“မသီတာ ငယ်ဘဝက ပျော်စရာကြီးနော်”
“အမဘဝက အေးချမ်းလိုက်တာ…” လို့ မိတ်ဆွေ၊ သူငယ်ချင်းတွေက ပြောတတ်ကြပါတယ်။
ကောင်းတာတွေချည်း ရှေ့တန်းတင်ထားလို့ပါ… မကောင်းတာတွေလည်း ရှိပါတယ်။
ဘဝဆိုတာ ဒဂုံဦးထွန်းမြင့်ရဲ့ မင်္ဂလာကဗျာ ထဲက “ကောင်းဆိုးနှစ်တန် အစုံတွဲလို့ တလဲစီလှည့် အမြဲနေ” ဆိုတဲ့ စာသားလေးလိုပါ။
မသီတာ လက်ရှိ အခြေအနေက ကြောင့်ကြစရာ သိပ်မရှိတော့ နတ်ပြည်လေတိုက်နေသလိုလို၊ တဖက်ကလည်း စိတ်သွားတိုင်း ကိုယ်မပါတဲ့အခါ “အော် င့ါဘဝနှယ် အကျယ်ချုပ် ကျခံနေရသလိုပါလား” လို့ တွေးမိပြန်ပါရော… အစွန်းနှစ်ဖက် ပြေးသွားနေပုံများ။
“ထိုက်တန်တဲ့ ရင်းနှီးမှုတော့ ရှိရမယ်
မယုတ်မလွန်တဲ့ ကြိုးစားမှုတော့ စိုက်ရမယ်
နတ်စီတဲ့ အိပ်မက် လှလှများ လွယ်လွယ်နဲ့ မရ” ဆိုတဲ့ သီချင်းစာသားလေးက ဘယ်ခေါင်းစဉ်အောက်မှာမဆို မှန်ပါတယ်။
မသီတာ အင်ဂျင်နီယာ ပညာရပ်ကို အခြေအနေအရ ဆယ်နှစ်နီးပါး သင်ကြားခဲ့ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အင်ဂျင်နီယာ မဖြစ်ခဲ့ပါဘူး။ ဘယ်တုန်းကမှ မဖြစ်ချင်ခဲ့တဲ့ အင်ဂျင်နီယာ၊ ဘယ်တော့မှလည်း မဖြစ်တော့ပါဘူး လို့ သိရတဲ့ ခုချိန်မှာ နောင်တ ဖြစ်မိပါတယ်။
(၁)
လွန်ခဲ့တဲ့ လေးငါးနှစ် မသီတာ ရန်ကုန်ပြန်တုန်းကပေါ့ …
မသီတာ ရောက်တယ်ကြားတော့ နယ်က အဖေတို့မိတ်ဆွေအမကြီး အိမ်လာလည်တယ်။ သူ့သမီးလေးကလည်း အင်ဂျင်နီယာ ဘာသာရပ်နဲ့ပဲ ကျောင်းပြီးကာစ ဆိုတော့ သူ့သမီးလေးကို စင်္ကာပူ လွှတ်ဖို့အတွက် ဘာတွေ ပြင်ဆင်ရမလဲ မေးချင်လို့ပါတဲ့…။ ဖြစ်ချင်တော့ မသီတာတို့က မန္တလေးကို တက်သွားနေတဲ့အချိန်၊ သူလာတဲ့ နေ့ ညမိုးချုပ်မှ မန္တလေးက ပြန်ရောက်တာမို့ လွဲသွားကြတယ်။
အဲ့ဒီအလွဲဟာ မသီတာအတွက် အနာတခု ဖြစ်ကျန်ခဲ့တာပါပဲ…
နောက်တနေ့ မကြီးက “နင်နဲ့ တွေ့ချင်လို့တဲ့ မနေ့က မမလှတို့လာတယ်… အဖေနဲ့ပဲတွေ့သွားတယ်… အဖေ ဘာတွေပြောလိုက်တယ် မသိပါဘူး…” လို့ မျက်နှာမသာမယာနဲ့ ပြောလာတော့
အဖေ့ အခန်းထဲသွားပြီး…
“အဖေ မမလှတို့ လာတယ်ဆို”
“အေးလေ.. သူ့သမီးလေးလည်းပါတယ်…စင်္ကာပူ သွားချင်လို့ ဘာတွေလုပ်ရမလဲ လာမေးတာ တဲ့”
“အဖေ ဘာပြောလိုက်တုန်း”
“ငါလည်း အေး သီတာ ဘာတွေလုပ်တယ်တော့ မသိဘူး… ဟိုနားမှာတော့ အိမ်ဖော်သွားလုပ်တဲ့ ကောင်မလေးတွေ ပို့ပေးနေတာရှိတယ်.. အဲ့ဒါတော့ သိတယ် လို့ ပြောလိုက်တယ်။”
