ဘလော့ဂ် တာ...(၂)

ဘလော့ ဆိုတဲ့ အသံကြားဖူးတော့ “ဘယ်လိုဟာတုန်း”လို့ နီးစပ်ရာ လိုက်မေးမိတယ်။ စိတ်ဝင်တစားတော့လည်း မဟုတ်သေးဘူး။ ကိုဧရာကတော့ သူကြိုက်ရာဘလော့တွေ လိုက်ဖတ်နေပြီ။ သိပ်ကို အားနေပေမဲ့ ဘယ်အရာကိုမှ စိတ်မဝင်စားတဲ့ ကိုယ့်ကို “ဘလော့လုပ်ပါလား ဘလော့လုပ်ပါလား” နဲ့ တနေ့တနေ့ သွေးတိုးစမ်းနေတယ်။ အခုလောက်ဆိုရင်တော့ ပရိသတ်ကြီးလည်း သဘောပေါက်လောက်ပါပြီ သူရေးချင်လို့ သူများကို ဘလော့ထောင်ခိုင်းတယ် ဆိုတာကို…။ အတိုချုံးလိုက်မယ်…ဘလော့တခု ပိုင်ခဲ့ပါပြီပေါ့။

ကိုဧရာက တနေ့က မေးလာပါတယ်။ “ကိုတို့ အိမ်မှာ ဘလော့စလုပ်တာ ဘယ်သူလဲသိလား” တဲ့။ ကိုယ်လည်း အမြဲတန်း အိပ်ချင်နေသလို မှေးနေတဲ့ မျက်လုံးကို ကြိုးစားပြူးပြီး “မသိဘူး” လို့ ဖြေလိုက်ပါတယ်။ “သားကြီးလေ” တဲ့။ “ကိုကိုနိုင် လာတုန်းကလေ” တဲ့။ အယ် ဟုတ်သား… (အဲ့ဒီအကြောင်းလေးတော့ မှတ်တမ်းတင်ထားဖို့ လိုတယ်) ကိုဧရာ့ညီ ဝမ်းကွဲ ကိုကိုနိုင် စင်္ကာပူလာလည်တော့ သူက တနေကုန် ကျောပိုးအိပ်လေးလွယ်ပြီး တစ်ယောက်ထဲ လျှောက်လည်တယ်။ ညဖက်ရောက်ရင်တော့ သူက စာကျက်တယ်ကိုး…။ အိမ်မှာ ရှိချိန်တော့ အင်တာနက်လည်း သုံးတယ်ပေါ့။ သားသားတို့လည်း သူအနားပဲ ဝိုင်းနေတော့တာ။ တနေ့တော့ သားကြီးက “မေမေဒီမှာ သားသား email”။ “ဘလော့လည်းရှိတယ်” ဆိုပြီး လာပြပါတယ်။ “ကိုကိုနိုင် လုပ်ပေးတာ” တဲ့။ “မေမေ ကော်မန့်ရေးပေး” တဲ့…။ ကိုယ်လည်း ခပ်တည်တည်နဲ့ လေယာဉ်ပျံပုံတွေနဲ့ ကာတွန်းပုံတွေကလွဲလို့ ဘာမှမရှိတဲ့ သူ့ဘလော့မှတဆင့် ဘလော့ ဆိုတာကို လေ့လာခဲ့ရပါတယ်။ ကိုကိုနိုင့်ကိုလည်း မေးရင်းစမ်းရင်းပေ့ါ။

