Monday, June 22, 2009

အလွှာ


အချစ်
ရေပေါ်စီလေးပါ
အလွှာလေးပေါ်မှာ
…
ယုံကြည်ခြင်းကတလွှာ
ကိုးစားခြင်းက တလွှာ
မြတ်နိုးခြင်းက တလွှာ
ကျေးဇူးတရားက တလွှာ

အမုန်း
ရေပေါ်စီလေးပါ
အလွှာလေးပေါ်မှာ
…
နာကျည်းခြင်းက တလွှာ
ခံပြင်းခြင်းက တလွှာ
လက်စားချေလိုခြင်းက တလွှာ
ကမ္ဘာမကျေတာ တလွှာ

အမှားအမှန်
ရေပေါ်စီလေးပါ
အလွှာလေးပေါ်မှာ
…
အထင်က တလွှာ
အသိက တလွှာ
အယူက တလွှာ
ဓမ္မတာက တလွှာ

ပျားသကာက တလွှာ
အခါးအနာက တလွှာ
မနာလိုခြင်းက တလွှာ
ဝန်တိုခြင်းက တလွှာ
အပြုံးတွေက တလွှာ
အရှုံးတွေက တလွှာ
အဆုံးတွေက တလွှာ
… … … တလွှာ
… … … တလွှာ
… … … တလွှာ

အားလုံးဟာ ပါးပါးလေးပါ
အလွှာအောက်မှာသာ
တိုးမပေါက်နိုင်တဲ့
ငါ…
မွန်းကြပ်လှပေါ့ကွာ။ ။

11 comments:

ဆုငယ္. said...

ကဗ်ာေလး ၾကိဳက္တယ္။

Mae said...

ကဗ်ာေလး ေကာင္းလုိက္တာ.. ဒါေတာ့ မသီတာေရးတာထင္တယ္ေနာ္၊ ေအာက္မွာ နာမည္မပါဘူး၊ ဟဟ.. ေသခ်ာၾကည့္တာပဲ

အၿပံဳးပန္း said...

ဟုတ္တယ္၊ ဘ၀ဟာ အဲဒီအလႊာပါးပါးေလးနဲ႕ပဲ၊
ေနတတ္ေအာင္ ေနေနရတယ္။

MANORHARY said...

မသီတာ..
အလႊာေတြအထပ္ေတြဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား
ေရေပၚဆီေလးေတာ့ ရွိေနေသးတယ္ဆိုေတာ့
ေတာ္ေသးတာေပါ့...
(ေရေပၚစီ မဟုတ္ ေရေပၚဆီ ပါ..)း)
အက်င့္ပါေနလို႔ ၿပင္သြားပါတယ္..း)

tg.nwai said...

အလႊာေတြမ်ားလုိက္တာ..ပါးပါးေလးေပမယ္႔ မ်ားလာတဲ႔အခါ မြန္းၾကပ္လာတာ အမွန္ပါပဲ.. သီတာ႔လုိေတာ႔ ပါးပါးမလႊာတတ္ေသးေတာ႔ အတုံးလုိက္ အတစ္လုိက္ပဲ ေရာသမေမႊ ခံစားပစ္လုိက္ေတာ႔..

သက္ေဝ said...

ဟုတ္တယ္..
အလႊာေလးေတြက ပါးပါးေလးေတြ...
သို႕ေသာ္ အသာအယာနဲ႕
တိုးမေပါက္တဲ့အခါတိုင္းမွာ
လက္သီးနဲ႕သာ နာနာ ထိုးေဖါက္ပစ္လိုက္ခ်င္ေတာ့တာပါပဲ...

sonata-cantata said...

မသီတာ မြန္းၾကပ္ေနသလို ခံစားေနရလို႔ ေရးခ်လိုက္တာေလးကို အတူခံစားေပးသူေတ ြအားလံုးကို ေက်းဇူးပါ။

ဆုငယ္ေရ...
ကဗ်ာေလးႀကိဳက္တယ္လား...မြန္းၾကပ္တဲ့ေ၀ဒနာေတြ ေ၀ေပးသလို မျဖစ္လိုေပမဲ့ ၀မ္းသာမိတယ္...

Mae ေမေရ...
မသီတာ ေရးတာ.. ကိုဧရာ..သူ႔ illustrationနဲ႔ အတင္း၀င္ ရႈပ္..

အၿပံဳးပန္းေရ...
အေျပာတတ္ေအာင္တဲ့ အေနတတ္ေအာင္တဲ့ အေသတတ္ေအာင္တဲ့ သင္ရင္းသင္ရင္းနဲ႔ ပဲ ေမာပါတယ္...
(မသီတာေလ အားႀကီးညည္းတတ္တယ္...ခ်စ္ျခင္းအားျဖင့္..ခြင့္လႊတ္ေနာ္)

မေနာ္ေရ...
ေရျပင္လႊာေပၚက ပူစီေပါင္းေလးေတြလိုေလ...အဲ့လိုမ်ိဳးကိုေျပာခ်င္လို႔...ေရေပၚစီ...လိုက္တယ္...
ေျပာခ်င္တာကို ေပၚလြင္ေအာင္ေတာ့ သိပ္မေရးတတ္ေသးဘူး...ဇြတ္ေရးခ်လိုက္တာ...

တံုးပါတစ္ပါ ေဒၚtg

သက္ေ၀... သယ္ရင္း... ေၾကာက္ေတာင္လာၿပီ

Moe Cho Thinn said...

အဲဒီ အလႊာေလးေတြက ပါးပါးေလးေပမဲ႔ အေတာ္ခိုင္တာ။

sonata-cantata said...

ခိ်ဳသင္းေရ...
ခိုင္လိုက္သမ မႏိုင္လို႔ လက္မိႈင္ခ်ရေပါ့ အခါခါ

Rita said...

မမ စိတ္ကူးအေတြးနဲ႔ ျပထားတာေလး သိပ္ေကာင္းတာပဲ။

စုလတ္ said...

ကဗ်ာေလးက အရမ္းကိုထိထိမိမိရွိလွပါတယ္ ..
အလႊာေလးေတြက ပါးလို႕သာပဲေနာ္..မဟုတ္ရင္ေတာ႕...