သင်ခန်းစာ

ဒီအချိန်ရောက်ရင် ကျွန်တော့် စိတ်တွေ ဖောက်ဖောက်လာတယ်…
*****
မနေ့က ညဦးပိုင်းလောက်မှာ ရှိတဲ့ ခွန်အားတွေအကုန်သုံးပြီး လူတစ်ယောက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အနာတရ ဖြစ်အောင် ပွဲကြမ်းလိုက်ချင်မိသည်။ ကျွန်တော် ထိုမျှလောက် ရက်စက်ချင်အောင် ထိုသူသည် မည်သို့သော အပြုအမူကို ပြုမူနေသနည်း။ ထိုသူသည် စားပွဲတစ်လုံး၌ ထိုင်၍ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ဟိုလှန်သည်လှန်လုပ်နေသည်။ မျက်လုံးများက တောင်မြောက်လေးပါးကို ဦးတည်ရာမဲ့ ကြည့်နေတတ်သေးသည်။ စားပွဲပေါ်မှာလည်း စာရွက်၊ စာအုပ်၊ လွယ်အိတ်၊ ခဲတံစသော အရာများက ဖွာလန်ကျဲနေသည်။ ထိုမြင်ကွင်းသည် ကျွန်တော်အား အတော်သွေးဆူစေသည်။ ထိုသူသည် ထိုင်နေရမှထပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာဖွေနေသလိုလို၊ သွားယူသလိုလို လည်း လုပ်သေးသည်။ ထိုသူ လက်ထဲ၌ကိုင်ထားသော ခဲတံလိုလို ဘောလ်ပင်လိုလို အရာက မကြာခဏဆိုသလို လွတ်ကျနေသဖြင့် ကြမ်းပြင်သို့ ထိခြစ်သွားသော အသံကလည်း ကျွန်တော့် ဒေါသကို အမြစ်မှ ထိုးဆွပေးသလို ဖြစ်နေသည်။ ကျွန်တော် ထိုသူကို မျက်ထောင့်နီနှင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနောက် ကျွန်တော်၏ အကြည့်တို့သည် အစိမ်းရောင်ကို ပြောင်းသွားမည်မှန်း ကျွန်တော်သိသည်။ ထိုသူကလည်း ကျွန်တော့်ကို ပြန်ကြည့်သည်။ တစ်စုံတစ်ခုကို တမင်တကာ မသိချင်ယောင်ဆောင်ထားသော ထိုမျက်ဝန်းတွေကို ကျွန်တော်မကြိုက်။ ကျွန်တော့်မျက်ဝန်း နောက်တစ်ရောင်သို့ မပြောင်းခင် ထိုနေရာမှဖယ်ခွာခဲ့သည်။ ကျွန်တော်၏ သနားစရာကောင်းလှသော ထိုသားကောင်မှာ အသက် ၁၁နှစ်ခန့်သာရှိသေးသော ကျွန်တော်၏ သားကြီးပင်ဖြစ်သည်။

*****
တနေ့က ညနေစောင်း မိုးတော်တော်လေး သည်းထန်စွာရွာသည်။ ကျူရှင်သွားမည့် သားကြီးကို သူ့အဖွားကလိုက်ပို့သည်။ တအောင့်ကြာတော့ ကျောင်းပို့ရာမှ ပြန်ရောက်လာသည့် အဖွားက “ထီးကလည်း မောင်းသန်လိုက်တာ မေမေတောင် မပိတ်နိုင်လို့ ကလေးကပိတ်ပေးမယ်ဆိုပြီး ပိတ်လိုက်တာ လက်ညပ်သွားတယ်။” ဟု ထီးကို အခြောက်လှန်းရင်းပြောသည်။ သားကြီး ကျူရှင်ချိန်ပြီးခါနီးလောက်မှာ အဖွားက ဘုန်းကြီးကျောင်း တရားနာစောစော သွားမယ်ဆိုပြီး အိမ်ကထွက်သွားသည်။ ခဏနေတော့ သားကြီးပြန်ရောက်လာသည်။ ကျမ တံခါးသွားဖွင့်ပေးတော့ မြင်လိုက်ရသည်က KFC ကြက်သားကြော်ဆိုင်က ကျွတ်ကျွတ်အိတ်တွေ လက်မှာတ့ိုလို့တွဲလောင်းချိတ်ဆွဲလျက်။ “ဟင် သားက မုန့်တွေ သွားဝယ်စားလာတယ်။ ဘယ်က ပိုက်ဆံနဲ့လဲ။” (ဒီနေ့ ကျူရှင်လခ သူနှင့် ထည့်ပေးလိုက်သေးသည်။) ဟု စီးပြောလိုက်ရာ “ဖွားဖွားလေ သားသားလက်နာသွားလို့ reward လုပ်တာတဲ့ ဝယ်ပေးလိုက်တယ်။ သားက ဆိုင်မှာထိုင်စားရမလား စဉ်းစားသေးတယ်။ အိမ်ယူလာရင် မေမေက ထမင်းတွေရှိရက်နဲ့ ဝယ်လာတယ်ဆိုပြီး ဆူမှာလည်း ကြောက်တယ်။ နောက်တော့ သား honest ဖြစ်ရပါမယ်... မေမေတို့လည်း ဆာချင် ဆာနေမှာ ဆိုပြီး အိမ်ကိုယူလာလိုက်တာ။” ကျမလည်း “အေးအေး မေမေလည်း ဆာနေတာ” ဆိုပြီး KFC one set meal ကို သားနှစ်ယောက်နှင့် မျှတစားလိုက်ကြသည်။

ညဦးပိုင်းရောက်တော့ သားကြီး ကျမတို့ အိပ်ယာမှာ စောင်ခြုံပြီးလာခွေသည်။ “မေမေ သားခေါင်းတွေ မူးတယ်။ ခေါင်းတွေကိုက်တယ်။ ကိုယ်လည်းပူနေတယ်။ ဖျားပြီနဲ့ တူတယ်။” သားကြီးက ဆက်ပြောနေပြန်သည်။ “သွေးအားလည်းနည်းတယ်။ ညနေကလည်း သွေးတွေ ရှုံးသွားသေးတယ်လေ။” (ထီးညပ်၍ လက်မနှင့် လက်ညှိုးခွကြား သွေးခြေဥသွားခြင်းကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်သည်။) သူ့ ဆင်ခြေ၊ ဆင်လက်၊ ဆင်နားရွက်တွေ ကို မသိဟန်ပြုပြီး ကျမက “မိုးမိပြီး အအေးပတ်ပြီနဲ့ တူတယ်။ ခေါင်းတွေ မိုးထိထားသေးလား မှန်းပြစမ်း” ဆိုပြီး (ဒီအချိန်ရောက်ရင် ကျွန်တော့်စိတ်တွေ ဖောက်ဖောက်လာတယ် ဟူသော သီချင်းအသွားလေးကို စိတ်ထဲမှ ငြီးရင်း) “သား ပါရာစီတမော သောက်လိုက်နော်..ရော့ရော့ ဒီမှာ… အနာကို မေမေ ဆေးလိမ်းပေးမယ်သိလား ဆရာခိုလိမ်းလိုက် သွားသွား သင်ခန်းစာတွေ သွားလုပ်လိုက်ဦး” ဟု…
*****

ကျွန်တော်တို့သည်

ဘဝထဲမှ သင်ခန်းစာယူရပါမည် ဆိုလျှင်

ခါးသီးသော အတွေ့အကြုံများကိုသာ

မှတ်မှတ်သားသားရှိနေပါလျှင်

တရားရာကျပါမည်လား…

မှတ်ချက်။ ။ကျွန်တော်သည် မသီတာပင် ဖြစ်ပါသည်။

(စာကို စိတ်ဝင်တစား မလုပ်လိုသော၊ မေမေ့temperကို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲမသိဘူးဟု ငြီးထွားတတ်သော သားကြီး တစ်ချိန်ကျ ဖတ်ဖို့)