Wednesday, April 16, 2008

ပကိဏၰကနမကၠာရအစိေႏၲယ်ႀကီး-၇

ေ႐ႊေတာင္ၿမိဳ႕ က်ီးသဲေလးထပ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ေရးသားေတာ္မူအပ္ေသာ

ပကိဏၰကနမကၠာရအစိေႏၲယ်ႀကီး

...

၇။ ဂဂၤါ၀ါဠဳ၊ သဲစုျမဴဟန္၊ ပမာတန္ကဲ့သို႔၊ အနႏၲဂူ၊ နိဗၺာန္ ယူကုန္ေသာ၊ ဆူဆူျမတ္စြာ၊ ေစာသတၳာတို႔၏၊ သြားရာလမ္းေၾကာင္း၊ စရိုက္ေကာင္းမူလျဖစ္ေသာ၊ သီလသံ၀ရ၊ ဣၿႏၵိယသံ၀ရ၊ ေဘာဇနမတၱညဳတာ၊ ဇာဂရိယာႏုေယာဂ၊ သဒၶါ၊ သတိ၊ ဟီရိ၊ ၾသတၱပၸ၊ ဗာဟုႆစၥ၊ ၀ီရိယ၊ ပညာ၊ ေလးျဖာစ်ာန္တည္းဟူေသာ စရဏတရား တစ္ဆယ့္ငါးပါးတို႔ကို၊ အားသစ္ က်င့္ေဆာင္ေတာ္မူသျဖင့္၊ သယမၻဴတကာ၊ ျပည့္စံုရာသား၊ နာနာကုလတို႔၏၊ ေ၀ါဟာရ သဒၵါအနက္ကို၊ အခ်က္က်သိႏိုင္ေသာ အတၳပဋိသမၻဒါ၊ ၀ါစာဂီရတ္၊ ႏႈတ္သံလႊတ္က၊ ဇတ္တူတူ မတူတူ၊ ဘာသာဟူသမွ်တို႔က၊ ဧကႏၲသိႏိုင္ေသာ ဓမၼပဋိသမၻိဒါ၊ တစ္ခုတစ္ခုေသာ ပုဒ္အကၡရာကို၊ သဒၵါ၏အလို၊ ၀ိၿဂိဳလ္, ၀စနတ္, ဓါတ္, ပစၥည္း, လိင္အန္ျဖင့္၊ ေ၀ဖန္၍ သိႏိုင္ေသာ နိ႐ုတၱိပဋိသမၻိဒါ၊ ကိုယ္တိုင္သိသမွ် တရားတို႔ကို၊ သူတပါးသိစိမ္႔ေသာငွာ၊ သဒၵါပညတ္သို႔တင္၍၊ စံုလင္စြာျမြတ္ဆိုတတ္ေသာ ပဋိဘာနပဋိသႏၻိဒါတည္းဟူေသာ သမၻိဒါေလးပါး။ ဣဒၶိ၀ိဓ၊ ဒိဗၺစကၡဳ၊ ဒိဗၺေသာတ၊ ေစေတာပရိယ၊ ပုေဗနိ၀ါႆႏုႆတိ၊ ယထာကမၼဳပဂ၊ အနာဂတံသတည္းဟူေသာ အဘိညာဥ္ခုနစ္ပါး။ ႐ူပစ်ာန္ေလးရပ္၊ အ႐ူပစ်ာန္ေလးရပ္အားျဖင့္၊ သမာပတ္ရွစ္ပါး။ ေက်းဇူးေတာ္တစ္ဆယ့္ရွစ္ပါး၊ ထူးျပားဆန္းၾကယ္၊ အံ့ဖြယ္ေတာ္တစ္ဆယ့္ရွစ္စံု၊ ထိုမွ်ဂုဏ္ကို၊ ဥႆံု စိုးပိုင္ေတာ္မူၿပီးထေသာ-

