Saturday, February 19, 2011
ဘလော့ဂ်တာ...(၆)
ကြားဖူးကြတယ် မဟုတ်လား မိန်းမပျင်း ခြေဆင်း၊ ယောကျ်ားပျင်း ကျောခင်းတဲ့
ဒါကြောင့် မသီတာတို့ ဘယ်တော့မှ ခြေမဆင်းဘူး၊ ကျောပဲခင်းတယ် :)
ကဲ ပို့စ်ရေးပါတော့မယ်။
*****
မနက်အစောကြီး ဝေလီဝေလင်းထ၊ သားဝေယျာဝစ္စ လုပ်ရတယ်။ ထွေထွေထူးထူး မဟုတ်ပါဘူး။ မနက်အစောစာကို မုန့်ဟင်းခါး စားချင်တယ် ပူဆာလို့ မနေ့ညနေက ချက်ထားတာကို နွှေးကျွေးရတာပါ။ လုပ်ရင်း ကိုင်ရင်း တယ်ဟုတ်တဲ့ ငါပါလား မုန့်ဟင်းခါးလည်း ချက်တတ်တယ်။ ပဲကြော်လေးပါ ကြော်လိုက်သေး…။ စားသောက်ပြီးတော့ ကျောင်းသွားရခါနီးသား ပိုက်ဆံအိတ် ဘယ်ထားမိမှန်းမသိလို့တဲ့ ဟိုရှာဒီရှာနဲ့။ အမြင်ကတ်လို့ (ကိုယ့်ဖာသာ စည်းကမ်းမရှိတာ၊ ငါတော့ ရှာမပေးနိုင်ဘူးဟေ့ လို့ စိတ်ထဲက ပြောရင်း) ပေကပ်ထိုင်နေလိုက်တယ်။ သူထွက်သွားတော့မှ အိပ်ယာထဲပြန်လှဲရင်း ငါတွေ ထိုးထိုးထောင်ထောင် ထနေတဲ့ မြို့ လို့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် နာမည် ပေးလိုက်တယ်။
*****
မနက် ၁၀နာရီလောက်မှာ ရန်ကုန်ပြန်တဲ့ အမျိုးတယောက်ဆီက လေဆိပ် ဆင်းနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ဖုန်းလာတယ်။ အော် သူများတွေ ပြန်ကြလို့… သူများတွေ ပြန်ကြလို့… ငါလည်း ပြန်ချင်လိုက်တာ…။ ရပ်တည်လို့မှ မနေနိုင်တော့သမို့ အိပ်ယာထဲခွေပြီး
ငါသာ မျဉ်းဖြောင့်တကြောင်း ဆိုရင်…
ငါ့ရဲ့ မျှားဦးဟာ အဲ့ဒီနေရာကိုပဲ ထိုးစိုက်စေရမယ်…
အမေရှိတဲ့ ရန်ကုန်
*****
ကျောင်းသွားခါနီး သားငယ်ကို ဘာစားမလဲ ထမင်းစားမလား၊ မုန့်ဟင်းခါး စားမလားမေးတော့ မုန့်ဟင်းခါး စားမယ်တဲ့။ သားအမိနှစ်ယောက် စားကြတာပေါ့။ ကလေးကတော့ တပန်းကန်ပါပဲ…။ ကိုယ်ကလည်း တပန်းကန်ထဲမှာပဲ မုန့်ဖတ်ထည့်လိုက် ဟင်းရည်လေးလိုက်လိုက်၊ ဟင်းရည်ချည်းသောက်လိုက် မုန့်ဖတ်လေး လိုက်လိုက်…။
နေ့လည် ၁၂နာရီ ကလေး ကျောင်းပို့ပြီးတော့ အင်း မုန့်ဟင်းခါးတွေ စားတာများပြီး လေးလိုက်တာ
ငါသာ မြွေတကောင် ဖြစ်မယ်ဆိုရင်
အမျှင် အမျှင် မုန့်ဟင်းခါးတွေကို
ဟောဒီလို ဟောဒီလို မြိုထားလိုက်မှာ
ခန္ဓာကိုယ် မခွေနိုင် မခေါက်နိုင်
မကွေးနိုင် မတွန့်နိုင်တော့ရင်တောင်
အို ဘာဖြစ်လဲ
အလျားလိုက် ဆန့်ဆန့်ကြီး နေလိုက်မှာပေါ့။
*****
*****
*****
ညနေ ၃နာရီ
ဥပုသ်ကျောင်းသွားတဲ့ ယောက္ခမကြီး ပြန်ရောက်လာ
ဘုန်းကြီးကျောင်းက ထမနဲတွေ ထည့်ပေးလိုက်တယ်…ဒီမှာ
အဟီး…စားမယ်…စားမယ်…
မေမေ မနက်ဖန်မနက် စားဦးမှာလား…
မစားတော့ဘူး… ကျောင်းက စားလာခဲ့ပြီ
ပလတ်စတစ်အိတ်ထဲမှာတင် တဝက်ခွဲ… ဟိုလူကြီးအတွက်လေ
များသွားတဲ့ ဘက်ခြမ်းကို စားမှာပဲ ဝါးမှာပဲ
အင်း
ငါသာ တွယ်ချိတ်တချောင်းဖြစ်မယ်ဆိုရင်
ညီညွတ်ခြင်းသည် အင်အား တွဲထားကြ … တပို့တွဲများ။
*****
ရွှေမှုန် ရွှေမွှားတွေ ကျဲနေတဲ့ ရွှေဝါရောင် အတိတ်တွေကို
လွန့်လွန့်လူး စွဲလန်းမိမှတော့
ဟောင်းလို့ ပြောင်းသွားတဲ့
ဝါကြင်ကြင် ဝါဖန့်ဖန့်တွေကို
ရွှေအိုရောင် အနားသတ်တွေလို့ သတ်မှတ်ဖို့
ငါ ဟာ
ဘာများ ဖြစ်ချင်ဦးမှာလဲ???