“ဟာ အဖေ ဒါတော့ မှားပြီ… ဒါတော့ အဖေ မှားသွားပြီ… အဲ့သလိုပဲ ပြောလိုက်ရလား အဖေရယ်… သူ့သမီးကို ချိုးနှိမ်ပြီး ပြောလိုက်တယ် ထင်သွားရင်တော့ အခက်ပဲ”
“မထင်ပါဘူး... ငါလည်း ငါသိတာ ငါ ရိုးရိုးသားသား ပြောလိုက်တာပဲ” တဲ့
ဟုတ်ပါတယ်။ အဖေက သူသိတာကို သိတယ်၊ မသိတာကို မသိဘူး လို့ ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်တာပါ။ တမိပေါက်တယောက်ထွန်း အင်ဂျင်နီယာဘာသာကို သင်ကြားခွင့်ရခဲ့တဲ့ ကျမကိုယ်တိုင်ကသာ ကိုယ့်မိသားစု ကိုယ့်ပတ်ဝန်းကျင်အသိုင်းအဝိုင်းကိုမှ ကိုယ်နဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ ကဏ္ဍလေးကိုတောင် အသိပညာ ဝေငှနိုင်လောက်အောင် ဒီတသက်တော့ မစွမ်းသာတော့ပြီလို့ ရင်ထဲမှာ ဖြစ်လိုက်ရတဲ့ ဝေဒနာက သေရာပါ။
*****
(၂)
“အင်ဂျင်နီယာ မဖြစ်ပေမဲ့ အင်ဂျင်နီယာကတော်တော့ ဖြစ်ပါတယ်” ဆိုတာလို ကလေးဆန်တဲ့ ကြွားလုံးမျိုးနဲ့ အစပျိုးပြီး အနာပေါ် တုတ်ကျတဲ့ အဖြစ်လေး ပြန်ပြောပါရစေဦး
မသီတာ အလုပ်တခုခု လုပ်တော့မယ် ဆိုရင် ထုံးစံအတိုင်း အိမ်ဦးနတ်ကို တိုင်ပင်ရပါတယ်။
“ဘာအလုပ်မျိုးလဲ၊ ဘာလုပ်ရမှာလဲ၊ ဘယ်လောက်ရမှာလဲ…” ဒါတွေကတော့ မပြောမဖြစ်တဲ့ အချက်တွေ…။
တခါတော့ အင်ဂျင်နီယာအလုပ် မလုပ်နိုင်တဲ့ မသီတာ၊ အရောင်းစာရေး လုပ်ဖို့ကိစ္စကို အခြေအတင် ဆွေးနွေးကြပါတယ်။
သူက “သီတာ့ကို ကိုယ် မပြောဘူး။ ဘာမှ မပြောဘူး။ သီတာက လုပ်ချင်တယ်။ လုပ်သင့်တယ် ထင်ရင် သွားလုပ်။ ဒါပေမဲ့ တခုတော့ပြောမယ် ကိုယ်လုပ်တဲ့ အလုပ်က အိမ်ဖော်တယောက် ထားနိုင်လောက်တဲ့ ဝင်ငွေတော့ အနည်းဆုံး ဖြစ်သင့်တယ်” တဲ့…။ ကလေးနှစ်ယောက်ကို အချိန်ပြည့် ထိန်းကျောင်းနေရတဲ့ မသီတာကို သူ အမှန်အတိုင်း သုံးသပ်ပြလိုက်တာ ဖြစ်မှာပါ။
“သီတာ့ကို အလုပ်မရှိဘူးလို့ ကိုယ် ဘယ်တုန်းကမှ ထင်မထားဘူး။ မြင်မထားဘူး” လို့ သူ့စကားကို အဖတ်ဆယ်သလို တဆက်တည်း ပြောပါသေးတယ်။ မသီတာ ဘာ စကားမှ ဆက်မပြောနိုင်တော့ပါဘူး။
နောက်တနေ့မှာတော့ အဲ့ဒီအလုပ်ကို မလုပ်တော့ပါဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီး သူသိအောင်ကြေငြာလိုက်တဲ့ အခါ…
“အင်း ကောင်းတယ်။ ပျော်ပျော်နေစမ်းပါ…” လို့ သူဆိုလာတော့
လမင်းမိုမိုရဲ့ နာမည်ကျော် “မောင်” ဝတ္တုထဲက
“…မင်း ငါ့မိန်းမ ဖြစ်သွားပြီ
အဲ့ဒီတော့ မင်း ဒီအိမ်မှာ အငြိမ့်သားနေပါ။ အခန့်သား စားပါ။
ဖြစ်ချင်တာကို လုပ်ပါ။ လိုချင်တာကို ဝယ်ပါ။
မင်းတို့ ပြောတဲ့ မတောင့်မတ မကြောင့်မကြ.. တင့်တောင်းတင့်တယ် အခြေအနေမှာ မင်းကို ငါထားမယ်” ဆိုတဲ့ မာနကြီးတဲ့ စပ်နေဗလရဲ့ အသံကို ကြားယောင်မိတယ်…။
*****
ဒီအကြောင်းတွေက…
အမဘဝက အေးချမ်းလိုက်တာ အားကျတယ် လို့ ပြောတဲ့ ညီမလေးတွေ…
အင်ဂျင်နီယာအလုပ်နဲ့ အိမ်ထောင်ရှင်မ ဆိုတာ တော်တော် ဆက်စပ်ဖို့ ခက်တာပဲလို့ ပြောတဲ့ အင်ဂျင်နီယာဘွဲ့ရအမကြီးတွေ...ကို တနေ့ကျရင် ပြောပြရဦးမည့် ဘလော့ဂ်ဂါ မသီတာရဲ့ အဖြစ်တွေ…
ကိုဧရာကို ခဲနဲ့ လာမပေါက်ကြနဲ့ဦးနော်
စာရေးဆရာမကြီးတွေကို အားကျလို့ ရေးကြည့်တာပါ။
27 comments:
စာေရးဆရာမလုပ္ပါ မသီတာ း)
အဆိုေတာ္လုပ္ပါ..
nursery ေတြမွာေလ..
အဆိုေတာ္လုပ္ပါ..
nursery ေတြမွာေလ..
(အင္ဂ်င္နီယာ ပညာရပ္ကို အေျခအေနအရ ဆယ္ႏွစ္နီးပါး သင္ၾကားခဲ့ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အင္ဂ်င္နီယာ မျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ ဘယ္တုန္းကမွ မျဖစ္ခ်င္ခဲ့တဲ့ အင္ဂ်င္နီယာ၊ ဘယ္ေတာ့မွလည္း မျဖစ္ေတာ့ပါဘူး လို႔ သိရတဲ့ ခုခ်ိန္မွာ ေနာင္တ ျဖစ္မိပါတယ္။)
ဘယ္လိုင္းကို ေျပာင္းရမလဲ လို႔ စဉ္းစားမိရင္ တျခား ၿဂိဳဟ္ကို ေရာက္သြားသလိုပဲ။ ျမန္မာျပည္ ျပန္ရမလား လို႔ စဉ္းစားမိရင္ တျခား ၿဂိဳဟ္ကို ေရာက္သြားသလိုပဲ။
***
(“…မင္း ငါ့မိန္းမ ျဖစ္သြားၿပီ
အဲ့ဒီေတာ့ မင္း ဒီအိမ္မွာ အၿငိမ့္သားေနပါ။ အခန္႔သား စားပါ။ ျဖစ္ခ်င္တာကို လုပ္ပါ။ လိုခ်င္တာကို ၀ယ္ပါ။
မင္းတို႔ ေျပာတဲ့ မေတာင့္မတ မေၾကာင့္မၾက.. တင့္ေတာင္းတင့္တယ္ အေျခအေနမွာ မင္းကို ငါထားမယ္” ဆိုတဲ့ မာနႀကီးတဲ့ စပ္ေနဗလရဲ႕ အသံကို ၾကားေယာင္မိတယ္…။)
:)))
ၤfacebookမွာ သူမ်ားတင္ထားေပးတာကုိ သြားသတိရလုိ႔။ ေရးတဲ႔သူေတာ႔ မသိဘူး။
mm
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
ကိုရင္ေဒါက္တာ ဥဥဂုရု က မိန္းမျမတ္ဆိုျပီး လုပ္လို႕ ေတာ္ေတာ္ေလးပြဲဆူသြားတယ္။ မဆူခံႏိုင္ရိုးလား ဘယ္ႏွေဆြးကမွန္းမသိတဲ့ အေဟာင္းအျမင္းေတြထဲက ဆြဲထုတ္လာျပီး သူေရးတာမဟုတ္ ေရွးပိန္ညွာယွိေတြ ေရးတာပါဆိုျပီး ထမရည္ပူလွ်ာလႊဲက လုပ္သြားေသးတယ္။ ျပီးေတာ့ Tag ထားလိုက္တာ တပံုတေခါင္းၾကီး။