Sonata-Cantata ကို စရေးတော့ အဲ့ဒီတုန်းက အိမ်နီးနားချင်းညီမလေး ရတနာစိုးက လိုအပ်တာတွေ ကူညီခဲ့ပါတယ်။ သုတတွေရော ရသတွေရော အဖုံဖုံ အသွင်သွင် အစုံအလင်သော ဘလော့တွေ လည်နေရင်း၊ ပို့စ်တွေ ဖတ်နေရင်း၊ တနေ့တော့ ဒီကို လာလည်တဲ့ ငယ်သူငယ်ချင်းတယောက် နဲ့ ဆုံဖြစ်ပါတယ်။ သူ shopping ထွက်တာကို ကိုယ်က အဖေါ်လိုက်ပေးရင်းပါ။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကွဲကွာနေကြတဲ့ ဆရာဝန် သူငယ်ချင်းနဲ့ ကိုယ်မှာ ပြောစရာတွေ ရေပက်မဝင်အောင် ရှိနေပါတယ်။ သွေးလွန်တုတ်ကွေးအကြောင်းပဲ ပြောမလား။ ဆီးချိုနဲ့ သွေးတိုးအကြောင်းပဲ စမလား။ ကလေးခွဲမွေးမလား။ သားအိမ်ထုတ်မလား လာထား… ပြောပစ်လိုက်မယ် ခပ်များများ ဆိုသလို ဖြစ်နေတော့ သူလည်း ကိုယ့်ကို အံ့သြသလိုကြီး ဖြစ်ပြီး “နင်က သိလှချည်းလား” ဆိုလာပါတော့တယ်။ “ငါစာတွေ ဖတ်တယ်ဟ…။ ဆရာဝန်တွေ ရေးတဲ့ ဘလော့မှာလေ” လို့ ပြောမိတော့ … သူက “အော် ဘလော့ဂါတွေ” လို့ ..ပြောလိုက်မှပဲ ကိုယ်လည်း ပါးစပ်ပိတ်သွားပါတော့တယ်…။ သူ့ လေသံအနေအထားအရ မကြည်လင်တဲ့ အမြင်တွေ ရှိတယ်ဆိုတာ ခံစားမိလို့ ကိုယ်ဘလော့ရေးတယ် ဆိုတာကို ကြုံတုန်းလေတောင် ပြောမထွက်တော့ပါဘူး…။ မြိုချ မြိုချ…။

