Wednesday, July 8, 2009

မိုးသောက် ရောင်ခြည်

မနက် ၇နာရီ သားကြီးကို ကျောင်းသွားပို့ပါတယ်။ ကျောင်းပို့ပြီး လမ်းတပတ်လျှောက်လို့ အိမ်ကို ရး၄၅ ပြန်ရောက်လေ့ရှိပါတယ်။ မနေ့က လမ်းလျှောက်ရင်း အရစ်အရစ်နဲ့ ငါးဂျင်းကွက်ပုံပေါ်နေတဲ့ တိမ်အနားတွေကို နေခြည်နုနုက ဖြာကျလိုက်တော့ တော်တော်လှတဲ့ မြင်ကွင်းကို တွေ့ခဲ့ရတာမို့ ဒီနေ့တော့ ကင်မရာ မမေ့မလျော့ ယူသွားမိတယ်။

ဒီနေ့ မြင်ကွင်းကတော့ မနေ့ကလို ဘယ်ဟုတ်မလဲလေ…။

သားကို ပို့ပြီး ကျောင်းဂိတ်ပေါက်ဝမှာ PIE - Parents In Education က Linda နဲ့ Janet တို့က ဒီနေ့ Primary 5 တွေကို Maths Test အတွက် အခန်းစောင့်ပေးဖို့ လုပ်အားပေးလိုနေလို့ ၁၂း၁၅ အရောက် Canteenကို လာခဲ့ဖို့ခေါ်တယ်။ အင်တင်တင်နဲ့ပဲ ဒီနေ့တော့ လာခဲ့မယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။

စာမေးပွဲခန်းသွားစောင့်တော့…
ပုံမှန်ဆိုရင် ဗုဒ္ဓဟူးနေ့က နေ့လည် ၁၂း၃၀ဆို ကျောင်းဆင်းပါတယ်။ ဒီနေ့မှာတော့ Maths Practice Test ဖြေဖို့ နေ့လည်၁း၃၀ အထိ ကျောင်းချိန်ဖြစ်သွားတယ်။ ၁၂း၃၀မှာ ကိုယ်တာဝန်ကျတဲ့ အတန်းရောက်သွားတော့ အခန်းထဲက ဆရာမ မထွက်သေးဘူး။ Parent Volunteer ပါ.. Maths test အတွက်လာပါတယ် ပြောတော့… သူ အခုပဲ ပြီးပါပြီ ဆိုပြီး အတန်းထဲက ထွက်ပေးတယ်။

ဒီနေ့ Test ရှိတယ်ဆိုတာ သိတယ် မဟုတ်လား။ မင်းတို့ရဲ့ ဆရာမ မလာနိုင်လို့ ကိုယ်လာပါတယ်။ 50 minutes test ဖြေရပါမယ်။ အိမ်သာ သွားချင်သူတွေ အခုသွားကြပါ၊ ငါးမိနစ် အချိန်ပေးပါတယ်လို့ စလိုက်တယ်။ ၁၂း၄၀ မှာ မေးခွန်း ဝေတယ်။ ကိုယ့်နာမည်နဲ့ Index No.ကို မှန်မှန်ကန်ကန် ရေးဖို့ သတိပေးတယ်။ မင်းတို့ အားလုံးဟာ Primary 5 တောင် ရောက်နေကြပြီမို့ စာမေးပွဲ စည်းမျဉ်း စည်းကမ်းတွေကို ကောင်းကောင်း သိပြီးပြီလို့ ငါယူဆပါတယ်။ ဒါကြောင့် စည်းမျဉ်းတွေကို ထပ်ပြောနေခြင်းဖြင့် မင်းတို့ရဲ့ အချိန်တွေကို မဖြုန်းလိုပါဘူး။ (ခပ်တည်တည် ဖိန့်တာပေါ့…)(Calculator သုံးခွင့်ရှိပါတယ်။) ငါဟာ Volunteer တယောက်သာ ဖြစ်တဲ့ အတွက် မင်းတို့ရဲ့ အပြုအမူတွေကို စောင့်ကြည့်ပြီး report လုပ်ဖို့ပါပဲ ဆိုပြီး လက်ထဲက ဟန်းဖုန်းကို ထောင်ပြလိုက်တယ်။ ကျောင်းသားလေးတယောက်က Voice Recorder လား မေးလို့၊ ဗွီဒီယိုပါရိုက်လို့ ရပါတယ်လို့ ဖြေလိုက်တယ်။ (တော်တော် အသုံးဝင်တယ်… မဟုတ်ရင် ဒီက ကလေးတွေက ကိုယ်တို့ဆီကလို သေသေဝပ်ဝပ်တွေ မဟုတ်ဘူး။)

