Friday, December 5, 2008

ရာသီပြောင်းချိန်

ရာသီ စက်ဝန်းတွေ သံသရာစက်ဝိုင်းမှာ
အမြဲမပြတ် တရစပ် လည်ပတ်နေတယ်
စက်ဝိုင်းရဲ့ စမှတ် "တစ်" ဆိုတာ
မသိနိုင်တဲ့ အရာ...။

ချာချာလည်နေတဲ့ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုက
လွင့်စင်လာတဲ့ သစ်ရွက်ကြွေတွေ ဟောတဲ့ တရား
စက်ဝိုင်းရဲ့ ဆုံးမှတ် "သုည" ဟာ
စက်ဝန်းထဲမှာ... တဲ့။ ။
*****
5 Dec 08, 15:56
A Linn Nyi: ကဗ်ာလာဖတ္ပါတယ္။အဓိပၸါယ္ကုိ..ဆက္ေတြးေနမိတယ္။
Fri, Dec 5th 2008, 04:55 PM
S-C: ဘာေတြ ဆက္ေတြးမိလဲ? ေျပာဦး။ assignment ၃ရက္ေတာင္ အခ်ိန္ေပးတယ္ေနာ္။ (ဒီကေတာ့ ေရးရင္းနဲ႔ ခ်ာလည္လည္သြားလို႔ တံုးတိႀကီး ...တဲ့ နဲ႔ ပိတ္လိုက္ရတယ္။)
6 Dec 08, 14:42
A Linn Nyi: အပုိဒ္၁က လူေတြ ေမြးတဲ႕ ဇာတိ(မသိနုိင္တာ)၊ အပုိဒ္၂က မသိနုိင္တဲ႕ ဇာတိအမ်ိဳးမ်ိဳးကလာေပမယ္႕ ေသဆံုးတာတူမယ္
6 Dec 08, 14:42
A Linn Nyi: ဘာမွမယူသြားနုိင္ ဗလာနဲ႕ ဆုံးမွာက သိနုိင္(ေသခ်ာ)တယ္ လုိ႕ ေျပာခ်င္တာ..ဟုတ္လားဟင္ မသီတာ..
ရာသီ စက်ဝန်းတွေ သံသရာစက်ဝိုင်းမှာ
အမြဲမပြတ် တရစပ် လည်ပတ်နေတယ်
စက်ဝိုင်းရဲ့ စမှတ် "တစ်" ဆိုတာ
မသိနိုင်တဲ့ အရာ...။

ရာသီ စက်ဝိုင်း...
သံသရာ စက်ဝန်း...
စက်ဝိုင်း တစ်ခုကို ဘယ်နေရာက စဆွဲထားတယ် ဆိုတာ မသိနိုင်သလို
သတ္တဝါတို့ရဲ့ အစဟာလည်း 'အပင်နဲ့ မျိုး' အစရှာမရသလို မသိနိုင်တဲ့အရာ။

ချာချာလည်နေတဲ့ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုက
လွင့်စင်လာတဲ့ သစ်ရွက်ကြွေတွေ ဟောတဲ့ တရား
စက်ဝိုင်းရဲ့ ဆုံးမှတ် "သုည" ဟာ
စက်ဝန်းထဲမှာ... တဲ့။ ။

ချာချာလည်နေတဲ့ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုကို အဆုံးသတ်ဖို့
ဘဝသံသရာ အဆုံးသတ်ဖို့...
(A Linn Nyi ၏ တရားဂုဏ်တော် ခြောက်ပါး ပို့စ်မှ) ဗုဒ္ဓမြတ်စွာက ရောဟိတဿသုတ္တန်မှာ “လောကရဲ့အစ၊ လောကရဲ့အဆုံးကို ဘယ်စကြဝဠာမှာမှ လိုက်ရှာမနေနဲ့။ ဤတစ်လံမျှရှိသော ခန္ဓာကိုယ်မှာပဲ လောကရဲ့ အစလည်းရှိတယ်။ လောကရဲ့ အဆုံးလည်း ရှိတယ်” လို့ဟောကြားခဲ့သည့်အတိုင်း သစ်ရွက်ကြွေတွေ ဟောတဲ့တရား၊ ခန္ဓာဟောတဲ့တရား “အနိစ္စ” ကို အခါခါနာကြားစို့ရဲ့။

4 comments:

ေမေအာင္ said...

သဘာဝကို ဓမၼဓိဌာန္က်က် ေျပာခ်င္တယ္လား
တရားသေဘာဆြဲယူျပီးေတာ႔ ဖတ္သြားတယ္...
ဖတ္သူအေပၚမွာ အေတြးေပးတယ္။
ခုတစ္ေလာ အရႈပ္ေတြနည္းနည္းလုပ္ေနရင္း
ဘေလာ႔ေတြ မလည္ျဖစ္လို႔ပါကြယ္။

သင္းႏြယ္ဇင္ said...

ကဗ်ာေလးလာဖတ္ရင္း အေတြးေတြလဲတေပြ့တပိုက္သယ္သြားပါတယ္္။

A Linn Nyi said...

အမက ကဗ်ာကုိ စကားလုံးနည္းနည္းနဲ႕ ေတြးယူရေအာင္ စပ္ထားတာကုိး။ အဲလုိမ်ိဳး ေရးခ်င္တာ မေရးတတ္ဘူး။ ကုိယ္႕ဘာသာေရးရင္ ဒဲ႕ပဲ ေရးတတ္တယ္။ ကြ်န္မေျဖတာ နည္းနည္းမွန္လုိ႕ ဖတ္ျပီးေပ်ာ္သြားတယ္ :)

sonata-cantata said...

ေမေအာင္ရဲ႕ကဗ်ာ ကိုဖတ္ၿပီး
ရာသီစက္၀န္းေတြကေန သံသရာစက္၀ိုင္းဆီ အေတြးပြားမိသမွ် ေရးခ်လိုက္ပါတယ္...
အေတြးေပးသူ/အေၾကာင္းအရာ၊ ေတြးေပးသူအားလံုးကို ေက်းဇူးတင္လ်က္...