရားက ကုသိုလ်နှင့် အဗျာကတတရားတို့ကို အာရမ္မဏူပနိဿယပစ္စည်းဖြင့် ကျေးဇူးပြုခြင်း ဖြစ်သည်။ အလွန်နှစ်သက်ဖွယ်ဖြစ်သော အဆင်း၊ အသံစသည့် ရုပ်တရားများအား အာရုံပြု၍ နှစ်သက်သာယာကာ တက်မက်ခြင်း၊ အယူမှားခြင်းတို့ဖြစ်ပေါ်သည်မှာ အဗျာကတတရားက အကုသိုလ်အား အာရမ္မဏူပနိဿယဖြင့် ကျေးဇူးပြုခြင်းဖြစ်သည်။

ချုပ်ပျက်သွားသော ရှေ့စိတ်သည် နောက် အခြားမဲ့တွင် စိတ္တနိယာမ အားလျော်စွာဖြစ်သည့် စိတ်စေတသိက်တို့၏ အားကြီးသော မှီရာအကြောင်းတရား ဖြစ်သဖြင့် အနန္တရပစ္စည်းကိုပင် အနန္တရူပနိဿယ (အနန္တရ + ဥပနိဿယ) ပစ္စည်းဟုလည်း ဆိုရ၏။

အာရမ္မဏူပနိဿပစ္စည်းနှင့် အနန္တရူပနိဿယပစ္စည်းတို့မှ အပအခြားသော ပင်ကိုယ်အားဖြင့် အားကောင်းသည့် မှီရာအကြောင်းတရားများသည် ပကတူပနိဿယ (ပကတိ + ဥပနိဿယ) ပစ္စည်း မည်၏။

သဒ္ဓါ၊ သီလ၊ သုတ၊ စာဂ၊ ပညာစသော တရားတို့ကို အမှီပြု၍ ဒါနပြုခြင်း၊ သီလဆောက်တည်ခြင်း၊ ဘာဝနာပွားခြင်းတို့ပြုသောအခါ ကုသိုလ်တရားကို မှီ၍ ကုသိုလ်တရားတို့ကို ပကတူပနိဿဖြင့် ကျေးဇူးပြုသည် မည်၏။ တဖန် သဒ္ဓါစသော ကုသိုလ်တရားတို့ကို အမှီပြု၍ မာန်ရစ်မူခြင်း၊ အယူမှားခြင်စသော အကုသိုလ်တရားတို့ကိုလည်း ပကတူပနိဿယဖြင့် ကျေးဇူးပြုနိုင်သည်။ ထို့အတူပင် ဒါနပြုခြင်းစသော ကုသိုလ်တရားတို့ကို အားထုတ်မှုကြောင့် ကိုယ်ပင်ပန်းဆင်းရဲခြင်း (ကာယိကဒုက္ခ)၊ ဈာန်ကုသိုလ်တရားတို့ကို မှီ၍ ကိုယ်ချမ်းသာခြင်း (ကာယိကသုခ)တို့သည် ကုသိုလ်က အဗျာကတတရားတို့အား ပကတူပနိဿယဖြင့် ကျေးဇူးပြုသည် မည်၏။ ကုသိုလ်ကံက ဝိပါက် အကျိုးတရားကို ဖြစ်စေခြင်းသည်လည်း ကုသိုလ်က အဗျာကတအား ပကတူပနိဿယဖြင့် ကျေးဇူးပြုခြင်းအဖြစ် ပဉှာဝါရတွင် ထည့်သွင်း ဟောကြားထားသည်။ အဋ္ဌကထာက အားနည်းသော ကံများကို မယူဘဲ၊ အားကြီးသော ကံများကိုသာ ယူရန် မှတ်ချက်ပြုထားသဖြင့်၊ အားကြီးသော (ဗလဝ) နာနာက္ခဏိက ကမ္မပစ္စည်းသည် ပကတူပနိဿယတွင် အကျုံးဝင်သည်ဟု မှတ်သားနိုင်၏။

ရာဂ ဒေါသ မောဟစသော အကုသိုလ်တရားတို့အား အမှီပြု၍၊ သူ့အသက် သတ်ခြင်း၊ ခိုးယူခြင်းစသော အကုသိုလ်တရားတို့ကို ပြုကြသည်။ ဤသည်မှာ အကုသိုလ်က အကုသိုလ်အား ပကတူပနိဿယဖြင့် ကျေးဇူးပြုခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုအကုသိုလ်တရားတို့အား အမှီပြုကာ ယင်းအကုသိုလ်တရားတို့အား ပပျောက်စေရန် ဒါန သီလ ဘာဝနာတို့ကို အားထုတ်သည်လည်း ရှိ၏။ အကုသိုလ်က ကုသိုလ်အား ပကတူပနိဿယဖြင့် ကျေးဇူးပြုခြင်း ဖြစ်သည်။ လောဘဖြင့် ရှာဖွေ အားထုတ်သောအခါ ချမ်းသာသုခရသည်လည်း ရှိ၏။ ကိုယ်ဆင်းရဲခြင်း ဖြစ်ရသည်လည်း ရှိ၏။ ကိုယ်ချမ်းသာ (ကာယိကသုခ) ကိုယ်ဆင်းရဲ (ကာယိကဒုက္ခ) တို့သည် အဗျာကတတရားများ ဖြစ်၍ အကုသိုလ်က အဗျာကတအား ပကတူပနိဿယဖြင့် ကျေးဇူးပြုသည် မည်၏။ အားကြီးသော အကုသိုလ်ကံက ဝိပါက်တို့ကို ကျေးဇူးပြုသော ဗလ၀ နာနာက္ခဏိက ကမ္မပစ္စည်းသည်လည်း အကုသိုလ်က အဗျာကတအား ပကတူပနိဿယဖြင့် ကျေးဇူးပြုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကိုယ်ချမ်းသာခြင်းကို အလိုရှိသဖြင့် ဒါန သီလ ဘာဝနာများ အားထုတ်၏။ ဈာန်တရားတို့ အားထုတ်၏။ သင့်တင့် လျောက်ပတ်သော ဥတု၊ အစားအသောက် (ဘောဇန - ဘောဇဉ်)၊ နေရာထိုင်ခင်း (သေနာသန) တို့ကို အမှီပြု၍လည်း ကုသိုလ်တရားတို့ ဖြစ်၏။ ယင်းတို့ကား အဗျာကတက အကုသိုလ်အား ပကတူပနိဿယဖြင့် ကျေးဇူးပြုခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုကိုယ်ချမ်းသာခြင်း၊ ဆင်းရဲခြင်း၊ ဥတု၊ အစားအသောက်၊ နေရာထိုင်ခင်းစသော အဗျာကတတရားတို့ကို အမှီပြု၍ သူ့အသက်သတ်ခြင်း၊ ခိုးယူခြင်းစသော အကုသိုလ်တရားတို့အား ပကတူပနိဿယဖြင့် ကျေးဇူးပြုသည်လည်း ရှိ၏။ ရာသီ ဥတု၊ အစားအသောက်၊ နေရာထိုင်ခင်းတို့အား အမှီပြု၍ ကိုယ်ချမ်းသာ၊ ကိုယ်ဆင်းရဲဖြစ်သောအခါ အဗျာကတတရားက အဗျာကတတရားအား ပကတူပနိဿယ ပစ္စည်း ကျေးဇူးပြုသည် မည်၏။

ဤသို့အားဖြင့် ရှေးရှေး ကုသိုလ်၊ အကုသိုလ်၊ အဗျာကတတရားတို့သည် နောက်နောက် ကုသိုလ်၊ အကုသိုလ်၊ အဗျာကတတရားတို့အား အာရမ္မဏူပနိဿယ၊ အနန္တရူပနိဿယ၊ ပကတူပနိဿယ ဟူသော ဥပနိဿယပစ္စည်းတို့ဖြင့် ကျေးဇူးပြုနေကြသည်။ ဤတွင် အနန္တရူပနိဿပစ္စည်းသည် ရှေးစိတ်၏ အခြားမဲ့၌ ဖြစ်သော နောက်စိတ်အား ကျေးဇူးပြုခြင်းဖြစ်၍ ပစ္စည်းနှင့် ပစ္စယုပ္ပန်တို့ ဝီထိ တူကြရ၏။ အာရမ္မဏူပနိဿယနှင့် ပကတူပနိဿယတို့ဖြင့် ကျေးဇူးပြုရာတွင် ပစ္စည်းနှင့် ပစ္စယုပ္ပန်သည် ဝီထိတူရန် မလိုပေ။

၁။ ပုရိမာ ပုရိမာ ကုသလာ ဓမ္မာ - ရှေးရှေး ကုသိုလ်တရားတို့သည်
ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ ကုသလာနံ ဓမ္မာနံ - နောက်နောက် ကုသိုလ်တရားတို့အား
ဥပနိဿယပစ္စယေန ပစ္စယော - အားကြီးသော မှီရာအဖြစ် (ဥပနိဿယပစ္စည်းဖြင့်) ကျေးဇူးပြုသည်။
၂။ ပုရိမာ ပုရိမာ ကုသလာ ဓမ္မာ - ရှေးရှေး ကုသိုလ်တရားတို့သည်
ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ အကုသလာနံ ဓမ္မာနံ - နောက်နောက် အကုသိုလ်တရားတို့အား
ကေသဉ္စိ ဥပနိဿယပစ္စယေန ပစ္စယော - အချို့ အားကြီးသော မှီရာအဖြစ် (အချို့သော ဥပနိဿယပစ္စည်းဖြင့်) ကျေးဇူးပြုသည်။
၃။ ပုရိမာ ပုရိမာ ကုသလာ ဓမ္မာ - ရှေးရှေး ကုသိုလ်တရားတို့သည်
ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ အဗျာကတာနံ ဓမ္မာနံ - နောက်နောက် အဗျာကတတရားတို့အား
ဥပနိဿယပစ္စယေန ပစ္စယော - အားကြီးသော မှီရာအဖြစ် (ဥပနိဿယပစ္စည်းဖြင့်) ကျေးဇူးပြုသည်။

အနန္တရူပနိဿယပစ္စည်းသည် မျိုးဇာတ် ဆန့်ကျင့်ဖက်ဖြစ်သော ကုသိုလ်က အကုသိုလ်၊ အကုသိုလ်က ကုသိုလ်အား ကျေးဇူးပြုနိုင်ခြင်း မရှိပါ။ ထို့ကြောင့် ကုသိုလ်က အကုသိုလ်၊ အကုသိုလ်က ကုသိုလ်အား ကျေးဇူးပြုရာတွင် အနန္တရူပနိဿယ ပစ္စည်း မရသဖြင့်၊ “အချို့သော (ကေသဉ္စိ)” ဟူသော စကားထည့်သွင်း ထားသည်ကို သတိပြုနိုင်၏။

၄။ ပုရိမာ ပုရိမာ အကုသလာ ဓမ္မာ - ရှေးရှေး အကုသိုလ်တရားတို့သည်
ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ အကုသလာနံ ဓမ္မာနံ - နောက်နောက် အကုသိုလ်တရားတို့အား
ဥပနိဿယပစ္စယေန ပစ္စယော - အားကြီးသော မှီရာအဖြစ် (ဥပနိဿယပစ္စည်းဖြင့်) ကျေးဇူးပြုသည်။
၅။ ပုရိမာ ပုရိမာ အကုသလာ ဓမ္မာ - ရှေးရှေး အကုသိုလ်တရားတို့သည်
ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ ကုသလာနံ ဓမ္မာနံ - နောက်နောက် ကုသိုလ်တရားတို့အား
ကေသဉ္စိ ဥပနိဿယပစ္စယေန ပစ္စယော - အချို့ အားကြီးသော မှီရာအဖြစ် (အချို့သော ဥပနိဿယပစ္စည်းဖြင့်) ကျေးဇူးပြုသည်။
၆။ ပုရိမာ ပုရိမာ အကုသလာ ဓမ္မာ - ရှေးရှေး အကုသိုလ်တရားတို့သည်
ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ အဗျာကတာနံ ဓမ္မာနံ - နောက်နောက် အဗျာကတတရားတို့အား
ဥပနိဿယပစ္စယေန ပစ္စယော - အားကြီးသော မှီရာအဖြစ် (ဥပနိဿယပစ္စည်းဖြင့်) ကျေးဇူးပြုသည်။

၇။ ပုရိမာ ပုရိမာ အဗျာကတာ ဓမ္မာ - ရှေးရှေး အဗျာကတတရားတို့သည်
ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ အဗျာကတာနံ ဓမ္မာနံ - နောက်နောက် အဗျာကတတရားတို့အား
ဥပနိဿယပစ္စယေန ပစ္စယော - အားကြီးသော မှီရာအဖြစ် (ဥပနိဿယပစ္စည်းဖြင့်) ကျေးဇူးပြုသည်။
၈။ ပုရိမာ ပုရိမာ အဗျာကတာ ဓမ္မာ - ရှေးရှေး အဗျာကတတရားတို့သည်
ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ ကုသလာနံ ဓမ္မာနံ - နောက်နောက် ကုသိုလ်တရားတို့အား
ဥပနိဿယပစ္စယေန ပစ္စယော - အားကြီးသော မှီရာအဖြစ် (ဥပနိဿယပစ္စည်းဖြင့်) ကျေးဇူးပြုသည်။
၉။ ပုရိမာ ပုရိမာ အဗျာကတာ ဓမ္မာ - ရှေးရှေး အဗျာကတတရားတို့သည်
ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ အကုသလာနံ ဓမ္မာနံ - နောက်နောက် အကုသိုလ်တရားတို့အား
ဥပနိဿယပစ္စယေန ပစ္စယော - အားကြီးသော မှီရာအဖြစ် (ဥပနိဿယပစ္စည်းဖြင့်) ကျေးဇူးပြုသည်။

အတိတ်၊ အနာဂတ်၊ ပစ္စုပ္ပန် ကာလသုံးပါးမှ ရုပ်နာမ်တရားတို့သာမက၊ နိဗ္ဗာန်နှင့် ပညတ်တရားတို့သည်ပင် ပကတူပနိဿယ ပစ္စည်းဖြင့် ကျေးဇူးပြုနိုင်ကြ၍၊ ပကတူပနိဿယ ပစ္စည်း၏ နယ်သည် အလွန်ကျယ်ပြောလှသည်။ ရာသီဥတု၊ အစားအသောက်၊ နေရာထိုင်ခင်းစသော ရုပ်ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် မိတ်ဆွေ အပေါင်းအသင်း၊ ဆရာသမားစသော လူမှုပတ်ဝန်းကျင်တို့သည် ကုသိုလ် အကုသိုလ်စသော စိတ်စေတသိက်အား ပကတူပနိဿယပစ္စည်းဖြင့် ကျေးဇူးပြုနေကြသည်။

၁၀။ ဥတုဘောဇနမ္ပိ - ဥတု အစားအသောက်တို့သည်လည်း
ဥပနိဿယပစ္စယေန ပစ္စယော - အားကြီးသော မှီရာအဖြစ် (ဥပနိဿယပစ္စည်းဖြင့်) ကျေးဇူးပြုသည်။
ပုဂ္ဂလောပိ - (ကလျာဏမိတ္တစသော) ပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း
ဥပနိဿယပစ္စယေန ပစ္စယော - အားကြီးသော မှီရာအဖြစ် (ဥပနိဿယပစ္စည်းဖြင့်) ကျေးဇူးပြုသည်။
သေနာသနမ္ပိ - နေရာထိုင်ခင်းသည်လည်း
ဥပနိဿယပစ္စယေန ပစ္စယော - အားကြီးသော မှီရာအဖြစ် (ဥပနိဿယပစ္စည်းဖြင့်) ကျေးဇူးပြုသည်။

**** ****

ပဋ္ဌာန်း ပစ္စယနိဒ္ဒေသ မိတ်ဆက် - ၁၃ (အနန္တရပစ္စည်း၊ သမနန္တရပစ္စည်း)

အနန္တရပစ္စည်း



အနန္တရပစ္စယောတိ -
၁။ စက္ခုဝိညာဏဓာတု တံသမ္ပယုတ္တကာ စ ဓမ္မာ မနောဓာတုယာ တံသမ္ပယုတ္တကာနဉ္စ ဓမ္မာနံ အနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော။
၂။ မနောဓာတု တံသမ္ပယုတ္တကာ စ ဓမ္မာ မနောဝိညာဏဓာတုယာ တံသမ္ပယုတ္တကာနဉ္စ ဓမ္မာနံ အနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော။
၃။ သောတဝိညာဏဓာတု တံသမ္ပယုတ္တကာ စ ဓမ္မာ မနောဓာတုယာ တံသမ္ပယုတ္တကာနဉ္စ ဓမ္မာနံ အနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော။
၄။ မနောဓာတု တံသမ္ပယုတ္တကာ စ ဓမ္မာ မနောဝိညာဏဓာတုယာ တံသမ္ပယုတ္တကာနဉ္စ ဓမ္မာနံ အနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော။
၅။ ဃာနဝိညာဏဓာတု တံသမ္ပယုတ္တကာ စ ဓမ္မာ မနောဓာတုယာ တံသမ္ပယုတ္တကာနဉ္စ ဓမ္မာနံ အနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော။
၆။ မနောဓာတု တံသမ္ပယုတ္တကာ စ ဓမ္မာ မနောဝိညာဏဓာတုယာ တံသမ္ပယုတ္တကာနဉ္စ ဓမ္မာနံ အနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော။
၇။ ဇိဝှါဝိညာဏဓာတု တံသမ္ပယုတ္တကာ စ ဓမ္မာ မနောဓာတုယာ တံသမ္ပယုတ္တကာနဉ္စ ဓမ္မာနံ အနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော။
၈။ မနောဓာတု တံသမ္ပယုတ္တကာ စ ဓမ္မာ မနောဝိညာဏဓာတုယာ တံသမ္ပယုတ္တကာနဉ္စ ဓမ္မာနံ အနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော။
၉။ ကာယဝိညာဏဓာတု တံသမ္ပယုတ္တကာ စ ဓမ္မာ မနောဓာတုယာ တံသမ္ပယုတ္တကာနဉ္စ ဓမ္မာနံ အနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော။
၁၀။ မနောဓာတု တံသမ္ပယုတ္တကာ စ ဓမ္မာ မနောဝိညာဏဓာတုယာ တံသမ္ပယုတ္တကာနဉ္စ ဓမ္မာနံ အနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော။
၁၁။ ပုရိမာ ပုရိမာ ကုသလာ ဓမ္မာ ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ ကုသလာနံ ဓမ္မာနံ အနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော။
၁၂။ ပုရိမာ ပုရိမာ ကုသလာ ဓမ္မာ ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ အဗျာကတာနံ ဓမ္မာနံ အနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော။
၁၃။ ပုရိမာ ပုရိမာ အကုသလာ ဓမ္မာ ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ အကုသလာနံ ဓမ္မာနံ အနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော။
၁၄။ ပုရိမာ ပုရိမာ အကုသလာ ဓမ္မာ ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ အဗျာကတာနံ ဓမ္မာနံ အနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော။
၁၅။ ပုရိမာ ပုရိမာ အဗျာကတာ ဓမ္မာ ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ အဗျာကတာနံ ဓမ္မာနံ အနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော။
၁၆။ ပုရိမာ ပုရိမာ အဗျာကတာ ဓမ္မာ ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ ကုသလာနံ ဓမ္မာနံ အနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော။
၁၇။ ပုရိမာ ပုရိမာ အဗျာကတာ ဓမ္မာ ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ အကုသလာနံ ဓမ္မာနံ အနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော။
၁၈။ ယေသံ ယေသံ ဓမ္မာနံ အနန္တရာ ယေ ယေ ဓမ္မာ ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ စိတ္တစေတသိကာ ဓမ္မာ၊ တေ တေ ဓမ္မာ တေသံ တေသံ ဓမ္မာနံ အနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော။



