ကျွန်မ၏ အကြောင်း

အမှားပါရင် ခွင့်လွှတ်နော် လို့ စလိုက်ရရင်တော့ ဘယ်လိုကြီးလည်း ဖြစ်တော့မှာဘဲ။

ကိုယ့်အကြောင်း ကိုယ်ရေးတဲ့ဟာ..နော်။ (တန်ခူးရေ "ကျွန်မ၏အကြောင်း" ရေးရတာ ခက်ပုံများ ကမ်းကုန်ရော။ )

ကိုယ့်ရဲ့နာမည် - ပထမဆုံး မွေးစာရင်းလုပ်တော့ ကိုယ့်နာမည်က သင်းသင်းခိုင် တဲ့။ အဖေ့ကို ပြိုင်နေတဲ့ တစ်ယောက်က သူ့သမီးကို အဲ့ဒီနာမည်ပဲပေးတော့ အခုလက်ရှိ နာမည်ကို ပြောင်းခဲ့ကြတယ် တဲ့။ ကိုယ့်နာမည်မို့ ပြောတာ မဟုတ်ဘူး သိပ်အေးချမ်းတဲ့ နာမည်လေး။ (ငယ်ငယ်က ကျောင်းပိတ်ရက်မှာ အဖေက တရားရိပ်သာ ပို့ထားတာ တဖက် အခန်းက ယောဂီတွေ၊ ဟို အခန်းက ယောဂီကို ဘာ အတင်းပြောတာလို့ မွှေနှောက်လို့ ရိပ်သာ တာဝန်ခံ လူကြီးတွေက နာမည်နဲ့ လိုက်အောင်နေ လို့ ခေါ်သတိပေးခံရဖူးတယ်။)

ကိုယ့်ကိုသူငယ်ချင်းတွေက ဒီလိုခေါ်တယ် - ကိုယ့်နာမည်ပဲခေါ်ကြတယ်။ (ဟိုလေ Surname ကို ဖြုတ်ခေါ်တယ် လို့ပြောတာ။)

ကိုယ်ဒီမှာနေတယ် - ဇမ္ဗူဒီပါ လက်ယာတောင်ကျွန်းလေ။ (မြောက်ကျွန်းကနေ လွင့်လာတာ။:P)

ကိုယ့်ဆီ ဖုန်းဆက်ချင်ရင် - ဆိုင်တာတွေရော မဆိုင်တာတွေရော တောင်ရောက်လိုက် မြောက်ရောက်လိုက် ဗာရာဏသီအစချီမှာတွေ သည်းခံနိုင်ရင်တော့ ဆက်သာဆက် မူးနောက်သွားစေရမယ်။

ကိုယ့်ရဲ့ အကြိုက်ဆုံးတွေက

အရောင်ဆိုရင် - စကြိုက်တုန်းက အနီရောင်၊ ကွန်ပါဘူး အနီ၊ ကော်လက်ကောက် အနီ (ကျိုးသွားရင်လည်း အနီရောင်ဘဲ ထပ်ဝယ်ပေးရတာနော်။) သစ်ရွက်လှုပ်ရင် ရင်ခုန်နေတဲ့ အရွယ်တုန်းကတော့ အဖြူနဲ့အပြာ။ အခုတော့ အဝါကနေ အညိုထိ spectrum ထဲက အရောင်တွေ။

အဝတ်အစားဆိုရင် - လွတ်လပ်ပေါ့ပါးတာလေးတွေ ကြိုက်တတ်နေပြီ။

အစားအစာဆိုရင် - ငယ်ငယ်က ဂျီးများသလောက် အခုတော့ ရေသောက်ရတာတောင် ချိုနေလို့။

ပစ္စည်းဆိုရင် - ရိုးရှင်း၊ အသုံးဝင်၊ maintain လွယ်။ (အတိတ်ကံက ကောင်းတော့ ကိုယ့်လက်နဲ့ ထိတာမှန်သမျှ ပျက်လွန်းလို့။)

သီချင်းဆိုရင် - အောင်ခြင်းရှစ်ပါး။

စာရေးဆရာ - သူတို့ပေးလိုတဲ့ စေတနာကောင်းလေးတွေကို ခံစားမိရသည့် စာရေးသူတိုင်း။

စာအုပ် - ဖတ်ပါတယ်။ တခါတခါများ ထမင်းဆာသလိုဆာလို့ တစ်အုပ် အုပ်ဖတ်လိုက်ရမှ နေသာထိုင်သာရှိသွားတယ်။

