လူသားတဦး မွေးဖွားခြင်း

သားကြီးရေချမ်းကို စက်တင်ဘာကျောင်းပိတ်ရက် တပတ်မှာ ရန်ကုန်ပြန်ဦးမလား ကျမကမေးပါတယ်။

လေယာဉ်လက်မှတ်ဖိုး သုံးရာကျော်နဲ့ နေရမှာက တပတ်တည်း မတန်လို့ မပြန်တော့ပါဘူး ဖြေတယ်။

နောက်ဆက်ပြီး… “ရန်ကုန်ရောက်ရောက်ချင်းလည်း သုံးလေးရက်လောက်က trust building လုပ်ဖို့ အချိန်က ယူရဦးမယ်” တဲ့… ပြောပုံက…

ကျမက ရယ်တော့ သူက ဆက်ပြောတယ်။

“ဟုတ်တယ်လေ ရောက်ကာစဆို ကိုဖြိုး(သူ့အကို ဝမ်းကွဲ)က အနားကပ်တာတောင် မဟုတ်ဘူး။ သားက ဒီမှာဆို သူက ဟိုထောင့်မှာ… နောက် သုံးလေးရက်လောက်နေမှ ပုခုံးလေး ဘာလေးဖက်… အဲ့လို ဖြစ်သွားတာ… ဒီကို ပြန်လာကာနီးဆို ပြောမနေနဲ့တော့” ဆိုပြီး… သူ့စကားကို ဖြတ်လိုက်ပါတယ်။

ဆွေမနီး မျိုးမနီး ကြီးပြင်းရတဲ့ ကျမ သားကြီး ဒီနေ့ အသက် ၁၅နှစ်ပြည့်ပါပြီ။ ယုံကြည်ချက်ကြောင့် အကျဉ်းကျခံရမှုတွေ ခေတ်စားတဲ့ ဒေသနဲ့ ဆက်နွယ်ပြီး၊ အခြေအနေအရ ပြင်ပရောက်နေတဲ့ အသိုင်းအဝိုင်းမှာ မွေးဖွားကြီးပြင်းရတဲ့ သားအတွက် မွေးနေ့လက်ဆောင် စကားလေး ဖေဖေနဲ့ မေမေက ပေးပါတယ်။

“The times are more powerful than our brains” (Prince Pandolfo Petrucci) တဲ့။

သားရေ…ခေတ်တွေကို မေမေတို့ အသိဉာဏ်တွေက ကျော်လွှားနိုင်ဖို့ ခဲယဉ်းပါတယ်။

မြတ်စွာဘုရား အလောင်းတော်ဘ၀ အဲဒီခေတ် အဲဒီဒေသရဲ့ အတွေးအခေါ်၊ အယူအဆအလျောက် ၆နှစ်တာ ဒုက္ကရစရိယာ ကျင့်ပြီးတဲ့နောက် ဒီတရားတွေက ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မကို ရနိုင်တဲ့လမ်း မဟုတ်လို့ စွန့်လွှတ်ပြီး၊ အခြားတရားကို ပြောင်းလဲရှာဖွေခဲ့တယ်။ ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မဆိုတာက လူသာမန်တွေ ရနိုင်တဲ့ ငါးပါးသီလလုံခြင်း စတဲ့ ကုသိုလ်တရားတွေထက် သာတဲ့ တရားထူးကို ဆိုလိုတာ။ ဒီတော့ ဘုရားရဲ့ အဆုံးအမကို လိုက်နာကျင့်သုံးနေတဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တွေက လူသာမာန်တွေ ရနိုင်လောက်တဲ့ ကုသိုလ်တရားထက် သာတဲ့တရားထူးတွေကို ရဖို့ ရည်မှန်းသင့်တယ်။ အကယ်၍ တရားထူးမရရင်တောင် လူသာမာန်တွေ ကျင့်သုံးရမယ့် “မနုဿဓမ္မ” လောက်တော့ ကြိုးစားလိုက်နာပြီး လူပီသစေချင်ပါတယ်။