သူငယ်ချင်းများ

အဓိက သရုပ်ဆောင် - စာဂျိုး  @ Dr. တင်တင် နှလုံးအထူးကု ဆရာဝန်

လူအေးမလေး @ မေနီ နှင့် ဇတ်ဇတ်ကြဲ @ ရီမြင့် ကူညီ ပံ့ပိုးသည်။

အရိပ်အကဲ မသိသူ @ မီသန့်မ ရေးသား၍ ဟန်ဆောင်ပြုံး @ မသီတာ တည်းဖြတ်သော…

...............

ပျောက်သောသူ ရှာရင်တွေ့ ဆိုတဲ့ ဆိုရိုးစကား ရှိပေမဲ့

တို့တတွေဘဝမှာ ရှာဖို့လည်း ခွန်အား မရှိကြ၊ ရှိနေမယ်လို့ ထင်ရတဲ့ နေရာကိုလည်း သွားမရှာနိုင်တဲ့ ဘဝမှာ…

စိတ်ထဲကပဲ သတိရ နေရတော့တာ…

ဘယ်လို မေ့နိုင်မှာလဲ၊ ငယ်ဘဝထဲက တွဲလာခဲ့ကြတာ။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီဘဲ။

အသစ်အသစ်တွေ ဘယ်လိုတွေ့တွေ့၊ အဟောင်းကိုတော့ တလယ်လယ်။

ပြောမနာ၊ ဆိုမနာ။ စိတ်ဆိုးလိုက်၊ စိတ်ကောက်လိုက်။ မခေါ်လိုက်၊ မပြောလိုက်။ မျက်စောင်းတွေ ထိုးလိုက်နဲ့ဘ၊ဲ ဘဝတွေကို ကိုယ်စီ ပုံစံတွေနဲ့ ဖြတ်သန်းခဲ့ကြပေမဲ့ ခင်မင်မှု မပျက် တွဲခဲ့ကြတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ။

မတူညီတဲ့ မိဘ၊ လူမျိုး၊ အသိုင်းအဝိုင်းက ပေါက်ဖွားကြတာမို့ အသားအရောင်ကလည်း တစ်ယောက် တစ်မျိုး၊ ကိုယ်အင်္ဂါ အချိုးအဆစ်က တစ်ယောက် တစ်ပုံ။ စရိုက်, ပိုတောင် မတူသေးတယ်။ မတူတဲ့ စရိုက်တွေပဲကို ညှိပြီးပေါင်းခဲ့ကြတာ။

ငါးဦးကော်မတီမှာ - တစ်ယောက်က ပိန်ပိန်ရှည်ရှည်၊ ဟန်ဆောင်အပြုံးနဲ့ လူတိုင်းကို တည့်အောင်ပေါင်းတယ်။ တစ်ယောက်က ဖြူဖြူသွယ်သွယ်၊ နွဲ့နွဲ့နှောင်းနှောင်း အားလုံးနဲ့ အဆင်ပြေအောင် ပေါင်းတတ်သူ လူအေးမလေး။ တစ်ယောက်က ဒေါင်းတည်မောင်းတည် မဟုတ်မခံ ဇတ်ဇတ်ကြဲ။ တစ်ယောက်က ညိုညိုမှောင်မှောင် အသားရောင်နဲ့ အရိပ်အကဲမသိတတ်၊ သူဖြစ်ချင်တာကို ဦးစားပေးလုပ်တတ်သူ။ တစ်ယောက်ကတော့ စာဂျိုးရုပ်၊ ဘာမှဂရုမစိုက်တဲ့ မျက်နှာပေးနဲ့ မျက်မှောင်ကုတ်ထားတတ်သူ။

...............

