အရေး၊ အဖတ်၊ အတတ်၊ ပညာ

ကျွန်မတို့ မြန်မာစာ အရေးအဖတ် သင်တန်းရဲ့ သင်တန်းဆင်းပွဲ အမှတ်တရ ဓါတ်ပုံ

English လိုတော့ Burmese Language Reading & Writing Class for Children

English မှာ Reading ကအယင်လာတယ်။ ဒါ ပိုသဘာ၀ ကျတယ်။ အယင် ဖတ်တတ်ရမယ်။ ပြီးမှ အရေးကို ကြိုးစားမယ်။

သင်တန်းမှာ မြန်မာစကားပြောတတ်တဲ့ အသက်(၇)နှစ်နှင့်အထက် ကလေးများကို လက်ခံပါတယ်။

ဘာသာစကား တစ်ခုကို အပြော၊ အဖတ်၊ အရေး တဲ့။ ဘာလုပ်ဖို့လဲ။ အခြေခံအားဖြင့်တော့ ဆက်သွယ်ဖို့ပါပဲ။ လူဆိုတာ တစ်ဦးတစ်ယောက်ထဲ နေတဲ့ သတ္တဝါ မဟုတ်လေတော့။ တစ်ဦးတစ်ယောက်ထဲ နေစေဦးတော့ စကားလုံးတွေနဲ့ မဟုတ်တောင် ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ အလျဉ်းသင့်အောင် ဆက်ဆံရေး အတွက်တော့ ပြောရဦးမှာပဲ။ (ဥပမာ- အေးရင်စောင်ခြုံ၊ အိုက်ရင် ယပ်ခတ်။)

ပြောကြပါပြီတဲ့။

စမ်းသပ်မှုတွေအရတော့ စကားလုံးတွေရဲ့ အရေးပါမှုဟာ အလွန်နည်းပါးပြီး၊ အသံနေ အသံထားနဲ့ ကိုယ်နေ ဟန်ထားတွေက အတော် အရေးပါဆိုပဲ။ ပြောသူကို နာသူက နားလည်နိုင်ဖို့ အတွက်ပေါ့လေ။ (ကျွန်မကို မျက်စိတစ်ဖက် မှိတ်ပြယင်တော့ သြော်...သူ မျက်ကျောလိုက်နေရှာတယ်လို့ပဲ နားလည်လိုက်မှာနော်။)

အဖတ်နဲ့ အရေး အတွက်ကျတော့ ကျောင်းမှာ ကျွန်မတို့ သင်ယူကြရတယ်။ သင်မှတော့ ဖတ်တတ်ရမယ် (သူများရေးထားတာကို)။ ဖတ်ရင်လည်း စာလုံးတွေနဲ့ စာရင် ပုံလေးတွေကို ဖတ်ရတာ ပိုအရာရောက်မလားလို့။ (ဟောဒီမှာ ပုံကို အယင်ကြည့်၊ စာကိုနောက်မှဖတ်။)

အချက်အလက်တွေ မှတ်မိဖို့ထက်၊ အသိတစ်ခု ရင်ထဲရောက်ဖို့က ပို အရေးပါတယ်။

ကဲဖတ်တော့။

ဘာဖြစ်လို့ ဖတ်တာလဲ။

ဖတ်တတ်လို့ ဖတ်တာပေါ့။

ဖတ်တတ်ရင် ဖတ်မယ်။

ဖတ်ရင် ဖတ်တတ်မယ်။ (စာကောင်းပေမွန်တွေကို)

စာကောင်းဖတ်တော၊့ စိတ်ကောင်းရှိတယ်။

မယုံမရှိနဲ့၊ သတိကလေးနဲ့တော့ထိန်း။

(ကြားဖြတ် သံချပ်- ငါသိ၊ ငါတတ်၊ ငါတော်သည်။ အဲ့ဒီလိုမျိုးဟာ အကျိုးမရှိပါဘူး။

အဲ့ဒီလိုမျိုးဟာ အကျိုးမရှိပါဘူး။ ငါသိ၊ ငါတတ်၊ ငါတော်သည်။)

ပြီးရင်တော့ လာပြီ

(ကိုယ်တိုင်) ရေးတတ်ရတော့မယ်။

(ထင်ခဲ့တယ်။ ကိုယ်တိုင်ရေးဖို့ မလိုပါဘူး။ ခေတ်အဆက်ဆက်က သူများရေးထားတဲ့ စာကောင်းပေမွန်တွေ ဖတ်လို့ရယ်တဲ့မှ မကုန် လို့။)

ကျေးဇူးပြု၍ မပြောလိုက်ပါနဲ့၊ စာရေးတာ ဝါသနာ မပါဘူးလို့။

စာဆိုတာ ဝါသနာပါမှ ရေးရမှာ မဟုတ်ဘူး...။ ဟူးးးးးးးးး

(ကျွန်မအား စာရေးခိုင်းသော ဆရာမ အတွက် အမှတ်တရ)