သူ႕မိန္းမ မေျပာရဲသမွ် Facebook မွာ Notes ေတြ စြတ္ေရးေနသလား ေအာက္ေမ့ရတယ္။ ( လြန္တာရွိ ၀န္ဒါမိပါ အားကိုဂ်ီး။ ရမ္းေျပာလုိက္တာ ဟုတ္ေနရင္ မရည္ရြယ္ဘဲ တုိက္ဆိုင္ျခင္းသာ ျဖစ္ေၾကာင္း .. ၾကိဳကန္ထားပါရေစ ခြိခြိ )
ကဲ ... ျမတ္ေသာ မိန္းမ ဆိုတာ ဘာလဲ သိလား ....။ ဒီေနရာမွာ လင္မရေသးတဲ့ အပ်ဳိေတြ မုဆိုးမ တခုလပ္ေတြ မပါဘူး။ အိမ္ေထာင္လက္ရွိ မိန္းမေတြကိုပဲ ေျပာတာ။ စာလို ေျပာရင္ေတာ့ ျမတ္ေသာ မယားေပါ့ဗ်ာ။
အိမ္ေထာင္က်ျပီးတဲ့ မိန္းမေတြ ကုိယ့္ကိုယ္ကို မညွာတမ္း ေမးခြန္းေလးတခု ေမးၾကည့္။
အပ်ဳိတုန္းက ေရႊေပၚျမတင္ ဘာေမႊးမွ မီးမဟပ္ဘဲ (ေျခေမႊးတို႕ လက္ေမႊးတို႕ ေျပာပါတယ္။ ) သင္ေပါင္းပိုးလို အိပ္လိုက္စားလုိက္ေနလာတာ လင္ယူျပီးမွ ေသေအာင္လုပ္ေနရရင္ ဒါ ရံႈးေသာမိန္းမ။
အပ်ဳိတုန္းက ေအးေဆး လင္ယူျပီးမွ ဖတ္သီလိုက္ေနေအာင္ လုပ္စားရတဲ့အျပင္ ေသာက္သံုးမက်တဲ့ လင္ႏံုလင္ဖ်င္းကို ယူထားမိလို႕ ကိုယ္က ရွာေကြၽးေနရရင္ ဒါ ေစာက္က်ဳိးနည္း ရံႈးေသာမိန္းမ။
ဒီၾကားထဲ ဟိုအရည္ေတြေသာက္လာျပီး ရိုက္လားပုတ္လား လုပ္ေနတာကို ကေလးမ်က္ႏွာ ဘာညာသာရကာနဲ႕ ဆက္ေပါင္းေနတဲ့ မိန္းမဆိုရင္ မဟားဒယား ပက္ပက္စက္စက္ ရံႈးေသာ မိန္းမ။
အပ်ဳိတုန္းကလည္း ရွာစားရတာပဲ လင္ယူျပီးလည္း ရွာစားရတာပဲဆို ဘဲစားဘဲေခ်။ ဒံုရင္းဒံုရင္း ကုလားၾကီးနဲ႕ အရာၾကီး ( ဟာ ရႈပ္ကုန္ျပီ။ )
လင္ယူျပီးမွ ရွာစားစရာ မလိုေတာ့ဘူး .. အေမေပးတဲ့ လယ္တကြက္မွာ ထြန္ဖို႕ ႏြားၾကီး ရျပီေဟ့ ဆိုျပီး နဖါးၾကိဳးေလး ဆြဲလို႕ ... ေခ်ာ့တခါ ေျခာက္တလွည့္နဲ႕ ... ထိုင္စားေနရျပီဆိုရင္ ျမတ္ေသာမိန္းမ
အပ်ဳိတုန္းကေတာ့ ဘယ့္ႏွယ္မသိ အိမ္ေထာင္က်ေတာ့ ႏြားျပာၾကီး ေအာက္သြားမရွိဆိုတာၾကီးနဲ႕ ... နဖါးၾကိဳးေတာင္ မထိုးရဘူး ဘြတ္အဲ ဘြတ္အဲ နဲ႕ ... ကြန္ဒိုနဲ႕ လင္ျခဴဆာနဲ႕ ဟယ္လိုနဲ႕ ဆိုရင္ ေကာင္းျမတ္ေသာမိန္းမ .. ဘာလို႕လည္းဆိုေတာ့ ေကာင္းေကာင္းျမတ္လို႕။ သူ႕ေလာက္ျမတ္တာေတာင္ သူ႕ေလာက္ျမတ္မယ္ မထင္ဘူး။
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
ဝါးလံုးေခါင္းထဲက အျပင္ထြက္ခ်င္၊ အျပင္က ဝါးလံုးေခါင္းထဲဝင္ခ်င္....
ဒါလဲ ကံေကာင္းတာပဲ မဟုတ္ဘူးလား :D
ကံေကာင္းပါတယ္ .. း))
စိတ္၀င္စားေအာင္ ေရးတတ္တယ္ေနာ္ အမ...
