Saturday, April 12, 2008

ပကိဏၰကနမကၠာရအစိေႏၲယ်ႀကီး-၃

ေ႐ႊေတာင္ၿမိဳ႕ က်ီးသဲေလးထပ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ေရးသားေတာ္မူအပ္ေသာ

ပကိဏၰကနမကၠာရအစိေႏၲယ်ႀကီး
...

၃။ ဇမၺဴ႕က်က္သေရ၊ ခ်က္ေဗြဘူမိ၊ အပရာဇိခရိုင္၊ ေညာင္မ႑ိဳင္ကို၊ စိုးပိုင္ေတာ္မူအံ့ေသာ ကာလႏိႈက္၊ ကာမေလာကဓာတ္၊ ခုနစ္ရပ္လံုး၊ ဆတ္ဆတ္လႈိက္ခုန္၊ တုန္ဘနန္းမွ်၊ သန္းအကုေဋ၊ နတ္ဗိုလ္ေျခႏွင့္၊ မိုးေျမၾကည္းဟည္း၊ ပဲ့တင္တီးေအာင္၊ ဖ်က္ဆီးလုယက္လာေသာ၊ ေမခလာဂီရိ၊ ေတာင္တရွိမွ်၊ ေျပာင္ႀကီးေသဌ္နင္း၊ မာရ္နတ္မင္းကို၊ ျဖည့္တင္းေတာ္မူခဲ့ေသာ ပါရမီဥာဏ္၊ ကံသမၻာရွိန္၊ ၀ရဇိန္လွ်ံေျပာင္၊ ေရႊဘုန္းေရာင္ျဖင့္၊ ေမွာင္မ၀င္ခင္၊ ေအာင္ျမင္ေတာ္မူေစ၍၊ ကိေလသာစက္၊ သံုးေထာင္၀က္ကို၊ ၿဖိဳဖ်က္ တိုက္လွန္ျခင္းငွာ၊ အာနာပါန ဘာ၀နာျဖင့္၊ ႐ူပါ၀စရ၊ အ႐ူပါ၀စရ၊ စတုတၳ သမာပတ္တို႔ကို၊ အာ၀ဇၨန၀သီ၊ သမာပဇၨန၀သီ၊ ပစၥေ၀ကၡဏ၀သီ၊ အဓိ႒ာန၀သီ၊ ၀ု႒ာန၀သီတည္းဟူေသာ၊ ၀သီေဘာ္ငါးတန္ျဖင့္၊ အဖန္ဖန္ေလ့လာေတာ္မူၿပီးလွ်င္၊ ေရွးတီးကာလ၊ ဘ၀ရွည္က်ဴး၊ ျဖစ္ဖူးသမွ်၊ ေဒသရပ္ရြာ၊ ခႏၶာပင္စည္၊ အမည္အမ်ိဳးစေသာ၊ ပရမတ္ ပညတ္တို႔ကို၊ တပ္အပ္သိႏိုင္စြမ္းေသာ ပုေဗၺနိ၀ါသဉာဏ္၊ သံုးတန္ဘံုသား၊ အမ်ားသတၱ၊ ေ၀ေနယ်တို႔၏၊ ကမၼဂတိ၊ စုတိပဋိသန္၊ လားရန္ဌာနႏွင့္တကြ၊ ဒူရပဋိစၧႏၷ၊ သဏွသုခုမ ျဖစ္ေသာ ႐ူပါ႐ံုကို၊ အကုန္ျမင္ႏိုင္စြမ္းေသာ ဒိဗၺစကၡဳဉာဏ္၊ ေလးတန္ၾသဃ၊ အာသ၀ႏွင့္၊ ေယာဂဂႏၴာ၊ ေလးျဖာဥပါဒါန္၊ ေျခာက္တန္နီ၀ရဏ၊ အႏုသယ ခုနစ္အင္၊ သံေယာဇဥ္ဆယ္တန္၊ ျခံရံလ်က္သား၊ မ်ားစြာေသာ အကုသိုလ္၊ ဗိုလ္ေျခကြပ္ကဲ၊ သူရဲကိေလသာ၊ ေထာင့္ငါးရာတို႔ကို၊ စင္စြာပယ္ျဖတ္၊ အလြန္ျမတ္ေသာေၾကာင့္၊ အရဟတၱမဂၢ၊ အမည္ရေသာ၊ အာသ၀ကၡယဉာဏ္၊ ဤသံုးတန္ေသာ ၀ိဇၨာ၊ ခြဲစိတ္ျဖာေသာ္၊ ၀ိဇၨာရွစ္ပါးႏွင့္၊ ျပည့္စံုေတာ္မူသျဖင့္၊ သယမၻဴအထြတ္၊ လူတမြတ္ဟု၊ မခၽြတ္သမိုက္အပ္ထေသာ-

ဇမၺဴ = ဇမၺဴဒီပါ လက္ယာေတာင္ကၽြန္း။
ခ်က္ေဗြဘူမိ = ဇမၺဴဒိပ္ကၽြန္း၏ အလယ္ဗဟို။
အပရာဇိခ႐ိုင္ = အပၸရာဇိတပလႅင္၊ ရန္သူတို႔ မေအာင္ျမင္ႏိုင္သည့္ ေနရာထူး။
ေညာင္မ႑ိဳင္ = သဗၺညဳတ ဉာဏ္ေတာ္၏ တည္ရာျဖစ္ေသာ မဟာေဗာဓိ ေညာင္ပင္။
ကာမေလာကဓာတ္ = လူ႔ဘံု၊ နတ္ဘံုေျခာက္ထပ္ ဟူေသာ ကာမသုဂတိ ခုနစ္ဘံု။
ၾကည္းဟည္း = အသံက်ယ္စြာ ျမည္သည္။
ေမခလာဂီရိ = မာရ္နတ္၏ ဂီရိေမခလာ မည္ေသာဆင္။
မာရ္နတ္ = ေႏွာင့္ယွက္ဖ်က္ဆီးသည့္နတ္။
ပါရမီဉာဏ္ = ပါရမီဆယ္ပါး ဉာဏ္ေတာ္ကုသိုလ္။
ကံသမၻာရွိန္ = ကံအေဆာက္အဦး အဟုန္။
၀ရဇိန္ = မိုးႀကိဳးစက္။
ကိေလသာစက္ = တစ္ေထာင့္ငါးရာ ကိေလသာ။
သံုးေထာင္၀က္ = သံုးေထာင္၏ တစ္၀က္။
အာနာပါနဘာ၀နာ = ထြက္သက္ ၀င္သက္ကို စီးျဖန္းေသာ ကမၼ႒ာန္း။
႐ူပါ၀စရ၊ အ႐ူပါ၀စရ၊ စတုတၳသမာပတ္ = ပထမစ်ာန္၊ ဒုတိယစ်ာန္၊ တတိယစ်ာန္၊ စတုတၳစ်ာန္ ဟူေသာ ၀င္စားသည့္ စ်ာန္ေလးပါး။
၀သီေဘာ္ငါးတန္ = စ်ာန္ကို အထူးသျဖင့္ ႏိုင္နင္းေစရန္ အေလ့အက်င့္ျပဳမႈ ငါးမ်ိဳး။
(၁) အာ၀ဇၨန၀သီ = ထပ္ကာထပ္ကာ ဆင္ျခင္ျခင္း အေလ့အက်င့္၊
(၂) သမာပဇၨန၀သီ = ထပ္ကာထပ္ကာ ၀င္စားျခင္း အေလ့အက်င့္၊
(၃) ပစၥေ၀ကၡဏာ၀သီ = အဖန္ဖန္ သံုးသပ္ျခင္း အေလ့အက်င့္၊
(၄) အဓိ႒ာန၀သီ = စ်ာန္မွထရန္ ေဆာက္တည္ျခင္း အေလ့အက်င့္။