မေးခွန်းကို သေသေချာချာ ဖတ်ဖို့၊ မေးခွန်း အားလုံးကို ကြိုးစားဖြေဖို့၊ အားလုံးဖြေဆိုပြီးရင် ပြန်စစ်ကြဖို့တို့ကို အလျဉ်းသင့်သလို သတိပေးပါတယ်။

၁း၃၀ နာရီမှာ အဖြေစာရွက်တွေ သိမ်းပြီး၊ Index No. အတိုင်း စီပါတယ်။ အဖြေလွှာ အရေအတွက်ကို ဖြေဆိုသူ အရေအတွက်နဲ့ စစ်တယ်။ မင်းတို့ အားလုံး စည်းကမ်းရှိရှိ နေတာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ စာမေးပွဲကိုလည်း အားလုံးပဲ ကောင်းမွန်စွာ အောင်မြင်ကြပါစေလို့ ဆန္ဒပြုပါတယ်လို့ ပြောအပြီးမှာ ကလေးတွေလည်း ကျောင်းဆင်းဖို့ အခန်း အပြင်မှာ အားလုံး တန်းစီကြပါတယ်။ အဖြေလွှာတွေကို တာဝန်ခံ ဆရာဆီအပ်ပြီး ပြန်ခဲ့ပါတယ်။

(စာရင်းရှိ ၄၁ယောက်၊ ဖြေဆိုသူ ၂၉ယောက်၊ ပျက်ကွက် ၁၂ယောက် - ပျက်ကွက်သူတွေရဲ့ အမည်စာရင်းကိုလည်း စာရွက်တရွက်မှာရေးပြီး အပ်ခဲ့ပါတယ်။ ပျက်ကွက်စာရင်းရဖို့ မခက်ခဲပါဘူး။ White Board ထောင့် တနေရာမှာ ရေးထားတာကို ကူးယူလိုက်တာပါပဲ။ ဒီနေ့ ၁၂း၃၀မှ ၁း၃၀ ထိ Test ရှိကြောင်း သတိပေးချက်ကိုလည်း White Board မှာ ရေးထားတာ တွေ့ခဲ့ရပါတယ်။ ဒါနဲ့တောင် ၁၂ယောက် ပျက်တယ်ဆိုတော့ စဉ်းစားစရာပဲ H1N1 ကြောင့်ပဲလား။ စာကို စိတ်မဝင်စားတာလား။ ကလေးတွေ ဖြေနေကြတာ လှည့်ပတ်ကြည့်ခဲ့ရသလောက်တော့ မစွံ မစွံ…။ နောက်မှ သားကြီးကို မေးကြည့်တာ အဲ့ဒီအတန်းက စတုတ္ထမြောက် အတော်ဆုံး အတန်းတဲ့… ဒါတောင် မဟန်ဘူးလို့ စိတ်ထဲက ပြောမိတယ်။)

ရပ်ကွက်ထဲက နာမည်မကြီးတဲ့ မူလတန်းကျောင်းလေးရဲ့ စာသင်ခန်း… ။

တို့များတုန်းက ဒီအရွယ်ဆို အက္ခရာသင်္ချာ (Algebra) တောင် တွက်တတ်နေပြီ။ သင်္ချာတပုဒ် တွက်မည်ဆိုရင် တောင်ခြစ်မြောက်ခြစ် လုပ်လို့ ဘယ်ရလိမ့်မလဲ။ ပေးထားချက်၊ ရှာရန်၊ တွက်ချက်၊ ညီမျှခြင်းတွေကို စီစီရီရီရေးလို့ အဆင့်လိုက်ချရေးရတာ၊ အဖြေရောက်လို့ တိုးလို့တန်းလန်း ထားခဲ့လို့မရပေါင်၊ အဖြေညီမျှခြင်းလေး သေသေသပ်သပ်ရေးပြီးမှ မျဉ်းပိတ်ရတာ။ သင်္ချာတပုဒ်တွက်ထားတာ Program တပုဒ် ရေးထားသလိုပါပဲ။ အဲ့ဒီလိုဖြစ်အောင် ၁ တန်းလောက်ကတည်းက ဆရာဆရာမတွေက အချိုးမကျရင် လက်သီးဆုပ်ပေးရပြီး လက်ဆစ်ကို သစ်သားပြားနဲ့ ခေါက်ပြီး ပုံစံချပေးခဲ့တာပဲ…။ ရုပ်ဝတ္ထု ပစ္စည်း အားသာမှုနဲ့ ဉာဏ်ရည် ဉာဏ်စွမ်း၊ ကြိုးစား အားထုတ်မှု ဘာတွေကို ဘယ်လိုနဲ့ ချိန်ထိုးနေသလဲ ဆိုတာတော့ စာဖတ်သူတို့ ရိပ်ဖမ်းမိပါလိမ့်မယ်။ အချက်အလက် မခိုင်လုံပဲ၊ တရက်ထဲမှာမှ တနာရီလောက်အတွင်းရခဲ့တဲ့ အတွေ့အကြုံပေါ် မူတည်ပြီး ပွားလွန်းသလို ဖြစ်မှာ စိုးလို့… ဤမျှသာပါ…။

