
တင်ပြပုံ (presentation) ဆိုသည်က ဘဝတွင် အရေးကြီးသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ငယ်စဉ် ကျောင်းသားဘ၀ သင်ခန်းစာထဲတွင် စာစီစာကုံးရေးသားခြင်းကို ထည့်သွင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေမည်။
အလုပ်ခွင်တွင်လည်း ပရောဂျက် အစီရင်ခံစာတွေကို တင်ပြတတ်ဖို့လိုသည်။ ကိုယ့်အဖွဲ့အစည်းကို တင်ပြတာလား, ကိုယ့်ရဲ့ အထက်အရာရှိတွေကို တင်ပြတာလားစသဖြင့် ကိုယ်ရဲ့ ပရိသတ်ကိုလိုက်ပြီး တင်ပြပုံကလည်း ပြောင်းပေးရသည်။ ပရောဂျက် အစီရင်ခံစားမျိုးတွေမှ မဟုတ်။ ရုပ်ရှင်တစ်ကား, ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်, သမ္မတလောင်းတစ်ဦး၏ မဲဆွယ်စည်းရုံးပွဲ မိန့်ခွန်း, ပညာရပ်ဆိုင်ရာစာတမ်း, ဓမ္မကထိကတစ်ဦး၏ တရားပွဲ, ကုန်စုံဆိုင်ရှင်တစ်ဦး၏ ကုန်ပစ္စည်း အခင်းအကျင်း, ယုတ်စွအဆုံး Catwalk လျှောက်သော မယ်တစ်ဦး၏ လမ်းလျှောက်ပုံဟန်… စသဖြင့် အရာရာတွင် တင်ပြပုံက အရေးကြီးသည်။
“သား… စာစီစာကုံးတစ်ပုဒ် ရေးတော့မယ်ဆိုရင် နိဒါန်းက အရေးကြီးတယ်။ ကိုယ်ရေးမယ့်စာကို ဆက်ဖတ် ချင်လောက်အောင် ဆွဲဆောင်မှုရှိရမယ်။ စာပိုဒ်တွေတိုင်းမှာလည်း ကိုယ်ဘာကို ပြောချင်တယ်ဆိုတာ စာတစ်ကြောင်းတည်းနဲ့ ပြန်ပြောပြနိုင်လောက်အောင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း စုစုစည်းစည်း ရှိရမယ်။ ... ။ နိဂုံးကတော့ အရေးအကြီး ဆုံးကွ။ ကိုယ်ရေးတဲ့ စာတစ်ပုဒ်လုံးရဲ့ အချုပ်ပဲ။ အချို့ဆိုရင် ဆောင်ပုဒ်လေးတွေ ထုတ်ပေးထားတတ်တယ်။ ကိုယ်စာဖတ်ပြီး စာဖတ်တဲ့သူတွေမှာ အတွေးတစ်ခု ကျန်သွားနိုင်လောက်အောင် နိဂုံးချုပ် ပေးနိုင်ရမယ်.. သား… ”
အားကြိုးမာန်တက်ပြောရင်း မူလတန်းကျောင်းသား သားဖြစ်သူကို ကြည့်လိုက်တော့… စိတ်ဝင်တစားနှင့် စာရွက်အဖြူ တစ်ရွက်ပေါ်တွင် ရုပ်ပုံရေးခြစ်နေရာမှ မျက်စိ ပေကလပ်ပေကလပ်နှင့် အလန့်တကြား မော့ကြည့်သည်။ ရုတ်တရက် ဒေါသထွက် မလိုဖြစ်ပြီးမှ မိမိ၏ တင်ပြပုံ ညံ့ဖျင်းခြင်းများအကြောင်းကို ပြန်တွေးရင်း ပြုံးမိ၏။ ငယ်စဉ်ကဆိုလျှင် ဦးလေးဖြစ်သူက “မင်းက မန္တလေးသားသာဆိုတယ် ပုဆိုးဝတ်ပုံ လမ်းလျောက်ပုံကတော့ တကယ့် တောသားပဲ” ဟု ချီးမွမ်း ဖူးသည်။ ကျွန်တော် စက်မှုတက္ကသိုလ် နောက်ဆုံးနှစ်တွင် ပရောဂျက် အသေးလေးအတွက် စာတမ်းငယ်တစ်စောင် ရေးတင်တော့ ဆရာက “ခင်ဗျားရဲ့ Audience က ဘယ်သူလဲ” ဟု မေးယူရ၏။ စကားပြောတော့လည်း မန္တလေးသားသာဆိုသည် အပေါက်လမ်းတည့်အောင် မပြောတတ်။ စိတ်ကူးထဲရောက်လာသည်ကို အရင်းမရှိ အဖျားမရှိ ပြောတတ်သော ကျွန်တော့်ကြောင့် မန်းသားများ နာမည်ပျက်နိုင်သည်။ ကျွန်တော်၏ တင်ပြပုံအံချော်မှုတွေက ပြော၍ ကုန်မည်မဟုတ်။ ဆရာပိုးမစွန့်နိုင်၍ ကျောင်းသားဘဝမှစ လုပ်ငန်းခွင်ထဲရောက်သည်အထိ ဆရာလုပ်နေတတ်သော ကျွန်တော်၏ တင်ပြပုံအံချော်မှုတွင် ဓားစာခံဖြစ်ခဲ့ရရှာသူများအား တွေး၍ အားနာမိသေးသည်။
အကယ်၍ တင်ပြပုံအကြောင်း ပိုစ့်တစ်ခုရေးဖြစ်ခဲ့လျှင် ထိုပိုစ့်သည် တင်ပြပုံအံချော်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်နေပါလိမ့်မည်။
ဧရာ(မန္တလေး)
ဧရာ(မန္တလေး)
5 comments:
က်ေနာ္လည္း တင္ျပပံု ညံ့ဖ်င္းတဲံ့အထဲမွာပါ၀င္ပါတယ္..
