Tuesday, July 8, 2008

အကျွေးအမွေး



မြန်မာလူမျိုးတို့၏ ကျွေးချင်မွေးချင်တတ်ကြသည့် ချစ်စရာ့စိတ်စေတနာသည် အကျင့်၊ ဓလေ့ထုံးစံ အဖြစ်သို့ပင် ပြောင်းလဲရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အသိမိတ်ဆွေ တစ်ယောက် လမ်းတွေ့လျှင် လ္ဘက်ရည် ခေါ်တိုက်မည်။ တနယ်တကျေးမှ ဧည့်သည်ဆိုပါလျှင်လည်း "တို့အိမ်ဘက်လည်း ထမင်းစားလှည့်ခဲ့ပါဦး"ဟု ဖိတ်မန္တကပြုကြသည်။ ချိုင့်ဖြင့် ပို့ပေးတတ်သည်များလည်း ရှိသေးသည်။ မွေးနေ့၊ အိမ်သစ်တတ်၊ ထိမ်းမြားမင်္ဂလာ နှင့် အလှူမင်္ဂလာတို့ ဆိုလျှင်တော့ ပြောစရာမလို အကျွေးအမွေးကပါပြီးဖြစ်သည်။

တရားဓမ္မအားထုတ်နေသူများသည် သူတစ်ပါး ကျွေးမွေးလှူဒါန်းသော အာဟာရကို ပစ္စဝေက္ခဏာ ဆင်ခြင်၍သော်လည်းကောင်း၊ အလှူရှင်အား မေတ္တာပို့သ၍သော်လည်းကောင်း၊ မိမိ အားထုတ်ဆဲ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို ဆက်လက်အားထုတ်လျက်သော်လည်းကောင်း၊ သုံးဆောင်မှီဝဲရသည်ဟု လေ့လာဖူးပါသည်။ ထိုသို့ မဟုတ်ဘဲ အလှူရှင်များက ချမ်းသာစွာ တရားပွားများအားထုတ်နိုင်ပါစေရန် ရည်သန်၍ လှူဒါန်းသော ဒါနကို အမှုမဲ့ အမှတ်မဲ၊့ လောဘ၊ ဒေါသတို့ဖြင့် စားသုံးမိမည်ဆိုပါက အလှူ့ရှင်ထံတွင် ခန္ဓာဖြင့် ကြွေးဆပ်ရတတ်ပါသည်။ ခန္ဓာဖြင့် ဆိုသည်မှာ သူတစ်ပါး၏ စားဖတ်၊ ဝါးဖတ် အဖြစ်သော် လည်းကောင်း၊ အခိုင်းအစေခံအဖြစ်သော်လည်းကောင်း ကြွေးဆပ်ရခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ဤနေရာတွင် သံသရာတွင် မသိခြင်းအပေါင်းဖြင့် ကျင်လည်ကြသူတို့၏ မသိခြင်းတစ်ခုဖြစ်သည့် မိမိ၏သင်္ချိုင်းသည် ကုန်းသင်္ချိုင်းလေလော၊ ရေသင်္ချိုင်းလေလော၊ ကြောက်စရာ အကောင်းဆုံးဟု ဆိုလိုက ဆိုနိုင်သည့် ပါးစပ်သင်္ချိုင်းလေလော ဟူသောအချက်ကို သတိပြုရပေမည်။ National Geographic Channel တွင် တွေ့ရသည့် ကျားသစ်ပါးစပ်ထဲမှ ဂျီသမင်ငယ်၏ အဖြစ်ကို စိတ်မှန်းဖြင့် ခံစားကြည့်ကြစေလိုပါသည်။

မိတ်ဆွေသူငယ်ချင်းများကျွေးတာကို သွား၍စားရသော အခါများတွင် “တို့ကတော့ လက်ချည်းလာတာ မဟုတ်ဘူးနော်၊ ပါးစပ်လည်းပါတယ်” ဟု စ,နောက်တတ်ကြသည်။ “သူခေါ်ကျွေးတာကို ငါက Blind ကြီးသွားစားရမှာ ရှက်စရာကြီး၊ တစ်ခုခုတော့ ဝယ်သွားဦးမှ” ဟုလည်း တစ်ခါတစ်ရံ ခပ်ကြောင်ကြောင်တွေးမိတတ်သည်။ တရားအားထုတ် ကျင့်ကြံနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ခင်၍မင်၍ ကျွေးခြင်းမျိုးတွင် ကျွေးသူ၊ စားသူ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် မည်သို့သော စိတ်များထားကြလျှင် သင့်မြတ်ပါမည်နည်း။

