ငါဟာ …
ဘတ်စ်ကားတစ်စီးပေါ်ကို တိုးဝှေ့တက်နေတဲ့
လူအုပ်ထဲက လူတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်။ေ
မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ ခရီးတစ်ခုကို ချီတက်နေတဲ့
လူအုပ်ကြီးထဲက လူတစ်ယောက်ဖြစ်နေတယ်။
သေခြင်းတရားဆီကို တရွေ့ရွေ့ခရီးနှင်နေတဲ့
လောကကြီးထဲက လူတစ်ယောက် ဖြစ်တယ်။
ငါဟာ …
နံနက်ခင်းရဲ့ နေခြည်နုနုလေးကို ခံစားတယ်။
ကျေးငှက်လေးတွေရဲ့ တေးသီသံကို သာယာတယ်။
မိုးစက်တွေ ထိမှန်ထားတဲ့ မြေသင်းရနံ့ကို ရှူရှိုက်တယ်။
အိပ်မက်ရထားနဲ့ ကြယ်တာရာတွေဆီလည်း ခရီးနှင်တယ်။
လောကကြီးကို ငါ့ရဲ့ ပြူတင်းတံခါးတွေကနေ သိရှိခံစားတယ်။
ငါဟာ …
နေခြည်နုနုလေးထဲမှာ
တေးသီငှက်လေးတွေရဲ့ ဂီတထဲမှာ
မြေသင်းရနံ့တွေအကြားမှာ
ကြယ်တာရာတွေရဲ့ အလယ်မှာ ရှိနေခဲ့ဖူးတယ်။
တကယ်တော့ ငါဟာ …
ငါ့ရဲ့ ပြူတင်းတံခါးတွေကနေ ပစ်လွှတ်ဖန်ဆင်းထားတဲ့
လောကကြီးသာဖြစ်တယ်။
ငါသာ မရှိခဲ့ရင် …
နေရောင်ခြည်တွေလည်း သာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။
ကျေးငှက်တွေလည်း တေးသီမှာ မဟုတ်ဘူး။
မြေသင်းနံ့ ဝေးလို့
ဒီပထဝီမြေကြီး, ကြယ်တာရာတွေနဲ့,
လောကကြီးတစ်ခုလုံးတောင်မှ ဖြစ်တည်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့အတွက် ငါဟာ လောကကြီးနဲ့အတူ တည်ရှိနေတယ်။
ငါဟာ ငြင်းပယ်လို့မရတဲ့ အမှန်တရားဖြစ်တယ်။
မင်းဟာ …
လောကကြီးတစ်ခုလုံးကို
မင်းရဲ့ ပြူတင်းတံခါးတွေကနေ ဆွဲထုတ် ဖန်ဆင်းခဲ့လို့ …
အနှစ်မဲ့ ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုသာဖြစ်တယ်။
မင်း တည်ဆောက်ထားတဲ့ လောကကြီးရဲ့…
ပုံရိပ်တစ်ခု, အိပ်မက်တစ်ပုဒ်သာ ဖြစ်တယ်။
ကိုယ်တိုင်ရေး ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ကို
ဖတ်ရှုခံစားရင်း ငိုကြွေး, ရယ်မောလိုက်နဲ့
ရူးသွပ်နေသူ တစ်ဦးသာဖြစ်တယ်။
မင်းဟာ …
ဘတ်စ်ကားပေါ် တိုးဝှေ့တက်နေတဲ့ လူအုပ်ထဲမှာ၊
မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ ရုန်းကန်နေတဲ့ လူအုပ်ကြီးထဲမှာ၊
သေခြင်းတရားဆီကို တရွေ့ရွေ့ခရီးနှင် နေတဲ့ လောကကြီးထဲမှာ၊