တခါတေလ..သူငယ္ခ်င္းက က်ေနာ့ဘေလာ့ဖတ္ျပီး အသားကုန္ရယ္ပါတယ္..
တင္ျပပံု ညံ့ဖ်င္းလို႔တဲ့ေလ..
(အခုလို မန္႔ေနတာလည္း ညံ့ဖ်င္းေနအုန္းမွာပါပဲ
အို...ဒီလိုညံ့ဖ်င္းမွုကိုလည္း လူတိုင္းလုပ္နိုင္တာမွမဟုတ္ပဲ..
ေကာင္းတာသာ လူေတြက ျပိဳင္ခ်င္ၾကတာ ညံ့ဖ်င္းမွုမွာေတာ့ ကိုယ္က ဗိုလ္ပဲ..ဟီး)
ဟဲဟဲ..သေဘာတက် ရီၿပံဳးသြားပါတယ္ဆရာ.. က်ဴရွင္မွာ ဆရာ စာသင္တဲ႔ အခ်ိန္ေတြကို ျပန္ျမင္ေယာင္ရင္း..။
က်မလဲ စကားေျပာရင္..လိုရင္းမေရာက္..အေျပာမေကာင္း။ ရုပ္ရွင္ဇတ္လမ္းမ်ား ျပန္ေျပာလို႕ေတာ့..ေျပာရင္း လည္ေနေရာ။ ဒါေပမဲ့..အေဖာ္ေတြ ရွိလို႕..အားမငယ္ေတာ့ဘူး..။ ဘာျဖစ္လို႕ဆို.. ဆရာၾကီး ေရႊဥေဒါင္း က..သူလဲ လံုး၀ အေျပာမေကာင္းလို႕..စာပဲေရးတာတဲ့။
ဆရာေအာင္သင္းကေတာ့..ေျပာဖူးတယ္။ သူငယ္ငယ္က.. ရုပ္ရွင္ဇတ္လမ္းေျပာျပရင္..နားေထာင္တဲ့လူေတြက..ရုပ္ရွင္ၾကည့္တာထက္ ပိုၾကိဳက္တယ္တဲ့။
စကားေျပာေကာင္းတာနဲ႔ မဆုိင္ဘူးေပါ့။ မန္းသူမန္းသား အေတာ္မ်ားမ်ား ကေတာ့ အေျပာေကာင္းပါ့
တစ္ေန႔ေန႔ ဒီပို႔စ္ေလးနဲ႕ ဆိုင္တဲ့ အေတြးေလးေတြ ဆက္ေရးပါဦးလား..။ လုပ္ငန္းခြင္မွာ ျပရတဲ့ presentation ေတြ, ဘ၀ နဲ႕ ကိုယ့္ သရုပ္ကို ျပရတဲ့ presentation ေတြ..အမ်ားၾကီးပဲေနာ္..။ ဒီပို႔စ္ေလး ဖတ္ၿပီးေတာ့ တကယ္တမ္းက အခ်ိန္တိုင္းမွာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို တင္ျပၿပီး ေလွ်ာက္ေနရဲ႕ ဘ၀ေတြ မဟုတ္လားဆိုၿပီး ေတြးေနမိတယ္...။
Post a Comment