တိမ်တွေဟာ အုပ်စုဖွဲ့လို့ ပျံသန်းကြတယ်
ကျောင်းပြီးလို့ စင်္ကာပူကို အလုပ်လုပ်ဖို့ ထွက်လာတဲ့အချိန်ကပေါ့…။ ကိုယ့်ထက်အရင်ရောက်နှင့်နေတဲ့ သူတွေလည်း ရှိတယ်။ နောက် ဘယ်သူရောက်လာပြန်ပြီတဲ့။ ခဏနေတော့ ဘယ်ဝါရောက်လာပြန်ပြီနဲ့။ ရောက်လာတဲ့သူကို အရင်ရောက်နှင့်တဲ့သူက ဘုန်းကြီးကျောင်းလိုက်ပို့ကြ…။ ပင်နီဆူလာမှာ ချိန်းပြီး စုကြ ဆုံကြ…။
တိမ်တွေဟာ အတူတကွနေထိုင်ဖို့ ကြိုးစားကြတယ်
ဟောမကြာပါဘူး အလုပ်အကိုင်တွေ အခြေကျ…။ မင်္ဂလာဆောင်တွေ သွားလိုက်ရတာ…။ ဟောတခု ဟောတခု…။ ပျော်ကြ ရွှင်ကြ..။ ကောင်းချီးပေးကြ…။ ကိုယ် ကိုယ်တိုင်လည်း မင်္ဂလာဆောင်ဖြစ်ခဲ့တယ်။
တိမ်တွေဟာ မျိုးဆက်သစ်တွေကို မွေးဖွားလို့…
ဆက်တိုက်ဆိုသလိုပါပဲ… သားသား မီးမီးလေးတွေရဲ့ ကင်ပွန်းတပ်တွေ၊ မွေးနေ့အလှူတွေ၊ အိမ်သစ်တက် မင်္ဂလာတွေ ဝေေ၀စည်စည်… အိမ်တကာ လည်စားရတော့တာပဲ…။
တိမ်တွေမှာ မွေးရပ်မြေရှိလေသလား
မွေးရပ်မြေက အခြေအနေတွေ ကောင်းလာလို့တဲ့…။ ပြန်ကြတာ ဟောတယောက်…။ တော်ကြာနေ ဟောတယောက်…။ ခဏတာ ခွဲခွါခြင်းအတွက် နှုတ်ဆက်တယ်ဆိုတာ ပြန်လည် တွေ့ဆုံဖို့ပဲ မဟုတ်လား။
တိမ်တွေဟာ ညို တတ်သေးတယ်
ဘယ်သူငယ်ချင်းတော့ဖြင့် ဆေးရုံတက်ရလို့တဲ့။ သွားအားပေးလိုက်ကြပါဦး…။ ဘယ်တယောက်ဖြင့် ဘာရောဂါဖြစ်လို့တဲ့…။ တယောက်ပြီး တယောက် ဆိုသလို...။ အင်း… အနိစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ အနတ္တ…။
တိမ်တွေဟာ မိုးတွေအဖြစ် ရွာချလိုက်တယ်
ဘယ်နေရာမှာပဲ ရွာရွာ… ကမ္ဘာမြေကြီးကတော့ တိမ်တွေကို ပွေ့ဖက်လိုက်တာပါပဲ။
ဘာလိုပဲ ဖြစ်ဖြစ်
တိမ်တွေကတော့ အုပ်စုဖွဲ့လို့ ပျံသန်းကြဦးမှာပါ…။
တိမ်တွေဟာ အုပ်စုဖွဲ့လို့ ပျံသန်းကြတယ်…။
အုပ်စုဖွဲ့လို့ ပျံသန်းကြတယ်…။
အုပ်စုဖွဲ့လို့ ပျံသန်းကြတယ်…။
အုပ်စုဖွဲ့လို့ ပျံသန်းကြတယ်…။
Blog Challenge အတွက် မမတင့် tag လို့ ရေးပါတယ်။
5 comments:
စစ္ကိုင္းေတာင္
မဟာရတနာဘံုမ္စံ ျမေတာင္ေခ်ာင္
ဆရာေတာ္ဘဒၵႏၲ ဓမၼာေလာက
သက္ေတာ္ (၉၉)၊ ၀ါေတာ္ (၇၉) 31.10.2014 ေန႔က ဘ၀နတ္ထံ ပ်ံလြန္ေတာ္မူတယ္ သတင္းၾကားေတာ့
ကိုဧရာတို႔ရဲ႕ ငယ္ဆရာကို ဒီကေနပဲ မွန္းဆလို႔ ေနာက္ဆံုး ပူေဇာ္ကန္ေတာ့ရပါတယ္။
ဆရာေတာ္ႀကီးဟာ ဆ႒သံဂါယနာတင္ပြဲတုန္းက ပါဠိေတာ္ နိႆယက်မ္းေတြကို ျပဳစုေရးသားခဲ့ၿပီး၊ တည္းျဖတ္သူအျဖစ္လည္း ေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါတယ္။
