Thursday, June 10, 2010

လောကလူ့ရွာ...

လောကလူ့ရွာ ပျင်းသူမှာ
ပညာဘယ်က ရအံ့နည်း။
ပညာမဲ့က လူ့အောက်ကျ
ဥစ္စာ ဘယ်တော့ရအံ့နည်း။
ဥစ္စာမွဲတေ ဆင်းရဲချေ
မိတ်ဆွေ ဘယ်တော့ရအံ့နည်း။
မိတ်ဆွေမရ လူ့ဘဝ
သုခ ဘယ်တော့ရအံ့နည်း။

သုခယွင်းယို ဆင်းရဲပို
ကုသိုလ် ဘယ်တော့ရအံ့နည်း။

ကုသိုလ်ကလျော့ သဒ္ဓါပျော့
နိဗ္ဗာန် ဘယ်တော့ ရအံ့နည်း။

နိဗ္ဗာန်မရ သံသာရ
ဒုက္ခဘယ်တော့ ဆုံးအံ့နည်း။

ယဉ်ကျေးမှုသင်တန်းတက်နေတဲ့ ရေစင်၊ ကျောင်းက ဆရာတော် (လောကနီတိမှ)သင်ပေးလိုက်တာကို အိမ်မှာ ပြန်ဆိုနေတာပါ။

4 comments:

Anonymous said...

(ေလာကလူ႔ရြာ ပ်င္းသူမွာ ပညာဘယ္က ရအံ့နည္း.. )၁၀၀ ေခါက္လာရြတ္ပါတယ္။ ပ်င္းပ်င္းေနလို႔ း))

Anonymous said...

သားေရ... သားဆုိတဲ႔ ကဗ်ာေလး အန္တီ႔ ကေလးေတြအတြက္ ယူသြားတယ္ေနာ္...

အန္တီ tg

ဇြန္မိုးစက္ said...

ဇြန္လည္း ေရစင္နဲ႔အတူ လုိက္ရြတ္သြားပါတယ္။

သင္းႏြယ္ဇင္ said...

တေန့ ၃ေခါက္ေလာက္ရြတ္ရမယ့္ကဗ်ာေလးပဲ.. တမိသားစုလံုးအတြက္ လာယူသြားပါတယ္ကြယ္။