15 comments:

rose of sharon said...

မသီတာကဒါမ်ိဳးလဲရတာဘဲလား... ေတာ္လိုက္တာ...

ရြက္လြင့္ျခင္း said...

မသီတာ
ကၽြန္္ေတာ္တို ့နိုင္ငံရဲ့ သံုးခ်က္တြက္နည္းက နိုင္ငံတကာနဲ ့ ယွဥ္လို ့ရပါတယ္။
နည္းပညာ တိုးတက္မွုကို အားကိုးတဲ့ ကေလးဟာ နည္းပညာ အသံုးၿပဳခြင့္ မရတဲ့အခါမွာ ပင္ကိုယ္စြမ္းရည္ ကို မထုတ္သံုးတက္ေတာ့ပါဘူး

Rita said...

ဒီလိုေတြလဲ ႐ွိတယ္ေပါ့ေနာ္။
စိတ္၀င္စားဖို႔ေကာင္းပါတယ္ မမ။

PAUK said...

ဟိုတေလာ ခ်န္း သခ်ၤာေျဖပါတယ္..့..
အိမ္မွာ ျပန္ေလ့က်င့္ေပးေတာ့....
ေပးထားခ်က္..
ရွာရန္..တြက္ခ်က္နဲ႔ ပဲရွင္းျပေပးလိုက္တယ္။။
ခ်န္းကေျပာတယ္..ေက်ာင္းကသင္တာနဲ႔ မတူဘူးလို႔ေတာ့...
က်ေနာ္ကျပန္ေျပာလိုက္တယ္..အေျဖမွန္ရတယ္မို႔လားလို႔.
.

Kay said...

ငယ္တုန္းက..ဆရာမ မလာလို႕ အတန္းကူ ၀င္ရင္ သိပ္ေပ်ာ္တာ.. း)

သက္ေဝ said...

သီတာ ရဲ႕ဟန္ပန္ကို မ်က္ေစ့ထဲမွာ ျမင္ေယာင္လာၿပီး ျပံဳးေနမိပါတယ္...။
ရုပ္ဝတၳဳ ပစၥည္းေတြ ပံ့ပိုးႏိုင္မႈမွာ အားသာခ်က္ေတြ အမ်ားၾကီးရွိတယ္ ဆိုေပမယ့္ အေတြးအေခၚပိုင္းမွာေရာ ဉာဏ္ရည္ ဉာဏ္စြမ္းနဲ႕ ႀကိဳးစား အားထုတ္မႈ မွာသာမက ဆရာသမားကို ေလးေလးစားစားရွိမႈ ေတြမွာ ကိုယ့္ လူမ်ိဳးေတြနဲ႕ ဘယ္လိုမွမယွဥ္သာတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ဒီမွာ တခ်ိဳ႕ဆို အသက္ ေလးဆယ္ ေရာက္တဲ့အထိ ေခါက္ဆြဲအဝါေရာင္ဟာ ဂ်ံဳက လုပ္သလား ဆန္က လုပ္သလားမသိ၊ ၾကာဆံဆိုတာ ဘာနဲ႕လုပ္မွန္းမသိ... မႈိဆိုတာ သစ္ပင္ၾကီးေပၚမွာ ေပါက္တာလို႕ ထင္တဲ့သူမ်ိဳးေတြလဲ ေတြ႕ဖူးေၾကာင္းပါ သီတာေရ႕.. အဟဲ...

ရႊန္းမီ said...