“အန္တရ” ဟူသည် “အခြား၊ ကြားခံ” ဟူသော အဓိပ္ပါယ်ရ၍၊ အနန္တရ (န + အန္တရ) သည် အခြားမဲ့ဖြစ်ခြင်း (ရှေ့စိတ်နှင့် နောက်စိတ်၏ အလယ်ကြားတွင် အခြားကြားခံတရား တစုံတရာမျှ မရှိခြင်း) ကို ဆိုလိုသည်။ ရှေ့တွင် ချုပ်သွားသော စိတ်စေတသိက်တို့၏ အခြားမဲ့၌ နောက် စိတ်စေတသိက်တို့ ဖြစ်ပေါ်ကြခြင်းသည် ရှေ့ စိတ်စေတသိက်က နောက် စိတ်စေတသိက်တို့အား အနန္တရပစ္စည်းဖြင့် ကျေးဇူးပြုသည် မည်၏။ ဝီထိခေါ် စိတ်ဖြစ်စဉ်များအတိုင်း မည်သို့စိတ်တို့၏ အခြားမဲ့၌ မည်သို့သော စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်ခွင့်ရှိသည်ဟူသော စိတ္တနိယာမသည် အနန္တရပစ္စည်း၏ သတ္တိဟုလည်း ဆိုနိုင်၏။

ပစ္စယနိဒ္ဒေသ အနန္တရပစ္စည်းအပိုင်း၌ စက္ခုဝိညာဏဓာတ်စသော ပဉ္စဝိညာဏ်စိတ်သည် မိမိ၏ အခြားမဲ့တွင် လက်ခံယူသော သမ္ပဋိစ္ဆိုင်းစိတ် (ဝိပါက် မနောဓာတ်) အားလည်းကောင်း၊ တဖန် ယင်းသမ္ပဋိစ္ဆိုင်းစိတ်သည် အခြားမဲ့တွင် အာရုံအား စုံစမ်းသော သန္တီရဏစိတ် ( ဝိပါက် မနောဝိညာဏဓာတ်) အားလည်းကောင်း ကျေးဇူးပြုနေကြောင်း ဟောကြားထားသည်။

၁။ စက္ခုဝိညာဏဓာတု - စက္ခုဝိညာဏဓာတ်
တံသမ္ပယုတ္တကာ စ ဓမ္မာ - ထို(စက္ခုဝိညာဏဓာတ်)နှင့် ယှဉ်ဖက်တရားတို့သည်၊
မနောဓာတုယာ - (သမ္ပဋိစ္ဆိုင်းစိတ်ဟူသော) မနောဓာတ်အား (၎င်း)
တံသမ္ပယုတ္တကာနဉ္စ ဓမ္မာနံ - ထို(မနောဓာတ်)နှင့် ယှဉ်ဖက်တရားတို့အား၎င်း၊
အနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော - အခြားမဲ့ဖြစ်၍ (အနန္တရပစ္စည်းဖြင့်) ကျေးဇူးပြုသည်။
၂။ မနောဓာတု - (သမ္ပဋိစ္ဆိုင်းစိတ်ဟူသော) မနောဓာတ်
တံသမ္ပယုတ္တကာ စ ဓမ္မာ - ထို(မနောဓာတ်)နှင့် ယှဉ်ဖက်တရားတို့သည်၊
မနောဝိညာဏဓာတုယာ - (သန္တီရဏစိတ်ဟူသော) မနောဝိညာဏဓာတ်အား (၎င်း)၊
တံသမ္ပယုတ္တကာနဉ္စ ဓမ္မာနံ - ထို(မနောဝိညာဏဓာတ်)နှင့် ယှဉ်ဖက်တရားတို့အား၎င်း၊
အနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော - အခြားမဲ့ဖြစ်၍ (အနန္တရပစ္စည်းဖြင့်) ကျေးဇူးပြုသည်။

ထို့နောက် စိတ္တနိယာမသဘောအရ ကုသိုလ်စိတ်တို့၏ အခြားမဲ့၌ အကုသိုလ်စိတ်တို့ဖြစ်ရိုး ထုံးစံ မရှိ။ ကုသိုလ် စိတ်စေတသိက်၏ နောင်တွင် ကုသိုလ်ဖြစ်စေ၊ အဗျာကတ (ဝိပါက် သို့မဟုတ် ကြိယာ) ဖြစ်စေသာ ဖြစ်နိုင်၏။ ထို့အတူ အကုသိုလ်စိတ်၏ အခြားမဲ့၌ ကုသိုလ်စိတ် ဖြစ်ရိုးထုံးစံမရှိ။ အကုသိုလ် စိတ်စေတသိက်၏ နောင်တွင် အကုသိုလ်ဖြစ်စေ၊ အဗျာကတ (ဝိပါက် သို့မဟုတ် ကြိယာ) ဖြစ်စေသာ ဖြစ်နိုင်၏။ အဗျာကတ စိတ်စေတသိက်၏ နောင်တွင်မူ အဗျာကတ၊ ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ် ၃-မျိုးလုံး ဖြစ်ခွင့်ရှိသည်။

၁၁။ ပုရိမာ ပုရိမာ ကုသလာ ဓမ္မာ - ရှေးရှေးဖြစ်သော ကုသိုလ်တရားတို့သည်
ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ ကုသလာနံ ဓမ္မာနံ - နောက်နောက်ဖြစ်သော ကုသိုလ်တရားတို့အား
အနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော - အခြားမဲ့ဖြစ်၍ (အနန္တရပစ္စည်းဖြင့်) ကျေးဇူးပြုသည်။
၁၂။ ပုရိမာ ပုရိမာ ကုသလာ ဓမ္မာ - ရှေးရှေးဖြစ်သော ကုသိုလ်တရားတို့သည်
ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ အဗျာကတာနံ ဓမ္မာနံ - နောက်နောက်ဖြစ်သော အဗျာကတတရားတို့အား
အနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော - အခြားမဲ့ဖြစ်၍ (အနန္တရပစ္စည်းဖြင့်) ကျေးဇူးပြုသည်။

၁၃။ ပုရိမာ ပုရိမာ အကုသလာ ဓမ္မာ - ရှေးရှေးဖြစ်သော အကုသိုလ်တရားတို့သည်
ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ အကုသလာနံ ဓမ္မာနံ - နောက်နောက်ဖြစ်သော အကုသိုလ်တရားတို့အား
အနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော - အခြားမဲ့ဖြစ်၍ (အနန္တရပစ္စည်းဖြင့်) ကျေးဇူးပြုသည်။

၁၄။ ပုရိမာ ပုရိမာ အကုသလာ ဓမ္မာ - ရှေးရှေးဖြစ်သော အကုသိုလ်တရားတို့သည်
ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ အဗျာကတာနံ ဓမ္မာနံ - နောက်နောက်ဖြစ်သော အဗျာကတတရားတို့အား
အနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော - အခြားမဲ့ဖြစ်၍ (အနန္တရပစ္စည်းဖြင့်) ကျေးဇူးပြုသည်။

၁၅။ ပုရိမာ ပုရိမာ အဗျာကတာ ဓမ္မာ - ရှေးရှေးဖြစ်သော အဗျာကတတရားတို့သည်
ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ အဗျာကတာနံ ဓမ္မာနံ - နောက်နောက်ဖြစ်သော အဗျာကတတရားတို့အား
အနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော - အခြားမဲ့ဖြစ်၍ (အနန္တရပစ္စည်းဖြင့်) ကျေးဇူးပြုသည်။
၁၆။ ပုရိမာ ပုရိမာ အဗျာကတာ ဓမ္မာ - ရှေးရှေးဖြစ်သော အဗျာကတတရားတို့သည်
ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ ကုသလာနံ ဓမ္မာနံ - နောက်နောက်ဖြစ်သော ကုသိုလ်တရားတို့အား
အနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော - အခြားမဲ့ဖြစ်၍ (အနန္တရပစ္စည်းဖြင့်) ကျေးဇူးပြုသည်။
၁၇။ ပုရိမာ ပုရိမာ အဗျာကတာ ဓမ္မာ - ရှေးရှေးဖြစ်သော အဗျာကတတရားတို့သည်
ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ အကုသလာနံ ဓမ္မာနံ - နောက်နောက်ဖြစ်သော အကုသိုလ်တရားတို့အား
အနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော - အခြားမဲ့ဖြစ်၍ (အနန္တရပစ္စည်းဖြင့်) ကျေးဇူးပြုသည်။