Life style - တစ်နေ့ (၈)နာရီ မအိပ်ရရင် ငိုချင်တယ်။

ကိုယ့်ရဲ့ဝါသနာ - အထုံဝါသနာ မပေါ်လွင်ပါ။ (စွဲစွဲမြဲမြဲလုပ်ရတာဆိုရင် အားဆေးတောင် မသောက်ပါ။)အလိုချင်ဆုံးလက်ဆောင် - လိုချင်တယ်။ လိုချင်တယ်။ သေလောက်အောင် လိုချင်တယ်။ ရလည်းရရော မလိုချင်တော့ဘူး။ (ဖြစ်ဖူးကြပါသလားဟင်။) တဖက်လှည့်နဲ့ ဘယ်လို ပြန်ထုတ်ရမလဲ ခေါင်းခြောက်ရပြန်ရော။ ကိုယ့်ရဲ့အချစ်ဆုံးသူက - ရှာနေတုန်း။ (တလွဲမထင်ပါနဲ့။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အချစ်ဆုံးလို့ ကြားဖူးလို့ ဟုတ်မဟုတ် ဆန်းစစ်နေတုန်းပါ။)

ကိုယ့်ရဲ့အလေးစားဆုံးသူက - မြတ်ဗုဒ္ဓ။

ကိုယ့်ရဲ့အခင်ဆုံးသူငယ်ချင်းက - သူငယ်ချင်းတိုင်း တန်းတူပါဘဲ။

ကိုယ့်ကို အများဆုံးနားလည်မှုပေးနိုင်သူက - အနီးဆုံးလူလေ။

ကိုယ့်ရဲ့အမုန်းဆုံးသူက - မုန်းရမှာ ကြောက်ပါတယ်။

ရင်အခုန်ဆုံးအချိန် - heart beat မမှန်တာ မွေးရာပါ။ ယဲ့ယဲ့လေးနော်။ ရင်တွေ အရမ်းခုန်အောင် မလုပ်နဲ့ နောက်မှ နောင်တရနေရမယ်။

အကြောက်ဆုံးအချိန် - အသိဉာဏ်တရားကင်းလွတ်ချိန်။

အမှတ်တရနေ့ - အစွဲအလန်းကြီးသူ မဖြစ်လိုပါ။

ဆုတောင်းတိုင်းသာ ပြည့်မယ်ဆိုရင် တောင်းမဲ့ဆု - အခါအားလျော်စွာ တောင်းပါရစေနော်။

အချစ်ဆိုတာ - မရေးတတ်လို့ သူများရေးထားတာလေး link ပေးပါရစေ။

အမုန်းဆိုတာ - မသိလိုပါ။

အလွမ်းဆိုတာ - ကိုယ့်ကိုယ်ကိုမှ မပိုင်တော့၊ အလွမ်းစေရာ မျှော၍သာ မျောလိုက်ကာ၊ မျက်ရည်တွေနဲ့ နစ်ဦးမှာ။ (ဝေါင်ဝေါင်ရှေး၊ ဝေးဝေးရှောင်။)

သံယောဇဉ်ဆိုတာ - အစိမ်းမဟုတ်အကျက် ဖြတ်ရမည့်အရာ။

ဘဝဆိုတာ - စိတ်ဝင်တစား လေ့လာစရာပါ။

သူငယ်ချင်းဆိုတာ - ဓာတ်သဘောတွေ ဆက်သွယ်မှုရှိလို့၊ သူတော်ချင်းချင်း၊ သတင်းလွေ့လွေ့၊ ပေါင်းဖက်တွေ့ရတာလေ။

ချစ်သူဆိုတာ - signal တွေ ဖမ်းကြည့်။ ကိုယ့် formula နဲ့ ကိုယ်စစ် ဒီလောက်ပဲ ပြောချင်တယ်။

ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဒီလိုထင်တယ် - ကိုယ့်ကိုယ်ကို သိပ်ချစ်တယ်။ (ငယ်ငယ်တုန်းက စာမရလို့ အဆူခံ ရမှာတောင် ကြောက်လို့ ကျောင်းအဝင်ခြေလှမ်းတိုင်း ဆရာတွေကို မေတ္တာပို့တယ်။ အခုတော့ ကိုယ့်ကို သဘောထားကြီးသူ၊ အေးချမ်းသူ၊ စိတ်ကောင်းရှိသူ အထင်ခံချင်လွန်းလို့ ပြုံးထားရတဲ့ မျက်နှာကြီးက မျက်စိပေါက်တောင် မရှိချင်တော့ဘူး။ မုန်းစရာကြီး။) အတ္တကြီးတယ်။ ဒေါသကြီးတာလေးပါ အဆစ်ထည့်လိုက်။

ကိုယ့်ရဲ့လက်ဆွဲဆောင်ပုဒ်က - ငါလိုသေးတယ်။

အပြောချင်ဆုံးစကားတခွန်း - မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ ဥပေက္ခာ၊ မုဒိတာ ဆိုတဲ့ atmosphere ထဲမှာ ကျင်လည်ရင်း ဉာဏ်ကြီးအောင် ကြိုးစားကြရအောင်နော်။

ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင်။