သွားလေရာ သယ်ပိုးသွားတဲ့ ပိုးရာပါ သက်သေခံပစ္စည်းများ
ထီးတလက်… ပေါ့လည်းပေါ့တယ် ပါးလည်းပါးတယ်…။ နှင်းကာဖို့ ဆောင်းတာ ဆိုလား.. လက်ဆောင်ပေးတဲ့ အကိုကြီး ဂျပန်လေဆိပ်မှ ဝယ်လာပေးတာပါ… ဆောင်းလိုက်ရင် pinky … ကျေးဇူးပါ အကို သစ…။
မျက်မှန်အိတ်…။ အထဲမှာ bifocal နဲ့ အန်တီကြီးတယောက် တပ်တဲ့ ခပ်မိုက်မိုက် မျက်မှန်တလက်...:P
မှတ်ပုံတင်ကဒ်နဲ့ အခြား အနည်းငယ် အရေးကြီးသည်ဟု ထင်ရသော Cardအချို့ ထည့်သည့် ကိုဧရာဝယ်ပေးထားသော အိတ်ကလေး…။ အဲ့ဒီအိတ်ထဲမှာပဲ ဘုရားကျောင်းကန်သွားတိုင်း၊ ကောင်းမှုကုသိုလ် လုပ်တိုင်း ရင်ပေါ်လွှားတဲ့ ကိုယ်မြတ်နိုးသော ပုဝါပါးလေးတထည်…။ ကျေးဇူးပါ အမ တရ…။
ဘီးတချောင်း၊ ကရင်ပတ်တဗူး၊ နှုတ်ခမ်းခြောက်လို့ မဆိုးရမနေနိုင်တဲ့ lip gloss…။
မကြာခဏဆိုသလို ထုတ်သုံးရတဲ့ ကားရထားစီးတဲ့ card holder…။
နောက်ဆုံးတခုကတော့ အိတ်ထဲက အရေးပါဆုံး အိတ်ကလေးလို့ ပြောရမည့် လျှို့ဝှက်ချက်ရှိတဲ့ ထွင်းဖောက်မြင်သာသော အိတ်ကလေး…
အဲ့ဒီအိတ်ကလေးထဲမှာ… လျော့ပေါ့ပေးမည်ဟု သူတို့ကဆိုသော ဈေးဝယ်ရင် သုံးသော ကဒ်များ၊ ထိုးသိပ်ထည့်ထားတဲ့ ဈေးဝယ်ဖြတ်ပိုင်းများ…၊ အကြွေစေ့များ၊ အိမ်သော့ အစရှိသည့် သမရိုးကျ တိုလီမုတ်စအစုံ ပါဝင်ပါတယ်…။ အနည်းငယ် ဆန်းသလို ဖြစ်မည့် ပါဝင်ပစ္စည်းများကတော့ ယခု ၁၆နှစ်ရှိပြီ ဖြစ်တဲ့ သားကြီး အနှီးထုတ်လေးနဲ့ ထွေးရစဉ်အရွယ်က သုံးခဲ့တဲ့ ဆနွင်းစွန်းနေသည့် safety pin တွယ်ချိတ်ကြီးတခုနဲ့ mechanical pencil တွေ သုံးနေတဲ့ ခေတ်မှာ အင်ဂျင်နီယာ မဖြစ်သော ကွန်ပြူတာဖြင့် ပုံဆွဲသူတယောက်ရဲ့ ခဲတံချွန်စက်လေး တခုတို့ပဲ ဖြစ်ပါတော့တယ်ရှင်…
အဲ… နောက်ဆုံးရဲ့ နောက်တခုကတော့ အိမ်မှာ မကြာခဏ မေ့ကျန်နေတတ်သော… ဘတ်ထရီကုန်နေတတ်၍ ဆက်သွယ်၍မရနိုင်ပါသော… smart phone တခုပါ... (phone က ဘယ်လောက်ပဲ စမတ် စမတ်... ပိုင်ရှင်က မစမတ်လို့ အစွမ်းမပြရရှာတဲ့ သနားစရာ အမေ့ခံလေးတခု...ရလဲ့)
ရှန်… လျှို့ဝှက်ချက်… ပြောမသွားသေးဘူး… ဟုတ်ကဲ့…ဟုတ်ကဲ့
ဈေးဝယ်လို့ ပိုက်ဆံရှင်းကာနီး… ကားပေါ်တက်လို့ ကားခဖြတ်ကာနီးတို့လို အရေးပေါ် အချိန်ကျမှ ဟိုနှိုက်ဒီနှိုက် ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက်နှိုက်ရသော ကျမတို့လို အန်တီများ အတွက် အတွင်းကို ထွင်းဖောက်မြင်သာသော အိတ်ကလေးများသည် ချွေးထွက် အနည်းငယ် သက်သာစေသည်ဆိုသည့် လျှို့ဝှက်ချက်ကြီးပါ…:D
10 comments:
ထီးေလးလွတယ္မသီတာ... ထီးပန္းေရာင္ေလးေအာက္က အမေခ်ာေခ်ာတစ္ေယာက္ကို မ်က္ေစ႔ထဲျမင္ေယာင္ၾကည္႕လိုက္တယ္....