ဂဂၤါ၀ါဠဳ=ဂဂၤါျမစ္တြင္းရွိသဲမ်ား။
အနႏၲဂူ=အဆံုးမရွိေသာ နိဗၺာန္သို႔ ေရာက္ေတာ္မူေသာ။
သီလသံ၀ရ=သီလေစာင့္ျခင္း။
ဣႃႏၵိယသံ၀ရ=ဣေႁႏၵေျခာက္ပါး ေစာင့္စည္းျခင္း။
ေဘာဇနမတၱညဳတာ၊=ေဘာဇဥ္၌ အတိုင္းအရွည္သိျခင္း။
ဇာဂရိယာႏုေယာဂ=ႏိုးၾကားျခင္းႏွင့္ ယွဥ္ျခင္း။
သဒၶါ=ရတနာသံုးပါး၊ ကံႏွင့္အက်ိဳးကို ယံုၾကည္ျခင္း။
သတိ=တရားမေမ႔ျခင္း။
ဟီရိ=မေကာင္းမႈကို ရွက္ျခင္း။
ၾသတၱပၸ=မေကာင္းမႈကို ေၾကာက္ျခင္း။
ဗာဟုႆစၥ=အၾကားအျမင္ မ်ားျခင္း။
၀ီရိယ=လံု႔လရွိျခင္း။
ပညာ=အသိဉာဏ္ရွိျခင္း။
ေလးျဖာစ်ာန္=ပထမစ်ာန္၊ ဒုတိယစ်ာန္၊ တတိယစ်ာန္၊ စတုတၳစ်ာန္ဟူေသာ စ်ာန္ေလးပါး။
စရဏတရား=အက်င့္တရား။
နာနာကုလ=လူမ်ိဳးအသီးသီး။
ေ၀ါဟာရ သဒၵါ=ဘာသာစကား။
အတၳပဋိသမၻဒါ=အနက္ကိုခြဲျခမ္း၍ သိေသာဉာဏ္။
၀ါစာဂီရတ္=ႏႈတ္ထြက္စကား။
ဓမၼပဋိသမၻိဒါ=ဓမၼကို ခြဲျခမ္း၍ သိေသာဉာဏ္။
၀ိၿဂိဳဟ္၀စနတ္=ပုဒ္၏ အနက္ရင္း။
ဓာတ္=ပုဒ္၏ရင္းျမစ္။
ပစၥည္း=ပုဒ္၏ ေနာက္ဆက္စကား။
လိင္=ပုဒ္၏ ဣတၳိလိင္၊ ပုလႅိင္။
အန္=ပုဒ္၏အဆံုး။
နိ႐ုတၱိပဋိသမၻိဒါ=သဒၵါနည္းကို ခြဲျခမ္း၍ သိေသာဉာဏ္။
သဒၵါပညတ္=ေ၀ါဟာရစကား အျဖစ္။
ပဋိဘာနပဋိသႏၻိဒါ=ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ၍ သိေသာဉာဏ္။
ဣဒၶိ၀ိဓ=တန္ခိုးအမ်ိဳးမ်ိဳး ဖန္ဆင္းျခင္း။
ေစေတာပရိယ=သူတစ္ပါး၏ စိတ္ကို သိေသာဉာဏ္။
ယထာကမၼဳပဂ=ကံအတိုင္းျဖစ္ေနၾကေသာ (သတၱ၀ါတို႔ကို ျမင္ေသာဉာဏ္)။
အနာဂတံသ=ေနာင္ျဖစ္လတၱံ႔ကို ျမင္ေသာဉာဏ္။
႐ူပစ်ာန္ေလးရပ္=ပထမ၊ ဒုတိယ၊ တတိယ၊ စတုတၳစ်ာန္။
အ႐ူပစ်ာန္ေလးရပ္=
(၁) အာကာသာနၪၥာယတန၊
(၂) ၀ိညာဏၪၥာယတန၊
(၃) အာကိၪၥညာယတန၊
(၄) ေန၀သညာနာသညာယတန။
ေက်းဇူးေတာ္တစ္ဆယ့္ရွစ္ပါး=အတိတ္၊ အနာဂတ္၊ပစၥဳပၸန္တူိ႔၌ မပိတ္မပင္ေသာ ဉာဏ္႐ွိေတာ္မူသည့္ သံုးပါး၊
ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံတို႔သည္ ဉာဏ္ေတာ္လွ်င္ ျပ႒ာန္း၏။ ဉာဏ္ေတာ္လွ်င္ အစဥ္လိုက္၏။ သုံးပါး ေပါင္းေသာ္ ေျခာက္ပါး၊
ဆႏၵ၊ ၀ီရိယ၊ သတိ၊ သမာဓိ၊ ပညာ၊ ၀ိမုတၱိတို႔၏ ယုတ္ေလ်ာ့ျခင္းမ႐ွိ။ ေပါင္းေသာ္ တစ္ဆယ့္ႏွစ္ပါး၊
ျမဴးထူးျခင္းမ႐ွိ၊ ျမဴးထူးလိုေသာ စကားမ႐ွိ၊ ခၽြတ္ယြင္းသည္မ႐ွိ၊ အေဆာတလ်င္ျပဳေသာ အမႈမ႐ွိ၊ မစံုစမ္း မဆင္ျခင္မႈျပဳျခင္းမ႐ွိ၊ ေပါင္းေသာ္ တစ္ဆယ့္႐ွစ္ပါး။
အံ့ဖြယ္ေတာ္တစ္ဆယ့္ရွစ္စံု=
(၁) သကၤန္းေတာ္သည္ ဖြပ္ရ၊ ဆုိးရျခင္းမ႐ွိ၊ ႏြမ္းရိျခင္းမ႐ွိ။
(၂) ဆံေတာ္သည္ ေတာထြက္စက ျဖတ္သည့္အတိုင္း အသက္ေတာ္ပတ္လံုး လက္ႏွစ္သစ္မွ်သာ႐ွိျခင္း။
(၃) ပရိကၡရာ ႐ွစ္ပါးကိုေဆာင္ယူေတာ္မူေသာ္လည္း ကုိယ္ႏွိင့္ မထိျခင္း။
(၄) သပိတ္ေတာ္ ေဆးလွ်င္ လက္ေတာ္စင္ႏွင့္၍၊ လက္ေတာ္ေဆးလ်ွင္ သပိတ္ေတာ္စင္ႏွင့္ျခင္း။
(၅) မံုညင္းသီးခြံတည္းဟူေသာ ၾကဳတ္ထဲသို႔ ၀င္ေတာ္မူႏိုင္ျခင္း။
(၆) ေရာင္ျခည္ေတာ္လႊတ္လွ်င္ အရပ္ဆယ္မ်က္ႏွာတိုင္ေအာင္ ႏွံ႔ျခင္း။
(၇) ကိုယ္ေတာ္ကို အသိန္းအသန္း ဖန္ဆင္း၍ သတၱ၀ါကို ခၽြတ္ႏိုင္ျခင္း။
(၈) ဇာတိေခတ္၊ အာဏာေခတ္၊ ၀ီရိယေခတ္သံုးပါး၌ အမိုက္ကို၎၊ အလင္းကို၎ ဖန္ဆင္းႏိုင္ျခင္း။
(၉) ကိုယ္ေတာ္ကို အထက္ေကာင္းကင္သို႔ ေရာက္ေအာင္ လ၀န္းေပၚသကဲ့သို႔ ျမႇင့္ႏိုင္ျခင္း။
(၁၀) သန္႔႐ွင္းေသာ၊ သာယာေသာ၊ သိလြယ္ေသာ၊ နာခ်င္ဖြယ္ေသာ၊ ပ်ံ႕ေသာ၊ လံုးေသာ၊ နက္နဲေသာ၊ ပဲ့တင္ထပ္ေသာ၊ အဂၤါ႐ွစ္ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ အသံေတာ္ျဖင့္ ေဟာေတာ္မူသည့္ တရားေတာ္သည္ ပရိသတ္႐ွိေလရာရာၾကားႏိုင္ျခင္း။
(၁၁) လူနတ္တို႔၏ စိတ္ကိုသိႏိုင္ေသာ အာသယာႏုသယဉာဏ္။
(၁၂) ကၽြတ္အံ့ေသာ သတၱ၀ါတို႔ကို သိေတာ္မူႏိုင္ေသာ မဟာက႐ုဏာသမာပတၱိဉာဏ္။
(၁၃) ဤသူကား နက္ျဖန္ကၽြတ္လတၱံ႔၊ ဤသူကား သန္ဘက္ ကၽြတ္လတၱံ႔ စသည္ျဖင့္ သိႏိုင္ေသာ ဣႃႏိၵယပေရာပရိယတၱိဉာဏ္။
(၁၄-၁၈) ေဉယ်ဓံတရား ငါးပါး။

0 comments: