Monday, December 20, 2010

ပုံရိပ်ဟောင်းများ (၃) - The Lost World

ချစ်စ,ကို ရှည်စေ၊ မုန်းစ,ကို တိုစေ ဆိုတဲ့ မြန်မာစကားပုံ တစ်ခုရှိပါတယ်။ ဒီနေရာမှာတော့ လွမ်းစ,ကို ရှည်စေ လို့ပါ ထပ်ဖြည့်ရတော့မယ်။ ပုံရိပ်ဟောင်းများနဲ့ မပြီးနိုင် မစီးနိုင် လွမ်းလိုက်ပါဦးမယ်...။

၂၀၁၀ခုနှစ် စက်မှုတက္ကသိုလ်ကျောင်းသူ၊ ကျောင်းသားဟောင်းများ၏ ဆရာပူဇော်ပွဲနှင့် မိတ်ဆုံပွဲ
ကို စင်္ကာပူမှာ အောင်မြင်စွာ ကျင်းပ ပြီးစီးခဲ့ပါပြီ။ ကျေးဇူးတင်ထိုက်သူများ အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ရင်း…
ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်သော ဆရာကြီးဒေါက်တာစန်းတင့်  စင်္ကာပူလာရောက်ခဲ့စဉ်(၁၉၉၇ခုနှစ်)က မြန်မာဘုန်းတော်ကြီးကျောင်း မှာ ရိုက်ထားတဲ့ ဓာတ်ပုံတစ်ပုံကို အမှတ်တရအဖြစ် တင်လိုက်ပါတယ်။

အီလက်ထရွန်နစ်ဌာန ပါမောက္ခ ဒေါက်တာစန်းတင့်

အဲ့ဒီနေ့ ညနေမှာပဲ တပည့်များက ဆရာကြီးကို Jurong Point ရုပ်ရှင်ရုံမှာ The Lost World – Jurassic Park ဇာတ်ကား လိုက်လံပြသခဲ့ပါတယ်။ တနေကုန် ပင်ပန်းနေပေမဲ့၊ တပည့်တွေကို အလိုလိုက်ခဲ့တဲ့ ဆရာကြီး သည်းထိတ်ရင်ဖို ပြကွက်တွေကြား၊ အိပ်မောကျရင်း အနားယူရရှာတယ်။

စက်မှုတက္ကသိုလ်မှာ ဒေါက်တာစန်းတင့်တို့လို ကိုယ်တိုင် ပညာထူးချွန်ရုံမက ကျောင်းသားတွေရဲ့ ပညာရေးကို အထူးအလေးပေးတဲ့ ဆရာကြီးတွေ အတော်များများ ရှိခဲ့ကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အခြေအနေ အကြောင်းကြောင်းတွေကြောင့် ဒီလိုဆရာမျိုးတွေ တဖြည်းဖြည်း နည်းပါးလာပါပြီ။ ဒိုင်နိုဆောကြီးတွေလို extinct ဖြစ်သွားမှာ စိုးရိမ်မိနေပါတော့တယ်။
1995 ခုနှစ် - ရန်ကုန်စက်မှုတက္ကသိုလ် (၂၇)ကြိမ်မြောက် ဘွဲ့နှင်းသဘင် အခမ်းအနား ကျင်းပသည့်နေ့တွင် ရိုက်ကူးထားသည်။

3 comments:

Taungoo said...

ကၽြန္ေတာ္တို႔ တတိယႏွစ္အတက္ ျပည္ေက်ာင္းေရာက္ျပီး မၾကာခင္မွာပဲ ဆရာၾကီး ကြယ္လြန္သြားခဲ့တယ္။ ကိုယ့္ဌာနရဲ့ ပါေမာကၡ ဆရာၾကီး ေျပာၾကားမဲ့ ေမာင္မယ္သစ္လြင္ ၾကိဳဆိုပြဲ မိန္႔ခြန္းကိုေတာင္ နာယူခြင့္မရခဲ့ဘူး။ တစ္ခါမွလည္း မျမင္ဖူးခဲ့ဘူး။ အခုမွပဲ ေရာင္စံုပံုေလးနဲ႔ ျမင္ရေတာ့တယ္။ ဆရာၾကီးပံု ရွိေသးရင္ ထပ္တင္ေပးပါဦး အမၾကီး။

Anonymous said...

စိန္ေမွ်ာက္ေမွ်ာက္
ပံုရိပ္ေဟာင္းေတြ ေရးလက္စ နဲ႕ ေနာက္ပိုင္းေရးမဲ့ ပံုရိပ္ေဟာင္းစီရီးေတြမွာ ၈၈ေနာက္ပိုင္း
ေက်ာင္းသားေတြ ေက်ာင္းျပန္တက္တဲ့အခိ်န္ အတန္းထဲ
မွာ နာမည္စာရင္းေခၚေတာ့ "ရိွ"လို႕မထူးတဲ့ေက်ာင္းသား
နာမည္ေတြ မ်ားေနလို႕ နာမည္စာရင္းေခၚတဲ့ဆရာေတြ
ရဲ႕ ရင္ထဲက အပူမီး အေႀကာင္းေလးထည့္ေရးေပး
ပါလား။ ငါ ျပန္အံုးမွာေနာ္ေတာ့ မေျပာနဲ႕
Chan Chan

ဇြန္မိုးစက္ said...

ေနာက္ဆုံးစာေၾကာင္းေလးကုိ သိပ္သေဘာက်မိတာပဲ။

ဇြန္တုိ႔တက္ခဲ့တဲ့ အျပင္ကြန္ပ်ဴတာသင္တန္းေၾကာင္းက ဆရာေတြ၊ ဆရာမေတြလည္း ယူအက္စ္၊ ေအာ္စီ၊ စလုံး၊ ဂ်ပန္ ...ႏုိင္ငံအသီးသီးမွာ ဆရာေတြ ျပန္လုပ္ေနၾကတာ။
ပညာတတ္ေတြ မရွင္သန္ႏုိင္တဲ့ (ရွင္သန္ဖုိ႔အခြင့္အေရး မေပးတဲ့) အေျခအေနဆုိေတာ့ အျပင္ေရာက္သူ၊ ထြက္လာသူမ်ားကုိလည္း အျပစ္မဆုိရက္ဘူး။