ဟယ္လို မမ..
အိတ္ေလးထဲမွာ သြားေလရာပါမယ့္ သက္ေသခံေတြေပါ့ေနာ္ း)
ဘီးဇီးျပီး ဘီးဇီးျဖစ္ေနတာနဲ႔ မေရာက္တာၾကာျပီ။ သူမ်ားေတြက ဘေလာ့ဂါေဒး ေျပာမွ သတိရလာျပီး လာႏႈတ္ဆက္တာ။ စာေရးေကာင္းတဲ့ မမတို႔ကို အရမ္း သတိရေနပါတယ္။
ေနာ္ေဖာေရ... ခ်စ္ေသာ မ်က္စိျဖင့္ ၾကည့္တာျခင္း တူေနၾကျပီ <3 <3
အမလည္း အလုပ္ေတြၾကားကေန လသာညဆီ တခါတခါ လာေခ်ာင္းျဖစ္တယ္သိလား... ေျခရာ မခ်န္ တိတ္တိတ္ျပန္ခဲ့လို႔သာ...<3<3
စိတ္ရွင္း လက္ရွင္းနဲ႔ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း အိတ္ကေလးေပါ့... ကိုယ္ေတြလို ေပါက္ကရေပါင္းစံု မသယ္ပိုးရတဲ့ အိတ္ကေလးေပါ့... အိတ္ပိုင္ရွင္ေလးလိုပါပဲ... <3
ေဒၚသက္ေ၀
သူမ်ားက ေက်ာရိုးမခိုင္တာ သူသိသားနဲ႔ ဟြင့္
<3 <3
ဟုတ္တယ္ေနာ္. အိတ္ကေလးကသပ္ရပ္ေနတာပဲ. ထီးေလးကလဲခ်စ္စရာ. Safety pin ကလဲျပံဳးစရာ.
PC ျပန္ေကာင္းသြားျပီလားမ. အိတ္ကေလးက သပ္ရပ္ေနတာပဲ. ထီးေလးကလဲခ်စ္စရာ. Safety pin ေလးကလဲျပံဳးစရာ
PC နဲ႔ Laptop ေပါင္းျပီး စာရိုက္တင္ေနတာ တန္ခူးေရ...:)
အမအိတ္က မသပ္ရပ္ဘူး... အခုကတမင္စီခ်ျပီး ရိုက္ထားတာမို႔...ဟီးဟီး
သူ႕ပိုုးရာပါပစၥည္းေတြက ေပါ့ေပါ့ပါးပါးပဲ :)
ေပါ့ရမယ္..ပါးရမယ္ မေနာ္ေရ... ခါးက ေစာင္း... လက္ျပင္ကေငါ... ကိုယ့္ကုသိုလ္နဲ႔ ကိုယ္မို႔ပါ... ခင္ေသးတယ္ ဟုတ္? :)
Post a Comment