အကျဉ်းအားဖြင့် ရှေ့တရားတို့ ချုပ်ပြီး အခြားမဲ့၌ စိတ်စေတသိက်တရားတို့ဖြစ်သည်ဆိုပါက ထိုရှေ့တရားတို့သည် နောက်ဖြစ်သော စိတ်စေတသိက်တရားတို့အား အနန္တရပစ္စည်းဖြင့် ကျေးဇူးပြုနေကြ၏။

၁၈။ ယေသံ ယေသံ ဓမ္မာနံ အနန္တရာ - အကြင် တရားတို့၏ အခြားမဲ့၌
ယေ ယေ ဓမ္မာ ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ စိတ္တစေတသိကာ ဓမ္မာ - အကြင် စိတ်စေတသိက်တရားတို့သည် ဖြစ်ကြ၏။
တေ တေ ဓမ္မာ - ထို (ရှေ့ဖြစ်သော) တရားတို့သည်
တေသံ တေသံ ဓမ္မာနံ - ထို (နောက်ဖြစ်သော) တရားတို့အား
အနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော - အခြားမဲ့ဖြစ်၍ (အနန္တရပစ္စည်းဖြင့်) ကျေးဇူးပြုသည်။

**** ****
သမနန္တရပစ္စည်း



သမနန္တရပစ္စယောတိ -
၁။ စက္ခုဝိညာဏဓာတု တံသမ္ပယုတ္တကာ စ ဓမ္မာ မနောဓာတုယာ တံသမ္ပယုတ္တကာနဉ္စ ဓမ္မာနံ သမနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော။
၂။ မနောဓာတု တံသမ္ပယုတ္တကာ စ ဓမ္မာ မနောဝိညာဏဓာတုယာ တံသမ္ပယုတ္တကာနဉ္စ ဓမ္မာနံ သမနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော။
၃။ သောတဝိညာဏဓာတု တံသမ္ပယုတ္တကာ စ ဓမ္မာ မနောဓာတုယာ တံသမ္ပယုတ္တကာနဉ္စ ဓမ္မာနံ သမနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော။
၄။ မနောဓာတု တံသမ္ပယုတ္တကာ စ ဓမ္မာ မနောဝိညာဏဓာတုယာ တံသမ္ပယုတ္တကာနဉ္စ ဓမ္မာနံ သမနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော။
၅။ ဃာနဝိညာဏဓာတု တံသမ္ပယုတ္တကာ စ ဓမ္မာ မနောဓာတုယာ တံသမ္ပယုတ္တကာနဉ္စ ဓမ္မာနံ သမနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော။
၆။ မနောဓာတု တံသမ္ပယုတ္တကာ စ ဓမ္မာ မနောဝိညာဏဓာတုယာ တံသမ္ပယုတ္တကာနဉ္စ ဓမ္မာနံ သမနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော။
၇။ ဇိဝှါဝိညာဏဓာတု တံသမ္ပယုတ္တကာ စ ဓမ္မာ မနောဓာတုယာ တံသမ္ပယုတ္တကာနဉ္စ ဓမ္မာနံ သမနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော။
၈။ မနောဓာတု တံသမ္ပယုတ္တကာ စ ဓမ္မာ မနောဝိညာဏဓာတုယာ တံသမ္ပယုတ္တကာနဉ္စ ဓမ္မာနံ သမနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော။
၉။ ကာယဝိညာဏဓာတု တံသမ္ပယုတ္တကာ စ ဓမ္မာ မနောဓာတုယာ တံသမ္ပယုတ္တကာနဉ္စ ဓမ္မာနံ သမနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော။
၁၀။ မနောဓာတု တံသမ္ပယုတ္တကာ စ ဓမ္မာ မနောဝိညာဏဓာတုယာ တံသမ္ပယုတ္တကာနဉ္စ ဓမ္မာနံ သမနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော။
၁၁။ ပုရိမာ ပုရိမာ ကုသလာ ဓမ္မာ ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ ကုသလာနံ ဓမ္မာနံ သမနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော။
၁၂။ ပုရိမာ ပုရိမာ ကုသလာ ဓမ္မာ ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ အဗျာကတာနံ ဓမ္မာနံ သမနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော။
၁၃။ ပုရိမာ ပုရိမာ အကုသလာ ဓမ္မာ ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ အကုသလာနံ ဓမ္မာနံ သမနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော။
၁၄။ ပုရိမာ ပုရိမာ အကုသလာ ဓမ္မာ ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ အဗျာကတာနံ ဓမ္မာနံ သမနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော။
၁၅။ ပုရိမာ ပုရိမာ အဗျာကတာ ဓမ္မာ ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ အဗျာကတာနံ ဓမ္မာနံ သမနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော။
၁၆။ ပုရိမာ ပုရိမာ အဗျာကတာ ဓမ္မာ ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ ကုသလာနံ ဓမ္မာနံ သမနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော။
၁၇။ ပုရိမာ ပုရိမာ အဗျာကတာ ဓမ္မာ ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ အကုသလာနံ ဓမ္မာနံ သမနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော။
၁၈။ ယေသံ ယေသံ ဓမ္မာနံ သမနန္တရာ ယေ ယေ ဓမ္မာ ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ စိတ္တစေတသိကာ ဓမ္မာ၊ တေ တေ ဓမ္မာ တေသံ တေသံ ဓမ္မာနံ သမနန္တရပစ္စယေန ပစ္စယော။


သမနန္တရပစ္စည်းသည် အနန္တရပစ္စည်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

**** ****
ဆက်ရန် ...

ပဋ္ဌာန်း ပစ္စယနိဒ္ဒေသ မိတ်ဆက် - ၁၂ (နတ္ထိပစ္စည်း၊ ဝိဂတပစ္စည်း၊ ဝီထိစိတ်များ)

နတ္ထိပစ္စည်း


နတ္ထိပစ္စယောတိ -
သမနန္တရနိရုဒ္ဓါ စိတ္တစေတသိကာ ဓမ္မာ ပဋုပ္ပန္နာနံ စိတ္တစေတသိကာနံ ဓမ္မာနံ နတ္ထိပစ္စယေန ပစ္စယော။

စိတ်အား ရေအယဉ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ (နဒီသောတော ဝိယ ဟု) ဖော်ပြလေ့ရှိကြသည်။ တသွင်သွင် စီးဆင်းနေသော မြစ်ရေသည် တရစပ် ပြောင်းလဲနေသော်လည်း၊ တစ်သားတည်း တစပ်တည်းသဖွယ် ထင်ရ၏။ စိတ်အယဉ်သည်လည်း စိတ်တစ်ခု ချုပ်ပြီး နောက်စိတ် အသစ်တစ်ခု အဆက်မပြတ် ဖြစ်ပေါ်နေသဖြင့် စိတ်တခုတည်းကပင် အာရုံ အမျိုးမျိုးအား ပြောင်း၍ သိနေသလိုပင် ထင်ရ၏။ ရှေ့စိတ်ချုပ်သည်၏ အခြားမဲ့၌ နောက်စိတ် ဖြစ်၍ လည်းကောင်း၊ နောက်စိတ်သည် ရှေ့စိတ်နှင့် သဘာဝအားဖြင့် အလားတူ၍ လည်းကောင်း ဤသို့ တစပ်တည်း ထင်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှေ့စိတ်မရှိပါမှ နောက်စိတ် ဖြစ်ပေါ်ခွင့်ရသဖြင့် ရှေးအခြားမဲ့တွင် ချုပ်သွားသော (သမနန္တရ နိရုဒ္ဓါ) စိတ်သည် နောက်တဖန် အလားတူပြန်ဖြစ်သော (ပဋုပ္ပန္နာနံ - ပဋိ + ဥပ္ပန္နာနံ) စိတ်အား မရှိသည်ဖြစ်၍ ဖြစ်ခွင့်ပေးသော သဘောအားဖြင့် ကျေးဇူးပြုသည် မည်၏။


သမနန္တရနိရုဒ္ဓါ - ကောင်းစွာ ရှေးအခြားမဲ့၌ ချုပ်သွားသော
စိတ္တစေတသိကာ ဓမ္မာ - စိတ်စေတသိက် တရားတို့သည်
ပဋုပ္ပန္နာနံ - အလားတူ တဖန်ပြန်၍ ဖြစ်သော (ပစ္စုပ္ပန်)
စိတ္တစေတသိကာနံ ဓမ္မာနံ - စိတ်စေတသိက် တရားတို့အား
နတ္ထိပစ္စယေန ပစ္စယော - မရှိသည်ဖြစ်၍ (နတ္ထိပစ္စည်းဖြင့်) ကျေးဇူးပြုသည်။

**** ****
ဝိဂတပစ္စည်း



ဝိဂတပစ္စယောတိ -
သမနန္တရဝိဂတာ စိတ္တစေတသိကာ ဓမ္မာ ပဋုပ္ပန္နာနံ စိတ္တစေတသိကာနံ ဓမ္မာနံ ဝိဂတပစ္စယေန ပစ္စယော။

ဝိဂတပစ္စည်းသည် နတ္ထိပစ္စည်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်၏။ အကြောင်းတရားတို့ ချုပ်ပျက်၍ ကင်းမဲ့သောအခါမှ အကျိုးတရားတို့ ဖြစ်စေနိုင်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ အကြောင်းတရားတို့ ဖြစ်တည်ဆဲ၌သာ အကျိုးတရားတို့အား ကျေးဇူးပြုသော အတ္တိပစ္စည်း၊ အဝိဂတပစ္စည်းတို့နှင့် ဆန့်ကျင်ဖက် ဖြစ်လေသည်။ နတ္ထိနှင့် ဝိဂတပစ္စည်းသည် ရှေ့စိတ်စေတသိက်တို့က နောက်အခြားမဲ့တွင် ဖြစ်သော စိတ်စေတသိက်တို့ကို ကျေးဇူးပြုခြင်းဖြစ်၍ အနန္တရပစ္စည်းအုပ်စုတွင် ထည့်သွင်း ဖော်ပြလေ့ရှိ၏။

