“ကြီးကျယ်တဲ့ ဝတ္ထုရေးဆရာတွေက အတွေးအခေါ် ဝတ္ထုရေးသူတွေပါ” လို့ ပြင်သစ်စာရေးဆရာ ကမူးက The Myth of Sisyphus စာတမ်းမှာ ရေးခဲ့ဖူးတယ်။ Lyrical and Critical Essays စာတမ်းမှာတော့ သူမြင်တဲ့ ဝတ္ထုရဲ့ သဘောကို အခုလို ရေးပြခဲ့ပါတယ်။
“ဝတ္ထုဆိုသည်မှာ ပုံရိပ်များဖြင့် ဖော်ပြထားသည့် ဒဿနများမှ တပါး အခြားမဟုတ်။ ဝတ္ထုကောင်း တစ်ပုဒ်တွင် ဒဿနများက ပုံရိပ်များထဲတွင် ပျောက်ကွယ်နေမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဇာတ်ကောင်များ၊ လှုပ်ရှားမှုများက သိသာကွဲပြား နေရုံမျှလောက်သာ၊ ဇာတ်ကွက်များက (ဖြစ်ရပ်မှန် ဖြစ်နေရန်မလိုဘဲ) ဝတ္ထုတပုဒ် အဖြစ် အသက်ဝင်နေရုံမျှလောက်သာ ဒဿနများကို ထည့်ပြသွားရန်လိုသည်။”
သူကိုယ်တိုင်လည်း ဒဿနကဲတဲ့ ဝတ္ထုတွေကို ရေးခဲ့တယ်။ သူပြောချင်တာတွေကို ဝတ္ထုနဲ့ ရေးပြလို့ အားမရရင် essays တွေ ထပ်ရေးပြီး ဋီကာချဲ့ပြလေ့ ရှိပါတယ်။ The Outsider (1942) ဝတ္ထုမှာ သူပြောချင်တဲ့ Absurd Reasoning အကြောင်းကို The Myth of Sisyphus (1942) စာတမ်းမှာ၊ The Plague (1947) ဝတ္ထုမှာ သူပြောချင်တဲ့ Rebellion အကြောင်းကို The Rebel (1951) ဆိုတဲ့ စာတမ်းမှာ ထပ်ပြီး ရေးခဲ့ဖူးတယ်။

0 comments:
Post a Comment