မင်းရဲ့ ရှုးသွပ်မှုကို မေ့လျော့နေခဲ့တယ်။
ဧရာ (မန္တလေး)
အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ပြီးဆုံးအောင် မရေးနိုင်သေးတဲ့ စာတမ်းတစ်ခု အတွက် အဓိကရေးချင်တဲ့ အကြောင်း အချက်တွေကို ခပ်တိုတိုပဲ ကဗျာပုံစံနဲ့ ဖြစ်ဖြစ် ရေးမယ်လို့ စိတ်ကူး ခဲ့ပါတယ်။
အကျဉ်းချုပ်အနေနဲ့တော့
(၁) ပုထုဇဉ် = လူတွေထဲက လူ
(၂) သိခြင်း
(၃) ရှိခြင်း
(၄) ငါ = လောက
(၅) ငါ = Nothingness
(၆) ငါ = အထင်
(၇) ပုထုဇဉ် = အရူး
ဆိုတဲ့ အချက် (၇) ချက်ကို ရေးထားပါတယ်။
6 comments:
အတၱေတြၾကားမွာ မိန္းေမာေမ်ာလြင့္ျပီး အနတၱေတြေမ့ေလ်ာ့ေနတဲ့ ကြ်န္မတို ့လို ငါေတြကို သတိေပးတဲ့ တန္ဖိုးရွိလြန္းတဲ့ ကဗ်ာတပုဒ္အတြက္ ေက်းဇူးပါဆရာ…
btw i've read your new post. v good. but i dare not comment to saya. hehe
actually, we are finding everything but i can't find ourself.
“မင္းဟာ …
ကိုယ္တိုင္ေရး ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ကို
ဖတ္႐ႈခံစားရင္း ငိုေႂကြး, ရယ္ေမာလိုက္နဲ႔
႐ူးသြပ္ေနသူ တစ္ဦးသာျဖစ္တယ္။” ျမတ္ဗုဒၶေဟာၾကားခဲ့သလို “လူတိုင္းဟာအရူး”
ဆိုတဲ့တရားသေဘာေလးကို လူတိုင္းနားလည္ထားရင္ေကာင္းမယ္မသီတာ။ ကိုယ္သာအ
ေကာင္း သူမ်ားကေတာ့အရူးလို ့ထင္ေနတဲ့လူေတြအတြက္ေပါ့။
အဟမ္း.. အဟမ္း.. မယု၀ရီ
အတၱေတြကို တူးဆြေနတာ သူ (အတၱ အတံုးအခဲႀကီး - ကိုဧရာ) မသီတာ မဟုတ္ဘူး။
အခ်င္းခ်င္းမို႔ ေျပာျပတာ မသီတာက shadow ပဲလုပ္တာ။ ႏွစ္ေယာက္, ေပါင္းစားေနတာ ၾကာၿပီ
တန္ခူး, tg, နဲ႔ ေဆာင္းေရ ကိုဧရာက ေက်းဇူးပါတဲ့
အဲ့ဒါသာၾကည့္ shadow ကဘဲ ရွဲရွဲ လုပ္ရတယ္။
ဒီကဗ်ာကုိ လာလာဖတ္ၾကည့္ေနတာ ၾကာၿပီ။ တစုံတခုကုိ နားလည္သြားသလုိလုိ။ နား႐ႈပ္သြားသလုိလုိ။ မအူမလည္ နဲ႔ ျပန္သြားရေပါင္း မနည္းေတာ့ဘူး။
ကုိယ့္ဟာကုိယ္ တခါတေလ စဥ္းစားမိတာနဲ႔လည္း ဆက္စပ္ေနသလုိလုိလည္း ရွိတယ္။
ေလာကႀကီးဟာ တကယ္ဘဲ ကုိယ္ျမင္တဲ့အတုိင္း တကယ္တည္ရွိေနတာလား။ တကယ္တည္ရွိေနတာကုိဘဲ ငါက ျမင္တဲ့အခါ ငါထင္ခ်င္သလုိ ထင္ပစ္လုိက္တာလား။