အလွယ်ကူဆုံးမှာ “ကျွေးနိုင်၊ မွေးနိုင်ပါစေ” ဟု ဆန္ဒပြု ဆုတောင်းပေးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထိုသောအခါ ကြင်စဦးများနှင့် ကလေးမရသေးသည့် အိမ်ထောင်များဖြစ်ပါက ပြုံးတုံ့တုံ့ဖြစ်ကြပေမည်။ တချို့ကတော့… “ဟေ့ ဟေ့ ကျွေးနိုင်ပါစေ တွင်ပဲရပ်၊ မွေးတော့ မမွေးနိုင်တော့ဘူး” ဟု ရယ်မောရင်း အချိန်မှီတားဆီးတတ်ကြသည်။ “ကျွေးနိုင်ပါစေ” ဆိုရာ၌ မိမိတို့ ကောင်းကောင်းစားရရန်၊ မကြာခဏ စားရရန် မရည်ရွယ်ပါ။ ကျွေးလိုသူ၏ စေတနာကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းဖြစ်ပြီး၊ “မွေးနိုင်ပါစေ” ဆိုသည်မှာ မိမိ၏ ပစ္စည်းဥစ္စာများအပေါ်တွင် တပ်မက်သည့်စိတ်ကို တတ်နိုင်သမျှ စွန့်လွှတ်၍ ပြန်လည်ရရှိမည့် တစ်ဘ၀ တစ်နပ်စာအကျိုးကို မမျှော်ကိုးသည့် စိတ်ကောင်း စိတ်မြတ်များ မွေးနိုင်သမျှ မွေးနိုင်ကြပါစေဟု ဆန္ဒပြု ဆုတောင်းခြင်းသာ ဖြစ်ပါသည်။

သူတော်ကောင်းဓာတ်၊ တရားမြတ် လွှမ်းပတ်ကမ္ဘာတည်စေသောဝ်။

Blog စာမျက်နှာများတွင် ကျွေးမွေးဧည့်ခံထားသော အစားအစာများသည် ဗိုက်ထဲသို့ရောက်အောင် စားသုံးလိုက်ရသော အာဟာရများ မဟုတ်စေကာမူ၊ စဉ်းစား ဆင်ခြင် အသိဉာဏ်တိုးအောင် အာဟာရပေးပါသည်ဟု ခွန်အားရှိစွာဖြင့် ဤ Post ကိုရေးသားလိုက်ပါသည်။
(မှတ်ချက်။ ။ မသီတာ၏ အတွေးအမြင် စစ်စစ်ဖြစ်ပါသည်။ ကိုဧရာ Style ဝင်နေ၍ သူမှ တွေးတတ်၊ မြင်တတ်တာ မဟုတ်ကြောင်း၊ မိမိသည်လည်း ကျွေးတတ်၊ မွေးတတ်ပါကြောင်း- S-C)

10 comments:

ဇနိ said...

ေကြ်းႏိုင္ေမြးႏိုင္ပါေစကို သေဘာက်သြားတယ္ဗ်
မရွိတာထက္ မသိတာခက္၏။
က်ေနာ္က သိတာနည္းတယ္..
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္

လင္း said...

မေမေအာင္မိတ္ဆက္ေပးလို႕ ဒီဘေလာ့ကို သမီးသိခဲ႕တာပါ။ လာဖတ္တိုင္း စိတ္မွာမွတ္စရာ တခုခု အၿမဲတမ္း ရခဲ႕ပါတယ္။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ မသီတာ။ မသီတာတုိ႕ဘေလာ့ကိုဖတ္ၿပီး မသီတာတို႕စိတ္က ၿငိမ္းခ်မ္းတယ္ေနာ္ လို႕သမီးကမေမေအာင္ကိုေၿပာေတာ့ မေမေအာင္က 'ညီမေရ..မသီတာကရုပ္လည္းေခ်ာ၊စိတ္သေဘာထားလည္းေကာင္းတယ္' လို႕ေၿပာတယ္။

ေမေအာင္ said...

ဘယ္သူ႔ကိုေကၽြးထားလဲေတာ႔မသိ
မနက္စာ အထက္ပါပုံကိုစားသုံးသြားပါေၾကာင္း
“ေကၽြးႏိုင္ေမြးႏိုင္ပါေစဗ်ာ...။ ”
ဒါနဲ႔ စားတဲ႔လူကိုေရာဘယ္လိုဆုေတာင္းေပးရင္
ေကာင္းမလဲ။ေနာက္တစ္ခါထပ္ေကၽြးရင္
စားသူလည္းဒီတစ္ခါလိုပဲစားႏိုင္ေအာင္ေလ။
“စားႏိုင္ဝါးႏိုင္ပါေစ....”ဆိုရင္ကာရံမိေပမဲ႔
အဖြားသြားေတြက ........
ေျပာျပဦးေနာ။

သက္ေဝ said...

ေရးတတ္ သားတတ္ ေသာ မသီတာ...
ေတြးတတ္ ျမင္တတ္ မသီတာ..

မသီတာ ေရးသားထားေသာ Blog စာမ်က္ႏွာမ်ားသည္ စားသံုးလိုက္ရေသာ အစာ အာဟာရမ်ား မဟုတ္ေစကာမူ စာဖတ္သူေတြရဲ ့ စိတ္ကို စဥ္းစား ဆင္ျခင္ အသိဉာဏ္တိုးေအာင္ စိတ္အာဟာရ ေပးပါသည္ဟု ထင္ျမင္မိပါေၾကာင္း...။

Ko Paw said...

ဖတ္ခ်င့္စဖြယ္၊ မွတ္ခ်င့္စဖြယ္ ေရးသားတတ္ပါေပသည္။

Yu Wa Yi said...

စားခ်င္စရာေလးေတြပဲ။

ေဆာင္း said...

ရြာမွာ အလွ်ဴဆုိရင္ လက္ဗလာနဲ ့သြားတာဘဲ။ နုိင္ငံျခားမွာေတာ့ မဂၤလာေဆာင္ျဖစ္ျဖစ္ အလ်ဴျဖစ္ျဖစ္ ကုိယ့္ကို ေကြ်းတဲ့စရိတ္ဖိုး ေငြသားျဖစ္ျဖစ္ လက္ေဆာင္ ျဖစ္ျဖစ္ ျပန္ေပးျကတယ္။
အလွ်ဴေပးတာကလည္း ရိွမွ ေပးနုိင္တာေပ့ါေနာ္။ ေရရည္ ျဖစ္လာရင္.. အ၀င္မရိွဘဲ အထြက္ ရိွဖို ့မလြယ္ဘူး။ ဒါကေတာ့ အေရွ ့နဲ ့ အေနာက္ရဲ့ ကြာျခားခ်က္ပါဘဲ
ယူေကမွာေတာ့ စားဖို ့သြားရင္ လက္ေဆာင္ပါသြားတယ္

sonata-cantata said...

အေတြးအျမင္ ဖလွယ္ပြဲသို႔ ၾကြေရာက္လာသူ အေပါင္းကို အေကၽြးအေမြးျဖင့္ ဧည့္ခံခြင့္ရ၍ ရႊင္လန္း၀မ္းေျမာက္ရပါေၾကာင္း

တန္ခူး said...

“မ”ေရ… ကြ်န္မကေတာ့ ဒီBlogလာျပီးရင္ စိတ္အာဟာရျပည့္ျပည့္ျပီး ျပန္သြားတာပဲ… ျငိမ္းခ်မ္းမွ ုေတြနဲ ့ အျမဲတည္ခင္း ဧည့္ခံနိုင္တဲ့ အိမ္ရွင္ရဲ့ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀မွ ုကေတာ့ တကယ့္ပါရမီထူးပါပဲ….

tg.nwai said...

သီတာေရ... ဗိုက္ဆာဆာနဲ့ ညဘက္တေယာက္ထဲ လာလည္ရင္းနဲ. အေကြ်းအေမြးနဲ႔တိုးသြားလို႕ စားသြားပါတယ္။ သီတာ့လက္ရာကို သတိရတယ္။ မွတ္မိေသးေနေသးတယ္ေနာ္....:P