သမနန္တရဝိဂတာ - ကောင်းစွာ ရှေးအခြားမဲ့၌ ကင်းမဲ့သွားသော
စိတ္တစေတသိကာ ဓမ္မာ - စိတ်စေတသိက် တရားတို့သည်
ပဋုပ္ပန္နာနံ - အလားတူ တဖန်ပြန်၍ ဖြစ်သော (ပစ္စုပ္ပန်)
စိတ္တစေတသိကာနံ ဓမ္မာနံ - စိတ်စေတသိက်တရားတို့အား
ဝိဂတပစ္စယေန ပစ္စယော - ကင်းသည်ဖြစ်၍ (ဝိဂတပစ္စည်းဖြင့်) ကျေးဇူးပြုသည်။

**** ****
ဝီထိစိတ်များ

နတ္ထိပစ္စည်းနှင့် ဝိဂတပစ္စည်းတွင် ဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း စိတ်စေတသိက်တို့သည် ရှေ့စိတ်တို့ ချုပ်ပျက်ပြီးမှ နောက်စိတ်စေတသိက်တို့ ဖြစ်ခွင့်ရှိ၏။ “မည်သို့သော စိတ်၏ အခြားမဲ့၌ မည်သို့သော စိတ်တို့ဖြစ်ခွင့် ရှိသည်” ဟူသော ဖြစ်မြဲသဘောအား စိတ္တနိယာမဟု ခေါ်သည်။ စိတ်တို့သည် စိတ္တနိယာမအတိုင်း သက်ဆိုင်ရာ ကိစ္စအလိုက်၊ သက်ဆိုင်ရာ အမျိုးဇာတ်အလိုက် အစီအစဉ်အတိုင်း ဖြစ်ပေါ် နေကြလေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် မျက်စိဖြင့် အဆင်းကို မြင်သိမှုဖြစ်ပေါ်သည်ဆိုရာတွင် နှလုံးသွင်းဆင်ခြင်စိတ်၊ မြင်သိစိတ်၊ လက်ခံစိတ်၊ စုံစမ်းစိတ်၊ ပြဋ္ဌာန်းစိတ်၊ ဇောစိတ်၊ နောက်လိုက်စိတ်စသဖြင့် သက်ဆိုင်ရာ ကိစ္စများကို အသီးသီးဆောင်ရွက်ကြသည့် စိတ်များ အစီအစဉ်အလိုက် ဖြစ်ပေါ်နေကြသည်။ ဤသို့သော သိစိတ်ဖြစ်စဉ်အား ဝီထိ ဟုခေါ်သည်။ အာရုံအသစ်များကို သိသည့် ဝီထိစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်ခြင်း မရှိသောအခါတွင်၊ ဘဝအစ ပဋိသန္ဓေအခါက ယူခဲ့သော မူရင်းအာရုံအဟောင်းကို သိသည့် ဘဝင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်နေကြသည်။ စိတ်အစဉ် ပြတ်မသွားစေရန် ဘဝ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်နေသော စိတ်များဖြစ်၍ ဘဝင်စိတ်ဟု ခေါ်ကြောင်း ဝိပါကပစ္စည်းတွင် ဖော်ပြခဲ့သည်။ အဘိဓမ္မာအဖွင့်ကျမ်းများတွင် ပဋိသန္ဓေ၊ ဘဝင်နှင့် စုတိစိတ် သုံမျိုးတို့အား ဝီထိမုတ် (ဝီထိမုတ္တ - စိတ်ဖြစ်စဉ်မှ လွတ်နေသော) စိတ်များ ဟုခေါ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဘဝဖြစ်ဆဲကာလတွင် ဘဝင်စိတ်များ ဖြစ်လိုက်၊ ဝီထိစိတ်များ ဖြစ်လိုက်ဖြင့် တလှည့်စီဖြစ်ပေါ်နေကြ၏။ စိတ်လှုပ်ရှားမှု များသောအခါ ဝီထိစိတ်တို့ အဖြစ်ပိုများ၍၊ အိပ်ပျော်နေသောအခါတို့တွင် ဝီထိစိတ်တို့ အဖြစ်ကျဲသွားပြီး၊ အိပ်မက်ပင် မြင်မက်ခြင်းမရှိဘဲ အိပ်မောကျနေသောအခါတွင် ဘဝင်စိတ်တို့ချည်း ဖြစ်၍ နေလေတော့သည်။

ဝီထိစိတ်တို့အား အကြမ်းအားဖြင့် ပဉ္စဒါွရဝီထိနှင့် မနောဒွါရဝီထိဟု နှစ်မျိုး ခွဲခြားနိုင်၏။ တဖန် အာရုံ၏ ထင်ရှားမှု အနည်းအများ အလိုက်လည်း စိတ်ဖြစ်စဉ်တို့ အနည်းငယ် ကွာခြားမှု ရှိပြန်သည်။ ဝီထိစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်သောအခါတွင် တရစပ်ဖြစ်ပျက်နေသော ဘဝင်စိတ်အစဉ်အား ဖြတ်၍ ဖြစ်ပေါ်ကြရခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဘဝင်စိတ်အစဉ်အား ဖြတ်၍ အာရုံအသစ်သို့ လည်စေရန် လှည့်ပေးသောစိတ်အား အာဝဇ္ဇန်း (နှလုံးသွင်းဆင်ခြင်စိတ်) ဟုခေါ်သည်။ အာရုံအသစ်သည် ပစ္စုပ္ပန် ပဉ္စာရုံတစ်ပါးပါးဖြစ်ပါက ပဉ္စဒါွရာဝဇ္ဇန်းစိတ်ဖြစ်၍၊ တွေးကြံစရာ အာရုံများဖြစ်ပါက မနောဒွါရာဝဇ္ဇန်းစိတ် ဖြစ်သည်။

အာဝဇ္ဇန်းစိတ်တို့က ဘဝင်စိတ်အလျဉ်အား ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်းဖြစ်၍ အာဝဇ္ဇန်းစိတ်တို့ မဖြစ်မီ ဘဝင်စိတ်အား ဘဝင်္ဂုပစ္ဆေဒ (ဘဝင်္ဂ + ဥပစ္ဆေဒ - ဖြတ်) ဟု ခေါ်သည်။ ထိုသို့ ဘဝင်အလျဉ် မပြတ်မီတွင် ဖြစ်ပေါ်သော ဘဝင်စိတ်တို့သည် အာရုံအသစ်၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် တုန်လှုပ်သွားသဖြင့် ဘဝင်္ဂစလန (ဘဝင်္ဂ + စလန - တုန်လှုပ်) ဟု ခေါ်သည်။ အရှိန်နည်းသွား၍ ရပ်တော့မည့် ဂျင်သည် တုန်လှုပ်သကဲ့သို့ ဖြစ်လေသည်။ ဒွါရ အသီးသီးသို့ အာရုံအသစ် ကျရောက်လာပြီးနောက် (ဘဝင်စိတ် လှုပ်ခြင်းမဖြစ်မီ) ကျော်လွန်သွားသော ဘဝင်စိတ်တို့အား အတီတဘဝင်္ဂ (အတီတ - လွန်သွားသော + ဘဝင်္ဂ) ဟုခေါ်သည်။ ဤသို့အားဖြင့် အာဝဇ္ဇန်းစိတ် မတိုင်မီတွင် အတီတဘဝင်္ဂ၊ ဘဝင်္ဂစလနနှင့် ဘဝဂုၤပစ္ဆေဒ ဟူသော ဘဝင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်ကြသည်။

ဘဝင်လှုပ်ခြင်း၊ ဘဝင်ရပ်ခြင်း၊ အာရုံအသစ်အား နှလုံးသွင်းဆင်ခြင်ခြင်းတို့ ဖြစ်ပြီးနောက် အာရုံသိမှုဖြစ်ပေါ်၏။ မြင်သိမှု ဖြစ်စဉ်ဆိုပါက ဘဝင်္ဂစလန၊ ဘဝင်္ဂုပစ္ဆေဒ၊ ပဉ္စဒွါရာဝဇ္ဇန်း၊ စက္ခုဝိညာဏ်ဟူသော အစီအစဉ်အတိုင်း ဖြစ်၏။ ပဉ္စဒွါရာဝဇ္ဇန်းဟူသော ကြိယာမနောဓာတ်သည် ဘဝင်စိတ်ကယူခဲ့သော အာရုံမှ အဆင်းအာရုံသို့ ပြောင်း၍ယူစေရန် ကြားခံ စိတ်ပင် ဖြစ်လေသည်။ ဘဝင်စိတ်နောင် ပဉ္စဒွါရာဝဇ္ဇန်း ဖြစ်ရာတွင် မှီရာဝတ္ထုမပြောင်းသော်လည်း၊ အာရုံအသစ်သို့ ပြောင်းသွား၏။ ပဉ္စဒွါရာဝဇ္ဇန်းနောင် စက္ခုဝိညာဏဓာတ်ဖြစ်ရာတွင် အာရုံပြောင်းလဲမှု မရှိဘဲ၊ မှီရာဝတ္ထုရုပ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