မသီတာက(သာသနာေတာ္အတြက္) ႏွေျမာစရာေနာ္လို႔ ႐ုတ္တရက္ တမ္းတမိေတာ့ ကိုဧရာက ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ရွိစဥ္ကလည္း သက္ေတာ္ရွစ္ဆယ္နီး ဘုရားက ေနပူစာလံႈေနခ်ိန္ ရွင္အာနႏၵက ၾကည့္ၿပီး “အရွင္ဘုရား အရင္လို အသားအေရေတြ ၀င္း၀ါမေနေတာ့ဘူး… တြန္႔ေနၿပီ.. ခႏၶာကိုယ္ကလည္း ခါးကိုင္းေနၿပီလို႔ ေလွ်ာက္တယ္။” မ်ားမၾကာမီမွာပဲ မိေဒြးေတာ္ေဂါတမီ၊ ယေသာ္ဓရာ၊ သားေတာ္ ရာဟုလာတို႔က တပါးၿပီးတပါး အသီးသီးလာေရာက္ျပီးေတာ့ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ့မည့္အေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားၾကတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ဘုရားရွင္၏ လက္ယာရံႏွင့္ လက္၀ဲရံ ျဖစ္ေတာ္မူေသာ ရွင္သာရိပုတၱရာႏွင့္ ရွင္မဟာေမာဂၢလန္တို႔ကလည္း ေရွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္ ပရိနိဗၺာန္ျပဳၾကျပန္တယ္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က သူတို႔ႏွစ္ပါး ပ်ံလြန္ေတာ္မူၿပီးတဲ့ေနာက္ ပရိသတ္ဟာ အယင္လို မဟုတ္ေတာ့ပဲ ေျခာက္ေျခာက္ေသြ႔ေသြ႔ ျဖစ္သြားတယ္လို႔ ထုတ္ၿပီး ျမြတ္ဟေတာ္မူတယ္။ ပုထုဇဥ္ေတြ အေနနဲ႔ ၾကည့္လွ်င္ေတာ့ ဘ၀ရဲ႕ ေနညိဳခ်ိန္ ၀မ္းနည္းစရာ ပံုရိပ္အျဖစ္ ျမင္ၾကမွာ။ ျဖစ္ျခင္းသေဘာရွိတဲ့တရားေတြဟာ ပ်က္ျခင္းသေဘာရွိတယ္ဆိုတဲ့ သဘာ၀တရားကို အမွန္အတိုင္းသိျမင္လက္ခံထားတဲ့ ကိေလသာကုန္ၿပီးတဲ့ ဘုရားရဟႏၲာမ်ားအတြက္ေတာ့ တုန္လႈပ္ျခင္း၊ ၀မ္းနည္းပူေဆြးျခင္း မရွိပဲ ရင္ဆိုင္ႏိုင္တယ္။ လို႔ ေျပာလာၿပီး ဒီပို႔စ္ပါ အေၾကာင္းအရာေတြကို ဆက္ေျပာပါတယ္။
စိန္ေခၚပို႔စ္ေလးကို ေရးျဖစ္ေအာင္ ေရးသြားတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးပါ သီတာေရ။ တိမ္ေတြနဲ႔ပမာႏိႈင္းျပသြားတဲ့ စကၤာပူကေရႊျမန္မာမ်ားအေၾကာင္းဖတ္မိေတာ့ တီတင့္စိတ္ထဲမွာ ဘေလာ့ဂါမ်ားကို ထပ္တူထပ္မွ် ေတြးျမင္မိသြားတယ္ ... ♥♥♥
ေမတၱာျဖင့္
တီတင့္
တုန္လႈပ္ျခင္းကင္းဘို႔ရာ ၀ိပႆနာ က်င့္ႀကံပြားမ်ား အားထုတ္ျခင္းရဲ႕ အက်ိဳး၊ ျဖစ္ ပ်က္ ရႈျမင္တတ္လာျခင္းမွတစ္ပါး ကုရန္နတၳိ ေဆးမရွိလို႔ ထင္မိတယ္။ သံေ၀ဂတရားေလးနဲ႔ ဖတ္သြားတယ္ သီတာ။
အုပ္စုဖြဲ႔စရာမရွိတဲ့ ဇြန္ကေတာ့ တိမ္တုိက္တစ္စုံစီးရင္း လြင့္ေမ်ာေနလုိက္တာ ကုိယ္ဘယ္ကုိ ေရာက္ေနမွန္းေတာင္ ေရေရရာရာ ေသေသခ်ာခ်ာ မသိေတာ့ဘူး မရယ္။
ကုိဧရာရဲ႕အေတြးနဲ႔ မမသီတာရဲ႕ အေရးကုိ သိပ္သေဘာက်တာပဲ။ ဒါေၾကာင့္လည္း Sonata-Cantata ရယ္လုိ႔ လုိက္ဖက္ညီေနတာ။ း)
ညီမလဲ မမသီတာေတြးသလို တိမ္ေတြနဲ႕သာယွဥ္တြဲမေတြးမိတာ အဲလို လာၾက အလုပ္လုပ္ၾက တၿဇည္းဇၿည္ူ တၿဖည္းၿဖည္း ေၿပာင္းလဲ လာၾကတာေတြကို အခုရက္ေတြမွာ ထဲထဲ၀င္၀င္ေတြးမိေနတယ္ ။
Post a Comment