...
ဘလော့ဂ်ပို့စ် တခုဖြစ်လိုက်တာပေါ့။
*****
မမKOM ကတော့ စိတ်ကို မမှန်ဘူးလို့ ပြောတာပဲ…။
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
12 comments:
ေမာ္ဒန္ပါလား အမ ... မိုက္တယ္ :))
အခ်ိတ္အဆက္ စကားလံုးေတြ မိုက္လိုက္တာ။
ေမာ္ဒန္အက္ေဆးဆိုတာ ဒီလိုမ်ိဳးထင္ပါရဲ႕ မသီတာ၊
ဖတ္လို႕ ေကာင္းတယ္
မမသီတာ ..
ေရးထားတာေလး သေဘာက်လိုက္တာ
မမ..
ညီမက “ငါသာ မ်ဥ္းတစ္ေကြးျဖစ္ရင္..”လို႔ ေရးခ်င္တာ ဘယ္လိုဆက္ေရးရမလဲဟင္ ..
ေနာက္ျပီးေတာ့..
“ငါသာ ဘေလာ့ပိုစ္တစ္ခုျဖစ္ရင္..”လို႔ လည္း ေရးခ်င္သား း)))
ပ်င္းေတာ့ပ်င္းတယ္ဗ်ာ...ဒါေပမယ့္ေက်ာမခင္းဘူး...တံုးလံုးေလးလွဲေနတယ္...ဟိဟိ
ေျခလဲဆင္းတယ္..
ေက်ာလဲခင္းတယ္..။
အဆင္ေျပသလိုေပါ့္..။
ဟိဟိ။
ဖတ္သြားဖတ္လာ ဖတ္ၾကည့္ေတာ့..
မုန္႔ဟင္းခါးက မင္းသမီးျဖစ္ေနတယ္..။
ေပါက္
(ဝါက် ခြတီးခြက်ျဖစ္ေနရင္ ခြင့္လြတ္ပါ။)
အစ္မေရ ... ဖတ္လို႔ေကာင္းလိုက္တာ ... ဖတ္ရင္းလဲ ၿပံဳးရ၊ တစ္ခါတစ္ေလလဲ အဟားဆို ရယ္လိုက္ရေသးတယ္။
အဟုတ္ပဲ တကယ္ပဲ စာေရးေကာင္းသူရဲ႔ စာေတြဖတ္ရတာ အရသာရွိခ်က္ေတာ႔။
စာမ်ားမ်ားေရးပါ အစ္မေရ။ ေက်ာမခင္းနဲ႔ေတာ႔ ...
မသီတာ စာေတြဖတ္ရတာ အရသာရွိတယ္။
အမသီတာ - သိပ္မစားပါနဲ႔။ ဝိတ္ေလွ်ာ့ပါ။ ဝတာဟာ က်န္းမာေရးအတြက္မေကာင္းသလို အစ္ကိုၾကီးမ်က္စိအတြက္လဲ မေကာင္းဘူး ေတာ္ၾကာအစ္ကိုၾကီးမ်က္စိ ၾကည္ေဆးေလးေတြလိုက္ရွာေနအုန္းမယ္
ရဲထြန္းေဇာ္ : တံုးလံုးေလး လွဲေနတယ္... ဟင္ ရွက္စရာၾကီး အဟိ
ကုိေပါ းမသီတာ စာေတြဖတ္ရတာ အရသာရွိတယ္။ ---- မုန္႔ဟင္းခါးဖိတ္ေကြၽးရင္ ပိုျပီ: အရသာရွိဦးမွာ
ကိုယ္႔ဘေလာက္ေတာ့ ကိုမေရးပဲ (အျမဲဝင္ၾကည့္ရတဲ့ နာ့မွ အားမနာ) သူမ်ားဘေလာက္လာျပီ: မန္႕ေနတယ္။ ခက္တယ္
ခေရျဖဴ
အမသီတာ - သိပ္မစားပါနဲ႔။ ဝိတ္ေလွ်ာ့ပါ။ ဝတာဟာ က်န္းမာေရးအတြက္မေကာင္းသလို အစ္ကိုၾကီးမ်က္စိအတြက္လဲ မေကာင္းဘူး ေတာ္ၾကာအစ္ကိုၾကီးမ်က္စိ ၾကည္ေဆးေလးေတြလိုက္ရွာေနအုန္းမယ္
ရဲထြန္းေဇာ္ : တံုးလံုးေလး လွဲေနတယ္... ဟင္ ရွက္စရာၾကီး အဟိ
ကုိေပါ းမသီတာ စာေတြဖတ္ရတာ အရသာရွိတယ္။ ---- မုန္႔ဟင္းခါးဖိတ္ေကြၽးရင္ ပိုျပီ: အရသာရွိဦးမွာ
ကိုယ္႔ဘေလာက္ေတာ့ ကိုမေရးပဲ (အျမဲဝင္ၾကည့္ရတဲ့ နာ့မွ အားမနာ) သူမ်ားဘေလာက္လာျပီ: မန္႕ေနတယ္။ ခက္တယ္
ခေရျဖဴ
မိုက္တယ္ဗ်၊ ႀကိဳက္တယ္
Post a Comment