အားက်ေနတဲ့ ညီမေလးေတြဆုိတာ ဇြန္တုိ႔ကုိမ်ား ရည္ရြယ္သလား မမ။ း)
ဇြန္ေတာ့ အလုပ္ခ်ည္းလုပ္ရတာ ညည္းေငြ႔လာလုိ႔ အေျပာင္းအလဲ ျဖစ္ခ်င္ေနတာ။ အဟက္... :D
အလုပ္မရွိဘူးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ အမ ျမန္မာစာသင္ေပး သလိုမ်ိဳးေတြ လုပ္လို႔ရတာပဲ။
ကြ်န္ေတာ့္ အမ်ိဳးသမီးလည္း ရန္ကုန္မွာတုန္းက အလုပ္လုပ္လာေတာ့ ဒီမွာ ပ်င္းလွခ်ည္ရဲ႕ ျဖစ္ေနၿပီ။ ကေလး ၂ ေယာက္အားကလည္း မေသးလွဘူး မဟုတ္လား။ အလုပ္လုပ္တာ မလုပ္တာ ေကာင္းတဲ့ဖက္ ဆိုးတဲ့ဖက္ ရွိတာပါပဲ။
မမြန္ေျပာတဲ့ထဲက ေကာင္းျမတ္ေသာ မိန္းမ ျဖစ္ခ်င္လိုက္တာ။
:D
ရႊန္းမီ ေျပာတာကို ေထာက္ခံတယ္၊ စာေရးတဲ့ အလုပ္လုပ္ပါ မသီတာ၊
မသီတာကို အမၾကီးတေယာက္လို သေဘာထားၿပီး ခၽြဲပိုၿပီး ေျပာလိုက္တယ္ေနာ္၊
ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ အိမ္ကို “အလုပ္လုပ္စရာ မလိုဘူး၊ သူက လုပ္ေကၽြးမွာတဲ့” လို႕ ဂုဏ္ယူၿပီး ေျပာမိေတာ့ “နင္သင္ထားတာေတြ ႏွေမ်ာစရာၾကီးတဲ့”၊
ကိုဧရာနဲ႕ သတေဘာတည္း “လခရေနမွ အလုပ္လုပ္ေနတာ မဟုတ္ဘူး” လို႕ သူက ေျပာပါတယ္ မသီတာ၊
အခုေတာ့ အေျခအေနအရပါပဲ မသီတာ၊
ဒီအခ်ိန္မွာ ဒီလို ျဖစ္ရမယ္လို႕ သတ္မွတ္ထားၿပီးသား လို႕ပဲ သေဘာထားၿပီး ေနေနလိုက္ပါတယ္၊
ဟဟဟ....
ေသခ်ာတယ္ အားက်ေနတဲ့ ညီမေလးေတြဆုိတာ ဂ်င္းတုိ႕ကုိ ေၿပာတာလုံး၀ေသခ်ာတယ္ :D
ေကာင္းၿမတ္ေသာမိန္းမၿဖစ္ရန္ နည္းလမ္းမ်ား ဆုိၿပီးဖြင့္တဲ့ သင္တန္းရွိရင္ေတ့ာ မဇြန္နဲ႕ ညီအစ္မ ႏွစ္ေယာက္သား ေၿပးတက္လိုက္ဦးမယ္ :D
ဂ်င္ဂ်င္း
မမေရ ဆက္ေရးပါ။
ဒီလို ဘဝတူေတြ အရမ္းဖတ္ခ်င္မွာပါ။ မယ့္ အသိအန္တီတစ္ေယာက္ RIT က EC ၿပီးေပမယ့္ ဒီမွာ အၿငိမ္းစားေနေနတာ။ သူလည္းၾကာလာေတာ့ စိတ္ညစ္ ။ သားေတြ အကုန္လက္လြတ္မွ အလုပ္ျပန္လုပ္ၿပီး ခုေတာ့လည္း ၿငိမ္းၿငိမ္းေအးေအးပါ။
ဒါနဲ႔။ မမမြန္ အေတာ္ ေပါက္ကြဲေနပါလား :D ...
ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနစမ္းပါ... း)
အဲ..မမြန္ေရးတာမဟုတ္ဘူး.. facebookမွာ သူမ်ားတင္ထားတာေတြ႔လုိ႔ ကူးလားတာ..ဟားဟား
mm
မမသီတာ...