(၅) ၀ု႒ာန၀သီ = သတ္မွတ္ခ်ိန္ အတိုင္း စ်ာန္မွထျခင္း အေလ့အက်င့္။
ေရွးတီးကာလ = ေရွးလြန္ေလၿပီးေသာအခါ။
ပရမတ္ = ရုပ္နာမ္တရား။
ပညတ္ = အမည္။
ပုေဗၺနိ၀ါသဉာဏ္ = ေရွးကေနခဲ့ဖူးသည္ကို ျပန္သိေသာဉာဏ္။
ေ၀ေနယ် = ကၽြတ္ထိုက္ေသာ သတၱ၀ါ။
ကမၼ = ကုသိုလ္ကံ၊ အကုသိုလ္ကံ။
ဂတိ = လားရာလမ္း။
စုတိ = ေသျခင္း။
ပဋိသန္ = ေမြးဖြားျခင္း။
ဒူရ = ေ၀းေသာ။
ပဋိစၧႏၷ = တစ္စံုတစ္ခုျဖင့္ ဖံုးအုပ္ထားေသာ။
သဏွ = သိမ့္ေမြ႔ေသာ။
သုခုမ = အႏုစိတ္ျဖစ္ေသာ။
ဒိဗၺစကၡဳ = နတ္မ်က္စိကဲ့သို႔ ျမင္ႏိုင္ေသာဉာဏ္။
ၾသဃ = ေရအလ်ဥ္ႏွင့္တူေသာ တရား၊ ကာေမာဃ၊ ဘေ၀ါဃ၊ ဒိေ႒ာဃ၊ အ၀ိေဇၹာဃဟု ေလးမ်ိဳးရွိသည္။
အာသ၀ = ၾကာျမင့္စြာ ထံုအပ္သည့္ အရက္ႏွင့္ တူေသာတရား။ ၾသဃကဲ့သို႔ ကာမ၊ ဘ၀၊ ဒိ႒ိ၊ အ၀ိဇၨာဟု ေလးမ်ိဳးရွိသည္။
ေယာဂ = သံသရာ၀ဋ္ဒုကၡႏွင့္ တြဲယွဥ္ေစတတ္ေသာ တရား၊ အထက္ပါအတိုင္း ေလးမ်ိဳးရွိသည္။
ဂႏၴ = သံသရာ၀ဋ္ဒုကၡ၌ ထံုးဖြဲ႕တတ္ေသာ တရား။ အ၀ိဇၨာ၊ ဗ်ာပါဒ၊ သီလဗၺတပရာမာသ၊ ဣဒံ သစၥာဘိနိေ၀သ ဟူ၍ ေလးမ်ိဳး႐ွိသည္။
ဥပါဒါန္ = ျပင္းထန္ခိုင္ၿမဲစြာ စြဲလမ္းတတ္ေသာ တရား။ ကာမုပါဒါန္၊ ဒိ႒ဳပါဒါန္၊ သီလဗၺတုပါဒါန္၊ အတၱ၀ါဒုပါဒါန္ ဟူ၍ ေလးမ်ိဳး႐ွိသည္။
ေျခာက္တန္နီ၀ရဏ = ကုသိုလ္တရားတို႔ မျဖစ္ေပၚရေအာင္ ပိတ္ဆီး တားျမစ္တတ္ေသာ တရားေျခာက္ပါး။ ကာမစၧႏၵ၊ ဗ်ာပါဒ၊ ထိနမိဒၶ၊ ဥဒၶစၥကုကၠဳစၥ၊ ၀ိစိကိစၧာ၊ အ၀ိဇၨာ ဤေျခာက္မ်ိဳး ျဖစ္သည္။
အႏုသယခုနစ္အင္ = မျဖစ္ေပၚေသးဘဲ စိတ္သႏၲာန္၌ ကိန္းေနေသာ တရား ခုနစ္မ်ိဳး။ ကာမရာဂ၊ ဘ၀ရာဂ၊ ပဋိဃ၊ မာန၊ ဒိ႒ိ၊ ၀ိစိကိစၧာ၊ အ၀ိဇၨာ ဤခုနစ္မ်ိဳး ျဖစ္သည္။
သံေယာဇဥ္ဆယ္တန္ = သတၱ၀ါတို႔ကို သံသရာစက္မွ မထြက္ႏိုင္ေအာင္ ဖြဲ႕ေႏွာင္ဆြဲတြယ္တတ္ေသာ တရားဆယ္ပါး။ ကာမရာဂ၊ ႐ူပရာဂ၊ အ႐ူပရာဂ၊ ပဋိဃ၊ မာန၊ ဒိ႒ိ၊ သီလဗၺတပရာမာသ၊ ၀ိစိကိစၧာ၊ ဥဒၶစၥ၊ အ၀ိဇၨာ ဤဆယ္မ်ိဳး ျဖစ္သည္။
ကိေလသာ = စိတ္ကို ညစ္ႏြမ္းေစတတ္ ပူေလာင္ေစတတ္ေသာ တရား။ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ၊ မာန၊ ဒိ႒ိ၊ ၀ိစိကိစၧာ၊ ထိန၊ ဥဒၶစၥ၊ အဟိရိက၊ အေနာတၱပၸ ဟူ၍ ကိေလသာဆယ္ပါး။
ေထာင့္ငါးရာကိေလသာ = ေလာကီစိတ္- ၁ + ေစတသိက္- ၅၂ = ေပါင္း နာမ္တရား- ၅၃၊ နိပၹႏၷ႐ုပ္- ၁၈ + လကၡဏ႐ုပ္- ၄ = ေပါင္း ႐ုပ္တရား- ၂၂။ နာမ္႐ုပ္ႏွစ္ရပ္ေပါင္း- ၇၅၊ ယင္းကို အဇၩတၱဗဟိဒၶ သႏၲာန္ႏွစ္ပါးႏွင့္ ေျမႇာက္- ၁၅၀၊ ယင္း ၁၅၀-သည္ အားလံုးကိေလသာ ဆယ္ပါး၏ အာ႐ံုျဖစ္ႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ကိေလသာ ၁၀-ပါးႏွင့္ ေျမႇာက္၊ ၁၅၀ x ၁၀ = ၁၅၀၀ ျဖစ္၏။
အရဟတၱမဂၢ = မဂ္ေလးပါးတြင္ အထြတ္အထိပ္ျဖစ္ေသာ မဂ္။
အာသ၀ကၡယဉာဏ္ = အာသေ၀ါတရားကုန္ရာျဖစ္ေသာ ဉာဏ္။
၀ိဇၨာသံုးပါး = ပုေဗၺနိ၀ါသဉာဏ္၊ ဒိဗၺစကၡဳဉာဏ္၊ အာသ၀ကၡယဉာဏ္၊
၀ိဇၨာရွစ္ပါး =
(၁) ပုေဗၺနိ၀ါသဉာဏ္၊
(၂) ဒိဗၺစကၡဳဉာဏ္၊
(၃) အာသ၀ကၡယဉာဏ္၊
(၄)နတ္၏ နားကဲ့သို႔ၾကားႏိုင္ေသာ ဒိဗၺေသာတ အဘိညာဥ္၊
(၅) သူတစ္ပါးစိတ္ကို သိႏိုင္ေသာ ပရစိတၱ၀ိဇာနန အဘိညာဥ္၊
(၆) တန္ခိုးအမ်ိဳးမ်ိဳးဖန္ဆင္းႏိုင္ေသာ ဣဒၶိ၀ိဓ အဘိညာဥ္၊
(၇) စိတ္အလိုအတိုင္း ၿပီးႏိုင္ေသာ မေနာမယိဒၶိ၊
(၈) ၀ိပႆနာဉာဏ္။
လူတမြတ္ = လူတြင္အျမတ္။



0 comments: