သက်ဝေက အားနာခြင်း၏ အကျိုးအပြစ် မှာ ထမင်းစားဖိတ်တဲ့ အကြောင်းလေး ဖတ်ရတော့ ဆက်စပ်ပြီး သတိရမိတယ်။
“… အားနာခြင်းဟာ အမှန်တရားအပေါ် ရဲဝံ့စွာ မရပ်တည်ခြင်းလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် အားနာခြင်းဟာ မကောင်းတဲ့ အကျင့်တစ်ခုပဲ” လို့ ကိုပေါရဲ့ အားနာခြင်းဆိုတာ ပို့စ်၌ပြတ်ပြတ်သားသား မှတ်ချက်ရေးပေးခဲ့တဲ့ ကိုဧရာရဲ့ အားနာတတ်ပုံလေး...
*****
တရံရော အခါက ကိုဧရာတစ်ယောက် ဆွေဝေးမျိုးဝေး တနယ်တကျေးတွင် ဆွဲခန့် အမည်ရ တွဲဘက်ကျောင်းဆရာ ဘ၀ ဖြင့် အိမ်တစ်အိမ်၌ လပေးစနစ်ဖြင့် အခပေး၍ ဝမ်းရေးကို ဖြေရှင်းနေချိန်။ ကျောင်းကြီးပိတ်ရန် လဝက်ခန့်သာလိုတော့သော တနေ့သ၌ ခင်မင်ရင်းစွဲရှိနေပြီ ဖြစ်သော ကျောင်းအုပ်ဆရာကြီးက ဤသို့ဆိုလာ၏။
“ဒီလ အတွက်တော့ ထမင်းလခပေးစားမနေနဲ့တော့ ငါတို့ အိမ်မှာပဲ လာစားလကွာ။”
“နေပါစေဆရာကြီးရယ် … ရပါတယ်။”
“ဆရာက အားနာလို့လား။ … ”
ဆရာကြီးက အားမနာဖို့ ပြောပြီး အတင်းဖိတ်တော့၊ အားနာတတ်တဲ့ ကိုဧရာက မငြင်းသာပဲ လက်ခံလိုက်သည်။
ဤနေရာဤဒေသ မျိုးတွင် နာသုံးနာဖြင့် အချိန်ကို တန်ဖိုးရှိစွာ အသုံးချ ရိုးသားလှတဲ့ ဆရာလေးကိုမှ ချစ်ခင်လွန်းလှသဖြင့် ရွာထဲမှ အိမ်တစ်အိမ်ကလည်း “ဆရာလေး မပြန်ခင်တော့ ကျွန်တော်တို့ အိမ်မှာပဲ ညနေစာ နေ့တိုင်းလာစားပါဗျာ။”
“အားနာစရာဗျာ …ဟိုလေ …ဟိုဟာ .. ကျနော့်ကို ဆရာကြီးက သူ့အိမ်မှာစားဖို့ ခေါ်ထားတယ်ဗျ။”
“ကျွန်တော်အိမ်မှာပဲ စားပါဗျာ။ ဆရာကြီး အိမ်မှာဆို အားနာ နေရဦးမယ်။ … … …”
…
ဒါနဲ့ပဲ ကိုဧရာက အားမနာဖို့ပြောတာကို အားနာပြီး….
“... ဟုတ်ကဲ့ လာခဲ့ပါမယ်။”
“ဆရာလေး စားမြဲအတိုင်းစား။ ဒီလအတွက်တော့ လဝက်ထဲနဲ့ လခပေးမနေနဲ့တော့။ မစားရင်တော့ စိတ်ဆိုးမနော်” လို့ ဆိုလာလေသော ထမင်းလပေးစားသော အိမ်ကိုလည်း …
“ဟာဗျာ.. ဟုတ်ကဲ့ ဟုတ်ကဲ့”
ဤသို့ဖြင့် အားနာတတ်သော ကိုဧရာ တစ်ယောက် လဝက်ကြာမျှ ညနေစာကို တစ်အိမ် တက်ဆင်း သုံးနပ်ခွဲပြီး ဘုန်းပေး.. အဲလေ သုံးဆောင်တော်မူခဲ့ပါလေတော့သတည်း...
အော်… အားနာတတ်လိုက်ပါတဲ့ ကိုဧရာ။
*****
ဒီလောက်နှင့်မပြီး ရှိပါလေသေး၏။
*****
ခြေခင်းလက်ခင်းသာ၍ ချမ်းမြေ့သော ညချမ်းအချိန် အခါသမယ၌ ကိုဧရာနှင့် မသီတာတို့ TV မှ ရုပ်ရှင်ဇတ်လမ်း ထိုင်ကြည့်နေကြလေ၏။ ဇတ်လိုက်မင်းသားသည် အသက်ဘေးအန္တရာယ်ကြောင့် သူနေထိုင်ရာ အရပ်မှ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်လာခဲ့ရ၏။ တနယ်တကျေးသို့ရောက်ရှိလာရာ ထိုနယ်၏အကြီးအကဲဖြစ်သူက ဇတ်လိုက်မင်းသား၏ ကြန်အင်လက္ခဏာနှင့် လုပ်ရည်ကိုင်ရည်ရှိပုံတို့ကို သဘောကျလေတော့၏။ မင်းသားအား လက်ဆက်ရန် သူ၏သမီး ခုနှစ်ယောက်အနက်မှ ကြိုက်ရာကိုရွေးဟု ဆိုလာလေသောအခါ ကိုဧရာက ကောက်ခါငင်ကာ အားနာစရာကြီးဟု ဆိုပါလေတော့သည်။ မသီတာက မျက်လုံးပြူး၍ ကြည့်မိလေရာ ပျာပျာသလဲ ရှင်းပြရှာလေသည်။ “ဟုတ်တယ်လေ ခုနှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ရွေးရတော့ ကျန်တဲ့သူတွေ အားနာစရာကြီး” ဟူသတည်း…။
အော်… အားနာတတ်လိုက်ပါတဲ့ ကိုဧရာ။
*****
အားနာတတ်လွန်းသည့် ကိုဧရာနှင့် မသီတာတို့ အိမ်ရှင်အဖြစ် ဧည့်မခံနိုင်တာ ကြာပေါ့။ ဒါကြောင့်လည်း ကိုယ့်အကျိုးပေးနဲ့ကိုယ် ဘုန်းကြီးကျောင်းလိုနေရာမျိုးမှာပဲ ဧည့်သည်လုပ်နေရတော့သည်။ ထမင်းစားဖိတ်လိုသူများ တနေ့တည်းနှင့် ခြောက်ထပ်ဖြစ်လျှင် ဖြစ်ပါစေ။ အမှန်တကယ် စားသုံးရန် အရောက်လာခဲ့မည် ဖြစ်ကြောင်း ဤပို့စ်လေးဖြင့် သတင်းကောင်းပါးလိုက်ပါသည်။
19 comments:
ဖိတ္မယ္..လာခဲ႔ေနာ္။
mm
ကိုဧရာအားနာတတ္ပုံကိုေတာ့ သေဘာက်သဗ်ိဳ႕..
း)
မသီတာ အားနာတတ္တာေရာ ေရးဦးေလ....။
အားနာတာကို Hesitate တစ္လံုးပဲသိတယ္...
တျခားရွိေသးရင္ေျပာျပပါဦး...။
အဟိ.. ဦးဦးဧရာၾကီးကလည္း အဲ႔ေလာက္အားနာရလား
အားနာေနရင္ ကိုယ္ခံသြားရမယ္။ အဲ.. သူမ်ားသာေျပာရပါတယ္ သားလည္းဦးလိုပဲဗ်ိဳ႕။ း(
အန္တီသီတာေရ.. အားနာလို႔အားနာလို႔နဲ႔ လႊတ္မထားနဲ႔ေနာ္.. ဟင္းဟင္း.. သိတယ္မွတ္လား။
ထမင္း ၆ ထပ္ေတာင္... ဘယ္လို စားၾကမလဲ ဟင္... စားႏိုင္မယ္လို႕ မထင္ရဘူးေနာ္။
ထမင္းစားဖိတ္ရမွာ အားနာလိုက္တာ...
ဖိတ္ရမယ့္ လူေတြက မ်ားလြန္းလို႕... း)
အားနာရင္ အားပါတတ္တယ္။
ခ်န္ထားရင္ရန္မ်ားတတ္တယ္။
စားပစ္ရင္ အားျဖစ္တယ္..တဲ့။ ကြ်န္မေမာင္ေလးေတြငယ္ငယ္တုန္းကဆိုဆိုေနတာၾကားဖူးလို ့ပါ။ အစားအေသာက္အတူတူ၀ိုင္းစားၾကတိုင္းေျပာၾကတာ မွတ္မိသြားတယ္ မသီတာေရ။
အားနာတတ္တာကုိ ဘယ္လုိေဖ်ာက္ရမလဲ။ အမွန္တရားေပၚ ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ မရပ္တည္ရဲတာ ဆုိတာလည္း ဟုတ္မွာပါပဲ။ အလုပ္ထဲမွာ သင္တန္းေတာင္ တက္ခုိင္းေနတယ္။ assertiveness training တဲ့။
15 Jan 09, 22:44
kom: ၿမိဳ႕ေပါၚ သြားၿပီးဆီၿကိတ္တဲ႕ ေယာက္က်ားကို မိန္းမ ကမွတယ္။ ရွင္ က အ ကအ သနဲ႕။
15 Jan 09, 22:45
kom: မထင္စမ္းပါနဲ႕ကြာ။
15 Jan 09, 22:45
kom: ၿမိဳ႕ေရာက္တံဳး ဆရာတီ ဝင္လုိက္ဦးမွဘဘဲ ၿပနကာနီ.
15 Jan 09, 22:45
kom: ဆရာကေတာ္...ေအာ္ ေမာင္ဘယ္သူ.လာေလ႕ကြယ္ ဘာၿဖစ္လံိဳ႕ ဆီ ေတြ ယူလာရတာလည္း အားနာစရာ
15 Jan 09, 22:46
kom: ဒါနဲ႕ဘဲ ဆီပံဳးၿကီး ဆရာအီမ္မွာက်န္ခဲ႕ပါေလေရာ.
15 Jan 09, 22:46
kom: ကုိဧရာ တို႕အိမ္မွာေပါ႕.
အားနာတတ္ပံုမ်ားေနာ္။ တကယ္ပဲ နာနာတတ္ရန္ေကာလား။
ထမင္းစားလာမယ္ဆို ဖတ္လိုက္တယ္ အမေရ။
အားနာရင္ အေရာက္လာခဲ့ေနာ္။
ဖတ္္သြားပါ၏။
မသီတာ အားနာပုံေလး
အားနာတတ္ရင္ ဆက္ေရးပါဦး... (ကြန္မန္႔မေပးတတ္ေအာင္
အေရးေကာင္းေသာ္လည္း အားနာ၍
ဤကြန္မန္႔ကို ေရးမိသည္။ )
စာအေရးအသား ေကာင္းတာေၾကာင့္
အားနာတတ္တာကုိက ခပ္ေကာင္းေကာင္း
ျဖစ္ေနၿပီေနာ္။
ကၽြန္ေတာ္လည္းပဲ အစ္ကုိဧရာကဲ့သုိ႔
အားနာတတ္ပါေၾကာင္း။
ႏွစ္သက္စြာဖတ္သြားပါတယ္။
ေႏြးေထြးေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ မိသားစုျဖစ္ပါေစဗ်ာ
ဟိ ဟိ၊ မီးမီးလည္း အားနာတတ္တယ္သိလား။ :P :P
ကိုဧရာ အားနာပံုက ဟိဟိ..။ အစာအိမ္ နွစ္ခုမ်ားအပိုေဆာင္ထားေလလား။ မင္းသမီး ခုနွစ္ေယာက္လံုးကို “လြမ္းလို႔က်န္ရစ္ခဲ႔မွာကို အားနာပါတယ္ေလ” ဆုိေနသလိုလို...အခန္းဆက္လာရဦးမယ္ ထင္တယ္..ေစာင့္ေမွ်ာ္လွ်က္....
ကိုဧရာရဲ ့ အားနာတတ္ပံုေလးကေတာ့... ဟီးဟီး...
အဲဒီ လတစ္၀က္မွာ ဘယ္ႏွစ္ကီလို တက္လာသလဲ မသီတာေရ...
စကားမစပ္...
ဒီတစ္ခါ အိမ္မွာ မုန္ ့ေကြ်းရင္ ဖိတ္အံုးမွာ...
"အားနာစရာၾကီး."
သီတာေရသတိထားေနာ္
အားနာလို႕ဆိုျပီး.. ေတာ္ၾကာ........ :)
ကုိဧရာ အားနာပုံက အားနာေကာင္းေလးပဲ မသီတာရဲ႕။ အထူးသျဖင့္ ညီအစ္မ ခုႏွစ္ေဖာ္ကုိ ေရြးရတဲ့ အခန္းမွာ အားနာပုံေလးက အမုိက္ဆုံးပဲ။ အင္း….ခက္ပါဘိေတာ့….ကုိဧရာလုိသာျဖင့္ “ေဒြးမယ္ေနာ္” ဇာတ္လမ္းျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး….။
ေကာ္မန္႔ေတြ ျပန္ဖို႔ေတာင္ အေတာ္ ေနာက္က်သြားပီ..
အားနာလိုက္တာ...
Post a Comment