ငါကေရာ ငါ့ဟာငါ ဘာလုိ႔ ထင္ျမင္ယူဆထားတဲ့အတုိင္း ဟုတ္လုိ႔လား။
ျပဴတင္းေပါက္ကေန အျပင္ကုိ ေခ်ာင္းၾကည့္တဲ့အေနနဲ႔ သုံးသပ္ရမွာလား။ ျပဴတင္းေပါက္အျပင္ကေန အထဲကုိ ေခ်ာင္းၾကည့္တဲ့အေနနဲ႔ သုံးသပ္ရမွာလား။ အထဲေရာအျပင္ေရာ ျမင္ရတဲ့ တေနရာရာက ၾကည့္ရမွာလား။
စဥ္းစားလုိ႔မရ။ ပေဟဠိကို အေျဖညႇိပါေဟ လုိ႔ သီခ်င္းသာ ထဟစ္လုိက္ခ်င္မိတယ္။
ကိုဧရာသုိ႔……..စာတမ္းေလးကုိ ၿပီးေအာင္ေရးပါလုိ႔ တုိက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။
အ႐ူးဆုိတာနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ “ေနာင္” ေရးဖြဲ႕ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလးတပုဒ္၊ အလ်ဥ္းသင့္လုိ႔ အမွတ္တရ ေရးေပးလုိက္ပါတယ္။
ဥမၼတၱေကာ…
ဥမၼတၱေကာလုိ႔
တုိ႔ကုိလာေျပာ
သူ႕ကုိေျပာနဲ႔
ေရာ…ခက္ကၿပီ
ဟီဟီ..သူကမ်ား
ဘိန္းစားခ်င္းႏွာတဖ်ား
အသားယူေန
ေဟ…ဘယ္သူမွတ္
လက္စသတ္ေတာ့
တေက်ာ့ျပန္လာ
သံသရာျမစ္ထဲက
ေခါင္းေပါင္းစ တလူလူနဲ႔
အလုိ…လူႀကီးမင္းပါကလား….
ငုပ္သြားလုိက္ ေပၚလာလုိက္
ေပၚလာလုိက္ ငုပ္သြားလုိက္
သတိထား သတိထား
တရား႐ႈ တရား႐ႈ
ပုထုဇဥ္ ပုထုဇဥ္
အသြင္မထူး အျမင္မထူး
အယဥ္႐ူးနဲ႔ အ႐ုိင္း႐ူး
ႏွစ္ဦးဘဲရွိ
သိတယ္မႈတ္လား
ခင္ဗ်ားနဲ႔ က်ေနာ္ေလ။
ကိုေပါေရ… ငယ္ငယ္က သိပ္ႀကိဳက္တဲ့ စကားတစ္ခုရွိတယ္။ “ရွင္းေနရင္ ႐ႈတ္ေအာင္လုပ္။ ၿပီးမွ ျပန္ရွင္း…။ ဒါဆို ပိုရွင္းသြားေရာ” တဲ့။ “ပန္းၿမိဳင္လယ္က ဥယ်ာဥ္မွဴး” ဇာတ္ကားထဲ မွာ B.Ed. ေအာင္သိုက္ ေျပာတဲ့ စကားလို႔ထင္တာပဲ။ တကယ္ ရွင္းတာမဟုတ္ပဲ… အ႐ႈတ္ေတြကို မ်က္ကြယ္ျပဳထားတာနဲ႔ စာရင္၊ ႐ႈပ္ေနတာဟာ ရွင္းဖို႔ ပိုနီးလာၿပီလို႔ ခံယူထားပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း အ႐ႈပ္ထဲမွာပဲ ရွိေနေသးလို႔ ေရးဖို႔ လက္တြန္႔ေနတာပါ။ ျဖစ္တည္မႈ၀ါဒ အပါအ၀င္ အေနာက္တိုင္းဒႆနသမိုင္းက အတၱ အယူအဆေတြကို ဗုဒၶဘာသာ႐ႈေထာင့္ကေန comparative study သေဘာမ်ိဳး ေရးဖို႔ပါ။ ေရးျဖစ္ရင္ လက္တို႔ လိုက္ပါမယ္။
ကိုေပါရဲ႕ comment နဲ႔ ေ၀မွ်တဲ့ ကဗ်ာအတြက္ ေက်းဇူးပါ။
Post a Comment