တိမ်တွေဟာ အုပ်စုဖွဲ့လို့ ပျံသန်းကြတယ်
ကျောင်းပြီးလို့ စင်္ကာပူကို အလုပ်လုပ်ဖို့ ထွက်လာတဲ့အချိန်ကပေါ့…။ ကိုယ့်ထက်အရင်ရောက်နှင့်နေတဲ့ သူတွေလည်း ရှိတယ်။ နောက် ဘယ်သူရောက်လာပြန်ပြီတဲ့။ ခဏနေတော့ ဘယ်ဝါရောက်လာပြန်ပြီနဲ့။ ရောက်လာတဲ့သူကို အရင်ရောက်နှင့်တဲ့သူက ဘုန်းကြီးကျောင်းလိုက်ပို့ကြ…။ ပင်နီဆူလာမှာ ချိန်းပြီး စုကြ ဆုံကြ…။
တိမ်တွေဟာ အတူတကွနေထိုင်ဖို့ ကြိုးစားကြတယ်
ဟောမကြာပါဘူး အလုပ်အကိုင်တွေ အခြေကျ…။ မင်္ဂလာဆောင်တွေ သွားလိုက်ရတာ…။ ဟောတခု ဟောတခု…။ ပျော်ကြ ရွှင်ကြ..။ ကောင်းချီးပေးကြ…။ ကိုယ် ကိုယ်တိုင်လည်း မင်္ဂလာဆောင်ဖြစ်ခဲ့တယ်။
တိမ်တွေဟာ မျိုးဆက်သစ်တွေကို မွေးဖွားလို့…
ဆက်တိုက်ဆိုသလိုပါပဲ… သားသား မီးမီးလေးတွေရဲ့ ကင်ပွန်းတပ်တွေ၊ မွေးနေ့အလှူတွေ၊ အိမ်သစ်တက် မင်္ဂလာတွေ ဝေေ၀စည်စည်… အိမ်တကာ လည်စားရတော့တာပဲ…။
တိမ်တွေမှာ မွေးရပ်မြေရှိလေသလား
မွေးရပ်မြေက အခြေအနေတွေ ကောင်းလာလို့တဲ့…။ ပြန်ကြတာ ဟောတယောက်…။ တော်ကြာနေ ဟောတယောက်…။ ခဏတာ ခွဲခွါခြင်းအတွက် နှုတ်ဆက်တယ်ဆိုတာ ပြန်လည် တွေ့ဆုံဖို့ပဲ မဟုတ်လား။
တိမ်တွေဟာ ညို တတ်သေးတယ်
ဘယ်သူငယ်ချင်းတော့ဖြင့် ဆေးရုံတက်ရလို့တဲ့။ သွားအားပေးလိုက်ကြပါဦး…။ ဘယ်တယောက်ဖြင့် ဘာရောဂါဖြစ်လို့တဲ့…။ တယောက်ပြီး တယောက် ဆိုသလို...။ အင်း… အနိစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ အနတ္တ…။
တိမ်တွေဟာ မိုးတွေအဖြစ် ရွာချလိုက်တယ်
ဘယ်နေရာမှာပဲ ရွာရွာ… ကမ္ဘာမြေကြီးကတော့ တိမ်တွေကို ပွေ့ဖက်လိုက်တာပါပဲ။
ဘာလိုပဲ ဖြစ်ဖြစ်
တိမ်တွေကတော့ အုပ်စုဖွဲ့လို့ ပျံသန်းကြဦးမှာပါ…။
တိမ်တွေဟာ အုပ်စုဖွဲ့လို့ ပျံသန်းကြတယ်…။
အုပ်စုဖွဲ့လို့ ပျံသန်းကြတယ်…။
အုပ်စုဖွဲ့လို့ ပျံသန်းကြတယ်…။
အုပ်စုဖွဲ့လို့ ပျံသန်းကြတယ်…။
Blog Challenge အတွက် မမတင့် tag လို့ ရေးပါတယ်။
