Tuesday, June 24, 2008

သဒ္ဓါခရီး အလယ်

ဤပုံကို အရှင်ပညာဝံသ မဟာဓမ္မာစရိယ;M.A ၏ မိထွေးတော်ဂေါတမီနှင့် ဘိက္ခုနီသာသနာ စာအုပ်မျက်နှာဖုံးမှ ရယူပါသည်
ဒီအဝတ် ဝတ်ဖို့ ဘယ်လို သဒ္ဓါတရား နဲ့ ဆုံးဖြတ်လိုက်လဲ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဆန်းစစ်တော့
သဒ္ဓါ ဆိုတဲ့ တရားကို ကြည်လင်ခြင်းလို့ပဲ အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ရလေမလား။
နောက်ကြိစိတ်တွေ နည်းပါးသွားတာတော့ သိသိသာသာပဲ။
ကြည်လင်နေတဲ့ စိတ်အခံဓါတ်ကြောင့် ပေလား။
ကြားဖူးထားတဲ့ “ဉာဏ်မမြင်၊ အထင်နဲ့သာ ပြီးရော” ဆိုတဲ့ စကား၊ “ကိုယ့်စိတ်နဲ့နှိုင်း မရိုင်း” ဆိုတဲ့ စကားတွေ ရဲ့ အဓိပ္ပါယ် ကောင်းကောင်းနားလည်လာတယ်။ ဘယ်အရာကို မဆို ကိုယ့်စိတ်နဲ့ နှိုင်းပြီး ထင်ချင်တိုင်းထင်၊ နောက်ဆက်တွဲ အပြော၊ အလုပ်တွေ ပါလာ။ အဆုံးမှာ စစ်ကြည့်တော့ အမှားကအများသား။ ဒီလိုနဲ့ ဟင်းဟင်း… ကိုယ့်အဆင့်အတန်းကို ကိုယ့်ဖာသာ အကဲခတ်မိလာတယ်။ အမြတ်တွေပါ။
အဘိဓမ္မာ သင်တန်းတက်ဖူးပေမဲ့ စိတ်တွေ အစဉ်အတိုင်း ဘယ်လိုဖြစ်သွားတယ်ဆိုတာ ကိုယ်တွေ့ နဲ့ ကိုက်ကြည့်နိုင်ဖို့ဝေးစွ၊ စာတွေ့ အဖြစ်တောင် အလွတ်မရနိုင်တဲ့ ကိုယ့်အဆင့်အတန်း။
လိုသေးတယ်။ လိုသေးတယ်။
အဆင့်အတန်းရှိတဲ့ သာသနာမှာ အောက်ဆုံးအဆင့်လေးလောက်တော့ မှီမိ၊ ထောက်မိအောင်…
ကြိုးစားစမ်း။ ကြိုးစားလိုက်စမ်း။

2 comments:

တန္ခူး said...

သဒၶါခရီး အလယ္ကို ေရာက္ေအာင္သြားႏိုင္တဲ့ ၾကည္လင္တဲ့ စိတ္အစဥ္ နဲနဲေလးေ၀မွ်ေပးပါလား ‘မ’ရယ္…သားအပူ၊ ခင္ပြန္းအပူနဲ ့တေန ့တေန ့ ညစ္ေထးလိုက္တဲ့စိတ္…

ေမေအာင္ said...

“ဥာဏ္မျမင္၊ အထင္နဲ႔သာ ၿပီးေရာ”
ဆိုတာ တစ္ဘဝလုံးနဲ႔ဆိုင္တယ္ေနာ္“မ”
ေၾကာက္လာျပီ
တစ္ေန႔ေတာ႔ျဖစ္ေအာင္လုပ္မယ္။
(အဲဒီေန႔ေရာက္ေတာ႔ ဘုရားအမ၊ေက်ာင္းအမ အျပင္
သီလရွင္အစ္မရာထူးပါ“မ”ရမွာေနာ။....