စက္ခုဝိညာဏ်စသော ပဉ္စဝိညာဏ်စိတ်များသည် အတိတ်ကံကြောင့် ဖြစ်သော ဝိပါက်စိတ်များ ဖြစ်၏။ ဝိပါက်စိတ်တို့ဖြစ်သည့် အားလျှော်စွာ ဗျာပါရကင်း၍ ငြိမ်သက်သော သဘောရှိသည်ဖြစ်၍ အာရုံအား မြင်သည်ဆိုရုံ၊ သိသည် ဆိုရုံမျှသာ သိခြင်းဖြစ်၏။ ထို့သို့ ပဉ္စဝိညာဏ်စိတ်ဖြစ်ပြီးနောက် အာရုံအား လက်ခံယူသည့် သမ္ပဋိစ္ဆိုင်းစိတ် ဖြစ်သည်။ ဤသမ္ပဋိစ္ဆိုင်းဟူသော ဝိပါက် မနောဓာတ်သည် ပဉ္စဝိညာဏ်စိတ်က သိသော အာရုံကိုပင်ဆက်၍ ယူကာ၊ ဟဒယဝတ္ထုအား အမှီပြု၍ ဖြစ်မည့် နောက်စိတ်အစဉ်တို့အတွက် မှီရာဝတ္ထု ပြောင်းလဲပေးသည့် ကြားခံစိတ် တစ်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သန္တီရဏစိတ် ခေါ် အာရုံအား စုံစမ်းသည့် ဝိပါက် မနောဝိညာဏဓာတ်၊ ဝုဋ္ဌောစိတ် (ဝေါဋ္ဌပန) ခေါ် အာရုံအား (ဣဋ္ဌာရုံ၊ အနိဋ္ဌာရုံအားဖြင့်) ကောင်းဆိုး ပိုင်းခြားဆုံးဖြတ်သည့် ကြိယာမနောဝိညာဏဓာတ်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ယခုအထိ ဖော်ပြခဲ့သော စိတ်အစဉ်မှ ပဉ္စဒွါရဝဇ္ဇန်း၊ စက္ခုဝိညာဏ် (ပဉ္စဝိညာဏ်စိတ်)၊ သမ္ပဋိစ္ဆိုင်း၊ သန္တီရဏ၊ ဝုဋ္ဌောစိတ်တို့သည် အဟိတ်ဝိပါက် သို့မဟုတ် အဟိတ်ကြိယာစိတ်များ ဖြစ်ကြ၏။ ဝိပါက်၊ ကြိယာဟူသော အဗျာကတစိတ်များ ဖြစ်ကြသည့် အားလျော်စွာ ကုသိုလ်၊ အကုသိုလ်ကံတို့ မဖြစ်ကြသေး။ အဟိတ်စိတ်များဖြစ်ကြ၍ ဟေတုပစ္စည်းဖြင့် ကျေးဇူးပြုခြင်း မခံရ၍၊ အခြေအမြစ် ခိုင်သော စိတ်များလည်း မဟုတ်ကြသေးပေ။ အာရုံအား ဆုံးဖြတ်သည့် ဝုဋ္ဌောစိတ် နောင်ရောက်မှ၊ လှိုင်းလုံးသဖွယ် အရှိန်အဟုန်နှင့် အာရုံ၏ အရသာကို အပြည့်အဝခံစားသည့် ဇောစိတ် (ဇဝန) ၇-ကြိမ် ဖြစ်ပေါ်လေသည်။ ဤဇောစိတ်များသည် ကုသိုလ်၊ အကုသိုလ်ကံ မြောက်သော စိတ်များပင် ဖြစ်၏။ (ကုသိုလ် အကုသိုလ်ကို အပြီးတိုင် ပယ်ပြီးသော ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်မူ ကြိယာဇောစိတ်များသာ ဖြစ်ကြသည်။)



မနောဒွါရတွင်ဖြစ်သော တွေးကြံသိစိတ်အစဉ်ဖြစ်ပေါ်ရာတွင်မူ သမ္ပဋိစ္ဆိုင်း၊ သန္တီရဏ၊ ဝုဋ္ဌောစသော စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်ရန် မလိုဘဲ၊ မနောဒွါရဝဇ္ဇန်းနောက်တွင် ဇော ၇-ကြိမ် ဖြစ်ကြ၏။ ထို့ကြောင့် မနောဒွါရဝဇ္ဇန်းစိတ်နှင့် ဝုဋ္ဌောစိတ်တို့သည် သဘောတူသည်ဟု ဆိုနိုင်လေသည်။ အရှိန်အဟုန်နှင့်သွားသော လှေသင်္ဘောတို့နောက်၌ ရေအလျဉ်တို့ လိုက်ပါကဲ့သို့၊ ဇောစိတ် ၇-ကြိမ်၏ နောက်တွင် ထိုအာရုံ၏ အရသာကို ဆက်လက်ခံစားသော တဒါရုံစိတ် (တဒါရမ္မဏ) ၁-ကြိမ်၊ ၂-ကြိမ် ဖြစ်တတ်၏။ ထို့နောက် ဘဝင်စိတ်အစဉ်တို့ ပြန်လည် ဖြစ်ပေါ်ကြလေသည်။


**** ****
ဆက်ရန် ...

Tuesday, November 1, 2011

ပဋ္ဌာန်း ပစ္စယနိဒ္ဒေသ မိတ်ဆက် - ၁၁ (အာဟာရပစ္စည်း၊ ဣန္ဒြိယပစ္စည်း)

အာဟာရပစ္စည်း



အာဟာရပစ္စယောတိ -
၁။ ကဗဠီကာရော အာဟာရော ဣမဿ ကာယဿ အာဟာရပစ္စယေန ပစ္စယော။
၂။ အရူပိနော အာဟာရာ သမ္ပယုတ္တကာနံ ဓမ္မာနံ တံသမုဋ္ဌာနာနဉ္စ ရူပါနံ အာဟာရပစ္စယေန ပစ္စယော။


အာဟာရဟူသော ပုဒ်သည် တိုက်ရိုက်အားဖြင့် “ဆောင်ခြင်း” ဟုအနက်ရ၍၊ အိမ်အား ပြိုလဲမသွားစေရန် တိုင်တို့ဖြင့် ကျားကန်ပေးသကဲ့သို့ ထောက်ပံ့ထားခြင်းမျိုးကို ဆိုလိုသည်။ တဖန် အာဟာရဟူသော ပုဒ်သည် အစားအစာတို့ကို ဝါးမြိုခြင်း (အဇ္ဈောဟရိတ) ဟူသော အနက်နှင့် ဆက်စပ်နေ၏။ ကဗဠီကာရ (အလုပ်အလွေပြု၍ ဝါးမြိုအပ်သော အစားအစာ - သြဇာရုပ်)၊ ဖဿ (အာရုံနှင့် တွေ့ထိမှု)၊ စေတနာ (စေ့ဆော်မှု)၊ ဝိညာဏ် (သိမှု) ဟူ၍ အာဟာရ ၄-မျိုးရှိသည်။ အစားအစာသည် ရုပ်ကိုယ်အား ထောက်ပံ့၏၊ ဖဿသည် အာရုံကို ထိတွေ့ခြင်းအားဖြင့်် ဝေဒနာတို့ကို ဖြစ်စေသည်၊ စေတနာသည် ကုသိုလ် အကုသိုလ်ကံတို့ကို အားထုတ် ဆည်းပူးခြင်းအားဖြင့် ဘဝကို ဆောင်၏။ ဝိညာဏ်သည် သိခြင်းအားဖြင့် နာမ်ရုပ်တို့ကို ဖြစ်စေ၏။ ကဗဠီကာရဟူသော အစားအစာသည် ရုပ်အာဟာရဖြစ်၍ ဖဿ၊ စေတနာ၊ ဝိညာဏ်ဟူသော ကျန်သုံးပါးသည် နာမ်အာဟာရများ ဖြစ်ကြသည်။

ကဗဠီကာရဟူသော အစားအစာတွင် ပါဝင်သော သြဇာရုပ်သည် ဤရုပ်တရား အစုအဝေး ရူပကာယအား အာဟာရပစ္စည်းဖြင့် ကျေးဇူးပြုသည်။ ဤတွင် ပြင်ပမှ စားသုံးလိုက်သော သြဇာရုပ်တို့ကိုသာမက၊ ကိုယ်တွင်း ရုပ်အစဉ်တွင် ကံ၊ စိတ်၊ ဥတု၊ အာဟာရတို့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်နေသည့် ရုပ်ကလာပ် အသီးသီးတို့ရှိ သြဇာရုပ်များကိုလည်း ထည့်သွင်းယူရ၏။

၁။ ကဗဠီကာရော အာဟာရော - အစားအစာ အာဟာရသည်၊
ဣမဿ ကာယဿ - ဤရုပ်တရား အစုအဝေးအား၊
အာဟာရပစ္စယေန ပစ္စယော - ထောက်ပံ့၍ (အာဟာရပစ္စည်းဖြင့်) ကျေးဇူးပြုသည်။

ဖဿ၊ စေတနာ၊ ဝိညာဏဟူသော ရုပ်မဟုတ်သည့် နာမ်အာဟာရများသည် ယင်းတို့နှင့် အတူဖြစ်ဖက် နာမ်ရုပ်တရားတို့အား အာဟာရပစ္စည်းဖြင့် ကျေးဇူးပြုသည်။

၂။ အရူပိနော အာဟာရာ - ရုပ်မဟုတ်သော အာဟာရများသည်၊
သမ္ပယုတ္တကာနံ ဓမ္မာနံ - ယှဉ်ဖက်တရားတို့အား၎င်း၊
တံ သမုဋ္ဌာနာနဉ္စ ရူပါနံ - ထိုယှဉ်ဖက်တရားတို့ကြောင့်ဖြစ်သော ရုပ်တို့အား၎င်း၊
အာဟာရပစ္စယေန ပစ္စယော - ထောက်ပံ့၍ (အာဟာရပစ္စည်းဖြင့်) ကျေးဇူးပြုသည်။