အလုပ္ေတြ မျပီးလို႔ စိတ္ညစ္တဲ့ အခါေတြမ်ား ညညဆို အိပ္မက္ထဲမွာေတာင္ အလုပ္ေတြဆက္လုပ္ေနမိ၊ ညလယ္ေတြမွာ လန္႔လန္႔ျပီးႏိုး၊ မနက္..မနက္... အိပ္ေရးမ၀ပဲ လူးလဲထျပီး ရံုးသြား၊ သူမ်ားေတြနားေနတဲ့ ပတ္ဘလစ္ေဟာလီးေဒးမ်ိဳးမွာေတာင္ အလုပ္ေတြထိုင္လုပ္ေနရ၊ အဲဒီအခါ အိမ္ကလူကို .... ေအာ္..ကိုယ့္ဘ၀မ်ား ပင္ပန္းလိုက္တာ.... ေယာက္်ားလုပ္စာ ေအးေအး ထိုင္စားရမဲ့ ကုသိုလ္ပါမလာသူကိုးလို႔... ညည္းညဴမိ....။
မမသီတာေရ... မမသီတာ ဘ၀ကို အားက်ေနသူေတြ မရွိဘူးထင္သလား...
း-)
မမေရ....
ငယ္ငယ္တုန္းက(၈ တန္း ၊ ၉တန္းေလာက္က) ေဘးအိမ္က အန္ကယ္ႀကီးက အိမ္ကိုလာလာလည္ၿပီးရင္ အိမ္က ႀကီးႀကီးတို႔ကို ပညာတတ္ၿပီး အိမ္မွာပဲ ေနတယ္။ တတ္ထားတဲ႔ ပညာနဲ႔ မလုပ္စားလို႔ဆိုျပီး မစပ္ေသာငရုတ္လို႔ ေျပာေျပာသြားတယ္။ ၿပီးေတာ့ ညီမတို႔ကိုလဲ ညည္းတို႔လဲ မစပ္ေသာငရုတ္မျဖစ္ေစနဲ႔ေနာ္လို႔ မွာမွာသြားတယ္။ အန္ကယ္ႀကီးတို႔ လင္မယားႏွစ္ေယာက္လံုးက တကၠသိုလ္က ဆရာေတြေလ။ ဒါနဲ႔ ညီမအသိစိတ္ထဲမွာ ႀကီးလာရင္ မစပ္္ေသာငရုတ္မျဖစ္ေစရဘူးဆိုတဲ႔ အသိကစြဲေနတယ္။ ၿပီးေတာ့ အန္ကယ္ႀကီးသမီးအႀကီးဆံုးမက ဆရာဝန္လိုင္းမွီတယ္။ သမက္ေရာပဲ။ ေက်ာင္းတဝက္တျပတ္နဲ႔ပဲ ခုေတာ့ ၂၄ နာရီ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ ဖြင့္ႀကတယ္။ သူ႔သမီးေရာ သမက္ေရာ မစပ္ေသာငရုတ္ျဖစ္သြားတယ္ဆိုၿပီး အိမ္က ႀကီးႀကီးတု႔ိက ျပန္ေျပာၾကတယ္။ အခုေတာ့ မစပ္ေသာငရုတ္ မျဖစ္ေအာင္ႀကိဳးစားရင္းနဲ႔ စပ္မစပ္ေတာ့မသိဘူး ေမာေနၿပီမမ။ :D
“မသီတာ ငယ္ဘ၀က ေပ်ာ္စရာႀကီးေနာ္”
“အမဘ၀က ေအးခ်မ္းလိုက္တာ…”
ေၾသာ္... မီးမီးတေယာက္တည္းဟုတ္ဘူးကိုးးးး
ဟီးဟီး
အမ... အမတတ္ထားတဲ့ပညာနဲ႔အလုပ္မလုပ္ရလဲ..
အမသိထားတဲ့ အသိေတြကိုမ်ွေ၀ေပးတဲ့အလုပ္မ်ိဳးေတြလုပ္လို႔ရတာပါပဲ..အမရဲ့။
ဘ၀မွာ ေဘာ္လန္တီယာလိုမ်ိဳးအလုပ္ေတြ ကိုယ္ကလုပ္ခ်င္ဦးေတာင္ အခ်ိန္ေပးႏိုင္မွ.. ကိုယ္တိုင္ကလဲလုပ္ခ်င္စိတ္ေလးရိွဦးမွ..
အမက သား၂ေယာက္အတြက္ အနီးကပ္ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ရတာ..တကယ္ဆို အမခ်စ္ခ်စ္ၾကီးထက္ပိုတာ၀န္ၾကီးတယ္..အမရဲ့။
ပီးေတာ့ ကေလးေတြအတြက္လည္းပို အားရိွတယ္။ အမလုပ္ေနတဲ့ အိမ္အလုပ္ကလဲ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့ မိသားစုအတြက္ လုပ္တာဆိုေတာ့ အမရဲ့ အလုပ္က ပီးျပည့္စံုတယ္..အမမွာ ၾသဇာရိွတယ္။ ပါ၀ါရိွတယ္။
အမခ်စ္ခ်စ္ကလည္း အမကို နားလည္ေပးတာ..ကဲ ဘာလိုေသးလဲ..
အမသာအျပင္မွာလုပ္ရင္ အမကို ခ်စ္ခ်စ္လိုနားလည္ေပးမွာမဟုတ္သလို တခါတခါ ပါ၀ါသြားျပလို႔..ကြိဳင္ေနမွာ..အမရာ.. သား၂ေယာက္ရဲ့မိခင္ ခ်စ္ခ်စ္ရဲ့အေရးပါသူအျဖစ္ ဂုဏ္ယူလိုက္ပါ..ဟီးးး
အမမွာ လုပ္စရာေတြအမ်ားၾကီးပဲကိုးးးးးဟြန္း
ခဏ ခဏ လာဖတ္ၿပီးၿပီ...
သီတာေရးတတ္တာ သေဘာက်လြန္းလို႕ ဘာျပန္ေျပာရမွန္းမသိျဖစ္ၿပီး ျပန္သြားတာ....
ေလာကၾကီးမွာ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ေနတတ္ဖို႕ ေတာ္ေတာ္ေလး အေရးၾကီးတယ္ဆိုတာ တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ သိလာတယ္...
ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနၿပီး စာေတြ မ်ားမ်ားေရးပါ သီတာ...
မသီတာေရ..
ေျပာျပရဦးမည့္ အျဖစ္ေတြ ကို ခဏခဏ လာဖတ္တယ္။ ေကာမန္႔မေရးခဲ့တာ။ (Electronics) နဲ႕ဘြဲ႔ရျပီး အျပင္အလုပ္မလုပ္တာ ဒီႏိုင္ငံမွာ ညီမသိတာ (3)ေယာက္ရွိျပီ။ အျပင္က အသိအစ္မ တစ္ေယာက္ရယ္၊ မသီတာရယ္၊ ညီမရယ္၊ အစ္မတို႕ ႏွစ္ေယာက္က ကေလးေတြတာဝန္နဲ႕ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ စာသင္တဲ့အလုပ္နဲ႕ဆိုေတာ့ အျပင္အလုပ္မလုပ္တာ သင့္ေတာ္ပါတယ္။ ညီမက ကေလးလည္း မရွိ၊ တျခားလူမွဳေရးလုပ္ငန္းလည္း မလုပ္ပဲနဲ႔ေလ။အမွန္တိုင္းေျပာရင္ အလုပ္ကေလွ်ာက္ပါတယ္။ မရတာပါ။ ၾကာလာေတာ့ စာေတြက ေက်ာင္းကိုျပန္သြားသလားမသိဘူး၊ အင္တာဗ်ဴးသြားရမွာ ေၾကာက္လာတယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္အသံုးမက်သူလို႔ ထင္လာတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ လက္ေထာက္အင္ဂ်င္နီယာအျဖစ္ အစိုးရအလုပ္လုပ္ခဲ့ဖူးတဲ့ ဌာနနဲ႕ ရာထူးကို ဒီမွာ ဘယ္သူ႔မွ မေျပာဘူး၊ ညီမေၾကာင့္ ဒီဌာနကလူေတြ ဒီလိုည့ံသလား အထင္ခံရမွာစိုးလို႕။မသီတာေတြးခဲ့တဲ့ အေရာင္းစာေရးအလုပ္ ညီမလုပ္ဖူးတယ္။
အေရာင္းစာေရးလုပ္တာ့ ညီမၾကံဳခဲ့ရတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္က သိပ္အဆင္မေျပခဲ့ဘူး၊ (ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ငါသူတို႕ထက္ပညာတတ္တယ္။ မျဖစ္သာလို႕ လုပ္ေနရတာဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္လံုးဝမထားခဲ့ဘူး)။
ဒီမွာအေရာင္းစာေရးလုပ္တဲ့လူဆိုတာ O'level ေတာင္မေရာက္တဲ့လူေတြပါ။ မ်ားေသာအားျဖင့္ အေတြးအေခၚမတူဘူး၊ စိတ္ထားေတြလည္း မတူဘူး၊ လူမ်ိဳး၊ ယဥ္ေက်းမွဳမတူလို႕လား၊ ဒါမွ မဟုတ္ ညီမကံဆိုးလို႕ ညီမၾကံဳခဲ့ရတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္က ဒါမ်ိဳးျဖစ္ေနတာလားမသိဘူး၊ အဆင္မေျပလို႔ ၂ လခြဲေနေတာ့ အလုပ္ထြက္လုိက္တယ္။ အခုေတာ့ တျခားတစ္ေနရာမွာ တစ္ပတ္ (၄)ရက္ေလာက္ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး part timer လုပ္ေနတယ္။ အိမ္မွာ ကေလးမရွိပဲ အားေနတာ အလုပ္တစ္ခုခုရွိေအာင္လုပ္လိုက္တာပါပဲ။
(ေပ်ာက္ေနတယ္ဆိုတဲ့ ညီမပါ မသီတာ၊ :P အမည္မသိနဲ႔ပဲ ေကာမန္႔ေရးသြားတယ္)။
မသီတာလုပ္ေနတဲ့ အလုပ္ေတြ အမ်ားၾကီးပါ အစ္မ။ စိတ္မပ်က္ပါနဲ႔၊ ညီမငယ္ငယ္က အေမက နယ္စပ္မွာ အလယ္တန္းေက်ာင္းအုပ္ရာထူးတိုးလို႔သြားတယ္၊ အစ္ကိုအစ္မေတြက ေက်ာင္းတက္ေနၾကတယ္။ အေဖနဲ႕ ႏွစ္ေယာက္ထဲ အိမ္မွာေနရတယ္၊ အေဖရံုးက မျပန္မခ်င္း အိမ္မွာမေနရဲလုိ႔ အိမ္လည္ေနရတာ။ ေန႔တိုင္း ဆိုင္က ထမင္းနဲ႔ဟင္း ခ်ိဳင့္ဆြဲစားခဲ့ရတာ ေတာ္ေတာ္စိတ္ညစ္ခဲ့ရတယ္။ အစ္မအျပင္အလုပ္ထြက္မလုပ္တာ မသီတာသားေလးေတြအတြက္ အမ်ားၾကီးေကာင္းပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာျပည္လို ဝိုင္းဝန္းၾကည့္ရွဴ၊ ဆံုးမေပးမယ့္ ေဆြမ်ိဳးရွားတဲ့ ဒီႏိုင္ငံမွာ မိခင္က သား၊သမီးနဲ႔ ရင္အုပ္မကြာေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ခြင့္ရတာ နည္းတဲ့ ကုသိုလ္မဟုတ္ဘူး၊
ဒီမွာအေရာင္းစာေရးလုပ္တဲ့လူဆိုတာ O'level ေတာင္မေရာက္တဲ့လူေတြပါ။>>>>>
အဲဒါ ဒီႏိုင္ငံသားေတြကိုေျပာတာပါ။ ျမန္မာေတြ၊ ဖဥၤီးထုတ္ေတြကေတာ့ ဘြဲ႔ရေတြပဲ
hi, thida. very good post. i am also a professional who does not work, looking after the family, but with very little regrets. i do not want to comment on any, whether you should work or not. we are used to fill in the blanks where it is required, right? as long as we are reducing greed, anger and delusion, we are on the right path. with metta
ktm.
ဘ၀တူေတြ။
သီတာေရ..ရျပီးသားအလုပ္တခုကို PR မဟုတ္ဘဲ.တလခြဲနဲ႔ အလုပ္ထြက္ထားတယ္..အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့မနက္ေစာေစာအလုပ္ေလွ်ာက္ျပီးတာနဲ႔ blog post ေတြလည္ဖတ္ေနတာ.နင့္ရဲ႕ အခု post အေဟာင္းေလးဆီကိုေရာက္လာတယ္..ငါကေတာ့ နင္နဲ႔ ခင္ေဆြဦးကိုအားက်မိသား..ျပဴးကိုငါခနခနေျပာျဖစ္တယ္..ဒါေပမဲ့လဲတခါတခါက်ေတာ့ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာကိုဘယ္သူ႔ကိုမွငဲ့စရာမလိုဘဲလုပ္ခြင့္ရတဲ့ဘ၀မ်ိဳးကို ဥမၼာတင္က အားက်ေနျပန္တယ္..အေကာင္းအဆိုးဒြန္တြဲေနတာမ်ိဳးကိုေတာ့ ေလာကၾကီးက ဖန္တီးေပးထားပါတယ္..ေပ်ာ္ရႊင္သာယာတဲ့မိသားစုေလးနဲ႔အတူ..ဘာသာ..သာသနာအက်ိဳးသယ္ပိုးနိဳင္ပါေစ..သူငယ္ခ်င္း
မိုးႀကိဳင္ (ဟုတ္ပါတယ္ေနာ္) လာအားေပးလို႔ ေက်းဇူး သူငယ္ခ်င္း
ေကာ္မန္႔ေပးထားသူအားလံုးနဲ႔ စာဖတ္သူ အားလံုးကို ေက်းဇူးပါ။
Post a Comment