အမေ

ကိုယ်ဟာ သူရဲ့ ကိုယ်ပွားတခုဆိုရင်

ကိုယ့်ရဲ့အစဟာ သူရဲ့သွေးတစက်ပေါ့

ကိုယ့်ရဲ့ ခြေလှမ်းတွေအောက် သူ့လက်ဖဝါးတွေ

ကိုယ့်ကိုသူက ချစ်ဖို့မွေးခဲ့တာလေ...

အချိန်မရွေး သူပေးလေတဲ့

မေတ္တာချို စေတနာဆိမ့်

ကရုဏာမွှေး အကြင်နာနွေးတွေ

လှိုင်လှိုင်ကြီး စားသုံး

လူလုံးလည်း လှခဲ့သပေါ့...

ကိုယ့်ရဲ့ ဖြူစင်ခြင်းဟာ သူ့ရဲ့ အသွေးအသား

ကိုယ့်ရဲ့ ရှင်သန်ခြင်းမှာ သူ့ရဲ့ အနစ်နာ

ကိုယ့်ရဲ့ ယုံကြည်ခြင်းက သူ့ရဲ့ အလင်းရောင်

ကိုယ့်ရဲ့ ဖြစ်တည်ခြင်းက သူ့ရဲ့ အမျှော်အမြင်

ကိုယ့်ရဲ့ ရပ်တည်မှုကတော့…

ထောက်တည်ရာမရတဲ့ သူ့အဝေးကအရိပ်

မိန်းမတယောက်ဟာ

ထူးဆန်းတဲ့ ဘဝတခုကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ပြီဆိုရင်

အနစ်နာခံခြင်း

ယုံကြည်ခြင်းနဲ့

ချစ်ခြင်းတရားတွေမှာ

တစုံတရာတော့

မှားယွင်းနေခဲ့ပြီလေ...

မျက်ရည်တွေ ခမ်းခြောက်ပါစေတော့ … အမေ။ ။