အာဟာရပစ္စည်းသည် -
(၁) ရုပ်အာဟာရတို့က ရူပကာယအား ကျေးဇူးပြုသော ကဗဠီကာရာဟာရ ပစ္စည်း
(၂) နာမ်အာဟာရတို့က ယှဉ်ဖက်တရားနှင့် အတူဖြစ်ဖက် ရုပ်တို့အား ကျေးဇူးပြုသော (အရူပ) သဟဇာတာဟာရ ပစ္စည်းဟု နှစ်မျိုးရှိသည်။

ရုပ်အာဟာရများသည် ပစ္စုပ္ပန်တွင် ထင်ရှားတည်ရှိနေသော ရုပ်တရားတို့က အခြားရုပ်တရားတို့ကို ကျေးဇူးပြုခြင်းဖြစ်၍ အတ္ထိပစ္စည်းတွင် အကျုံးဝင်၏။ ရုပ်အာဟာရများသည် ဖြစ်ဆဲအခိုက်တွင် အာဟာရပစ္စည်းဖြင့် ကျေးဇူးပြုနိုင်ခြင်း မရှိသေးဘဲ၊ တည်ဆဲအခိုက်သို့ရောက်မှသာ အာဟာရပစ္စည်းဖြင့် ကျေးဇူးပြုနိုင်သဖြင့် သဟဇာတပစ္စည်းတွင်မူ တိုက်ရိုက်အား ထည့်သွင်း၍ မရသော်လည်း သွယ်ဝိုက်သောအားဖြင့် နာမ်အာဟာရများနည်းတူ သဟဇာတပစ္စည်းတွင် ထည့်သွင်း ဖော်ပြလေ့ရှိသည်။

ဣန္ဒြိယပစ္စည်း



ဣန္ဒြိယပစ္စယောတိ -
၁။ စက္ခုန္ဒြိယံ စက္ခုဝိညာဏဓာတုယာ တံသမ္ပယုတ္တကာနဉ္စ ဓမ္မာနံ ဣန္ဒြိယပစ္စယေန ပစ္စယော။
၂။ သောတိန္ဒြိယံ သောတဝိညာဏဓာတုယာ တံသမ္ပယုတ္တကာနဉ္စ ဓမ္မာနံ ဣန္ဒြိယပစ္စယေန ပစ္စယော။
၃။ ဃာနိန္ဒြိယံ ဃာနဝိညာဏဓာတုယာ တံသမ္ပယုတ္တကာနဉ္စ ဓမ္မာနံ ဣန္ဒြိယပစ္စယေန ပစ္စယော။
၄။ ဇိဝှိန္ဒြိယံ ဇိဝှာဝိညာဏဓာတုယာ တံသမ္ပယုတ္တကာနဉ္စ ဓမ္မာနံ ဣန္ဒြိယပစ္စယေန ပစ္စယော။
၅။ ကာယိန္ဒြိယံ ကာယဝိညာဏဓာတုယာ တံသမ္ပယုတ္တကာနဉ္စ ဓမ္မာနံ ဣန္ဒြိယပစ္စယေန ပစ္စယော။
၆။ ရူပဇီဝိတိန္ဒြိယံ ကဋတ္တာရူပါနံ ဣန္ဒြိယပစ္စယေန ပစ္စယော။
၇။ အရူပိနော ဣန္ဒြိယာ သမ္ပယုတ္တကာနံ ဓမ္မာနံ တံသမုဋ္ဌာနာနဉ္စ ရူပါနံ ဣန္ဒြိယပစ္စယေန ပစ္စယော။



“ဣန္ဒြိယ” ဟူသည် မြင်ခြင်း, ကြားခြင်းစသော သက်ဆိုင်ရာ ကိစ္စများ၌ “အစိုးရခြင်း” ဟု အဓိပ္ပါယ်ရသည်။ မြင်ခြင်းကိစ္စတွင် မျက်စိအကြည်ဓာတ် (စက္ခုပသာဒ၊ စက္ခာယတန) သည် ပဓာနကျ၏။ မြင်ခြင်းကိစ္စတွင် မျက်စိအကြည်ဓာတ် ၏ အင်အားအလိုက်သာ မြင်ကြရသည်။ ဤသည်ကိုပင် စက္ခုပသာဒသည် မြင်ခြင်းကိစ္စအား အစိုးရသည်ဟုဆို၏။ စက္ခုပသာဒကိုပင် စက္ခုန္ဒြေ (စက္ခုန္ဒြိယ = စက္ခု + ဣန္ဒြိယ) ဟု လည်းခေါ်သည်။ မျက်စိ၊ နား၊ နှာ၊ လျှာ၊ ကိုယ်ဟူသော ရုပ်အကြည်ဓာတ် ၅-ပါးတို့သည် ဣန္ဒြေဟူသော အမည်ရသည်။ စိတ်သည် အာရုံသိခြင်းကိစ္စတွင် ပဓာနဖြစ်၍ မနိန္ဒြေ (မနိန္ဒြိယ = မန + ဣန္ဒြိယ) မည်၏။ ဤသို့အားဖြင့် ဆိုင်ရာဆိုင်ရာ ကိစ္စများတွင် အစိုးရသောတရား ၂၂-ပါးအား အဘိဓမ္မာဒေသနာတွင် ဣန္ဒြေ ၂၂-ပါးအဖြစ် ဟောကြားထား၏။ ထိုသို့သော ဣန္ဒြေတို့က ဆိုင်ရာဆိုင်ရာ ရုပ်နာမ်တရားတို့အား အစိုးရခြင်း သဘောဖြင့် ကျေးဇူးပြုခြင်းသည် ဣန္ဒြိယပစ္စည်းဖြင့် ကျေးဇူးပြုသည် မည်၏။

ဣန္ဒြိယပစ္စည်းသည် (၁) ဝတ္ထုပုရေဇာတိန္ဒြိယ ပစ္စည်း (၂) ရူပဇီဝိတိန္ဒြိယ ပစ္စည်း (၃) (အရူပ) သဟဇာတိန္ဒြိယ ပစ္စည်းဟု သုံးမျိုး ရှိသည်။

ပသာဒရုပ် ၅-ပါးဟူသော ဣန္ဒြေ ၅-ပါးတို့သည် ယင်းတို့အား တည်မှီ၍ ဖြစ်သော ပဉ္စဝိညာဏ်စိတ်များနှင့် ယှဉ်ဖက် စေတသိက်တို့အား အစိုးရခြင်း သဘောဖြင့် (ဣန္ဒြိယပစ္စည်းဖြင့်) ကျေးဇူးပြု၏။ ဤသို့ကျေးဇူးပြုခြင်းသည် အရင်ဖြစ်နှင့်သော ဝတ္ထုရုပ်များက ပဉ္စဝိညာဏ် စိတ်စေတသိက်တို့အား တည်ရာမှီရာအဖြစ် ကျေးဇူးပြုခြင်းဖြစ်၍ ဝတ္ထုပုရေဇာတ နိဿယပစ္စည်းနှင့် တူ၏။ ထို့ကြောင့် ဝတ္ထုပုရေဇာတိန္ဒြိယ ပစ္စည်း ဟုလည်း ခေါ်သည်။

၁။ စက္ခုန္ဒြိယံ - မျက်စိအကြည်ဟူသော စက္ခုန္ဒြေသည်
စက္ခုဝိညာဏဓာတုယာ - မြင်သိစိတ်အား(၎င်း)၊
တံ သမ္ပယုတ္တကာနဉ္စ ဓမ္မာနံ - ထိုမြင်သိစိတ်နှင့် ယှဉ်ဖက်တရားတို့အား၎င်း၊
ဣန္ဒြိယပစ္စယေန ပစ္စယော - အစိုးရသည် ဖြစ်၍ (ဣန္ဒြိယပစ္စည်းဖြင့်) ကျေးဇူးပြုသည်။
၂။ သောတိန္ဒြိယံ - နားအကြည်ဟူသော သောတိန္ဒြေသည်
သောတဝိညာဏဓာတုယာ - ကြားသိစိတ်အား(၎င်း)၊
တံ သမ္ပယုတ္တကာနဉ္စ ဓမ္မာနံ - ထိုကြားသိစိတ်နှင့် ယှဉ်ဖက်တရားတို့အား၎င်း၊
ဣန္ဒြိယပစ္စယေန ပစ္စယော - အစိုးရသည် ဖြစ်၍ (ဣန္ဒြိယပစ္စည်းဖြင့်) ကျေးဇူးပြုသည်။
၃။ ဃာနိန္ဒြိယံ - နှာခေါင်းအကြည်ဟူသော ဃာနိန္ဒြေသည်
ဃာနဝိညာဏဓာတုယာ - နံသိစိတ်အား(၎င်း)၊
တံ သမ္ပယုတ္တကာနဉ္စ ဓမ္မာနံ - ထိုနံသိစိတ်နှင့် ယှဉ်ဖက်တရားတို့အား၎င်း၊
ဣန္ဒြိယပစ္စယေန ပစ္စယော - အစိုးရသည် ဖြစ်၍ (ဣန္ဒြိယပစ္စည်းဖြင့်) ကျေးဇူးပြုသည်။
၄။ ဇိဝှိန္ဒြိယံ - လျှာအကြည်ဟူသော ဇိဝှိန္ဒြေသည်
ဇိဝှါဝိညာဏဓာတုယာ - အရသာသိစိတ်အား(၎င်း)၊
တံ သမ္ပယုတ္တကာနဉ္စ ဓမ္မာနံ - ထိုအရသာသိစိတ်နှင့် ယှဉ်ဖက်တရားတို့အား၎င်း၊
ဣန္ဒြိယပစ္စယေန ပစ္စယော - အစိုးရသည် ဖြစ်၍ (ဣန္ဒြိယပစ္စည်းဖြင့်) ကျေးဇူးပြုသည်။
၅။ ကာယိန္ဒြိယံ - ကိုယ်အကြည်ဟူသော ကာယိန္ဒြေသည်
ကာယဝိညာဏဓာတုယာ - တွေ့ထိသိစိတ်အား(၎င်း)၊
တံ သမ္ပယုတ္တကာနဉ္စ ဓမ္မာနံ - ထိုတွေ့ထိသိစိတ်နှင့် ယှဉ်ဖက်တရားတို့အား၎င်း၊
ဣန္ဒြိယပစ္စယေန ပစ္စယော - အစိုးရသည် ဖြစ်၍ (ဣန္ဒြိယပစ္စည်းဖြင့်) ကျေးဇူးပြုသည်။