လူအေးမလေးရယ်၊ အရိပ်အကဲ မသိသူရယ်၊ စာဂျိုးရယ်က မြို့ထဲက မိန်းကလေးကျောင်း။

ဟန်ဆောင်ပြုံးရယ်၊ ဇတ်ဇတ်ကြဲရယ်က မြို့နယ်ထဲက မိန်းကလေးကျောင်း။

ရပ်ကွက်ထဲက ကလေးတိုင်းလိုလို တက်ကြတဲ့ English ကျူရှင်မှာတော့ အားလုံးအတူတူ။

အရိပ်အကဲ မသိသူနဲ့ စာဂျိုးတို့က (၇)နှစ်အရွယ် ကလေးဘ၀ ကတည်းက ကျောင်းဆင်းရင် ကျိုက္ကဆံ ကျွမ်းဘားကစားကွင်းကို အတူတူ သွားကစားကြတဲ့ အရွယ်ကတည်းက တွဲဖြစ်ကြတဲ့ ရဲဘော်၊ ရဲဘက်တွေ။

စာဂျိုးက အရိပ်အကဲ မသိသူထက် အမြဲသာတယ်။ စာမှာရော၊ အားကစားမှာရော၊ အတိုင်အတောမှာရော။

စနေ၊ တနင်္ဂနွေ ကျူရှင်မရှိတဲ့ ရက်တွေမှာဆိုလည်း ကျိုက္ကဆံကွင်း သွားကစားကြသေးတယ်။ အိမ်နဲ့ ကစားကွင်းကဝေးတယ်။ အဲ့ဒီတုန်းက ကားနံပါတ် ၁၂ တိုက်ရိုက်ရောက်တယ်။ ကားခက ပြားသုံးဆယ်။ ပိုက်ဆံကို ချွေတာပြီး မုန့်ဝယ်စားချင်တဲ့ နှစ်ယောက်က ကားခကို ချွေစီးကြတယ်။ လူတွေ ပစ်ချထားတဲ့ ကားလက်မှတ် အဟောင်းတွေကို လူမမြင်အောင် လိုက်ကောက်ပြီး ချွေစီးကြတာ။ အပြန်ခရီးကတော့ မှောင်နေပြီဖြစ်လို့ ကားကြပ်တယ်။ အဲ့ဒီအခါကျတော့ ခိုးစီးကြတာပေါ့။ တစ်ခါတော့ စာဂျိုး လက်မှတ်တွေ ကုန်းကောက်နေတုန်း လက်မှတ်ရောင်းရောက်လာပြီး “ခလေးတွေ လက်မှတ် ဝယ်ပြီးကြပြီးလား” ဆိုတော့ အရိပ်အကဲမသိသူမှာ ဘာပြန်ပြောရမှန်း မသိဘဲ “xx xx ထထ၊ ဟိုမှာလက်မှတ် လာရောင်းနေတယ်” လို့ ထခိုင်းရတယ်။ လက်မှတ် တစ်စောင်ဝယ်လိုက်တယ်။ ပြီးမှ ကုန်ကျစရိတ်ကို နှစ်ယောက်ခွဲ ကြခံစေ။ အဲ့ဒီနောက်တော့ သူတို့နှစ်ယောက် လက်မှတ်ကောက် မစီးကြတော့ပါဘူး။ ၇ နှစ်၊ ၈ နှစ်ကနေ ၇ တန်း၊ ၈ တန်းရောက်လာတော့ သူတို့နှစ်ယောက် အားကစားကို ခဏရပ်ပြီး၊ စာဘက် အာရုံစိုက်ကြတယ်။

အထက်တန်းကျောင်းသူ ဘဝ၊ တစ်ယောက်မွေးနေ့ကို တစ်ယောက်သတိရကြပြီး၊ မွေးနေ့ရှင်က ကျန်လေးယောက်ကို ပြုစုရတာက ထုံးစံ။ လမ်းမတော် တရုတ်တန်းမှာ သွားစားကြ၊ အပြန်မှာ ဒူးရင်းသီးပေါ်ချိန်ဆို (ဇတ်ဇတ်ကြဲ မွေးနေ့) လမ်းဘေးမှာတင် ထိုင်စားကြတာ၊ မရှက်ပါဘူး။ အပြန်ဆို လိုင်းကားက ကြားကားဖြစ်သွားပြီး အင်မတန်ကြပ်တော့၊ ဆိုက်ကားနှစ်စီးကို ၅ ယောက် share စီးကြတာ။

ဒီလိုနဲ့ သူတို့ ငါးယောက် ဆယ်တန်းရောက်လာတယ်။

...............