ငယ်ငယ်ကတော့ ကာတွန်းစာအုပ်တွေ ဖတ်ရင် အဖေက သိပ်ဆူတယ်ကိုး။ သူမသိအောင် ခိုးဖတ်ရတာ။ ငြုပ်သီးထောင်း၊ ရေခပ်၊ မိဘကူ မလုပ်ပဲ အချိန်ဖြုန်းတယ်လို့ အယူအဆရှိပါတယ်။ ခုခေတ်ကလေးတွေ ဂိမ်း ကွန်ပြူတာနဲ့ အချိန်ကုန်ရင် ကိုယ်တို့ ကြည့်မရသလိုပေါ့။ အမေကတော့ မျက်စိတဖက်မှိတ် အနေအထားလေးနဲ့ပါ။ ရင်းနှီးတဲ့ ဘလော့ဂါတွေ ထဲမှာလည်း သူတို့ ဘလော့နေတာ ဆိုင်ရာပိုင်ရာက မသိအောင် မျက်စိတဖက်မှိတ် အနေအထားမျိုးတွေ ရှိကြောင်း ဘလော့ စာမျက်နှာတွေပေါ်မှာ ဖော်ပြကြပါတယ်။ ဒီအရွယ်ကြီးကျမှ ပိုက်ဆံထွက်မရှာပဲ ဘလော့ထိုင်ဖတ်နေတာသာ အဖေသိရင် ထရိုက်လေမလားလို့လည်း တွေးမိပါသေးတယ်။ အာဏာရှင်စနစ်အကြောင်းတွေးမိရင် အဖေအကြောင်း ပို့စ်ရေးချင်မိတဲ့ စိတ်ကို မနည်းဘရိတ်အုပ်နေရတယ် ဆိုတာပါသိရင် သတ်ချင်မလားတောင် မသိ။ လွတ်မြောက်နယ်မြေက မို့လို့သာ ဒီလောက်လေး ဆန္ဒဖော်ထုတ်ရဲတာပါ အဖေ…။ ဟိုက မိသားစုကလည်း ကိုယ့်ဘလော့ကို မဖတ်နိုင်ကြပါဘူး။ ဒီမှာအတူနေတဲ့ တူမလေးတောင် မဖတ်ပါဘူး။ တခါတော့ ပြောလာပါတယ် “အန်တီတာ့ ဘလော့ကိုလေ (သူ့အမေဘက်ကတော်တဲ့ အမဝမ်းကွဲ) မမက အမြဲ ဖတ်တယ်တဲ့၊ ဖတ်ကြည့် အပျင်းပြေတယ် လို့ပြောတယ်” …။ “ဟေ အေးအေး…” ပဲလိုက်ရတာပေါ့။ ရန်ကုန် လူကြုံကောင်းကောင်းရှိတုန်းကတော့ ပို့စ်အချို့ print out ထုတ်ပြီး မကြီးဆီ ထည့်ပေးလိုက်တယ် ဘယ်သူ့မှ မပြနဲ့လို့ စာလည်း ရေးထည့်ပေးလိုက်သေးတယ်။ မကြီးဆီကလည်း သဘောကျတဲ့ အကြောင်း ပြန်စာရပါတယ်။ တလောက မကြီးနဲ့ ဖုန်းပြောဖြစ်တော့ သူက သတိတရ မေးရှာပါတယ်… “ညီမလေး စာတွေ ရေးသေးလား” တဲ့ “ရေးတယ်လေ ရေးတယ်…အင်တာနက်မှာ တင်နေတာပဲ” ဆိုတော့… “မကြီး မကြည့်တတ်ပါဘူး” တဲ့… “နောက်ကြုံရင် ပို့ပေးဦးလေ ဖတ်ရတာ အပျင်းပြေတယ်” တဲ့ … တိန် …။

ဒီမှာ သူငယ်ချင်းသမီးလေး မွေးနေ့ပွဲ လုပ်တော့ သွားတယ်။ ဒီလိုမှလည်း ဆုံရတာကိုး။ စကားတွေ ဟိုပြောဒီပြောနဲ့ ဘလော့အကြောင်း ရောက်လာတယ်။ အဲဒီနေ့က မြန်မာ ပညာတတ် အခြေအနေရှိ လူတစုရဲ့ စကားဝိုင်း အနေအထားနဲ့ စကားအသွားအလာအရတော့ ဘလော့ဂင်းခြင်းနဲ့ ဘလော့ဂါတွေက အနှုတ်ဖက်မှာပဲ ရှိနေသေးတယ်။ ဘလော့ဂါကြီးဘဲ ဒီလောက်တော့ အကဲခတ် ဘယ်ညံ့လိမ့်မလဲ။

ဒီတပိုင်းအတွက် နိဂုံးချုပ်လိုက်မယ်… ဘလော့တာ အပြစ်မရှိဘူး။ ဘေးကင်းတယ်။ (ခက်တာက နေရာတိုင်း၊ အချိန်တိုင်း အတွက် မမှန်သေးဘူး ဖြစ်နေတယ်) ကိုယ့်အတွက်တော့ ပို့စ်မှ မရေးရင် တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက်က စကားပြောစရာတောင် မရှိသမို့ …

ယုံကြည်ရာလမ်းမ S-C လေးအပေါ်

လျှောက်သွားရင်းနဲ့ လမ်းမှာ အဖေါ်… (ကိုကိုဧရာကြီးလေ)

ဘလော့ဂါအပေါင်း သူတော်ကောင်းတို့

လမ်းဆက်လျှောက်မယ်…

လမ်းဆက်လျှောက်မယ်…

လမ်းဆက်လျှောက်မယ်…။

ဘလော့ဂ် တာ...(၁) က ဒီမှာ