အဘိဓမ္မာဒေသနာအရ “ဣန္ဒြိယ” ဟု အမည်ရသော ရုပ် ၈-မျိုးရှိသည်။ အထက်တွင် ဖော်ပြခဲ့သော ပသာဒရုပ် ၅-ပါး၊ မိန်းမ ယောက်ျား အမူအရာ အသွင်အပြင်တို့အား အစိုးရသည့် ဣတ္ထိန္ဒြိယ နှင့် ပုရိသိန္ဒြိယ ဟူသော ဘာဝရုပ် ၂-ပါး၊ ကမ္မဇရုပ် အစဉ်အား စောင့်ရှောက်ခြင်း ကိစ္စ၌ အစိုးရသော ရုပ်သက်ခေါ် ရူပဇီဝိတိန္ဒြိယ ၁-ပါးတို့ ဖြစ်သည်။ ပစ္စယသတ္တိဖြင့် ကျေးဇူးပြုသည်ဆိုရာတွင် အကျိုးတရားတို့အား ဖြစ်စေခြင်း (ဇနန)၊ တည်တံ့စေခြင်း (ဥပတ္ထမ္ဘန)နှင့် (ရုပ်အစဉ်၊ နာမ်အစဉ်) အစဉ်မပြတ်အောင် စောင့်ရှောက်ခြင်း (အနုပါလ) ဟူ၍ သုံးမျိုးရှိသည်။ ဤတွင် ဘာဝရုပ် ၂-ပါးသည် ကျားမ အသွင်အပြင် အမူအရာတို့ကို အစိုးရသည် မှန်သော်လည်း၊ ဖြစ်စေခြင်း တည်စေခြင်း စောင့်ရှောက်ခြင်းဟူသော ပစ္စယသတ္တိများအနက် မည်သည့်သတ္တိဖြင့်မျှ ကျေးဇူးပြုခြင်း မရှိသဖြင့် ဣန္ဒြိယပစ္စည်း မထိုက်ပေ။ ရူပဇီဝိတိန္ဒြိယ (ရုပ်သက်) သည် ကလာပ်တူ ကမ္မဇရုပ်တရားတို့အား အသက်ရှင်သန်မှုတွင် အစိုးရကာ စောင့်ရှောက်ပေးခြင်းဖြင့် ကျေးဇူးပြုသည်။

၆။ ရူပဇီဝိတိန္ဒြိယံ - (ရုပ်သက်) ရူပဇီဝိတိန္ဒြေသည်
ကဋတ္တာရူပါနံ - ကမ္မဇရုပ်တို့အား
ဣန္ဒြိယပစ္စယေန ပစ္စယော - အစိုးရသည် ဖြစ်၍ (ဣန္ဒြိယပစ္စည်းဖြင့်) ကျေးဇူးပြုသည်။

သုတ္တန်ဒေသနာတို့တွင် သဒ္ဓါ၊ ဝီရိယ၊သတိ၊ သမာဓိ၊ ပညာ ဟူသော စေတသိက်တရား ၅-ပါးအား ဗောဓိပက္ခိယတရား ၃၇-ပါးတွင် သွင်းကား ဣန္ဒြေ ၅-ပါးဟူသော အမည်ဖြင့် ဟောကြားလေ့ရှိသည်။ အဘိဓမ္မာဒေသနာ၌ ဤတရား ၅-ပါး အပါအဝင် နာမ်ဣန္ဒြေ ၁၅-ပါးအား ဟောကြားထားသည်။ သုခ၊ ဒုက္ခ၊ သောမနဿ၊ ဒေါမနဿ၊ ဥပက္ခာဟူသော ဝေဒနာ ၅-ပါးတို့သည် သက်ဆိုင်ရာ ခံစားမှုတို့တွင် အစိုးရသဖြင့် ဣန္ဒြေ မည်၏။ စိတ် (မန) သည် အာရုံသိခြင်း၌ အစိုးရ၍၊ ဇီဝိတိန္ဒြေ စေတသိက်သည် အတူယှဉ်ဖက်တရားတို့ကို စောင့်ရှောက်ခြင်း၌ အစိုးရ၍ မနိန္ဒြေနှင့် ဇီဝိတိန္ဒြေ မည်၏။ တဖန် လောကုတ္တရာ မဂ်ဖိုလ်ပညာတို့အား ပညိန္ဒြေမှ သီးခြားခွဲထုတ်၍ “မသိဖူးသေးသည်တို့ကို သိရန် အားထုတ်အံ့” ဟူ၍ ပထမဆုံးရအပ်သော သောတာပတ္တိမဂ်ဉာဏ် (အနညာတညဿာမီတိန္ဒြေ)၊ သောတာပတ္တိမဂ်ဖြင့် သိပြီးသော သစ္စာလေးပါးကိုပင် ထပ်၍ သိသော အထက်မဂ်ဉာဏ် ၃-ပါးနှင့် အောက်ဖိုလ်ဉာဏ် ၃-ပါးဟူသော (အညိန္ဒြေ)၊ သိခြင်းကိစ္စ အဆုံးသို့ ရောက်ပြီဖြစ်သော အရဟတ္တဖိုလ် (အညတာဝိန္ဒြေ) တို့ကိုလည်း ထုတ်၍ ဟောကြားထား၏။ ဤ နာမ်ဣန္ဒြေ ၁၅-ပါးတို့က ယှဉ်ဖက် စိတ်စေတသိက်တို့နှင့် တကွ၊ အတူဖြစ်ဖက် ရုပ်တရားတို့အား အစိုးရသည်ဖြစ်၍ ကျေးဇူးပြုခြင်းသည် သဟဇာတိန္ဒြိယ ပစ္စည်း မည်၏။

၇။ အရူပိနော ဣန္ဒြိယာ - ရုပ်မဟုတ်သော ဣန္ဒြေတရားတို့သည်
သမ္ပယုတ္တကာနံ ဓမ္မာနံ - ယှဉ်ဖက်တရားတို့အား (၎င်း)၊
တံသမုဋ္ဌာနာနဉ္စ ရူပါနံ - ထိုယှဉ်ဖက်တရားတို့ကြောင့်ဖြစ်သော ရုပ်တို့အား၎င်း၊
ဣန္ဒြိယပစ္စယေန ပစ္စယော - အစိုးရသည် ဖြစ်၍ (ဣန္ဒြိယပစ္စည်းဖြင့်) ကျေးဇူးပြုသည်။



ရူပဇီဝိတိန္ဒြေသည် တည်ဆဲအခိုက်ရောက်မှသာ ကမ္မဇရုပ်တို့အား ကျေးဇူးပြုနိုင်၍ သဟဇာတပစ္စည်းအုပ်စုတွင် မဝင်သော်လည်း၊ သွယ်ဝိုက်သောအားဖြင့် သဟဇာတိန္ဒြိယအုပ်စုတွင် ထည့်နိုင်၏။ ပုရေဇာတိန္ဒြိယ၊ ရူပဇီဝိတိန္ဒြိယနှင့် သဟဇာတိန္ဒြိယ ၃-မျိုးလုံးတို့သည် ဖြစ်တည်ဆဲ ဣန္ဒြေတရားတို့က ပစ္စုပ္ပန် စိတ် စေတသိက်၊ ရုပ်တရားတို့အား ကျေးဇူးပြုခြင်း ဖြစ်၍ အတ္ထိပစ္စည်း၊ အဝိဂတပစ္စည်းတွင် အကျုံးဝင်ကြသည်။

****

ယခုအထိ ဖော်ပြခဲ့သမျှတွင်  သဟဇာတပစ္စည်း ၁၅-မျိုး  စုံပြီဖြစ်သည်။ သဟဇာတပစ္စည်းသည် နိဿယ၊ အတ္ထိ၊ အဝိဂတပစ္စည်းတို့တွင် အကျုံးဝင်၏။ တဖန် အညမည၊ သမ္ပယုတ္တ၊ ဝိပါက၊ ဟေတု၊ ဈာန၊ မဂ္ဂ ပစ္စည်းအားလုံးသည် သဟဇာတပစ္စည်းတွင် အကျုံးဝင်ပြန်၏။ ဝိပ္ပယုတ္တ၊ ကမ္မ၊ အဓိပတိ၊ အာဟာရ၊ ဣန္ဒြိယပစ္စည်းတို့၏ တစိတ်တပိုင်းသည် သဟဇာတတွင် အကျုံးဝင်၏။





ဆက်ရန် ...