ေကာင္းေကာင္းမေျဖၾကတာ ခိုးခ်တာထက္ေတာ့ ေတာ္ေသးတာေပါ့အစ္မရာ...

မငံု said...

ဟုတ္တယ္ေနာ္ မသီတာ။ caculator မပါရင္ ေပါင္းႏွုတ္ေျမွာက္စား မတတ္ေတာ့တာ အခုေခတ္မွာ ျဖစ္ေနတယ္။

မီယာ said...

သူတုိ႔ကေလးေတြ သခ်ၤာေတာ္မယ္ထင္တာ။ မသီတာ ဖုန္းေထာင္ျပလုိက္တာ သေဘာက်တယ္။ သူတုိ႔ထက္ ေရွ႕နဲနဲေျပးထားျပမွ ေတာ္ကာက်မယ္ေနာ္ :)

စူး said...

နည္းပညာ တိုးတက္မွုကို အားကိုးတဲ့ ကေလးဟာ နည္းပညာ အသံုးၿပဳခြင့္ မရတဲ့အခါမွာ ပင္ကိုယ္စြမ္းရည္ ကို မထုတ္သံုးတက္ေတာ့ပါဘူး

Anonymous said...

pasir panjang reservoirနားနဲ႔တူတယ္။
mm

P.Ti said...

စင္ကာပူမွာ အဲလုိေနရာ ဘယ္ေနရာရွိပါလိမ့္...

ၾကံဳဖူးသေလာက္ေတာ့ ကေလးေတြက ဗဟုသုတ နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အားနည္းက်ပါတယ္။ အမလုိ ကေလးေတြကို စာဖတ္ေအာင္ လုပ္ေပးထားေပါ့။

သခ်ာၤကိုေတာ့ ငယ္ငယ္ကလည္းက သေဘာက်တယ္။ ဆယ္တန္းေအာင္ၿပီးကလည္းက ေ၀းသြားတာ အခုဆို သိပ္ေတာင္ မမွတ္မိခ်င္ေတာ့ဘူး

sonata-cantata said...

သူငယ္ခ်င္းတို႔ေရ (ကိုယ့္အသက္ႀကီးနဲ႔ ဒီလိုေခၚရတာ အားေတာ့နာတယ္...နားနဲ႔ မနာ.. အဲ နားနဲ႔ပဲနာ ၾကပါ။ နားကပဲ ၾကားလို႔ရတာကိုေနာ့္။ ၾကားရတာ မဟုတ္ပါဘူး..ျမင္ရတာပါ...ကဲပါေလ ႐ႈပ္ကုန္ပါၿပီ...)
ေနာက္ေန႔က်ရင္ လမ္းေလွ်ာက္တဲ့လမ္းတေလွ်ာက္ (မ႐ႈပ္႐ႈပ္ေအာင္ ေရးထားတာၾကည့္) ဓာတ္ပံု႐ိုက္ခဲ့မယ္လို႔...
(မေန႔က ပို႔စ္ကပံုနဲ႔တင္ စြဲေဆာင္လိုက္တာ ဟိုလူႀကီး ဒီေန႔လမ္းေလွ်ာက္လိုက္တယ္ သိလား...)

MANORHARY said...

ုဟုတ္ပါရဲ႕ မသီတာရယ္
ခုဆိုလူေတြက တၿခားႏိုင္ငံကပညာေရးစနစ္ေတြကို
သိပ္အထင္ၾကီးေနတာ ေခၚၿပလိုက္ခ်င္တယ္
ဂုတ္ကေနဆြဲၿပီး... း(
တစ္ခုပဲ သူတုိ႔က ကေလးေတြကို ယံုၾကည္မႈရွိေအာင္ ေတာ့ေလ့က်င့္ေပးတယ္ အဲဒါက ယံုၾကည္မႈလြန္ကဲတာ မ်ိဳးၿဖစ္သြားတာေတြ ေတြ႕ေနရၿပန္တယ္
တစ္ခုမေကာင္းတစ္ခုေကာင္းေပါ့
ဘယ္ေနရာမွ မၿပည့္စံုပါဘူး။

မမသီရိ said...

အားနည္းခ်က္ အားသာခ်က္ေတြကေတာ့
ေနရာတိုင္းမွာ ရွိမွာပါပဲ

ျမန္မာျပည္က PTA အဖြဲ႕ေတြကေတာ့ အသက္မဲ့သြားတာ
ၾကာခဲ့ေပါ့