မှတ်မှတ်ရရ ဆယ်တန်း စာမေးပွဲ မတိုင်ခင်လေးမှာ လူအေးမလေးရဲ့ အဖွားဆုံးတယ်။ အဲ့ဒီမှာ ဗေဒင်ဟောတတ်တဲ့ လူတစ်ယောက်က လူအေးမလေးကို ဘာတွေဟောလိုက်လေတယ် မသိ။ “ငါဘယ်လောက်ကြိုးစား၊ ကြိုးစား လိုင်းကောင်းရမှာ မဟုတ်ပါဘူး” ဆိုပြီး စာကြည့်လျော့သွားပါတော့တယ်။

အောင်စာရင်းထွက်တော့ လူအေးမလေး တစ်ယောက်ထဲ ဘာဂုဏ်ထူးမှမပါဘဲ အားလုံးအောင်ခဲ့ကြပါတယ်။ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းကတော့ အားလုံးရဲ့ Dream က – MC (ဆရာဝန်) လိုင်း…။ စာဂျိုးတစ်ယောက်ပဲ ဝင်ခဲ့ပါတယ်။

ဆယ်တန်းစာမေးပွဲ အပြီး ကျောင်းပိတ်ရက်ရှည်မှာတော့ ညနေစာ စားသောက်ပြီး အချိန်ကစလို့ တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ အိမ်ရှေ့မှာစု အရည်မရ၊ အဖတ်မရတွေကို ခြင်ကိုက်ခံပြီးပြောကြတာ မိုးချုပ်လွန်လို့ ပထမတော့ မိဘတွေက လိုက်လိုက်ခေါ်ရပါတယ်။ နောက်တော့လည်း အိမ်တံခါးတွေ ပိတ်ထား ခံထိကြတော့တယ်။

သြော် မ, သဘာ၀ မေးလိုက်ကြတဲ့ ဗေဒင်။ ဖျာလိပ်နတ်ကို ဇတ်ဇတ်ကြဲတို့ အိမ်မှာမေးကြတာ။ အခုဖြစ်နေတာတွေနဲ့ ယှဉ်ကြည့်တော့ ဖျာလိပ်နတ်က 80%, 90% မှန်နေတယ်။

အရင်ဆုံး အိမ်ထောင်ကျမဲ့သူ - လူအေးမလေး။ (ဇတ်ဇတ်ကြဲက မှားတာ ဖြစ်မယ်ဆိုပြီး၊ ထပ်မေးသေးတယ်။ သူတို့ နှစ်ယောက်က မတိမ်းမယိမ်း အရပ်တွေကို တွေ့ကြပြီဆိုတာနဲ့ ဘယ်သူ အရပ်ပိုရှည်လဲလို့ တိုင်းရတာ အမော။ ဒါတင်မကသေးဘူး ဘယ်သူ အသားပိုဖြူလဲလို့ပါ တိုင်းကြသေးတယ် ခင်ဗျ။ ဟောချက်အတိုင်း လူအေးမလေး အယင်ဆုံး အိမ်ထောင်ကျပါတယ်။)

ကလေး အများဆုံးမွေးမဲ့သူ - ကလေးတစ်ယောက် တစ်ချက်နှုံး ခေါင်းကို ပုတ်ပြပါဆိုတော့ - ဟန်ဆောင်ပြုံးလေး ခေါင်းကို ဆယ်ချက်မက ပုတ်နေတာ။ အချက်တွေ လိုက်ရေရင်း သူ့မှာတော့ မျက်နှာငယ်လေးနဲ့ ကျန်တဲ့လူတွေကတော့ ရီကြတာ အတောမသတ်တော့ဘူး။ (အမှန်တကယ်ပင် အုပ်စုထဲတွင် အများဆုံးမွေး၍ Production စံချိန်တင်ထားသူ။)

အပျိုကြီးဖြစ်မဲ့သူ မေးမယ်ဆိုတော့ စာဂျိုးနဲ့ ဇတ်ဇတ်ကြဲက “ဟေ့ ငါတို့ အပျိုကြီး မလုပ်ဘူး” ဆိုပြီး ငြင်းကြသေးတယ်။ ဖျာလိပ်နတ်က ဇတ်ဇတ်ကြဲကို ရွေးပုတ်လိုက်တော့၊ စာဂျိုးမှာ ပျော်ရတာ အမော။ (ဇတ်ဇတ်ကြဲ တစ်ယောက် တစ်ကိုယ်တည်း ပိုက်ဆံတွေ နင်းကန်ရှာနေတာ အခုအချိန် အထိပါဘဲ။)

...............

အခုတော့ လူအေးမလေး တစ်ယောက်သာ မွေးရပ်မြေမှာ ကန်ထရိုက်လုပ်ငန်းနဲ့ အေးအေးဆေးဆေးပါဘဲ။

ဟန်ဆောင်ပြုံးလေးကတော့ ဝဋ်ရှိနေသေးတော့ အရိပ်အကဲမသိသူနဲ့ အနီးကပ်နေပြီး သူ့အနွံအတာကို ဟန်ဆောင်ပြုံးလေးနဲ့ ခံနေရတုန်း။

ငယ်ငယ်တုန်းကတော့ ဘယ်အချိန်ကြည့်လိုက်၊ ကြည့်လိုက် ဆာမူရိုင်းကေလေးနဲ့ (ထိုခေတ်၊ ထိုအခါက technology ဖြင့် ဘယ်ပုံစံမှ ပြောင်းညှပ်၍ မရပါ။) ဂျပန်အရုပ်လေးလို။ စကားပြောရင်တော့ လေယူ လေသိမ်းက ဂျပန်မလေးများလို မဟုတ်၊ ဂျပန်ကြီးများလို ရှူးရှူး ဒိုင်းဒိုင်းနဲ့ ဇတ်ဇတ်ကြဲ။ အခုတော့လည်း မသိတဲ့လူတွေဆို သူ့ကို ဂျပန်လူမျိုးလို့ဘဲ ထင်ကြတော့မယ်။

အရိပ်အကဲမသိသူရဲ့ မွေးကာစ ရက်သား၊ လသား အရွယ်ကတည်းက ရခဲ့တဲ့ ရောဂါကို ငါကိုယ်တိုင်ကုမယ်လို့ ပုံပြင်တွေ ပြောခဲ့တဲ့ စာဂျိုး။ ကျန်လေးယောက်ကို တချက်မှပြန် မကြည့်ဘဲ ထားသွားတာသူ။

ခေတ်တခေတ်၏ စနစ်တခုအောက်တွင် ပုန်းရင်း ရှောင်ရင်း ချစ်သောသူတွေ သည်လိုပင် ကွဲကွာခဲ့ကြရပါ၏။

...............

စာဂျိုးတစ်ယောက်မှလွဲ၍ အယင်ကအတိုင်း ဇတ်ဇတ်ကြဲက အရိပ်အကဲမသိသူကို ဟောက်မြဲတိုင်းဟောက်။ အရိပ်အကဲ မသိသူက ဟန်ဆောင်ပြုံးကို ညှင်းဆဲမြဲ ညှင်းဆဲ။ မွေးရပ်မြေက လူအေးမလေးကတော့ စကတ်တွေ ဘောင်းဘီတွေ ဝတ်နေတဲ့ သူ့ ငယ်သူငယ်ချင်းတွေကို ပြုံးပြုံး, ပြုံးပြုံးနဲ့ အကျေနပ်ကြီး ကျေနပ်လို့။

အနှစ်သာရရှိသော သူငယ်ချင်းများဘဝကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပါ၏။

မီသန့်မ